Liber, Caput
1 I, 18 | quaestio, quae ratio, quae iudicatio, quod firmamentum causae
2 I, 19 | deductione rationis nasci iudicatio. Quare necesse est eandem
3 I, 19 | dicenda sunt. Quare cum iudicatio et ea, quae ad iudicationem
4 I, 20 | a n c e p s, in quo aut iudicatio dubia est aut causa et honestatis
5 II, 15 | eadem [in coniecturali] quae iudicatio: "Occideritne"? ~
6 II, 52 | minuit is maiestatem". Iudicatio est: minuatne is maiestatem,
7 II, 60 | quoque tempore iudicari." Iudicatio: atrocitas iniuriarum satisne
8 II, 62 | vestrum esse non potest". Iudicatio: possitne quisquam de filii
9 II, 64 | heredibus concedebat". Iudicatio est: unane pecunia fuerit;
10 II, 64 | ipso esse controversiam, iudicatio nascitur: possintne eiusdem
11 II, 73 | ideo fecisti" [ex quibus iudicatio est: "Perissentne?" Et: "
12 II, 73 | concedere hostibus". Ex quo iudicatio nascitur: cum omnes perituri
13 II, 76 | praeceptis dicere. Sit enim haec iudicatio, quam ante exposuimus: cum
14 II, 92 | religionis, dedi te convenit". Iudicatio est: cum is, qui potestatis
15 II, 95 | supplicio dignus es". Iudicatio est: cum id fecerit, quod
16 II, 97 | supplicio dignus es". Iudicatio est: cum in ea re contra
17 II, 98 | tamen populi esse oportet". Iudicatio est: cum rostratam navem
18 II, 111| constitutionis, simplex erit iudicatio et in quaestione ipsa continebitur:
|