Liber, Caput
1 I, 5 | ac viam artis considerare poterit. ~
2 I, 10 | inciderit, in ea nihil esse poterit controversiae. Quare eam
3 I, 15 | conatur. Id dupliciter fieri poterit, si aut causa aut factum
4 I, 16 | ad exemplum causae statim poterit accommodari. ~
5 I, 21 | vel praeteriri principium poterit vel, si commodum fuerit,
6 I, 29 | 29] Aperta autem narratio poterit esse, si, ut quidque primum
7 I, 29 | similis ex his rationibus esse poterit. ~
8 I, 50 | ex his locis argumentatio poterit: inventam exornari et certas
9 I, 55 | Lacedaemonios funditus vicit, poterit accusator argumentatione
10 I, 73 | 73] Hoc autem fieri poterit, si complexionum genera
11 I, 76 | est satietatis. Id fieri poterit, si non similiter semper
12 I, 82 | quicum conferetur. Id fieri poterit, si demonstrabitur diversum
13 I, 85 | causa, ut in eodem versemur, poterit ostendi hereditate venisse,
14 I, 98 | suspicionem et satietatem vitare poterit. Quare tum oportebit ita
15 I, 103| aliquid, odium commovere poterit. ~
16 II, 20 | id augebit, quam maxime poterit, ut, quod eius fieri possit,
17 II, 24 | accusatoris, si demonstrare poterit alii nemini causam fuisse
18 II, 32 | convictus sit; si id non poterit, si quam in similem ante
19 II, 32 | venerit, ac maxime, si fieri poterit, simili quo in genere eiusdemmodi
20 II, 34 | 34] Si nulli affinis poterit vitio reus ante admisso
21 II, 35 | Defensor autem primum, si poterit, debebit vitam eius, qui
22 II, 37 | turpitudo aut infamia leniri poterit oratione, negare oportebit
23 II, 75 | simul adaugere. Id fieri poterit, si demonstrabitur honestius,
24 II, 88 | dicet, primum defendet, si poterit; sin minus poterit, negabit
25 II, 88 | defendet, si poterit; sin minus poterit, negabit ad hoc iudicium
26 II, 101| conversis omnibus his partibus poterit uti; maxime autem in voluntate
27 II, 106| commemorare, si qua sua poterit beneficia et, si poterit,
28 II, 106| poterit beneficia et, si poterit, ostendere ea maiora esse
29 II, 108| superbum fuisse; et, si poterit, ostendet semper inimicum
30 II, 116| debere dicit.Primum, si fieri poterit, demonstrandum est non esse
31 II, 125| maiore autem parte semper poterit uti: primum scriptoris conlaudatione
32 II, 147| transducere, ut, si fieri poterit, ne discrepare quidem videantur
33 II, 152| 152] Ac, si ipse quoque poterit ratiocinationibus uti, isdem
34 II, 152| praedictum est, utetur; si non poterit, negabit oportere quicquam,
35 II, 173| commoditatis; quae cum his numquam poterit duabus contendere. ~
36 II, 174| posse. Nam, qua in re fieri poterit, ut, cum incolumitati consuluerimus,
37 II, 174| habenda; cum autem id non poterit, honestatis. Ita in huiusmodi
|