110-auxil | avari-curia | curio-f a l | f i d-inter | intes-oracu | orant-quotq | r a t-tranq | trans-zeuxi
Liber, Caput
1002 I, 80 | fieri omnino negatur, ut Curio pro Fulvio: "Nemo potest
1003 I, 58 | ratio est. Nam navis optime cursum conficit ea, quae scientissimo
1004 II, 94 | duae: p u r g a t i o et d e p r e c a t i o. Purgatio est, per quam
1005 I, 97 | data sunt, partim suo loco dabuntur.] nobis autem non placuit [
1006 II, 58 | afficiuntur; id autem, si damnaretur, fieri necesse esse, quoniam
1007 II, 59 | oportere, quoniam ea poena damnationem necessario consequtur.
1008 II, 66 | colimus; veritatem, per quam damus operam, ne quid aliter,
1009 II, 53 | in quam praecepta nobis danda sunt. Omnibus autem partibus
1010 I, 35 | et omnino quae a natura dantur animo et corpori considerabuntur [
1011 II, 120| heres, quae ipse vellet, daret. Amentiae igitur fuisse,
1012 I, 88 | ni ita esset, operam non daretis: pauperes igitur estis."
1013 II, 87 | debebatur de publico, non daretur, oportueritne eos conficere
1014 I, 15 | a, quae ipsa ex se nihil dat firmi ad recusationem, foris
1015 I, 36 | commoditatem non natura datam, sed studio et industria
1016 II, 28 | iis locis, qui accusatori dati sunt, utetur reus, cum in
1017 II, 116| PONDO CENTUM, QUAE VOLET, DATO ". Post mortem eius vasa
1018 II, 87 | publice vobis erat negotii datum, conficere oportebat".
1019 II, 87 | is ab quaestore non est datus". I n f i r m a t i o
1020 I, 98 | quid sit, quod sibi velle debeant demonstrari, hoc modo: "
1021 I, 69 | scriptoris sententiam considerare debebat. At hoc quidem satis consideratum
1022 II, 87 | legati erant, sumptus, qui debebatur de publico, non daretur,
1023 I, 71 | orationi fidem habere non debemus. Si quid enim perfidia illorum
1024 II, 116| Ille se, quae ipse vellet, debere dicit.Primum, si fieri poterit,
1025 I, 53 | concessisset, necessario adprobare deberet. Hoc in genere praecipiendum
1026 I, 36 | metus, molestia, morbus, debilitas et alia, quae in eodem genere
1027 I, 19 | liberi sui potissimum petere debuerint. ~Et in ceteris quidem constitutionibus
1028 II, 3 | habere verissimum iudicium debuisset. Neque enim putavit omnia,
1029 II, 97 | Intentio est: "Hostiae, quas debuisti ad sacrificium, praesto
1030 I, 71 | possimus. Ac primo quidem decipi incommodum est; iterum,
1031 I, 28 | multos imitatio brevitatis decipit, ut, cum se breves putent
1032 II, 69 | victoriae modo in praesentiam declarandae causa, non ut in perpetuum
1033 I, 40 | tempore spatium quodam modo declaratur, quod in annis aut in anno
1034 I, 69 | victoriae Thebanorum consulere decuit, quid hunc tanta Thebanorum
1035 II, 92 | tanta religione interfuerit, dedendusne sit hostibus necne? Hoc
1036 I, 53 | sed ex eo, quod sibi ille dederat, quicum disputabat, aliquid
1037 II, 103| loquebamur, in eam praecepta dedimus, alio autem loco de scripto
1038 II, 91 | et imperatore Samnitibus dedito quidam in senatu eum quoque
1039 I, 97 | contineat aut in aliam causam deducat, ex qua conficiat aliquid
1040 I, 17 | Carthaginiensibus reddatur an eo colonia deducatur". Ex comparatione, in qua
1041 I, 54 | quod non vult concedere, deducendus est. Extremum autem aut
1042 II, 15 | Homo in urbem ab illis deducitur ac reus fit. In hac intentio
1043 II, 149| deinde est in carcerem deductus, ut ibi esset tantisper,
1044 II, 2 | Illi autem statim hominem deduxerunt in palaestram atque ei pueros
1045 II, 52 | tribunum plebis de templo deduxisti". Depulsio est: "Non minui
1046 II, 52 | plebis habentem de templo deduxit; arcessitur maiestatis.
1047 I, 25 | Sin auditoris studium defatigatio abalienavit a causa, te
1048 I, 96 | demonstramus; aut cum id, quod illi defendant, utile esse fateamur, quod
1049 I, 55 | legis contra sententiam defendat, ad hunc modum: ~
1050 II, 143| voluntate eius, qui scripserit, defendatur. ~
1051 II, 101| maxime autem in voluntate defendenda commorabitur et in ea re
1052 II, 24 | conducenda, ut ne alterius defendendi causa hunc accusare, sed
1053 II, 59 | ceteris quoque criminibus defendendis coniecturali constitutione
1054 II, 143| probabili, scripto ipso se defenderit, cum aequitate causa abundabit,
1055 I, 96 | concedimus, sed id, quod nos defendimus, necessarium esse demonstramus;
1056 II, 44 | quicque accusatorem et quomodo defensorem tractare oporteat. Non
1057 II, 74 | si aut id, quod dicent defensores futurum fuisse, nisi id
1058 II, 27 | opinione, demonstrandum erit defensori neminem tantae esse stultitiae,
1059 I, 24 | traducatur; et dissimulare te id defensurum, quod existimeris; deinde,
1060 II, 109| animus in quendam errorem deferatur, quid etiam nobis ex eo
1061 II, 149| coniectus in profluentem deferretur, compararetur. Interea
1062 I, 23 | illi, quos audire oportet, defessi sunt audiendo. Nam ex hac
1063 I, 25 | dulci mitigatur, sic animus defessus audiendo aut admiratione
