Liber, Caput

 1   I, 19|           e n t u m est firmissima argumentatio defensoris et appositissima
 2   I, 44|                    44] Omnis autem argumentatio, quae ex iis locis, quos
 3   I, 44|           ut breviter describamus, argumentatio videtur esse inventum aliquo
 4   I, 45|           conclusionis, verum ipsa argumentatio ex necessaria ratione consistat. ~
 5   I, 50|          quidem omnis ex his locis argumentatio poterit: inventam exornari
 6   I, 51|                   51] Omnis igitur argumentatio aut per inductionem tractanda
 7   I, 54|        concedetur, concludenda est argumentatio. Si tacebitur, elicienda
 8   I, 60|          Ita fit, ut eadem ratione argumentatio tractata aliis tripertita,
 9   I, 62|       separatur; est autem quaedam argumentatio, in qua propositio non indiget
10   I, 64| assumptionem approbatio. Est autem argumentatio quaedam, in qua assumptio
11   I, 65|       Quare statim concludenda est argumentatio. Est ergo assumptio quaedam,
12   I, 67|     exponitur. Quae plurimas habet argumentatio partes, ea constat ex his
13   I, 68|          afferemus. Quinquepertita argumentatio est huiusmodi: "Omnes leges,
14   I, 70|    praeterita quattuor ex partibus argumentatio tractatur, ad hunc modum: "
15   I, 71|  praeterita quadripertita sic fiet argumentatio: "qui saepenumero nos per
16   I, 74|       nominis videntur errare. Nam argumentatio nomine uno res duas significat,
17   I, 74|          probabile aut necessarium argumentatio vocatur et eius inventi
18   I, 79|                          79] Omnis argumentatio reprehenditur, si aut ex
19   I, 82|      maxime indigemus, cum ea ipsa argumentatio, quae per inductionem tractatur,
20   I, 86|         necessaria et omnino omnis argumentatio et eius reprehensio maiorem
21  II, 30|            30] Et ex fortuna saepe argumentatio nascitur, cum servus an
22  II, 31|    occupatio, facile ex eo ducetur argumentatio ea, quam res ipsa desiderabit