Liber, Caput
1 I, 24 | voluntatem; et aliquorum iudicium simili de re aut auctoritatem
2 I, 43 | lex, consuetudo, pactio, iudicium, scientia, artificium; deinde
3 I, 70 | permitteremus, ne si extra iudicium quidem esset, ut is nobis
4 I, 79 | partem traducitur, aut omnino iudicium inprobatur, aut, quod signum
5 I, 82 | modo non esse reprehensum iudicium, sed ab omnibus adprobatum;
6 I, 82 | de ipso, qui iudicarit, iudicium fieri videatur. ~
7 II, 3 | pulchritudinis habere verissimum iudicium debuisset. Neque enim putavit
8 II, 36 | modo mutari possit, facere iudicium. ~
9 II, 60 | 60] Hic is, qui agit, iudicium purum postulat; ille, quicum
10 II, 60 | maiore maleficio, de quo iudicium conparatum sit, praeiudicetur?
11 II, 61 | occasione agendi sic sit iudicium aut actio constituta, an
12 II, 61 | translationem inducet: fugere iudicium ac poenam, quia causae diffidat.
13 II, 61 | non ita res agantur et in iudicium veniant, quo pacto oporteat;
14 II, 74 | factum esset, de quo facto iudicium [est], futurum fuisse negabitur;
15 II, 74 | nomine maleficii vocabitur in iudicium, sicut in hac causa - nam
16 II, 80 | oportuisse ante supplicium quam iudicium interponere. Tum leges
17 II, 80 | quo is ipse, qui conferat, iudicium fieri noluerit, et id, quod
18 II, 81 | ipsi condemnarint, et de eo iudicium faciant, de quo iam ipsi
19 II, 81 | quoque idem faciant, omnino iudicium nullum futurum. ~
20 II, 82 | ne adducta quidem sit in iudicium. Deinde postulabit, ut
21 II, 84 | non tam fuerit honestum in iudicium illam rem pervenire, quam
22 II, 84 | sic rem fuisse apertam, ut iudicium de ea re fieri nihil adtinuerit. ~
23 II, 85 | ne utile quidem, quam mox iudicium fiat, exspectare. Locus
24 II, 88 | poterit, negabit ad hoc iudicium illius, sed huius, quem
25 II, 146| causam accedere videtur et ad iudicium magis pertinere; deinde,
|