1064 II, 55 | Iam si res plures erunt definiendae: ut, si quaeratur, fur sit
1065 II, 53 | ostendendum. Postea ad id, quod definieris, factum eius, qui accusabitur,
1066 I, 91 | quadam, non ex omni genere definita. ~C o n t r o v e r s u m
1067 I, 14 | coniecturalem et generalem et definitivam et translativam solet habere
1068 I, 17 | ratiocinativum, quintum definitivum nominamus. ~
1069 I, 59 | signorum ortus et obitus definitum quendam ordinem servant
1070 I, 35 | an brevis, formonsus an deformis, velox an tardus sit, acutus
1071 II, 176| transiit; et pecuniam in mare deicere inutile, at non eo consilio,
1072 I, 67 | quadripertita; tertia tripertita; dein bipartita; quod in controversia
1073 II, 70 | in relationem criminis delaberemur, de qua post loquemur.
1074 II, 58 | veneficii cuiusdam nomen esset delatum et, quia parricidii causa
1075 I, 107| in morte filii pueritiae delectatio, amor, spes, solatium, educatio
1076 I, 95 | amicitia; plurimae enim delectationes sunt in amicitia". ~
1077 II, 3 | dederunt. Ille autem quinque delegit; quarum nomina multi poetae
1078 II, 108| illa omnia maleficiis esse deleta, aut leviora beneficia quam
1079 II, 114| homines affici videant, delibari putent? Et eorum enumeratio
1080 II, 174| praesentia de honestate delibatum, virtute aliquando et industria
1081 I, 13 | oportet demonstrationem et deliberationem non esse constitutionem
1082 II, 105| consilio] de Syphace diu deliberatum est, et de Q. Numitorio
1083 I, 95 | ut, si quis, cum aliqui deliberent, bellum gerant an non, pacem
1084 II, 107| proferre, quibus maiora delicta concessa sint. Ac multum
1085 II, 104| recte factorum causa uni delicto ut ignosceretis postularet,
1086 II, 91 | nec, si quid in eo sit delictum, sibi adtribui oportere.
1087 II, 34 | peccare, aliquando primum delinquere. Sin vita ante acta ignorabitur,
1088 II, 18 | commodi aut contra reiciundi, deminuendi devitandive incommodi causa.
1089 II, 33 | totius est defensionis deminutum. ~
1090 I, 106| graviter et sententiose maxime demittitur animus hominum et ad misericordiam
1091 II, 24 | pertinebunt, defuisse alicui demonstrabuntur. V o l u n t a s, si animus
1092 II, 56 | qui calumniae accusatorum demonstrandae aut misericordiae captandae
1093 II, 84 | perturbationem fore omnium iudiciorum demonstrant, si de indamnato supplicii
1094 II, 147| amplissimis partibus sumere demonstrantem per amplificationem, ad
1095 I, 44 | demonstrans. Necessarie demonstrantur ea, quae aliter ac dicuntur
1096 II, 12 | aequum sit, quaeritur, in demonstrationibus, quid honestum, in deliberationibus,
1097 II, 12 | 12] Omnis et demonstrativa et deliberativa et iudicialis
1098 I, 12 | subposuit, deliberativam, demonstrativam, iudicialem, negotialem.
1099 II, 156| honestatem et utilitatem, in demonstrativo honestatem. Quare in [hoc]
1100 II, 34 | praeterito et, cur praetereatur, demonstrato argumentis accusationem
1101 I, 49 | quam rei natura ferebat, demonstratus est; quemadmodum autem quaeque
1102 I, 96 | nos dicamus, honestum esse demonstremus. Ac de reprehensione haec [
1103 I, 95 | illud bellum inutile esse demonstret; aut si ratio alicuius rei
1104 II, 93 | officio et a potestate factum demovebat, sic in hoc ab eius officio
1105 II, 28 | accusator, cum ab aliis culpam demovebit, defensoris locis utetur,
1106 II, 90 | sed in rem aliquam causa demovebitur, ut in hac eadem re, si
1107 II, 86 | infertur, in alium aut in aliud demovetur. Id fit bipertito; nam
1108 II, 90 | alterius et culpae depulsione dempta ceteris similiter uti locis
1109 II, 72 | effugere ullo modo posset, depectus est cum iis, ut arma et
1110 II, 144| habebat, sibi in praemii loco deposcit. Sunt qui ex lege occidi
1111 II, 144| VOLET SIBI REM A MAGISTRATU DEPOSCITO ET MAGISTRATUS EI CONCEDITO ".
1112 II, 104| 104] Deprecatio est, in qua non defensio
1113 II, 105| beneficium sibi ignosceretur, cum deprecationis partes adiungeret. ~
1114 II, 98 | rostratam navem in portu deprehensam lex publicarit cumque haec
1115 II, 14 | inventum, cum in alio maleficio deprehensus est - cum illum alterum,
1116 I, 22 | causam per contemptionem deprimemus. ~
1117 I, 13 | constitutionem intentionis esse depulsionem; placeat igitur oportet
1118 II, 53 | potestatem dedit, aliquid derogare. Hoc sic breviter expositum
1119 II, 134| indignum esse de lege aliquid derogari aut legem abrogari aut aliqua
1120 II, 142| quae cum adversario staret, derogasset, sic huic, qui contra scriptum
1121 II, 136| ipsa [quippiam] accusator derogat, omnibus partibus iustius
1122 II, 175| aut de honestate quiddam derogetur. Atque in hoc loco mihi
1123 I, 44 | esse. Etenim, ut breviter describamus, argumentatio videtur esse
1124 II, 170| vis postulat ea, quam modo describebamus, necessitudinis. huiusmodi
1125 I, 11 | erit verbis et breviter describenda, ut, si quis sacrum ex privato
