Liber, Caput
1 I, 6 | intellegimus, cum id, quod facere debet, officium esse dicimus,
2 I, 6 | dicimus, illud, cuius causa facere debet, finem appellamus. ~
3 I, 15 | aut debuisse aut potuisse facere dicitur. ~R e l a t i o
4 I, 23 | Nam et, cum docilem velis facere, simul attentum facias oportet.
5 I, 33 | quod arguamus, et potuisse facere et voluisse et fecisse";
6 I, 33 | consilium meum~Cognosces et quid facere in hac re te velim". ~Itaque
7 I, 33 | Deinde quid Sosiam velit facere, id quod postremum posuit
8 I, 45 | sed ne potuerim quidem facere." Atque hoc diligenter oportebit
9 I, 70 | assumimus sine approbatione. Id facere oportet, cum aut propositio
10 I, 70 | optemperare debetis et id facere non potestis, nisi id, quod
11 I, 74 | hoc modo argumentationem facere: "Quoniam peperit, cum viro
12 I, 85 | adversarii: "Aut insidias facere voluisti aut amico se morem
13 I, 98 | Quare tum oportebit ita facere, ut plerique faciunt propter
14 I, 99 | desideret, quaerere, alias haec facere per comparationem suarum
15 II, 14 | ut illud iter familiarius facere vellent. Quare cum in eandem
16 II, 17 | quandam affectionem animi facere aliquid hortatur, ut amor,
17 II, 36 | ullo modo mutari possit, facere iudicium. ~
18 II, 42 | credibilem aut incredibilem facere possunt et cum facti suspicione
19 II, 81 | consequatur; ac si idem facere ipse, qui nunc accusat,
20 II, 89 | potuisse aut non debuisse id facere, quod accusator dicat oportuisse;
21 II, 90 | atque hoc ipsi utile fuisse facere, inutile autem non facere,
22 II, 90 | facere, inutile autem non facere, et cum cetera vita fuisse
23 II, 92 | concedit se reus oportuisse facere id, quod fieri dicat accusator
24 II, 101| et se plus, quam fecerit, facere non potuisse; et in omnibus
25 II, 113| aut num necesse fuerit ei facere id, quod fecerit; aut num
26 II, 128| argumentari, qui, ne id facere possemus, indicium nobis
27 II, 136| aequitatis praesidio id facere conari. Si quid igitur
28 II, 139| recitarent, quod quivis puer facere posset, sed qui cogitatione
29 II, 147| videantur inter se; postremo facere, si causa facultatem dabit,
30 II, 170| quo ea setius id, quod facere potest, perficiat, quae
31 II, 172| reperias nullam esse rem, quam facere necesse sit, nisi propter
|