Cap.

 1     6|        qui cum adversum me eas litteras promeret, non vidit profecto
 2    10|        tamen tantus natu potes litteras discere: ~Aster prin men
 3    61|      ab illis, cum Pudentillae litteras legerent, de cuiusdam sigilli
 4    69| priusquam ego Oeam venirem, te litteras etiam, uti nuberet, scribsisse
 5    78|      gratia illas famosissimas litteras, quibus, ut isti aiebant,
 6    78| inductam dementire; quas tamen litteras tabulario Pontiani praesente
 7    79| melioribus] non haberes, posse litteras eius ad perniciem, non posse
 8    80|        mitto dialectica. ipsas litteras longe aliud clamantis et
 9    82|     ostendebat, ipsas mulieris litteras illatenus qua dixi legendas
10    83|     nefario homini per alienas litteras falsum facere temptanti
11    84|                       84-~ ~Ad litteras Pudentillae provocastis:
12    84|        humanum, provulgari eas litteras et potissimum fili praeconio
13    86|       enim nunquam matris tuae litteras attigisses, si ullas alias
14    86|     attigisses, si ullas alias litteras attigisses. at quam ausus
15    87|       esse, ut arbitretur mihi litteras pueri et eiusdem accusatoris
16    87|        ETI SôFRONô, post hasce litteras evocasse ad se filios et
17    87|    neget vere obiurgatum, quod litteras, quas ad eum miserat, vulgo
18    94|   rescripsit mihi per eum quas litteras, di boni, qua doctrina,
19    94|      te, Maxime, libenter eius litteras auditurum; et quide si praelegam,
20    94|     fluere; namque optimi viri litteras ter et quater aveo quantovis
21    95|   debuisse me post istas Aviti litteras perorare. quem enim laudatorem
22    96|       me acta apud Avitum, non litteras ipsius legisse. quid posses
23    96|    testamento gratias egisset. litteras tamen, quas ad me Carthagine
24   101|     potens ac vir acerbissimas litteras matri dictet, iram eius