Liber, Caput
1 I, 1 | video per disertissimos homines invectam partem incommodorum;
2 I, 2 | quoddam tempus, cum in agris homines passim bestiarum modo vagabantur
3 I, 2 | meliorem reddere; qui dispersos homines in agros et in tectis silvestribus
4 I, 3 | sapientia perficere potuisse, ut homines a consuetudine subito converteret
5 I, 3 | tandem fieri potuit, nisi homines ea, quae ratione invenissent,
6 I, 4 | infantes et insipientes homines solitos esse versari nec
7 I, 4 | causas magnos ac disertos homines accedere, sed cum a summis
8 I, 4 | alios fuisse non incallidos homines, qui ad parvas controversias
9 I, 4 | mendacio contra verum stare homines consuescerent, dicendi assiduitas
10 I, 4 | temerarii atque audaces homines accesserant, maxima ac miserrima
11 I, 4 | suscepit eloquentia, ut homines ingeniosissimi, quasi ex
12 I, 5 | Ac mihi quidem videntur homines, cum multis rebus humiliores
13 I, 5 | adeptus is, qui, qua re homines bestiis praestent, ea in
14 I, 23 | aut ad aliquos inlustres homines aut ad deos inmortales aut
15 I, 43 | insolenter et raro; postea homines id sua auctoritate comprobare
16 I, 48 | A d p r o b a t u m est, quod homines, cum dubium esset, quale
17 I, 103| misericordia dignos, in homines claros, nobiles et honore
18 II, 5 | studiis a multis eligere homines commodissimum quodque quam
19 II, 21 | opinio dupliciter fallit homines, cum aut res alio modo est,
20 II, 36 | eam causam putare, quae homines audaces in fraudem rapere
21 II, 54 | quemadmodum et quibus in rebus homines in consuetudine scribendi
22 II, 81 | constitutum sit, ut peccata homines peccatis et iniurias iniuriis
23 II, 114| pervulgari; et alter: minus homines virtutis cupidos fore virtutis
24 II, 114| cum pari praemio tales homines affici videant, delibari
25 II, 161| o b s e r v a n t ia, per quam homines aliqua dignitate antecedentes
26 II, 172| accedit; quod genus "[ut] homines [mortales] necesse est interire",
|