Liber, Caput
1 I, 5 | oratoriis dicimus, videtur dicendum de genere ipsius artis,
2 I, 19 | sunt. Nam non ut quidque dicendum primum est, ita primum animadvertendum
3 I, 23 | tractari conveniat, deinceps dicendum videtur. Insinuatione igitur
4 I, 28 | causae continet expositionem, dicendum videtur. Oportet igitur
5 I, 29 | utendum est; quo de genere dicendum est in praeceptis elocutionis. ~
6 I, 31 | conveniat uti, breviter dicendum videtur. Quae partitio,
7 I, 32 | causam, genera, de quibus dicendum est, amplectimur in partitione,
8 I, 35 | pertinent, de quo posterius est dicendum. ~In v i c t u considerare
9 I, 43 | causae distinctius erit dicendum. ~Ac negotiis quidem fere
10 I, 50 | praeceptione nobis et in hoc loco dicendum visum est, ut ad inventionem
11 I, 61 | magis partitio probetur, dicendum videtur, ne temere secuti
12 I, 61 | secuti putemur; et breviter dicendum, ne in huiusmodi rebus diutius,
13 I, 77 | Quae pertinere autem ad dicendum putamus, ea nos commodius
14 I, 97 | de genere posterius est dicendum. Laudes autem et vituperationes
15 II, 7 | emanaverunt, qui item permultum ad dicendum, si quid ars proficit, opitulati
16 II, 22 | dicetur, negabit. Verum illud dicendum est, illi ita non esse visum;
17 II, 22 | personam pertinent, de quo post dicendum est. ~
18 II, 34 | haec dici non poterunt, dicendum erit illud extremum, non
19 II, 61 | partibus iuris, de quibus post dicendum est, sumi oportebit et ratiocinari,
20 II, 90 | assumere; de quibus nobis dicendum erit. ~
21 II, 102| post erit nobis separatim dicendum, propterea quod quaedam
22 II, 115| quae in scripto versantur, dicendum videtur. ~
23 II, 126| conveniet, quasi nihil praeterea dicendum sit et quasi contra dici
24 II, 129| stabit, primum erit contra dicendum: quam absurdum non negare
25 II, 166| tamen honestum vocamus, dicendum videtur. Sunt igitur multa,
|