Liber, Caput
1 I, 10 | apud quos, quo tempore, qua lege, quo crimine, qua poena
2 I, 21 | narratione incipiemus aut a lege aut ab aliqua firmissima
3 I, 55 | imperator, quod ei, qui sibi ex lege praetor successerat, exercitum
4 I, 70 | modum: "Iudices, qui ex lege iurati iudicatis, legibus
5 I, 70 | id, quod scriptum est in lege, sequimini. Quod enim certius
6 I, 70 | id, quod scriptum est in lege, sequamini, quin istum contra
7 II, 57 | oportet, aut apud quos, qua lege, qua poena, quo crimine,
8 II, 63 | alius testamento, alius lege heres esset". ~
9 II, 67 | quod voluntate omnium sine lege vetustas comprobarit. In
10 II, 82 | postulabit, ut legem, qua lege fecerit, proferat. Deinde
11 II, 95 | fecisti, quod non licebat ex lege, supplicio dignus es".
12 II, 98 | Infirmatio est: "Navem ex lege tamen populi esse oportet".
13 II, 118| transigi posse; ut in hac lege - nihil enim prohibet fictam
14 II, 118| meretricem publicari dicat ex lege oportere, possit dici neque
15 II, 119| esse dicemus. Deinde si in lege erit ex ambiguo controversia,
16 II, 119| adversarius intellegat, alia in re lege cautum esse doceatur. ~
17 II, 125| lex ipsa aut aliquid ex lege; postea, quod vehementissimum
18 II, 130| argumentationes: primum, nulla in lege ullam causam contra scriptum
19 II, 130| postremo, si in hac quoque lege oporteat, hanc quidem causam
20 II, 131| videre, ecquae in ea ipsa lege, qua de agatur, sit exceptio
21 II, 131| consideretur, nihil attineat eam ex lege considerare, quippe quae
22 II, 131| considerare, quippe quae in lege scripta non sit. Quod si
23 II, 131| contra legem fecerit, non ex lege, in quam iurati sitis, rem
24 II, 132| det, nisi quae causa in lege excepta sit; an se legibus
25 II, 133| dicat, exceptionem ipse in lege adscribat, passurine sint; [
26 II, 134| Deinde indignum esse de lege aliquid derogari aut legem
27 II, 137| quo consilio ita sit in lege aut in testamento scriptum,
28 II, 141| accipi causam et in hac lege accipi et eam causam, quam
29 II, 144| loco deposcit. Sunt qui ex lege occidi puerum dicant oportere.
30 II, 145| voluntarium est; deinde, in utra lege, si non optemperatum sit,
31 II, 146| magis pertinere; deinde, ex lege utrum statim fieri necesse
32 II, 162| sententiis constitutum est.Lege ius est, quod in eo scripto,
|