Liber, Caput
1 I, 11 | facti quidem controversia in omnia tempora potest tribui, nam
2 I, 12 | iniustum, utile an inutile, et omnia, in quibus, quale sit id,
3 I, 12 | debeat? Relinquitur ergo, ut omnia tria genera sint causarum. [
4 I, 13 | deprecationem; nam eum eadem omnia incommoda sequentur. ~
5 I, 18 | firmamentum causae sit; quae omnia a constitutione proficiscantur
6 I, 25 | plurimum debet habere et omnino omnia, quae pertinent ad dignitatem,
7 I, 30 | ut hoc vitium vitetur, omnia torquenda sunt ad commodum
8 I, 32 | Absolutio est, per quam omnia, quae incidunt in causam,
9 I, 32 | avaritiam adversariorum omnia incommoda ad rem publicam
10 I, 59 | nocuerunt." Quae signo sunt omnia non mediocri quodam consilio
11 I, 68 | oportet, ad eam causam scripta omnia interpretari convenit: hoc
12 I, 104| Decimus locus est, per quem omnia, quae in negotio gerundo
13 I, 107| sint. ~- Quintus, per quem omnia ante oculos singillatim
14 II, 3 | debuisset. Neque enim putavit omnia, quae quaereret ad venustatem,
15 II, 4 | sunt, nec nihil optime nec omnia praeclarissime quisquam
16 II, 11 | orationis et in eas omnes omnia praecepta. Quare cum in
17 II, 17 | aegritudo, vinolentia et omnino omnia, in quibus animus ita videtur
18 II, 18 | pecuniae, si denique, ut omnia generatim amplectamur, alicuius
19 II, 29 | aliquantum ducere suspicionis. Omnia enim haec, vir an mulier,
20 II, 31 | et orationes, quae sunt omnia, ut in confirmationis praeceptis
21 II, 38 | convenire videntur genera earum omnia, partes generum pleraeque. ~
22 II, 44 | ipsa docebit eos, qui non omnia hic se inventuros putabunt,
23 II, 46 | testimonia, rumores, quae contra omnia uterque simili via praeceptorum
24 II, 49 | iam dictis exsuscitatur. Omnia autem ornamenta elocutionis,
25 II, 49 | gravitatis plurimum consistit, et omnia, quae in inventione rerum
26 II, 89 | genere dicetur. Deinde omnia facta esse ab reo, quae
27 II, 108| nihil imprudenter, sed omnia ex crudelitate et malitia
28 II, 108| acre susceptum, aut illa omnia maleficiis esse deleta,
29 II, 112| causa, si eo consilio fecit omnia, ut hoc conficere posset;
30 II, 117| se verba considerentur, omnia aut pleraque ambigua visum
31 II, 127| aperte sit et adversarius omnia confiteatur, tum iudicem
32 II, 129| invenire; deinde conversa esse omnia: ante solitos esse accusatores
33 II, 138| aut iniquam fieri velit; omnia supplicia, quae ab legibus
34 II, 139| barbaris iudicibus committeret, omnia summa diligentia perscripturum
35 II, 140| nusquam excepit; non ergo omnia scriptis, sed quaedam, quae
36 II, 152| tamen singulas esse leges: omnia posse inter se vel similia
37 II, 153| TEMPESTATE NAVEM RELIQUERINT, OMNIA AMITTUNTO; EORUM NAVIS ET
38 II, 164| auctoritatem. Atque haec omnia propter se solum, ut nihil
39 II, 165| ullo certo nomine. Quae omnia item uti contraria rerum
40 II, 177| Atque in his id, quod in omnia, valere oportebit; contraria
|