Liber, Caput

 1   I, 24 |     in quo offenditur, alium hominem, qui diligitur, interponi
 2   I, 24 |    quae probatur; aut pro re hominem aut pro homine rem, ut ab
 3   I, 100|    conficitur, ut in aliquem hominem magnum odium aut in rem
 4  II, 2  | haberent.  Illi autem statim hominem deduxerunt in palaestram
 5  II, 15 |    non multum post conclamat hominem esse occisum et cum quibusdam
 6  II, 15 |     consequitur in itinere.  Hominem conprehendit, gladium eius
 7  II, 36 |   soleat, castissimum quoque hominem ad peccandum potuisse inpellere;
 8  II, 90 |      fecerit.Si autem non in hominem certum, sed in rem aliquam
 9  II, 112| distributa: in beneficia, in hominem, in praemii genus, in facultates.
10  II, 113|                      113] In hominem autem, quibus rationibus
11  II, 124|      cum communis lex omnium hominem occidere vetaret, tribunum
12  II, 126|  tamen dicat: nihil esse quo hominem inpudentiorem quisquam se
13  II, 153|    navem ad eum adplicarunt, hominem ad se sustulerunt. ~