1126 II, 141| diligentiam; postea, quid sit lex, describere, ut ea videatur in sententiis,
1127 II, 53 | confirmandum et ita esse, ut descripseris, ostendendum. Postea ad
1128 I, 11 | quid sacrilegus, et sua descriptione ostendere alio nomine illam
1129 I, 9 | non tanto opere ad artis descriptionem et praecepta tradenda pertinent.
1130 I, 49 | infirmat. Horum exempla et descriptiones in praeceptis elocutionis
1131 II, 54 | inutilis esse [ostenditur] eius descriptionis adprobatio et, quae incommoda
1132 I, 80 | pecunia est"; "Qui locus desertus est, in eo caedem factam
1133 II, 112| opitulari, si tum, cum spes deseruisset; ex animo, si non sui commodi
1134 II, 31 | argumentatio ea, quam res ipsa desiderabit in causa. Item ex consilio
1135 I, 98 | esse praeterea, quod debeat desiderare. ~
1136 II, 50 | quemadmodum natura ipsorum desiderat. Atque hoc sit nobis dictum
1137 I, 100| quererentur: quidnam amplius desideratis, iudices, cum vobis hoc
1138 I, 27 | spe, metu, suspicione, desiderio, dissimulatione, errore,
1139 I, 22 | inertia, neglegentia, ignavia, desidiosum studium et luxuriosum otium
1140 I, 69 | Ergo in hoc quoque iudicio desinite litteras legis perscrutari
1141 II, 44 | pecuniae, adiumenta, adiutores desint, facultas fuisse faciundi
1142 I, 28 | non ab eo, quo in proxime desitum erit, deinceps incipietur. ~
1143 II, 125| negare ausus sit, se dicere desiturum. ~
1144 I, 31 | ostendit; ex qua certum quiddam destinatur auditori, in quo animum
1145 I, 98 | C o n c l u s i o est exitus et determinatio totius orationis. Haec habet
1146 II, 56 | indignandi aut a misericordia deterrendi causa sumuntur, ex periculi
1147 II, 132| ipsis, quare in alienis detineantur negotiis; cur rei publicae
1148 II, 33 | auctoritate eius, qui arguitur, detractum est, tantundem de facultate [
1149 I, 1 | et nostrae rei publicae detrimenta considero et maximarum civitatum
1150 I, 71 | quid enim perfidia illorum detrimenti acceperimus, nemo erit praeter
1151 I, 78 | Verumtamen, ut quaedam praeceptio detur huius quoque partis, exponemus
1152 II, 43 | causam quaesierit, quod simul deverterit, deinde cenarit. In re
1153 II, 14 | Quare cum in eandem tabernam devertissent, simul cenare et in eodem
1154 II, 18 | contra reiciundi, deminuendi devitandive incommodi causa. Nam in
1155 II, 15 | occisum et cum quibusdam devorsoribus illum, qui ante exierat,
1156 I, 91 | affertur, hoc modo: ~"Eho tu, di, quibus est potestas motus
1157 I, 51 | Xenophonte Aspasiam locutam: "Dic mihi, quaeso, Xenophontis
1158 I, 88 | sic reprehenditur: "Cum dicebas: si indigetis pecuniae,
1159 II, 176| ex partibus ad sententiam dicendam locos sumi oportere arbitramur. ~
1160 I, 93 | apud Alexandrum Macedonem dicens contra aliquem urbis expugnatorem
1161 II, 74 | Id fiet, si aut id, quod dicent defensores futurum fuisse,
1162 II, 111| hostes populi Romani esse dicerentur, qui tamen excursionibus
1163 II, 104| publicam multa sunt beneficia, diceres, posses, cum videaris non
1164 II, 173| 173] Ergo, ut dico, illud, quod adiungitur,
1165 II, 169| in iis omnibus, quae ante dicta sunt, quid fieri et quid
1166 I, 98 | res disperse et diffuse dictae unum in locum coguntur et
1167 I, 21 | firmissima ratione nostrae dictionis; sin uti principio placebit,
1168 I, 25 | polliceri, aut ab adversarii dicto exordiri et ab eo potissimum,
1169 II, 18 | faciendi excogitatio. Ea dictur interfuisse tum, cum aliquid [
1170 I, 109| deploratur ab aliquo, cum diducaris ab eo, quicum libentissime
1171 II, 109| et dissimilitudine rerum diductus alicuius animus in quendam
1172 II, 50 | nascentur, in contrarias partes diducuntur. ~
1173 II, 124| eo, qui, cum lex, quibus diebus in legationem proficisceretur,
1174 I, 39 | tempus et anni et mensis et diei et noctis et vigiliae et
1175 I, 9 | huius artis, aliud in tempus differemus; nam et multorum verborum
1176 II, 170| sin aliquae res accident difficiles, in illa superiore, possitne
1177 II, 112| magna an parva, facilia an difficilia, singularia sint an vulgaria,
1178 I, 20 | tardi auditores sunt aut difficilioribus ad cognoscendum negotiis
1179 II, 163| causa rerum arduarum ac difficilium voluntaria ac diuturna perpessio;
1180 I, 50 | praecipiendi quoque summa difficultas. ~
1181 II, 13 | implicata controversia nulla cum difficultate transferuntur; post autem
1182 I, 22 | acciderint aut quae instent difficultates proferemus; si prece et
1183 II, 169| difficultatis, tamen his susceptis difficultatibus confieri atque ad exitum
1184 II, 169| aut maximas causas habet difficultatis, tamen his susceptis difficultatibus
1185 II, 61 | iudicium ac poenam, quia causae diffidat. A translatione autem:
1186 II, 165| fidentiae contrarium est diffidentia et ea re vitium est; audacia
1187 I, 39 | quidem generaliter definire diffile est - pars quaedam aeternitatis
