110-auxil | avari-curia | curio-f a l | f i d-inter | intes-oracu | orant-quotq | r a t-tranq | trans-zeuxi
Liber, Caput
1 II, 110| 110] Restat nunc, ut de praemio
2 II, 111| 111] Nunc de praemiis consideremus.
3 II, 112| 112] Nunc ad praemii quaestionem
4 II, 113| 113] In hominem autem, quibus
5 II, 114| 114] Atque hic eius, qui contra
6 II, 115| 115] Deinde ceteros a virtutis
7 II, 116| 116] In scripto versatur controversia,
8 II, 117| 117] Deinde ex superiore et
9 II, 118| 118] Deinde erit demonstrandum,
10 II, 119| 119] Ac diligenter illud quoque
11 II, 120| 120] Permultum autem proficiet
12 II, 121| 121] Quare hoc genere magnopere
13 II, 122| 122] Scriptoris autem sententia
14 II, 123| 123] In hoc genere non potest
15 II, 124| 124] tum relatio criminis, ut
16 II, 125| 125] Ergo is, qui scriptum defendet,
17 II, 126| 126] Si neutrum neget et contra
18 II, 127| 127] cum et scriptum aperte
19 II, 128| 128] Si aliud sensisse scriptor,
20 II, 129| 129] Sin causam afferet is,
21 II, 130| 130] Deinde hanc inducere partitionem,
22 II, 131| 131] Deinde oportet recitare
23 II, 132| 132] nam et iudices neque, quid
24 II, 133| 133] Deinde item quaerere ab
25 II, 134| 134] Deinde indignum esse de
26 II, 135| 135] Secunda pars est, in qua
27 II, 136| 136] Qui locus idcirco est huic
28 II, 137| 137] Id autem fiet, si, quibus
29 II, 138| 138] Contra scriptum autem qui
30 II, 139| 139] scriptorem ipsum, si exsistat,
31 II, 140| 140] Postea quaerere ab adversariis: "
32 II, 141| 141] deinde ex utilitatis et
33 II, 142| 142] Et quemadmodum ei dicebamus,
34 II, 143| 143] Quacumque autem in re,
35 II, 144| 144] Ex contrariis autem legibus
36 II, 145| 145] Primum igitur leges oportet
37 II, 146| 146] nam maxime conservanda
38 II, 147| 147] deinde operam dare, ut
39 II, 148| 148] Ex ratiocinatione nascitur
40 II, 149| 149] Quidam iudicatus est parentem
41 II, 150| 150] Locos autem communes in
42 II, 151| 151] postea multis in legibus
43 II, 152| 152] Ac, si ipse quoque poterit
44 II, 153| 153] contra ratiocinationem
45 II, 154| 154] Postea aliquanto ipsos
46 II, 155| 155] Nunc expositis iis argumentationibus,
47 II, 156| 156] Nam placet in iudiciali
48 II, 157| 157] Rerum expetendarum tria
49 II, 158| 158] Sed ut expeditius ratio
50 II, 159| 159] Quod aut totum aut aliqua
51 II, 160| 160] P r u d e n t i a est
52 II, 161| 161] Naturae ius est, quod non
53 II, 162| 162] Consuetudine ius est, quod
54 II, 163| 163] Fortitudo est considerata
55 II, 164| 164] perseverantia est in ratione
56 II, 165| 165] Propter se autem vitanda
57 II, 166| 166] Nunc de eo, in quo utilitas
58 II, 167| 167] Hic, quia de civilibus
59 II, 168| 168] Amicitiarum autem ratio,
60 II, 169| 169] Quibus rebus non illud
61 II, 170| 170] Quoniam ergo de honestate
62 II, 171| 171] Atque etiam hoc mihi videor
63 II, 172| 172] cum autem ita necesse erit,
64 II, 173| 173] Ergo, ut dico, illud, quod
65 II, 174| 174] Hasce autem inter se saepe
66 II, 175| 175] modo illud adtendatur,
67 II, 176| 176] Af f e c t i o est quaedam
68 II, 177| 177] Laudes autem et vituperationes
69 II, 178| 178] Videre autem in laudando
70 II, 69 | adsumptivam alteram nominamus. A b s o l u t a est, quae ipsa in se, non
71 I, 48 | ut supplicum misereatur. ~A d p r o b a t u m est, quod homines, cum dubium
72 I, 94 | 94] A d v e r s a r i u m est, quod ipsi causae aliqua
73 I, 70 | Quattuor autem partibus constat a r g u m e n t a t i o, cum aut proponimus aut
74 I, 67 | probabilius et apertius fit; a s s u m p t i o, per quam id, quod ex propositione
75 I, 67 | ostendendum pertinet, assumitur; a s s u m p t i o n i s a p p r o b a t i o, per
76 I, 21 | licebit. Sin erunt vehementer abalienati, confugere necesse erit
77 I, 25 | auditoris studium defatigatio abalienavit a causa, te brevius, quam
78 I, 2 | et in tectis silvestribus abditos ratione quadam conpulit
79 I, 77 | constitutum. Verum illa nobis abhorrere ab usu oratorio visa sunt.
80 II, 32 | tali culpa non videatur abhorruisse. Ut enim animum alicuius
81 I, 91 | securibus~Caesae accidissent abiegnae ad terram trabes !" ~Longius
82 II, 134| aliquid derogari aut legem abrogari aut aliqua ex parte commutari,
83 I, 18 | inquiet adversarius, "abs te filio matrem necari oportuit;
84 II, 69 | negotialis implicite et abscondite, sed patentius et expeditius
85 II, 101| convinci non posse, quod absit a culpa; suo nomine communem
86 II, 171| necessitudines, quasdam simplices et absolutas. Nam aliter dicere solemus: "
