Liber, Caput

 1   I, 10 |          qua lege, quo crimine, qua poena oportet, translativa dicitur
 2  II, 57 |            apud quos, qua lege, qua poena, quo crimine, quo tempore
 3  II, 58 |            indignum facinus esse ea poena afficere reum, qua parricidae
 4  II, 59 |                      59]  Ea igitur poena si affici reum non oporteat,
 5  II, 59 |            non oportere, quoniam ea poena damnationem necessario consequtur. 
 6  II, 59 |           consequtur.  Hic defensor poena commutationem ex translativo
 7  II, 61 |       quocum non oporteat, aut alia poena, alio crimine, alio tempore;
 8  II, 69 |        iniqui natura et praemii aut poena ratio quaeritur.  Huius
 9  II, 110|           nunc, ut de praemio et de poena explicemus.  Sunt enim multae
10  II, 111| deprecatione, huiusmodi: oporteatne poena affici?  In hac, huiusmodi:
11  II, 145|            si non optemperatum sit, poena adiciatur aut in utra maior
12  II, 145|         adiciatur aut in utra maior poena statuatur;