Liber, Caput
1 I, 2 | sapiens cognovit, quae materia esset et quanta ad maximas res
2 I, 4 | nonnumquam etiam superior visus esset is, qui omisso studio sapientiae
3 I, 5 | et rei publicae praesidio esset, eloquentia. ~Quare meo
4 I, 48 | quod homines, cum dubium esset, quale haberi oporteret,
5 I, 68 | et, si scripsissent, cum esset intellectum, repudiatum
6 I, 69 | existimabat, quod scriptum esset rei publicae salutis causa,
7 I, 70 | si extra iudicium quidem esset, ut is nobis sententiam
8 I, 75 | pacto tractaretur id, quod esset excogitatum, referret, nequaquam
9 I, 88 | mercaturae enim, ni ita esset, operam non daretis: pauperes
10 II, 27 | quidem, quid eius iuris esset, et id, quod falsum fuerit,
11 II, 35 | utraque re, cum necesse non esset, officii causa aut in rem
12 II, 52 | secundo, cum tribunus plebis esset, invito senatu et omnino
13 II, 58 | veneficii cuiusdam nomen esset delatum et, quia parricidii
14 II, 58 | parricidii causa subscripta esset, extra ordinem esset acceptum,
15 II, 58 | subscripta esset, extra ordinem esset acceptum, in accusatione
16 II, 58 | autem mentio solum facta esset, defensor in hoc ipso multum
17 II, 58 | parentis nihil demonstratum esset, indignum facinus esse ea
18 II, 62 | scripsit, dum is pupillis esset. Quare, quae filii fuerunt,
19 II, 63 | testamento, alius lege heres esset". ~
20 II, 69 | superavissent et fere mos esset Graiis, cum inter se bellum
21 II, 74 | futurum fuisse, nisi id factum esset, de quo facto iudicium [
22 II, 82 | iudicio quidem illa damnata esset, in quam id crimen ab reo
23 II, 90 | re, si quaestor mortuus esset et idcirco legatis pecunia
24 II, 90 | legatis pecunia data non esset, accusatione alterius et
25 II, 92 | aetatis et privatus essem et esset summa cum auctoritate et
26 II, 93 | accuset, qui, cum praetor esset, in expeditionem ad arma
27 II, 95 | essent, ei deo, qui ibi esset, se vitulum immolaturos.
28 II, 96 | hac: cum Lacedaemoniis lex esset, ut, hostias nisi ad sacrificium
29 II, 96 | redemptor praebuisset, capital esset, hostias is, qui redemerat,
30 II, 98 | magna in alto tempestas esset, vis ventorum invitis nautis
31 II, 104| mansuetudine, dignum virtute huius esset, iudices, a vobis hanc rem
32 II, 109| Deinde, de quo ut potestas esset saepe optarint, in eum
33 II, 113| fecisset, supplicio dignus esset, non, quia fecerit, praemio;
34 II, 121| scripsisset, isto verbo usus non esset, non isto loco verbum istud
35 II, 134| si extra periculum quidem esset, crederemus; nunc cum scriptum
36 II, 136| etiamsi nollent, necesse esset; haec autem, etiamsi necesse
37 II, 136| autem, etiamsi necesse non esset, ut vellent contra iudicare. ~
38 II, 149| carcerem deductus, ut ibi esset tantisper, dum culleus,
39 II, 150| scriptum, quod, cum de illa esset scriptum, de hac is, qui
40 II, 153| alterius navis, alterius onus esset, naufragum quendam natantem
41 II, 154| navis, cum idem gubernator esset, in scapham confugeret et
|