87 I, 32 | auditoris tenendus est. Absolutio est, per quam omnia, quae
88 II, 30 | constanti animi aut corporis absolutione consistit, quo in genere
89 I, 32 | habere debet: brevitatem, absolutionem, paucitatem. Brevitas est,
90 II, 14 | alterum occidit, nummos abstulit, gladium cruentum in vaginam
91 II, 165| videntur et finitima esse, absunt autem longissume; quod genus
92 II, 129| erit contra dicendum: quam absurdum non negare contra legem
93 II, 143| defenderit, cum aequitate causa abundabit, necessario multum proficiet,
94 II, 166| aliquarum copiarum magna abundantia; amicitia voluntas erga
95 I, 2 | explendam viribus corporis abutebatur, perniciosissimis satellitibus. ~
96 II, 24 | alios ex culpa eximendos abutetur. Verum id brevi faciendum
97 I, 76 | semper quinque partibus abuti neque eadem partes ratione
98 I, 5 | quidam et privatim et publice abutuntur; sed eo quidem vehementius,
99 I, 4 | controversias privatorum accederent. Quibus in controversiis
100 II, 172| quas similis adiunctio non accedit; quod genus "[ut] homines [
101 I, 2 | quid utilitatis haberet, acceperat. Ita propter errorem atque
102 I, 71 | perfidia illorum detrimenti acceperimus, nemo erit praeter nosmet
103 I, 84 | hereditate possideas aut munere acceperis aut domi tibi natus sit
104 II, 1 | plurimum aliis praestare saepe accepissent, libenter audierunt. Putaverunt
105 II, 134| qui lator sit, qui sint accepturi; se factiones videre et
106 I, 4 | temerarii atque audaces homines accesserant, maxima ac miserrima naufragia
107 II, 19 | perturbatione commotus animus accesserit. ~
108 I, 28 | dicere, qui ita dicit: "Accessi ad aedes. Puerum vocavi.
109 II, 44 | tam temere ad maleficium accessisse. In quo quaeritur, num
110 I, 36 | aut quid faciat, quid ipsi accidat, quid dicat; aut quid facturus
111 II, 170| appellabuntur; sin aliquae res accident difficiles, in illa superiore,
112 I, 30 | leniri oportebit. Quod cum accidet, membratim oportebit partes
113 II, 89 | factum sit, culpa id alterius accidisse. ~
114 I, 91 | nemore Pelio securibus~Caesae accidissent abiegnae ad terram trabes !" ~
115 II, 74 | plerumque in hoc genere accidunt, ut et coniectura et definitione
116 II, 131| putaret; et ostendere causam accipere nihil aliud esse nisi legem
117 II, 120| si id, quod adversarius accipiat, fieri aut intellegi voluisset,
118 I, 88 | indigetis autem pecuniae, illud accipiebam: vultis autem pecuniae plus
119 II, 116| in quam is, qui dicet, accipiendum esse demonstrabit. ~
120 II, 118| posse, quam id, quod nos accipimus, quod illius rei neque administratio
121 I, 25 | sit, quod genus strepitu, acclamatione; aut iam parata, quae vel
122 I, 59 | quoque rerum omnium sunt accommodatae, et diurnae nocturnaeque
123 II, 155| sed ad fines horum generum accommodati. ~
124 I, 9 | sententiarum] ad inventionem accommodatio; ~m e m o r i a est firma
125 I, 109| vestem sermonem alicuius accommodes, quibus animus eorum, qui
126 II, 97 | Ratio: "Flumen enim subito accrevit et ea re traduci non potuerunt".
127 I, 58 | ad hunc modum: "Melius accurantur, quae consilio geruntur,
128 II, 74 | crimini dabitur, ii, qui accusabuntur, comparabunt. Id fiet,
129 II, 24 | hunc accusare, sed huius accusandi causa defendere alterum
130 I, 83 | hoc putat, ut neges esse accusandum. Quod conversione sic reprehendetur: "
131 I, 83 | reprehendetur: "Immo vero accusandus est. Nam si veretur, accuses;
132 II, 140| necessitudo certissima: tamenne accusaretis?" Atqui lex nusquam excepit;
133 II, 129| alicuius culpae eum, qui accusaretur, causam proferre, quae eum
134 II, 88 | separatim illum sicut hunc accusari oportere et non cum huius
135 I, 45 | cur uteris? Si probus, cur accusas?" ~E n u m e r a t i o est,
136 II, 81 | idem facere ipse, qui nunc accusat, voluisset, ne hoc quidem
137 II, 12 | sententiae dictio, aliud accusatio aut recusatio, conficere
138 II, 129| omnia: ante solitos esse accusatores iudicibus persuadere, adfinem
139 II, 81 | qui eum nunc apud iudices accusent, quem sine iudicibus ipsi
140 I, 18 | consistamus: Orestes si accusetur matricidii, nise hoc dicat "
141 II, 84 | 84] Illa autem acerrima accusatorum criminatio,
142 II, 108| demonstrabit, aut postea odium esse acre susceptum, aut illa omnia
143 II, 143| omnem eius illam vim et acrimoniam lenierit ac diluerit.Loci
144 II, 57 | exceptionibus multae excluduntur actiones et ita ius civile habemus
145 I, 37 | ipso gerendo negotio quid actum sit; deinde, quid postea
146 II, 51 | tenuius et subtilius et acutius tractantur, hi autem gravius
