Cap.

 1     8|   saltem communi aqua perluat: quin ei nocens lingua mendaciorum
 2    19|     copiam, noxiam nimietatem. quin ex ipsis opulentioribus
 3    25|     Graecam, patriam barbaram? quin igitur tandem expergiscimini
 4    25| provinciae negotiis occupatum? quin, inquam, vana haec convicia
 5    25|        haec convicia aufertis? quin ostenditis quod insimulavistis,
 6    29|    vellem, gratis quaesissem.) quin igitur etiam ex aliis plerisque
 7    32|    omnibus tam innoxium dices, quin id possit aliquid aliqua
 8    32|        obesse, nec tam laetum, quin possit ad tristitudinem
 9    35|        ultro foras evolvuntur. quin ergo dicitis me eadem opera
10    37|       ita multum omnis afuisse quin accusatorem potius dementiae
11    43|    magorum miracula gubernare; quin et illud mecum reputo posse
12    48|     tuam in percontando nequeo quin laudem. dudum enim, cum
13    53|                          53-~ ~Quin etiam -- quod praeterii --
14    59|     per libellum loquitur, non quin adeo sit alienatus omni
15    64|        et superum et caeleste. quin altitudinis studio secta
16    65| Aemiliane, quem colam BASILEA; quin si ipse proconsul interroget,
17    66|   semper a domo ista debuisse, quin et in ceteris causis minime
18    73|        denique impetrarit, non quin ego Pudentillam iam anno
19    79|    quod in epistola scribitur. quin tu me meismet factis, non
20    85|   obiectet? quis tam est mitis quin exacerbescat? tune, ultime,
21    95|     eloquentia laudis et spei, quin Avitus esse longe malit,
22    95|      eius nunc demum incipere, quin potius eas integris viribus
23   103|                         103-~ ~Quin igitur addis; «reum magistrum,