Liber, Caput

 1   I, 1  |  hominibus et civitatibus copia dicendi ac summum eloquentiae studium.
 2   I, 1  |         operam in exercitatione dicendi, is inutilis sibi, perniciosus
 3   I, 3  |        tacita videtur nec inops dicendi sapientia perficere potuisse,
 4   I, 3  | imitatrix, sine ratione officii dicendi copiam consecuta est, tum
 5   I, 4  |    stare homines consuescerent, dicendi assiduitas induit audaciam,
 6   I, 23 |    videtur aut eo tempore locus dicendi datur, cum iam illi, quos
 7   I, 33 |         omnibus absolutis finem dicendi fecit, sic nobis placet
 8   I, 57 |     putaverunt, cum idem in usu dicendi sequerentur, paululum in
 9   I, 60 |          ut res non tam ad usum dicendi pertineat quam ad rationem
10  II, 4  |    voluntatis accidit, ut artem dicendi perscriberemus, non unum
11  II, 6  |    ipsis suavitate et brevitate dicendi praestitit, ut nemo illorun
12  II, 7  |        permulta nobis praecepta dicendi reliquerunt. Atque alii
13  II, 7  |      alio ex fonte praeceptores dicendi emanaverunt, qui item permultum
14  II, 8  | assumebat, altera vero omnis in dicendi erat studio et praeceptione
15  II, 170| huiusmodi necessitudines cum in dicendi rationes incident, recte