Cap.

 1     4| discriminandi: satis ut puto crinium crimen, quod illi quasi capitale
 2     7|            quisquam venenum. quidni? crimen haud contemnendum philosopho,
 3     9|          vorsus Apuleius». si malos, crimen est, nec id tamen philosophi,
 4    10|                          10-~ ~Habes crimen meum, Maxime, quasi improbi
 5    14|    inspexisse me fateor, quod tandem crimen est imaginem suam nosse
 6    18|     obprobravit, acceptum philosopho crimen et ultro profitendum. enim
 7    25|          Aggredior enim iam ad ipsum crimen magiae, quod ingenti tumultu
 8    25|            sacerdos, quod tandem est crimen, sacerdotem esse et rite
 9    26|           scilicet; et ideo id genus crimen non est eius accusare, qui
10    27|              ab illis ad ostendendum crimen obiecta sunt vana et inepta
11    27|          colit»: quasi non id potius crimen sit, quod colas non habere. «
12    34|             tandem verbis accusasses crimen illud tam stultitiae quam
13    41|            hoc quis ferat philosopho crimen esse, quod lanio vel coquo
14    41|              accusandam; atqui maius crimen est philosopho comesse piscis
15    46|          accusare est, hocine tantum crimen deferre an Claudium Maximum,
16    53|          pulchra argumenta et aperte crimen revincentia. «hoc fuit,
17    61|                     61-~ ~Unum etiam crimen ab illis, cum Pudentillae
18    81|          cornua, ad expellendum a me crimen magiae sedulo omissa memorabili