1188 I, 98 | per quam res disperse et diffuse dictae unum in locum coguntur
1189 I, 49 | conveniat, ex hac copia digeremus. ~
1190 I, 24 | auctoritatem proferre imitatione dignam; deinde eandem aut consimilem
1191 II, 175| modo illud adtendatur, dignane causa videatur ea, quae
1192 II, 161| antecedentes cultu quodam et honore dignantur;~ v e r i t a s, per quam
1193 II, 114| egregiam virtutem tali honore dignati sunt, nonne de sua gloria,
1194 I, 29 | veritate; si personarum dignitates servabuntur; si causae factorum
1195 II, 49 | sententiarum aliquid habent dignitatis, in communes locos conferuntur. ~
1196 I, 103| miseros et misericordia dignos, in homines claros, nobiles
1197 II, 97 | obstiterit magnitudo, supplicio dignusne sit? ~
1198 I, 97 | numerum reponi, quod de causa digredi nisi per locum communem
1199 I, 27 | continetur; alterum, in quo digressio aliqua extra causam aut
1200 I, 97 | conclusionem ponit. In hac autem digressione ille putat oportere quandam
1201 I, 97 | 97] Hermagoras digressionem deinde, tum postremam conclusionem
1202 I, 101| gravissima debeat esse: diis inmortalibus, qui locus
1203 I, 109| qui audiunt et aliquem dilexerunt, vehementer commovetur. ~-
1204 II, 135| conveniat quicquam in tam diligenti scriptura praeteritum arbitrari.
1205 II, 141| scripserint, sapientiam et diligentiam; postea, quid sit lex, describere,
1206 I, 24 | offenditur, alium hominem, qui diligitur, interponi oportet; aut
1207 I, 24 | neque aperte laedas eos, qui diliguntur, et tamen id obscure faciens,
1208 I, 16 | nam argumentandi ratio dilucidior erit, cum et ad genus et
1209 I, 29 | narrationis. Ac verbis quoque dilucidis utendum est; quo de genere
1210 I, 22 | honestas suspiciones iniectas diluemus; si, quae incommoda acciderint
1211 I, 99 | adferretur, quemadmodum dilueris, ostendere. Ita per brevem
1212 II, 143| et acrimoniam lenierit ac diluerit.Loci autem communes ceteris
1213 I, 78 | adversariorum confirmatio diluitur [aut infirmatur] aut elevatur.
1214 I, 30 | oportebit partes rei gestae dipergere in causam et ad unam quamque
1215 I, 17 | hoc pacto: "Utrum Carthago diruatur an Carthaginiensibus reddatur
1216 I, 93 | esse crudelius quam urbes diruere, cum ipse Alexander Thebas
1217 I, 93 | cum ipse Alexander Thebas diruisset. ~I n c o n s t a n s est,
1218 II, 132| tempore conveniant, cur certo discedant, nihil quisquam afferat
1219 I, 3 | colere et iustitiam retinere discerent et aliis parere sua voluntate
1220 II, 8 | 8] Discipulorum autem atque eorum, qui protinus
1221 I, 5 | neque eorum, ut vere dicam, discipulum Africanum neque Gracchos
1222 II, 145| conservari non possint, quia discrepent inter se, sed ea maxime
1223 I, 49 | permixtim dispersimus; post discripte et electe in genus quodque
1224 I, 32 | ideo diligentius inducitur discriptio, ut aperta [intellecta]
1225 II, 14 | capere voluerunt. Cenati discubuerunt ibidem. Caupo autem - nam
1226 I, 1 | colligo, non minimam video per disertissimos homines invectam partem
1227 I, 4 | privatas causas magnos ac disertos homines accedere, sed cum
1228 I, 109| Duodecimus, per quem disiunctio deploratur ab aliquo, cum
1229 I, 41 | quod contrarium et quod disparatum, et genus et pars et eventus.
1230 I, 49 | argumentandi confuse et permixtim dispersimus; post discripte et electe
1231 I, 2 | praecipiendo meliorem reddere; qui dispersos homines in agros et in tectis
1232 I, 9 | plerique dixerunt, inventio, dispositio, elocutio, memoria, pronuntiatio. ~
1233 I, 30 | genere agemus tum, cum de dispositione dicemus; nam hoc ad dispositionem
1234 I, 30 | dispositione dicemus; nam hoc ad dispositionem pertinet. Non quemadmodum
1235 I, 53 | sibi ille dederat, quicum disputabat, aliquid conficere malebat,
1236 I, 57 | in praecipiendi ratione dissenserunt. Nam partim quinque eius
1237 I, 6 | artificio contineri, magnopere dissentimus. Quare hanc oratoriam facultatem
1238 I, 12 | iudiciali genere plurimum dissideant et suum quaeque finem habeat,
1239 I, 33 | sicuti aliquam diversam ac dissimilem partem ponas in eadem partitione.
1240 II, 37 | affectioni attribuentur; aut dissimili in genere vitiorum, ut animus
1241 II, 152| inter se vel similia vel dissimilia demonstrari. Loci communes:
1242 I, 24 | auditoris animus traducatur; et dissimulare te id defensurum, quod existimeris;
1243 II, 12 | finem in suadendo et in dissuadendo exponi oportere arbitrati
1244 II, 134| se factiones videre et dissuadere velle; quodsi haec cum summe
1245 I, 42 | contrarium dicitur, plurimum distat, ut frigus calori, vitae
1246 I, 75 | illa pertinebit; atque hac distinctione alia quoque, quae videbuntur
1247 I, 50 | exornari et certas in partes distingui et suavissimum est et summe
1248 II, 49 | 49] Distinguitur autem oratio atque inlustratur
1249 I, 33 | erit simpliciter expositum, distribuetur tempore [eo] commodissime,
