Liber, Caput
1 I, 34 | Verumtamen non incommodum videtur quandam silvam atque materiam universam
2 I, 45 | argumentationis habeat et quandam similitudinem necessariae
3 I, 46 | quod habet in se ad haec quandam similitudinem, sive id falsum
4 I, 63 | approbatione. Nam esse quidem quandam, quae indigeat, quid attinet
5 I, 65 | approbationis non indiget; nam quandam indigere perspicuum est.
6 I, 66 | iam perspicuum est, esse quandam argumentationem, in qua
7 I, 86 | eius reprehensio maiorem quandam vim continet et latius patet,
8 I, 97 | digressione ille putat oportere quandam inferri orationem a causa
9 I, 97 | argumentando, sed augendo per quandam amplificationem. Hanc si
10 II, 17 | quae sine cogitatione per quandam affectionem animi facere
11 II, 19 | dicet, illum impetum et quandam commotionem animi affectionemque
12 II, 25 | extenuabit et parvulam quandam fuisse demonstrabit aut
13 II, 44 | inventuros putabunt, si modo quandam in commune mediocrem intellegentiam
14 II, 48 | communis aut certae rei quandam continet amplificationem,
15 II, 146| aliquam et quae in certam quandam rem scripta est, propius
16 II, 156| aequitatem, hoc est partem quandam honestatis. In deliberativo
17 II, 157| inlectos ducit et prae se quandam gerit utilitatem, quo magis
|