Cap.

 1    10|          poeta, qui itidem ut ego puerum amici sui Pollionis bucolico
 2    10|    nominum sese quidem Corydonem, puerum vero Alexin vocat. sed Aemilianus,
 3    10|     versus Platonis philosophi in puerum Astera, si tamen tantus
 4    25| commemorat, quibusnam disciplinis puerum regno adulescentem Persae
 5    28|      omnis qui adsunt contestabor puerum illum Sicinium Pudentem
 6    42|     opinionis et famae confinxere puerum quempiam carmine cantatum
 7    42|        addendum etiam illud fuit, puerum eundem multa praesagio praedixisse.
 8    42|      percontatione consultantibus puerum in aqua simulacrum Mercuri
 9    44|          non negabunt turpissimum puerum, corpore putri et morbido,
10    44|           rusticanum. bellum vero puerum elegistis, quem quis sacrificio
11    45|    quaestionem nihil uteris? unum puerum atque eum caducum requiris,
12    45|         revinco; nam caducum esse puerum nec tu audebis negare. cur
13    58|        magiae causa interemisset, puerum nullum habuisse, qui pinnas
14    73|      matrem suam suumque fratrem, puerum istum, mihi commendat. non
15    85|    hocusque a vobis miserum istum puerum depravatum, ut matris suae
16    85|        sed enim malitia praecoqui puerum quis non aversetur atque
17    98|    suggessistis. plane quidem, si puerum velis, multi mirantur, Aemiliane,
18    98|   Aemiliane, tam repentinam circa puerum istum pietatem tuam, postquam