1250 I, 57 | quam in tres partes posse distribui putaverunt. Eorum controversiam
1251 I, 40 | diximus, differat.) Haec distribuitur in tria genera: publicum,
1252 I, 32 | 32] Quae partitio rerum distributam continet expositionem, haec
1253 I, 33 | quiddam agatur, tamen utamur distributione, id quod perraro potest
1254 II, 177| quibus ante dictum est. Sin distributius tractare qui volet, partiatur
1255 I, 59 | omnium sunt accommodatae, et diurnae nocturnaeque vicissitudines
1256 I, 39 | alicuius annui, menstrui, diurni nocturnive spatii certa
1257 II, 163| difficilium voluntaria ac diuturna perpessio;
1258 I, 20 | implicata. ~Quare cum tam diversa sint genera causarum, exordiri
1259 II, 12 | aliae sunt cuiusque generis diversae praeceptiones. Aliud enim
1260 I, 33 | posueris, eius sicuti aliquam diversam ac dissimilem partem ponas
1261 I, 3 | subito converteret et ad diversas rationes vitae traduceret. ~
1262 I, 93 | quod ab eodem de eadem re diverse dicitur: ut, si qui, cum
1263 II, 13 | generum fines et exitus diversi sunt, eorum praecepta eadem
1264 I, 42 | quod positum in genere diverso ab eodem, cui contrarium
1265 I, 8 | causam et in quaestionem dividat, causam esse dicat rem,
1266 I, 34 | singula causarum genera dividentur. Verumtamen non incommodum
1267 I, 2 | corporis administrabant, nondum divinae religionis, non humani officii
1268 II, 161| superioris cuiusdam naturae, quam divinam vocant, curam caerimoniamque
1269 II, 153| ratiocinationem huiusmodi: coniecturam divinationem esse et stulti scriptoris
1270 I, 35 | 35] Eae autem partim divino, partim mortali in genere
1271 I, 22 | si vis eorum, potentia, divitiae, cognatio [pecuniae] proferentur
1272 I, 85 | concedere, ut si qui, cum dixerint adversarii: "Aut insidias
1273 I, 33 | consilium: "Et nunc id operam do...". Deinde quid Sosiam
1274 II, 33 | aliis adfinem vitiis esse doceas, et ex ea re non esse mirandum,
1275 I, 82 | demonstrabimus: ex quo docebimus aliud de eo, quod comparabitur,
1276 I, 18 | relinquatur, hoc modo, ut docendi causa in facili et pervulgato
1277 II, 117| et ex inferiore scriptura docendum id, quod quaeratur, fieri
1278 I, 23 | oportet. Nam is est maxime docilis, qui attentissime est paratus
1279 I, 94 | vituperabitur, ut, si qui doctrinam ex alicuius docti vitiis
1280 II, 106| confirmare se et hoc peccato doctum et beneficio eorum, qui
1281 I, 98 | demonstrari, hoc modo: "Illud docuimus, illud planum fecimus".
1282 I, 35 | administret, qua consuetudine domestica sit. ~In f o r t u n a quaeritur,
1283 II, 29 | ratione vitae, quo more domestico vivat. ~
1284 II, 164| animi firma et moderata dominatio. Eius partes continentia,
1285 II, 20 | consecuturam existimarit; item si dominationis, si pecuniae, si amicitiae,
1286 I, 2 | inscientiam caeca ac temeraria dominatrix animi cupiditas ad se explendam
1287 I, 28 | vocavi. Respondit. Quaesivi dominum. Domi negavit esse." Hic,
1288 I, 58 | putant oportere, hoc modo: "Domus ea, quae ratione regitur,
1289 I, 84 | neque hereditate venit neque donatus est neque domi natus est:
1290 II, 14 | artius iam ut ex lassitudine dormire sensit, accessit et alterius
1291 I, 21 | Anceps genus causae si dubiam iudicationem habebit, ab
1292 I, 53 | sit, quas res quasi non dubias ante induxerimus, nam aliquid
1293 II, 116| scriptionis ratione aliquid dubii nascitur. Id fit ex ambiguo,
1294 I, 32 | eius autem generis sine dubio pars est avaritia. ~
1295 II, 10 | affirmatione simul quarentes dubitanter unum quicque dicemus, ne,
1296 II, 126| duabus de causis iudicem dubitare oportere, si aut scriptum
1297 II, 27 | pro vero probasse; quia si dubitarit, summae fuisse amentiae
1298 II, 27 | illud non concessum iri: ne dubitasse quidem, quid eius iuris
1299 II, 120| non adscripto nihil esse dubitationis, quin heres, quae ipse vellet,
1300 II, 150| de hac is, qui scribebat, dubitaturum neminem arbitratus sit;
1301 I, 99 | quaerat sic id a vobis, quid dubitetis, quid possitis dicere, cum
1302 I, 19 | cohaerere cum causa, ex iis ducas oportet, quae post dicenda
1303 I, 107| verbis solum ad misericordiam ducatur. ~
1304 II, 111| nullo inlustri neque certo duce neque eo nomine neque numero
1305 II, 4 | cuius aliquo bene praecepto duceremur. ~
1306 II, 31 | occupatio, facile ex eo ducetur argumentatio ea, quam res
1307 II, 41 | quibus coniectura quaedam ducitur, si, quemadmodum res maiores,
1308 II, 47 | dicitur, et ex ipsa ita ducta, ut ab ea separatim in omnes
1309 II, 166| dignitate tum quoque fructu suo ducunt; quo in genere est gloria,
1310 II, 56 | magnitudine, non ex causae genere ducuntur. Quare non in omnem causam,
1311 I, 25 | aliqua re relevatur aut dulci mitigatur, sic animus defessus
1312 I, 91 | conlocasset atque ex ea duos Gracchos procreasset, tantae
1313 I, 14 | assumpta numerus constitutionum duplicatur, non vis constitutionis
