Cap.

 1     3| contempsisse. est enim pudentis animi et verecundi, ut mea opinio
 2     7|         os colendum, quod esset animi vestibulum et orationis
 3    19|       Aemiliane, et longe huius animi frustra es, si eum ex fortunae
 4    21|       quanto collectior. namque animi ita ut corporis sanitas
 5    22|      fuisse. quod utinam tantus animi forem, ut praeter eam supellectilem
 6    31|        carminum vector et illex animi Venus et Luna noctium conscia
 7    49|       postquam de nostri quoque animi trinis potestatibus sollertissime
 8    50|   adtemptatur; ita aegritudinem animi gravissimam levi turpitudine
 9    50| immiscuit, ilico regalem partem animi debilitat, quae ratione
10    50|     nuncuparunt, videlicet quod animi partem rationalem, quae
11    53|    igitur? furor infelix acerbi animi et misera insania crudae
12    56|         ut iam dixi, ob oris et animi diritatem, sed alterum,
13    64|         origo initialis, summus animi genitor, aeternus animantum
14    74|         descivisse ac derepente animi mutatum quod antea nimio
15    74|   quamquam omnis illa tam foeda animi mutatio et suscepta contra
16    78|        saltas -- tanta mollitia animi, tanta formido ferri est -- ,
17    79|       ad salutem. «sed» inquit «animi [furens] fuit, efflictim
18    92|      legat, pudeat illum tumidi animi sui et ambitiosae mendicitatis;
19    92|         quippe ad maritum novum animi indolem, pulchritudinis
20    96|     ille bonum virum ait, cuius animi disputationem tam plene