147 I, 35 | deformis, velox an tardus sit, acutus an hebetior, memor an obliviosus,
148 II, 101| commorabitur et in ea re adaugenda, quae voluntati fuerit inpedimento;
149 II, 75 | maleficii magnitudinem simul adaugere. Id fieri poterit, si demonstrabitur
150 II, 55 | facti utilitas aut honestas adaugetur. ~
151 II, 155| iudiciale causarum genus adcommodantur, deinceps in deliberativum
152 II, 47 | aut in plerasque causas adcommodata. ~
153 I, 13 | sed constitutio ad causam adcommodatur. At demonstratio et deliberatio
154 I, 56 | sensisse, adscribat ad legem et addat hanc exceptionem: EXTRA
155 II, 60 | quicum agitur, exceptionem addi ait oportere. Quaestio
156 II, 5 | uni alicui certe vellent addicere, minus in arrogantiam offenderent;
157 I, 22 | invidiam aut in contemptionem adducemus. In odium ducentur, si quod
158 I, 22 | confidere; in contemptionem adducentur, si eorum inertia, neglegentia,
159 II, 32 | insimulatur, in eam suspicionem adducitur, uti a tali culpa non videatur
160 II, 82 | supplicium sumpsisse, quae ne adducta quidem sit in iudicium.
161 II, 149| tabulas afferunt et testes adducunt; heredes, quos ipse iubet,
162 I, 8 | multo rhetoricam citius quis ademerit, quam philosophiam concesserit:
163 II, 154| vehementius iactare coepit, usque adeo, ut dominus navis, cum idem
164 I, 5 | hinc ad ipsos, qui eam adepti sunt, laus, honos, dignitas
165 I, 93 | bene vivi; aut, se amico adesse propter benivolentiam, sperare
166 II, 65 | sed quaedam innata vis adferat, ut religionem, pietatem,
167 I, 99 | argumentationem, tum, contra eam quod adferretur, quemadmodum dilueris, ostendere.
168 II, 177| extraneae honos, pecunia, adfinitas, genus, amici, patria, potentia,
169 I, 67 | expositum est, rationibus adfirmatum probabilius et apertius
170 II, 24 | si aut nescisse aut non adfuisse aut conficere aliquid non
171 II, 62 | secundorum est. Intentio est adgnatorum: "Nostra pecunia est, de
172 II, 62 | heredes secundi sunt, et inter adgnatos pupilli controversia est.
173 II, 74 | locis tractari oportebit et adhibere ceterarum quoque constitutionum
174 I, 54 | cuius causa similitudines adhibitae sunt; tertia ex conclusione,
175 II, 1 | magno pretio conductum adhibuerunt. Is et ceteras conplures
176 I, 94 | cum ad pugnandum milites adhortetur. Si non ad id, quod instituitur,
177 II, 145| optemperatum sit, poena adiciatur aut in utra maior poena
178 II, 149| iis, qui in eo loco sint, adimat potestatem, nulla profertur.
179 I, 25 | inrisionem; aut si rei dignitas adimet iocandi facultatem, aliquid
180 I, 25 | orationi fidem, oratori adimit auctoritatem. ~
181 II, 18 | alicuius retinendi, augendi adipiscendive commodi aut contra reiciundi,
182 II, 102| scripti quoque controversiam adiunctam videbit. Quo de genere
183 II, 172| propter aliquam causam, quam adiunctionem nominamus; pariter autem
184 II, 164| propter se solum, ut nihil adiungatur emolumenti, petenda sunt.
185 II, 156| omnem orationem oportet, adiungentur. Atque unius cuiusque constitutionis
186 II, 105| cum deprecationis partes adiungeret. ~
187 I, 50 | inventionem argumentandi <ratio> adiungeretur. Et magna cum cura et diligentia
188 II, 167| loquimur, fructus ad amicitiam adiungimus, ut eorum quoque causa petenda
189 II, 45 | quam ab illo; cur nullo adiutore aut cur hoc; cur nemo sit
190 II, 157| quiddam, quod sua vi nos adliciat ad sese, non emolumento
191 I, 68 | rem publicam optime putant administari. Quam ob rem igitur leges
192 I, 2 | pleraque viribus corporis administrabant, nondum divinae religionis,
193 II, 132| civitatis unam quamque rem administrabit; postea quaerere ab iudicibus
194 I, 38 | videatur habuisse ad negotium administrandum. Ea autem opportunitas quaeritur
195 II, 55 | cum potestatem non habeas, administrare. Deinde huius confirmatio [
196 I, 4 | summis viris maximae res administrarentur, arbitror alios fuisse non
197 II, 176| ex negotiorum eventu aut administratione aut hominum studio commutatio
198 I, 35 | quo modo rem familiarem administret, qua consuetudine domestica
199 I, 21 | 21] In admirabili genere causae, si non omnino
200 II, 125| oportebit, tum ipsum secum admirantem, quidnam contra dici possit,
201 II, 150| simile esse videatur; postea admirationem per contentionem, qui fieri
202 I, 32 | genere partem se generis admiscuisse. Nam genus est omnium nimirum
203 II, 50 | peccarit, et hoc quoque admisisse et non esse eiusdem; causam
204 II, 34 | poterit vitio reus ante admisso demonstrari, locus inducetur
