Liber, Caput
1 II, 19 | inpulsione aliquid factum esse dicet, illum impetum et quandam
2 II, 19 | inpulsum aliquem id fecisse dicet. Hic et exemplorum commemoratione,
3 II, 20 | aliquem commisisse quid dicet, quid commodi sit secutus
4 II, 20 | erit, quod causae fuisse dicet, id summe augere debebit. ~
5 II, 25 | inpulsionem aut nullam fuisse dicet aut, si fuisse concedet,
6 II, 26 | sibi maius quam commodum dicet, ut nequaquam fuerit illius
7 II, 33 | causam, qua commotum peccasse dicet, adiungere atque ex dispari
8 II, 35 | expositi sunt, factum esse dicet; denique si nihil deliquisse,
9 II, 74 | ratione et aliam ob causam, ac dicet se reus fecisse, demonstrabitur
10 II, 88 | cuius culpa id factum reus dicet, primum defendet, si poterit;
11 II, 88 | culpam pertinere. Postea dicet suo quemque officio consulere
12 II, 108| crudelitate et malitia facta dicet; ipsum inmisericordem, superbum
13 II, 114| aliquem praemium postulantem dicet, locus erit communis: praemia
14 II, 116| sententiam, in quam is, qui dicet, accipiendum esse demonstrabit. ~
15 II, 121| quod scriptorem sensisse dicet, omnem adiungit dictionem. ~
16 II, 122| SUAM VENERIT, TUM MIHI ", dicet, " HERES ESTO ". Filius
17 II, 128| qui scripto utetur, haec dicet: non oportere de eius voluntate
18 II, 135| locus ei, qui pro scripto dicet, maxime necessarius, per
19 II, 136| is, qui contra scriptum dicet, aequitatis aliquid afferat
20 II, 138| Contra scriptum autem qui dicet, primum inducet eum locum,
21 II, 138| fere contra adversarios dicet oportere causas accipi.
22 II, 142| huic, qui contra scriptum dicet, plurimum proderit, ex ipsa
23 II, 143| autem eius, qui a scripto dicet: leges ex se, non ex eius,
24 II, 151| absoluta.Contra autem qui dicet, similitudinem infirmare
|