Liber, Caput

 1   I, 3  | commotus oratione, cum viribus plurimum posset, ad ius voluisset
 2   I, 5  |        communi omnium pernicie plurimum possint, cum praesertim
 3   I, 12 |    sint et ab iudiciali genere plurimum dissideant et suum quaeque
 4   I, 25 |     sententiarum et gravitatis plurimum debet habere et omnino omnia,
 5   I, 42 |        cui contrarium dicitur, plurimum distat, ut frigus calori,
 6   I, 53 |          53] Hoc modo sermonis plurimum Socrates usus est, propterea
 7  II, 1  |   muliebri in corpore pingendo plurimum aliis praestare saepe accepissent,
 8  II, 1  |        enim, si, quo in genere plurimum posset, in eo magno opere
 9  II, 7  |   philosophiae partibus operae plurimum consumpserunt, sicuti ipse,
10  II, 36 |     actam tali in tempore quam plurimum prodesse, sed subita ex
11  II, 49 |       suavitatis et gravitatis plurimum consistit, et omnia, quae
12  II, 64 |      etiamnunc mortui voluntas plurimum valebat, quae iam mortuo
13  II, 142|     qui contra scriptum dicet, plurimum proderit, ex ipsa scriptura
14  II, 171|      distributio?  Prope dicam plurimum, cum locus necessitudinis