205 I, 99 | quo quidque loco dixeris, admoneas; tum vero personam aut rem
206 II, 109| restet et quare restet, admonendum videtur.Iuridicialem causam
207 II, 63 | usquequaque dicatur, hic admonere. Sunt causae, quae plures
208 II, 40 | Quare, ne aut hic non admonuisse aut ne eadem iterum dixisse
209 II, 154| puppi religatus scapham adnexam trahebat, navi, quod posset,
210 I, 26 | nec sicut aliquod membrum adnexum orationi. Translatum est,
211 I, 84 | concedere, aut infirmum aliquid adnumeratum, quod aut contra dici possit
212 II, 153| misericordia commoti navem ad eum adplicarunt, hominem ad se sustulerunt. ~
213 II, 43 | itinere se tam familiariter adplicaverit, quod sermonis causam quaesierit,
214 I, 6 | facultatis videtur esse dicere adposite ad persuasionem; finis persuadere
215 II, 14 | nummis erat, gladium propter adpositum e vagina eduxit et illum
216 I, 89 | illo necatum." Deinde hoc adprobant plurimis verbis. Post adsumunt: "
217 I, 53 | concessisset, necessario adprobare deberet. Hoc in genere praecipiendum
218 I, 58 | quam copiosissimis verbis adprobari putant oportere, hoc modo: "
219 I, 60 | propositione neque ab adsumptione adprobationes earum separari oportere,
220 I, 48 | spectatur, religioso, communi, adprobato. ~R e l i g i o s u m est,
221 I, 82 | iudicium, sed ab omnibus adprobatum; et demonstrando difficilius
222 I, 91 | hoc incommodum Scipioni adscribendum videtur." Huiusmodi est
223 II, 139| perspicua videret esse, non adscripsisse: neque enim vos scripti
224 I, 56 | nefas est, id sequi quasi adscriptum sit, rectum vobis videatur?
225 II, 31 | Studium autem quod est adsidua et vehementer aliquam ad
226 I, 72 | satis esse proponere et adsumere: quod conficiatur quoniam
227 I, 15 | autem aliquid defensionis adsumit. Eius partes sunt quattuor,
228 I, 60 | argumentationis. Item, quae ab illis adsumptio et adsumptionis adprobatio
229 I, 60 | quae ab illis adsumptio et adsumptionis adprobatio dicatur, eandem
230 II, 71 | iuridicialis consideremus. Adsumptiva igitur tum dicitur, cum
231 I, 89 | adprobant plurimis verbis. Post adsumunt: "Ad illum autem hereditas
232 II, 175| 175] modo illud adtendatur, dignane causa videatur
233 II, 119| diligenter illud quoque adtendere oportebit, num illo probato,
234 II, 53 | in causa, si diligenter adtendet, omnes videbit constitutiones
235 I, 77 | nos commodius quam ceteros adtendisse non affirmamus; perquisitius
236 II, 169| conservanda et alterius adtenuanda idonearum rerum facultas.
237 I, 98 | singillatim unam quamque rem adtingere et ita omnes transire breviter
238 II, 84 | iudicium de ea re fieri nihil adtinuerit. ~
239 II, 120| possit mulier dicere nihil adtinuisse adscribi " QUAE VOLET ",
240 I, 8 | aliquas parvas res oratori adtribuere magna amentia videtur. ~
241 II, 91 | in eo sit delictum, sibi adtribui oportere. Id causae genus
242 I, 8 | quoque oratori dicimus esse adtributam (nam tres eas partes, quas
243 II, 177| qui loci personis sunt adtributi, de quibus ante dictum est.
244 II, 15 | gladium et cetera, quae secum adtulerat, sustulit, solus profectus
245 I, 27 | agis, Micio?~Cur perdis adulescentem nobis? Cur amat?~Cur potat?
246 II, 37 | necessitudini, persuasioni, adulescentiae aut alicui non malitiosae
247 II, 64 | altera pupilli iam erat adventicia, cuius heres non illo in
248 II, 117| adversarius intellegat, adversetur. Nam facile, quid veri
249 II, 84 | is maxime debuerit animum advertere, qui animum advertit; ut
250 II, 153| manus ad se tendentem animum adverterunt; misericordia commoti navem
251 II, 14 | qui nummos haberet, animum advertisset, noctu postquam illos artius
252 II, 84 | animum advertere, qui animum advertit; ut non tam rectum, non
253 I, 28 | qui ita dicit: "Accessi ad aedes. Puerum vocavi. Respondit.
254 II, 17 | hortatur, ut amor, iracundia, aegritudo, vinolentia et omnino omnia,
255 I, 43 | inventionis comprobatores atque aemuli; deinde ecquae de ea re
256 I, 101| si concessum sit, multos aemulos eiusdem audaciae futuros;
257 II, 69 | perpetuum belli memoria maneret, aeneum statuerunt tropaeum. Accusantur
258 I, 102| quae res ab legibus et ab aequabili iure remotissima sit. ~
259 I, 3 | excellere, cum iis se pateretur aequari et sua voluntate a iucundissima
260 II, 150| concedat, illud neget, quod aut aequius aut eodem sit in genere;
261 I, 27 | Nimium ipse est durus praeter aequumque et bonum". ~Hoc in genere
262 II, 102| omnibus conquestionem suarum aerumnarum et crudelitas adversariorum
