Cap.

1     1|           cum intellegerem non tam crimina iudicio quam obiectamenta
2     4|         gravia formae et facundiae crimina vere mihi opprobrasset;
3     9|         fecit». num ergo haec sunt crimina mea et nomine erratis, qui
4    13|          peto, quod mihi ante ipsa crimina superest audias, ut adhuc
5    25|         Nonne vos puditum est haec crimina tali viro audiente tam adseverate
6    27| simpliciter vereor, ne ideo tantum crimina putes, quod obiecta sunt. «
7   101|       dudum satis est, si non modo crimina obiecta plenissime dilui,