1314 II, 158| honestatis, iuncta esse omnino et duplici genere intelleguntur, sed
1315 I, 27 | ineptus es.~Nimium ipse est durus praeter aequumque et bonum". ~
1316 I, 45 | Si probus, cur accusas?" ~E n u m e r a t i o est, in qua pluribus rebus
1317 I, 98 | c o n q u e s t i o n e m. ~E n u m e r a t i o n e est, per quam res disperse
1318 I, 98 | Haec habet partes tres: e n u m e r a t i o n e m, i n d i g n a t i o n e m,
1319 I, 49 | similitudine conferens. ~E x e m p l u m est, quod rem auctoritate
1320 II, 43 | potueritne aliquid fieri; deinde ecquo ab alio potuerit; deinde
1321 II, 42 | ecqua lex, ecqua pactio, ecquod eius rei artificium aut
1322 II, 67 | maxima pars, quae praetores edicere consuerunt. Quaedam autem
1323 I, 8 | neque eo, quo eius ars, quam edidit, mihi mendosissime scripta
1324 I, 107| delectatio, amor, spes, solatium, educatio et, si qua simili in genere
1325 II, 72 | inpedimenta relinqueret, milites educeret; itaque fecit; armis et
1326 II, 15 | conprehendit, gladium eius e vagina educit, reperit cruentum. Homo
1327 II, 14 | propter adpositum e vagina eduxit et illum alterum occidit,
1328 I, 6 | quid fieri, in fine, quid effici conveniat, consideratur.
1329 I, 95 | quod ea maxime vitam beatam efficiat"; aut infirma, ut Plautus: ~"
1330 II, 149| occidisse et statim, quod effugiendi potestas non fuit, ligneae
1331 I, 103| in eos, quibuscum vitam egeris, in eos, apud quos educatus
1332 II, 57 | non quemadmodum oportet egerit. ~
1333 I, 88 | intellegebam: si propter inopiam in egestate estis, pecuniam non habetis,
1334 I, 52 | ego solum audire volueram, egomet dicam, quid uterque cogitet.
1335 II, 168| necessarium conficiunt, ut urbis egregia exornatio atque amplitudo,
1336 II, 114| apud maiores nostros ob egregiam virtutem tali honore dignati
1337 II, 1 | religiosissime colebant, egregiis picturis locupletare voluerunt.
1338 II, 1 | magno opere elaborasset, egregium sibi opus illo in fano relicturum. ~
1339 I, 91 | causa affertur, hoc modo: ~"Eho tu, di, quibus est potestas
1340 I, 12 | esse, alii pars potest, eidem genus esse et pars non potest.
1341 | eis
1342 II, 32 | poterit, simili quo in genere eiusdemmodi causa aliqua commotum peccasse
1343 II, 74 | accusatori maxime est in hoc elaborandum, ut id ipsum factum, propter
1344 II, 1 | posset, in eo magno opere elaborasset, egregium sibi opus illo
1345 II, 175| proinde, uti quaeque res erit, elaboremus et gravissimam quamque causam
1346 I, 85 | gessisti aut cupiditate elatus es", amico se morem gessisse
1347 II, 9 | eligenda fuerunt, quanto studio electa sunt, profecto neque nos
1348 I, 8 | ingeniose et diligenter electas res collocasse et nonnihil
1349 I, 49 | dispersimus; post discripte et electe in genus quodque causae,
1350 II, 9 | praeterisse aut non satis eleganter secuti videbimur, docti
1351 I, 61 | deinde a rhetoribus iis, qui elegantissimi atque artificiosissimi putati
1352 I, 78 | diluitur [aut infirmatur] aut elevatur. Haec fonte inventionis
1353 I, 54 | argumentatio. Si tacebitur, elicienda responsio est aut, quoniam
1354 II, 42 | offensio; ex quibus nonnumquam elicitur aliquid suspicionis. Sunt
1355 I, 100| iterum dici non potest, id eligatur, quod erit gravissimum,
1356 II, 9 | exponuntur, tanto opere eligenda fuerunt, quanto studio electa
1357 II, 172| aliquid effugere aut adipisci elimus, tum adiunctio illa quid
1358 I, 9 | dixerunt, inventio, dispositio, elocutio, memoria, pronuntiatio. ~
1359 I, 27 | haec ex iis, quae postea de elocutione praecipientur, ornamenta
1360 II, 7 | fonte praeceptores dicendi emanaverunt, qui item permultum ad dicendum,
1361 I, 67 | ex quo vis omnis oportet emanet ratiocinationis; a p p r o b a t i o,
1362 I, 84 | Quoniam habes istum equum, aut emeris oportet aut hereditate possideas
1363 I, 84 | subripueris necesse est: si neque emisti neque hereditate venit neque
1364 II, 164| solum, ut nihil adiungatur emolumenti, petenda sunt. Quod ut
1365 II, 157| nos adliciat ad sese, non emolumento captans aliquo, sed trahens
1366 II, 5 | illius in suo pictura nobilis eniteret. Ex maiore enim copia nobis
1367 I, 4 | concelebrata ab optimis enituisse, hoc vero a plerisque eorum
1368 II, 6 | perspicue conscripsit atque enodata diligenter exposuit; ac
1369 I, 30 | attingendo, sua diligenter et enodate narrando. ~Ac de narratione
1370 I, 85 | quod praeteritum sit in enumeratione. Altero autem modo reprehendetur,
1371 I, 84 | Praeteritur quiddam in eiusmodi enumerationibus: "Quoniam habes istum equum,
1372 I, 70 | cognosceretur; nec tamen Epaminondae permitteremus, ne si extra
1373 I, 69 | Lacedaemonios opprimi , cui magis Epaminondam, Thebanorum imperatorem,
1374 I, 92 | laedit: ut, si quis apud equites Romanos cupidos iudicandi
1375 II, 59 | contra praesto fuerunt et equiti Romano quidam ex armatis