263 I, 51 | probetur. Velut apud Socraticum Aeschinen demonstrat Socrates cum
264 I, 83 | non enim parvi auditum aestimabit. Sin inverecundum animi
265 I, 83 | accuses, qui id parvi auditum aestimet?" ~Hic, sive vereri dixeris
266 II, 70 | virtute peperimus, ut eius aeterna insignia posteris nostris
267 I, 39 | diffile est - pars quaedam aeternitatis cum alicuius annui, menstrui,
268 II, 176| 176] Af f e c t i o est quaedam ex tempore
269 I, 95 | multos enim magnis incommodis affecit pecuniae cupiditas"; aut
270 II, 114| amplificatio, eorum, qui praemio affecti sunt, cum suis factis contentio. ~
271 II, 158| adtributae, necessitudo et affectio; quarum altera ex vi, altera
272 II, 170| dicebamus, necessitudine et affectione, perscribamus.Puto igitur
273 II, 19 | quandam commotionem animi affectionemque verbis et sententiis amplificare
274 II, 37 | alicui non malitiosae animi affectioni attribuentur; aut dissimili
275 II, 31 | facile erit videre, ecquid afferant ad confirmandam coniecturam
276 I, 68 | quae dubia sunt, rationes afferemus. Quinquepertita argumentatio
277 II, 137| aut causae et rationes afferentur, quare et quo consilio ita
278 II, 129| 129] Sin causam afferet is, qui a sententia stabit,
279 II, 161| vocant, curam caerimoniamque affert; ~p i e t a s, per quam
280 I, 91 | demonstrandum dubia causa affertur, hoc modo: ~"Eho tu, di,
281 II, 149| familiares in carcerem tabulas afferunt et testes adducunt; heredes,
282 II, 58 | indignum facinus esse ea poena afficere reum, qua parricidae afficiuntur;
283 II, 149| ipsum supplicio eiusmodi afficiunt et quae ad testamenti faciendi
284 II, 58 | afficere reum, qua parricidae afficiuntur; id autem, si damnaretur,
285 II, 35 | parentes, cognatos, amicos, affines, necessarios; etiam quae
286 I, 77 | quam ceteros adtendisse non affirmamus; perquisitius et diligentius
287 II, 10 | Quare nos quidem sine ulla affirmatione simul quarentes dubitanter
288 II, 55 | negotio similes, ex quibus affirmetur nostra descriptio. Iam si
289 I, 37 | negotio sunt ea, quae semper affixa esse videntur ad rem neque
290 I, 108| oportuerit, hoc modo: "Non affui, non vidi, non postremam
291 I, 5 | Africanum neque Gracchos Africani nepotes: quibus in hominibus
292 I, 5 | ut vere dicam, discipulum Africanum neque Gracchos Africani
293 II, 35 | faciendo demonstrabitur afuisse. ~
294 II, 106| omni tempore a tali ratione afuturum; deinde spem ostendere aliquo
295 II, 61 | perturbationem, si non ita res agantur et in iudicium veniant,
296 I, 30 | postulat; quo de genere agemus tum, cum de dispositione
297 I, 30 | quam argumentando et causam agendo leniri oportebit. Quod cum
298 I, 9 | quidem videtur coniuncte agendum de materia ac partibus.
299 I, 29 | si res et ad eorum, qui agent, naturam et ad vulgi morem
300 II, 74 | plurimis constitutionibus aggredietur id inprobare. ~
301 I, 27 | me saepe clamitans: Quid agis, Micio?~Cur perdis adulescentem
302 II, 149| tabulis scripti sint, et inter agnatos de hereditate controversia
303 II, 52 | seditionem ad populum legem agrariam ferebat. Hunc pater suus
304 I, 2 | fuit quoddam tempus, cum in agris homines passim bestiarum
305 II, 96 | dies instaret, in urbem ex agro coepit agere. Tum subito
306 I, 2 | qui dispersos homines in agros et in tectis silvestribus
307 I, 102| quem demonstramus multos alacres exspectare, quid statuatur,
308 I, 93 | urbes diruere, cum ipse Alexander Thebas diruisset. ~I n c
309 I, 27 | similitudinis aut delectationis non alienae ab eo negotio, quo de agitur,
310 I, 20 | i r a b i l e, a quo est alienatus animus eorum, qui audituri
311 I, 24 | obscure faciens, quoad possis, alienes ab eis auditorum voluntatem;
312 II, 113| aliquando tale fecerit; num alieni laboris aut deorum bonitatis
313 II, 132| iudicibus ipsis, quare in alienis detineantur negotiis; cur
314 I, 106| misericordiam conparatur, cum in alieno malo suam infirmitatem considerabit. ~
315 I, 38 | publicus anne privatus, alienus an ipsius, de quo agitur,
316 II, 166| potentiae aut maiestatis aut aliquarum copiarum magna abundantia;
317 | aliquibus
318 I, 27 | cuiusmodi est: "Angues ingentes alites, iuncti iugo...". ~H i s
319 I, 1 | perniciosus patriae civis alitur; qui vero ita sese armat
320 I, 85 | praeteritum sit in enumeratione. Altero autem modo reprehendetur,
321 I, 76 | incipere, tum adprobatione alterutra, tum utraque, tum hoc, tum
322 II, 18 | causa. Nam in horum genus alterutrum illa quoque incident, in
323 II, 162| leviter a natura tractum aluit et maius fecit usus, ut
