Liber, Caput

 1   I, 17 |       dissidere, tum inter se duae leges aut plures discrepare, tum
 2   I, 68 | argumentatio est huiusmodi: "Omnes leges, iudices, ad commodum rei
 3   I, 68 |           intellegebant. Nemo enim leges legum causa salvas esse
 4   I, 68 |    administari. Quam ob rem igitur leges servari oportet, ad eam
 5   I, 69 |        salute interpretari. Quodsi leges omnes ad utilitatem rei
 6   I, 73 |    assumptionem, hoc modo: "Quodsi leges omnes ad utilitatem rei
 7   I, 100| enumerationem, hoc modo: "Quid? Si leges loqui possent, nonne haec
 8  II, 80 |         iudicium interponere.  Tum leges quoque et iudicia demonstranda
 9  II, 130|       putasset: consuesse eos, qui leges scribant, exceptionibus
10  II, 131|            Deinde oportet recitare leges cum exceptionibus scriptas
11  II, 132|      censeant, adversarios nostros leges neglegere concedant. ~
12  II, 141|          quam honestum sit; deinde leges nobis caras esse non propter
13  II, 141|          scelus et audaciam contra leges fecerit, et eum, qui honesta
14  II, 143|         eius, qui a scripto dicet: leges ex se, non ex eius, qui
15  II, 143|        oportere.  Contra scriptum: leges in consilio scriptoris et
16  II, 144|         cum inter se duae videntur leges aut plures discrepare, hoc
17  II, 145|                 145] Primum igitur leges oportet contendere considerando,
18  II, 145|          ex quo conficitur, ut, si leges duae aut si plures erunt,[
19  II, 152|            rem tamen singulas esse leges: omnia posse inter se vel