1376 I, 94 | Mulierum genus avarum est; nam Eriphyla auro viri vitam vendidit";
1377 I, 84 | accusatione tua correctus ab errato recedet." Enumeratio vitiosa
1378 I, 27 | desiderio, dissimulatione, errore, misericordia, fortunae
1379 I, 51 | malis an illius?" Hic mulier erubuit. ~
1380 II, 92 | et id aetatis et privatus essem et esset summa cum auctoritate
1381 I, 87 | tribunis militaribus visus esses; non es autem ab his visus:
1382 II, 64 | accidisset; et de altera patris etiamnunc mortui voluntas plurimum
1383 | etsi
1384 II, 131| aliquo in capite aut apud eundem legis scriptorem, quo magis
1385 I, 94 | defendet; aut ut Amphion apud Euripidem, [item apud Pacuvium,] qui
1386 II, 124| rostrata, et per casum, ut in Eurotae magnitudine. Quare aut
1387 II, 96 | commotis tempestatibus fluvius Eurotas, is qui praeter Lacedaemonem
1388 I, 42 | solet, quid ex quaque re evenerit, eveniat, eventurum sit.
1389 I, 42 | quid ex quaque re evenerit, eveniat, eventurum sit. Quare hoc
1390 I, 20 | reliquam dictionem: quod eveniet, si eum benivolum, attentum,
1391 I, 60 | quinquepertita videatur. Quare evenit, ut res non tam ad usum
1392 II, 168| atque amplitudo, ut quaedam excellens pecuniae magnitudo, amicitiarum
1393 II, 1 | religionem remansit, et, ut excellentem muliebris formae pulchritudinem
1394 II, 51 | verbis tum etiam sententiis excellentibus. In illis enim finis est,
1395 II, 4 | excerpsimus et ex variis ingeniis excellentissima quaeque libavimus. Ex iis
1396 II, 163| Magnificentia est rerum magnarum et excelsarum cum animi ampla quadam et
1397 I, 109| ostendimus et tamen amplum et excelsum et patientem incommodorum
1398 I, 108| non extremum spiritum eius excepi." Item: "Inimicorum in manibus
1399 II, 140| accusaretis?" Atqui lex nusquam excepit; non ergo omnia scriptis,
1400 II, 132| nisi quae causa in lege excepta sit; an se legibus obstrictos
1401 II, 131| lege, qua de agatur, sit exceptio aliquo in capite aut apud
1402 II, 58 | versantur. Ibi enim et exceptiones postulantur et agendi potestas
1403 II, 135| re, ita, quod oportuerit, exceptum, ut minime conveniat quicquam
1404 II, 131| magis probetur eum fuisse excepturum, si quid excipiendum putaret;
1405 II, 4 | commodissime praecipere videbatur, excerpsimus et ex variis ingeniis excellentissima
1406 II, 130| nec difficile eam causam excipere, quam adversarii proferant,
1407 I, 3 | consuescerent ac non modo labores excipiendos communis commodi causa,
1408 I, 30 | gestae expositio magnam excipit offensionem, quam argumentando
1409 II, 60 | oportere. Quaestio est: excipiundum sit an non? Ratio: "Non
1410 I, 103| quibus ex omnibus acriter excitata indignatio summum in eum,
1411 II, 57 | praetoris exceptionibus multae excluduntur actiones et ita ius civile
1412 I, 75 | tractaretur id, quod esset excogitatum, referret, nequaquam tantum
1413 II, 111| esse dicerentur, qui tamen excursionibus et latrociniis infestam
1414 II, 100| oportebit, quibus in simili excusatione non sit ignotum, et contentione,
1415 I, 76 | proposita sunt, [hoc idem exerceamus, ut] quam facile factu sit,
1416 II, 42 | artificium aut usus aut exercitatio, hominum aut adprobatio
1417 I, 2 | sive artis sive studii sive exercitationis cuiusdam sive facultatis
1418 II, 15 | devorsoribus illum, qui ante exierat, consequitur in itinere.
1419 II, 43 | somnus. Post rem, quod solus exierit, quod illum tam familiarem
1420 II, 24 | accusator ad alios ex culpa eximendos abutetur. Verum id brevi
1421 II, 35 | etiam quae magis rara et eximia sunt, si ab eo cum magno
1422 II, 95 | Inprudentes legis, cum exissent, vitulum immolaverunt.
1423 I, 69 | Summam igitur amentiam esse existimabat, quod scriptum esset rei
1424 II, 1 | ceteris excellere pictoribus existimabatur, magno pretio conductum
1425 I, 7 | materia tripertita versari existimanda est. ~
1426 II, 167| de omni amicitia dicere existimant, reprehendere incipiant.
1427 I, 14 | praeesse apud nos iure consulti existimantur. ~
1428 I, 3 | sed etiam vitam amittendam existimarent, qui tandem fieri potuit,
1429 I, 75 | oratores et mediocres interesse existimaretur. ~
1430 II, 151| idem videatur de utraque existimari oportere. ~
1431 II, 20 | quantam gloriam consecuturam existimarit; item si dominationis, si
1432 I, 7 | alii plures, alii pauciores existimarunt. Nam Gorgias Leontinus,
1433 II, 37 | aut falso venisse in eam existimationem dicetur ex aliquorum invidia
1434 I, 16 | Hermagoras inventor esse existimatur, non quo non usi sint ea
1435 II, 128| qui aliquid scribant, non existimaturos id, quod scripserint, ratum
1436 I, 96 | reprehensione haec [quidem] existimavimus esse dicenda. [Deinceps
1437 I, 1 | potissimum sententiam ducit, ut existimem sapientiam sine eloquentia
1438 I, 24 | dissimulare te id defensurum, quod existimeris; deinde, cum iam mitior