324 I, 27 | adulescentem nobis? Cur amat?~Cur potat? Cur tu his rebus
325 II, 65 | etiam omnibus, si plures ambigent, ius ex quibus rebus constet,
326 I, 74 | complexionis indigere. Sed nobis ambiguitate nominis videntur errare.
327 II, 122| Filius natus non est. Ambigunt adgnati cum eo, qui est
328 I, 91 | non magis seditiosi quam ambitiosi, quam calumniatoris, quam
329 I, 94 | defendet, ut, si qui, cum ambitus accusabitur, manu se fortem
330 I, 1 | rationibus utilissimus atque amicissimus civis fore videtur. ~
331 I, 1 | societates, sanctissimas amicitias intellego cum animi ratione
332 II, 10 | perscripsisse videamur, illud amittamus, quod maximum est, ut ne
333 I, 3 | commodi causa, sed etiam vitam amittendam existimarent, qui tandem
334 II, 153| NAVEM RELIQUERINT, OMNIA AMITTUNTO; EORUM NAVIS ET ONERA SUNTO,
335 II, 19 | ostendere, quanta vis sit amoris, quanta animi perturbatio
336 II, 69 | tropaeum. Accusantur apud Amphictyonas [id est apud commune Graeciae
337 I, 94 | fortem esse defendet; aut ut Amphion apud Euripidem, [item apud
338 II, 169| incolumes, verum etiam, ut amplae atque potentes sint civitates.
339 II, 18 | denique, ut omnia generatim amplectamur, alicuius retinendi, augendi
340 II, 152| omnes res per scripturam amplecti, sed eum commodissime scribere,
341 I, 32 | de quibus dicendum est, amplectimur in partitione, ne aut aliquod
342 II, 159| una vi atque uno nomine amplexa virtus. Nam virtus est
343 II, 67 | vero aliquam aut ad rem amplificandam saepe sunt inferenda.Consuetudine
344 II, 19 | affectionemque verbis et sententiis amplificare debebit et ostendere, quanta
345 I, 5 | virtus et summa virtute amplificata auctoritas et, quae et his
346 II, 114| praemium petet, facti sui amplificatio, eorum, qui praemio affecti
347 I, 100| sunt attributae, quaevis amplificationes et indignationes nasci possunt,
348 II, 147| utilitatis et ex honestatis amplissimis partibus sumere demonstrantem
349 II, 53 | minuere est de dignitate aut amplitudine aut potestate populi aut
350 I, 100| vos quererentur: quidnam amplius desideratis, iudices, cum
351 I, 33 | breviter et commode senex in Andria, quae cognoscere libertum
352 I, 27 | continentur, cuiusmodi est: "Angues ingentes alites, iuncti
353 I, 19 | dicendum primum est, ita primum animadvertendum videtur; ideo quod illa,
354 I, 83 | 83] Oportet autem animadvertere, ne, cum aliter sint multa
355 I, 16 | saepe multi, sed quia non animadverterunt artis scriptores eam superiores
356 II, 78 | domum se victor recepit. Is animadvertit sororem suam de fratrum
357 II, 2 | ut mutum in simulacrum ex animali exemplo veritas transferatur." ~
358 I, 32 | alii pars est. Nam homo animalis pars est, Thebani aut Troiani
359 I, 27 | confecta ex rerum varietate, animorum dissimilitudine, gravitate,
360 I, 38 | sacer profanus, publicus anne privatus, alienus an ipsius,
361 I, 40 | modo declaratur, quod in annis aut in anno aut in aliqua
362 I, 40 | declaratur, quod in annis aut in anno aut in aliqua anni parte
363 I, 59 | quendam ordinem servant et annuae commutationes non modo quaedam
364 I, 39 | aeternitatis cum alicuius annui, menstrui, diurni nocturnive
365 I, 5 | ea in re hominibus ipsis antecellat. Hoc si forte non natura
366 I, 86 | necessario cum eo, quod antecessit, cohaerere. Nam hoc quidem: "
367 | antequam
368 I, 80 | Qui pauperes sunt, iis antiquior officio pecunia est"; "Qui
369 II, 22 | aut denique officio [suo] antiquiorum aut suaviorem, non hoc erit
370 I, 8 | nam satis in ea videtur ex antiquis artibus ingeniose et diligenter
371 I, 7 | Nam Gorgias Leontinus, antiquissimus fere rhetor, omnibus de
372 II, 2 | viribus et dignitatibus antisteterunt atque honestissimas ex gymnico
373 I, 81 | adtributae; quas diligentius aperiemus, cum separatim de ipsa coniecturali
374 I, 31 | quarum utraque magno opere ad aperiendam causam et constituendam
375 II, 123| ut in eo, qui, cum lex aperiri portas noctu vetaret, aperuit
376 II, 84 | vindicata; postea sic rem fuisse apertam, ut iudicium de ea re fieri
377 II, 156| fierent apertiores, sic res apertas obscuriores fieri oratione.
378 II, 156| obscurae dicendo fierent apertiores, sic res apertas obscuriores
379 I, 70 | lex sit, non ex eo, quod apertissime scriptum est, sed ex eo,
380 I, 49 | confirmationis, ut facultas tulit, apertus est nec minus dilucide,
381 II, 123| aperiri portas noctu vetaret, aperuit quodam in bello et auxilia
382 I, 109| Quemadmodum enim dixit rhetor Apollonius, "lacrima nihil citius arescit."
