Cap.

 1    15|       imaginibus non repudiandis, cur existimes imaginem suam
 2    16|      ratiocinatio necessaria est, cur in planis quidem speculis
 3    16|         in cavis auctiora; ubi et cur laeva cum dexteris permutentur;
 4    16|        penitus, tum foras exerat; cur cava specula, si exadversum
 5    17|       quod tamen si ita fecissem, cur potius tris servos inopiae
 6    19|    quaepiam et color paupertatis, cur eius pudeat tenuioris, qui
 7    24|           et existimatione tueor. cur ergo illa protuli? ut mihi
 8    25|      maleficia et artis nefandas? cur vestra oratio rebus flaccet,
 9    26|          kalous. quod si ita est, cur mihi nosse non liceat vel
10    26| cantaminum polleat, oppido miror, cur accusare non timuerint quem
11    27|        putes, quod obiecta sunt. «cur» inquit «piscium quaedam
12    27|   luxurioso gulae causa liceret. «cur mulier libera tibi nupsit
13    27|          tot annis non nubserit. «cur prius, quam tibi nuberet,
14    32|                       32-~ ~Dixi, cur non arbitrer quicquam negotii
15    32|           piscis arte adquirunt. «cur ergo tu quaeris?» nolo equidem
16    36|    gloriosum illis fuit scribere, cur turpe sit nobis experiri,
17    44|          quid in Thallo despuant, cur nemo audeat cum eo ex eodem
18    45|          quos postulasti exhibeo. cur illis ad quaestionem nihil
19    45|     puerum nec tu audebis negare. cur ergo carmini potius quam
20    47|                         47-~ ~Aut cur sisti postulabas tantam
21    48|         causidicos nominari, quod cur quaeque facta sint expediant.
22    48|    inspectam, dicam tibi, Maxime, cur illud de aurium tinnitu
23    49|       sollertissime disseruit et, cur quaeque membra nobis divina
24    54|          ob rem piscis quaeris?» «cur aegram mulierem inspexisti?» «
25    54|    signasti: igitur magus es; aut cur signasti? tacitas preces
26    54|          es: igitur magus es; aut cur deos non rogasti? similiter,
27    58|        eoque diurno fumo differt. cur autem suspicax servus ac
28    58|       quam mundam domum redderet? cur illae plumae quasi plumbeae
29    59|                             59-~ ~Cur autem testimonium ex libello
30    63|        tam evidens signum magiae, cur mihi ut exhiberem non denuntiastis?
31    65|     circumstantium cupere audire, cur non argento vel auro, sed
32    66|        vitae conflaverit. ceterum cur Aemilianus commoveretur,
33    70| valetudine: nihil praeterea esse, cur amplius deberet obdurare,
34    71|        electio tam gravis feminae cur mihi crimini potius quam
35    85|                             85-~ ~Cur autem praeterita conqueror,
36    87|         me mulierem sollicitatam. cur ego blandirem, si magia
37    87|           re tali accurari solet? cur praeterea tam vitiosis verbis,
38    87|        Graecae linguae imperitum? cur autem tam absurdis tamque
39    88|          Aemiliane, causam totam, cur tabulae nubtiales inter
40    90|        vel minima fuerit inventa, cur ego debuerim Pudentillae
41   102|           magiae meae repperisti? cur ergo Pudentillae animum
42   102|     adortum, quid ex ea petierit, cur fecerit. formam eius voluerat?