Liber, Caput
1 I, 15 | o n c e s s i o est, cum reus non id, quod factum est,
2 I, 15 | cum et consulto peccasse reus se confitetur et tamen,
3 I, 15 | culpa et potestate in alium reus removere conatur. Id dupliciter
4 II, 15 | urbem ab illis deducitur ac reus fit. In hac intentio est
5 II, 25 | affectionis, qua inpulsus aliquid reus commisisse dicetur; in quo
6 II, 28 | accusatori dati sunt, utetur reus, cum in alios ab se crimen
7 II, 34 | nulli affinis poterit vitio reus ante admisso demonstrari,
8 II, 74 | aliam ob causam, ac dicet se reus fecisse, demonstrabitur
9 II, 74 | factum, propter quod sibi reus concedi putet oportere,
10 II, 75 | fuisse illud, quod vitarit reus, quam illud, quod fecerit. ~
11 II, 78 | Relatio criminis est, cum reus id, quod arguitur, confessus
12 II, 80 | quod in alterum peccatum reus transferat, quam quod ipse
13 II, 80 | peccatum, quod sponte sua reus poenitus sit, moribus et
14 II, 81 | et de reo et de eo, quem reus arguat, iudicarint; deinde,
15 II, 88 | illum, cuius culpa id factum reus dicet, primum defendet,
16 II, 91 | se neque ad officium suum reus pertinuisse; nec, si quid
17 II, 92 | quod in illo concedit se reus oportuisse facere id, quod
18 II, 93 | ut in superiore exemplo reus ab suo officio et a potestate
19 II, 98 | infertur, cum vi quadam reus id, quod fecerit, fecisse
20 II, 99 | necessitudo, et ab his id, quod reus inferat, separare, id est
21 II, 133| causa], propter quam se reus contra legem fecisse dicat,
|