383 I, 25 | aut iam parata, quae vel apologum vel fabulam vel aliquam
384 I, 25 | ex his suspicio quaedam apparationis atque artificiosae diligentiae
385 I, 58 | est instructior rebus et apparatior, quam ea, quae temere et
386 I, 29 | videbuntur inesse ea, quae solent apparere in veritate; si personarum
387 II, 66 | et caerimonia deorum sit, appellant; p i e t a t e m, quae
388 II, 78 | laborantem, sponsi autem nomen appellantem identidem Curiatii cum gemitu
389 I, 11 | illam rem, de qua agitur, appellare oportere atque adversarii
390 I, 8 | Quaestionem autem eam appellat, quae habeat in se controversiam
391 II, 165| reperietur, aut certo iam nomine appellatum, ut audacia, quae fidentiae,
392 I, 11 | quod factum est quo nomine appelletur. Quo in genere necesse est
393 I, 27 | memoria remota; quod genus: "Appius indixit Carthaginiensibus
394 I, 6 | esse curare ad sanandum apposite, finem sanare curatione,
395 I, 19 | argumentatio defensoris et appositissima ad iudicationem; ut si velit
396 II, 112| Nunc ad praemii quaestionem appositos locos exponemus. Ratio
397 I, 62 | necesse est, hanc velle approbare et firmare nihil attinet. ~
398 II, 44 | si diligenter attendamus, apta inter se esse intelligimus
399 II, 110| ceteris autem partibus aptas inter se omnes et aliam
400 I, 65 | philosophiam, plerique etiam obesse arbitrantur; assumptio perspicua est
401 I, 35 | quem et quo more et cuius arbitratu sit educatus, quos habuerit
402 I, 25 | illum sine causa confidere arbitratur. ~Sin auditoris studium
403 II, 78 | quoque idem facturos fuisse arbitrentur, si sibi illa res atque
404 I, 4 | maximae res administrarentur, arbitror alios fuisse non incallidos
405 II, 97 | inpedimento, tamen quidam capitis arcesserunt. Intentio est: "Hostiae,
406 II, 114| pervulgato; quae enim rara et ardua sint, ea experiendo pulchra
407 I, 86 | temporis et magnae atque arduae cognitionis indigeat. Quare
408 II, 163| aut utilitatis causa rerum arduarum ac difficilium voluntaria
409 I, 109| Apollonius, "lacrima nihil citius arescit." Sed quoniam satis, ut
410 II, 120| hac causa, in qua de vasis argenteis quaeritur, possit mulier
411 I, 33 | Ostendam adversarios, quod arguamus, et potuisse facere et voluisse
412 II, 33 | oportebit: si avaritia inductum arguas fecisse et avarum eum, quam
413 II, 21 | quid in opinione eius, quem arguet, fuerit. Nihil enim refert
414 II, 36 | si eo ipso in genere, quo arguetur, integer ante fuisse demonstrabitur:
415 II, 32 | Quare vitam eius, quem arguit, ex ante factis accusator
416 II, 88 | pertractarit, de ipsa remotione sic argumentabitur: ~
417 I, 79 | Nam omne, quod sumitur ad argumentandum sive pro probabili sive
418 II, 128| oportere de eius voluntate nos argumentari, qui, ne id facere possemus,
419 I, 27 | partes: fabulam, historiam, argumentum. ~F a b u l a est, in qua
420 II, 23 | aliter accidit, atque ii, qui arguuntur, arbitrati esse dicuntur:
421 II, 176| at non eo consilio, quo Aristippus fecit. Sunt igitur res
422 I, 1 | alitur; qui vero ita sese armat eloquentia, ut non oppugnare
423 II, 59 | equiti Romano quidam ex armatis resistenti gladio manum
424 II, 72 | educeret; itaque fecit; armis et inpedimentis amissis
425 I, 22 | proferentur atque eorum usus arrogans et intolerabilis, ut his
426 II, 10 | ne cui rei temere atque arroganter assenserimus. Verum hoc
427 II, 55 | verborum potestatem sibi arrogare conatus et faciat, quod
428 II, 8 | dici videbantur, in suas artes contulerunt; quos ipsos
429 I, 7 | Aristoteles autem, qui huic arti plurima adiumenta atque
430 I, 25 | quaedam apparationis atque artificiosae diligentiae nascitur, quae
431 I, 61 | qui elegantissimi atque artificiosissimi putati sunt. Quare autem
432 I, 99 | separatim, tum, id quod artificiosius est, cum tuis contrarias
433 I, 35 | educatus, quos habuerit artium liberalium magistros, quos
434 II, 14 | advertisset, noctu postquam illos artius iam ut ex lassitudine dormire
435 I, 51 | uxore et cum ipso Xenophonte Aspasiam locutam: "Dic mihi, quaeso,
436 I, 80 | Fulvio: "Nemo potest uno aspectu neque praeteriens in amorem
437 I, 98 | reminiscendi causa unum sub aspectum subiciuntur. Haec si semper
438 I, 2 | legitimas, non certos quisquam aspexerat liberos, non, ius aequabile
439 II, 10 | temere atque arroganter assenserimus. Verum hoc quidem nos et
440 I, 54 | quam primo rogetur, recte assenserit, illam quoque rem, quae
441 I, 48 | I u d i c a t u m est res assensione aut auctoritate aut iudicio