1439 I, 27 | subita laetitia, iucundo exitu rerum. Verum haec ex iis,
1440 I, 19 | quoque primum in rationem exordiendi praecepta dabimus. ~
1441 I, 21 | habebit, ab ipsa iudicatione exordiendum est. Sin autem partem turpitudinis,
1442 I, 26 | efficit, quorum causa de exordiis praecepta traduntur; hoc
1443 I, 26 | vero haec sunt certissima exordiorum, quae summo opere vitare
1444 I, 50 | argumentatio poterit: inventam exornari et certas in partes distingui
1445 II, 168| conficiunt, ut urbis egregia exornatio atque amplitudo, ut quaedam
1446 I, 69 | gloria, tam claro atque exornato tropaeo carius aut antiquius
1447 II, 138| rationem et aequitatem causae exornaverit, tum ex his locis fere contra
1448 II, 93 | qui, cum praetor esset, in expeditionem ad arma populum vocarit,
1449 II, 114| enim rara et ardua sint, ea experiendo pulchra et iucunda hominibus
1450 I, 109| quem oratio ad mutas et expertes animi res referetur, ut
1451 II, 157| gerit utilitatem, quo magis expetatur, ut amicitia, bona existimatio.
1452 I, 90 | defensione, hoc modo: ~"Cum te expetebant omnes florentissimo~Regno,
1453 II, 167| propter rem amicitiam esse expetendam. ~
1454 II, 157| 157] Rerum expetendarum tria genera sunt; par autem
1455 II, 26 | fuerit illius commodi, quod expetitum dicatur, magnitudo aut cum
1456 I, 2 | dominatrix animi cupiditas ad se explendam viribus corporis abutebatur,
1457 I, 86 | institutum, si facultas erit, explicabuntur; nunc his praeceptionibus
1458 II, 25 | lenissime quietissima ab parte explicanda, ut et res ipsa a facto
1459 I, 33 | cum ad ipsum ventum erit explicandum in causae dictione post
1460 II, 45 | singillatim de una quaque explicare et alias aliter haec in
1461 II, 40 | confirmationis praeceptis explicata est. Quare, ne aut hic
1462 II, 19 | ipsius animi affectionis explicatione curandum est, ut non mirum
1463 II, 6 | quendam multo commodiorem explicatorem revertantur. ~
1464 I, 76 | neque eadem partes ratione expolire, sed tum ab assumptione
1465 I, 75 | expolitionem; nos autem de expolitionis partibus loquimur. Nihil
1466 I, 61 | quod per ratiocinationem expolitur, summe est ab Aristotele [
1467 II, 3 | partibus perfectum natura expolivit. Itaque, tamquam ceteris
1468 II, 13 | dictionem. Quare nunc [in exponendis controversiis] in iudiciali
1469 II, 11 | inventa unam quamque in rem exponentur simpliciter sine ulla exornatione,
1470 I, 29 | gestum erit, ita primum exponetur, et rerum ac temporum ordo
1471 II, 12 | suadendo et in dissuadendo exponi oportere arbitrati sunt. ~
1472 II, 68 | communes praeter eos, quos nos exponimus, ipsa res ostendat.Nunc
1473 II, 9 | Quodsi ea, quae in his libris exponuntur, tanto opere eligenda fuerunt,
1474 II, 35 | aliquos eorum, qui modo expositi sunt, factum esse dicet;
1475 I, 16 | cuiusque generis tum commodius exposituri videamur, cum in unum quodque
1476 I, 98 | est, dicere, quas partes exposueris in partitione, de quibus
1477 I, 8 | ars, sed quid ipse posset, exposuisse. Nunc vero ea vis est in
1478 II, 6 | atque enodata diligenter exposuit; ac tantum inventoribus
1479 II, 78 | et tertius, per quem res expressa verbis ante oculos eorum,
1480 II, 4 | quocumque essent in genere, exprimendae nobis necessarie viderentur;
1481 I, 93 | dicens contra aliquem urbis expugnatorem diceret nihil esse crudelius
1482 II, 114| hominibus videri; et tertius: si exsistant, qui apud maiores nostros
1483 I, 108| demonstratur esse, et, cum aliquid exspectaret, non modo id non adeptus
1484 I, 22 | iudicii et auctoritatis exspectatio sit ostendetur. ~Ab rebus,
1485 I, 70 | scripsit? Quodsi litterae non exstarent, magnopere eas requireremus,
1486 II, 134| deinde, si scriptum non exstaret, magnopere quaereremus neque
1487 I, 39 | monumenta certa in litteris exstent; et quae nuper gesta sint,
1488 II, 118| administratio neque exitus ullus exstet; nos quod dicamus, facile
1489 II, 49 | aut omnibus iam dictis exsuscitatur. Omnia autem ornamenta
1490 II, 25 | aut, si fuisse concedet, extenuabit et parvulam quandam fuisse
1491 II, 75 | demonstratur, contendere et hoc extenuando maleficii magnitudinem simul
1492 II, 107| ipsum illud peccatum erit extenuandum, ut quam minimum obfuisse
1493 II, 82 | illud, quod compararetur, extenuaretur ab accusatore quam maxime,
1494 I, 22 | nostram causam laudando extollemus, adversariorum causam per
1495 II, 177| dignitas, vires, velocitas; extraneae honos, pecunia, adfinitas,
1496 II, 177| partiatur in animum et corpus et extraneas res licebit. Animi [est]
1497 II, 168| corpore posita est aut in extrariis rebus; quarum tamen rerum
1498 II, 82 | id hoc fieri convenerit. Extrema est, ut in comparatione,
1499 II, 83 | quo in genere sunt tres extremi, contrariis rationibus infirmare. ~
1500 II, 16 | ex p e r s o n a, ex f a c t o ipso coniectura capienda
1501 I, 90 | 90] F a l s u m est, in quo perspicue mendacium
|