Cap.

 1     2|       testamentum fictum esse, adeo ut aegre Lollius Urbicus
 2    15|    laude turpitudinem tegeret? adeo vir omnium sapientissimus
 3    16|      hercle non satis novi. id adeo factum, quod et tu rusticando
 4    17|                      17-~ ~Ego adeo servosne tu habeas ad agrum
 5    36|      Aemilianus, quoniam usque adeo rebus meis curat; quanquam
 6    40|        studio et augere. atque adeo summe miror quod unum a
 7    40|    fronte animum gestare. hunc adeo pisciculum, quem vos leporem
 8    44| convictum me fatebor, nisi rus adeo iam diu ablegatus est in
 9    49|    advorsae, non congruant; id adeo evenit, cum quaepiam earum
10    50|     modice angit. sed si usque adeo aucta est, ut etiam vigilantium
11    51|        succumbunt. Aristoteles adeo in problematis scriptum
12    54|                     54-~ ~Tibi adeo permitto, finge quidvis,
13    59|    libellum loquitur, non quin adeo sit alienatus omni pudore,
14    61|  dicitis qui potest, cuius vos adeo artificem non ignorastis,
15    66|     Pudentillae praeverti, vel adeo totius rei ordinem paulo
16    91|     avaritiae concupisse atque adeo primo dotem in congressu
17    95|        invitavit. at non usque adeo tuae benivolentiae indulgebo,
18    98|      facie agnosceres. at nunc adeo patientem te ei praebes
19    98|     eum indulgentia corrumpis, adeo ei nulla re adversare, ut