442 I, 51 | rebus non dubiis captat assensionem eius, quicum instituta est;
443 I, 51 | quicum instituta est; quibus assensionibus facit, ut illi dubia quaedam
444 I, 25 | plerumque se potius temere assensisse quam illum sine causa confidere
445 I, 51 | similitudinem earum rerum, quibus assensit, probetur. Velut apud Socraticum
446 I, 52 | Hic cum rebus non dubiis assensum est, factum est propter
447 I, 22 | gestae proferentur, ut ne qua assentatio nimia significetur, si de
448 II, 139| posset, sed qui cogitatione assequi possent et voluntatem interpretari;
449 I, 36 | d i u m est autem animi assidua et vehementer ad aliquam
450 I, 4 | homines consuescerent, dicendi assiduitas induit audaciam, ut necessario
451 I, 42 | aut ex conferunda atque assimulanda natura iudicatur. ~C o n
452 I, 107| et re quoque ipsa, quasi assit, non verbis solum ad misericordiam
453 II, 122| HERES ESTO ". Deinde quae assolent. Postea: " SI FILIUS ANTE
454 I, 3 | vitas hominum labefactare assuevit. ~Atque huius quoque exordium
455 II, 8 | quoque artis sibi curam assumebat, altera vero omnis in dicendi
456 II, 138| fecerit; et, quamcumque causam assumet, assumptionis partibus se
457 I, 63 | attinet approbari. Quare assumi statim oportet, hoc modo: "
458 I, 70 | cum aut proponimus aut assumimus sine approbatione. Id facere
459 I, 64 | adiungere approbationem assumptioni, quadam autem in argumentatione
460 II, 127| controversia, aut causa assumptiva inferetur, quamobrem scripto
461 II, 123| Ea partibus iuridicialis assumptivae maxime sustinetur. Nam
462 II, 91 | fere, qui in superioribus assumptivis, incident; hi tamen certissime:
463 I, 67 | a p p r o b a t i o, per quam id, quod assumptum est, rationibus firmatur;
464 II, 102| aliquod controversiae genus assumunt. ~
465 I, 48 | huiusmodi: ut maioribus natu assurgatur, ut supplicum misereatur. ~
466 II, 87 | Rhodii quosdam legarunt Athenas. Legatis quaestores sumptum,
467 I, 35 | Graius an barbarus; patria, Atheniensis an Lacedaemonius; cognatione,
468 | Atqui
469 II, 85 | similibus rebus permultas ita atroces et perspicuas res esse,
470 I, 101| ad maiorem partem, quod atrocissimum est; aut ad superiores,
471 II, 51 | accusatoris, per quem auget facti atrocitatem, et alter, per quem negat
472 I, 104| per contentionem, quanto atrocius et indignius sit illud,
473 II, 44 | Hoc modo si diligenter attendamus, apta inter se esse intelligimus
474 II, 176| quo tempore quamdiu fiat, attendendum est. His ex partibus ad
475 I, 23 | est maxime docilis, qui attentissime est paratus audire. ~Nunc
476 I, 23 | 23] Attentos autem faciemus, si demonstrabimus
477 II, 131| causa consideretur, nihil attineat eam ex lege considerare,
478 I, 30 | quae dicenda erunt, leviter attingendo, sua diligenter et enodate
479 II, 37 | malitiosae animi affectioni attribuentur; aut dissimili in genere
480 I, 99 | et enumerationem ei totam attribuere. Personam hoc modo: "Nam
481 I, 100| urbi, monumento oratio attribuetur per enumerationem, hoc modo: "
482 II, 92 | alicui rei aut homini causam attribuit, quae voluntati suae fuerit
483 I, 38 | totius regionis; ex his etiam attributionibus: sacer profanus, publicus
484 II, 94 | iuris, officii, potestatis attributum necne.Locos autem communes
485 I, 1 | cogitavi, bonine an mali plus attulerit hominibus et civitatibus
486 I, 101| multos aemulos eiusdem audaciae futuros; ex quo, quid mali
487 I, 4 | iniurias civium resistere audacibus et opitulari suis quisque
488 I, 103| neque factitatum esse ne ab audacissimis quidem hominibus id maleficium,
489 I, 2 | atque orationem studiosius audientes ex feris et inmanibus mites
490 II, 1 | saepe accepissent, libenter audierunt. Putaverunt enim, si, quo
491 I, 20 | alienatus animus eorum, qui audituri sunt; ~h u m i l e, quod
492 I, 108| non postremam vocem eius audivi, non extremum spiritum eius
493 I, 94 | et copias et felicitatem augeat, cum ad pugnandum milites
494 I, 4 | retinendum et studiosius ad augendum. ~
495 II, 68 | quid ipsa causa det et quid augeri per communem locum possit
496 II, 51 | est accusatoris, per quem auget facti atrocitatem, et alter,
497 II, 118| intellegatur -: " MERETRIX CORONAM AUREAM NE HABETO; SI HABUERIT,
498 I, 51 | vicina tua melius habeat aurum, quam tu habes, utrum illudne
499 II, 125| contendi neget; utrum negare ausus sit, se dicere desiturum. ~
500 II, 123| aperuit quodam in bello et auxilia quaedam in oppidum recepit,
501 I, 17 | mittatur, qui sociis sit auxilio, an teneatur in Italia,
|