Table of Contents | Words: Alphabetical - Frequency - Inverse - Length - Statistics | Help | IntraText Library
Lucius Apuleius
Apologia

IntraText - Concordances

(Hapax - words occurring once)
1-antis | anton-cogno | coher-deice | deiec-erudi | erupt-holit | homer-iussi | iussu-multa | multi-patue | pauci-prosu | proth-scrib | scrip-trans | trece-zoroa

                                                     bold = Main text
     Cap.                                            grey = Comment text
1 1 | 1-~ ~Certus equidem eram proque 2 10 | 10-~ ~Habes crimen meum, Maxime, 3 100 | 100-~ ~Cedo tu testamentum iam 4 101 | 101-~ ~At ego hasce tabulas, 5 102 | 102-~ ~Quid etiam est, Aemiliane, 6 103 | 103-~ ~Quin igitur addis; «reum 7 11 | 11-~ ~Sed sumne ego ineptus, 8 12 | 12-~ ~Mitto enim dicere alta 9 13 | 13-~ ~Da igitur veniam Platoni 10 14 | 14-~ ~Cedo nunc, si et inspexisse 11 15 | 15-~ ~Aut igitur unius Hagesilai 12 16 | 16-~ ~Videturne vobis debere 13 17 | 17-~ ~Ego adeo servosne tu 14 18 | 18-~ ~Idem mihi etiam paupertatem 15 19 | 19-~ ~Tibi Claudius Maximus 16 2 | 2-~ ~Igitur Pontianum fratris 17 20 | 20-~ ~Possum equidem tibi et 18 21 | 21-~ ~Sed finge haec aliter 19 22 | 22-~ ~Proinde gratum habui [ 20 23 | 23-~ ~Quod si haec exempla 21 24 | 24-~ ~De patria mea vero, quod 22 25 | 25-~ ~Nonne vos puditum est 23 26 | 26-~ ~Auditisne magiam, qui 24 27 | 27-~ ~Verum haec ferme communi 25 28 | 28-~ ~Possem equidem bono periculo 26 29 | 29-~ ~Nunc, ut institui, proficiscar 27 3 | 3-~ ~Quam quidem vocem et 28 30 | 30-~ ~«Pisces» inquit «quaeris». 29 31 | 31-~ ~Haec et alia quaesisse 30 32 | 32-~ ~Dixi, cur non arbitrer 31 33 | 33-~ ~Videamus tamen, quae 32 34 | 34-~ ~Hic etiam pro sua gravitate 33 35 | 35-~ ~Illud etiam praeterea 34 36 | 36-~ ~Ceterum quam ob rem plurimos 35 37 | 37-~ ~Sophocles poeta Euripidi 36 38 | 38-~ ~Audisti, Maxime, quorum 37 39 | 39-~ ~Utrum igitur putas philosopho 38 4 | 4-~ ~Audisti ergo paulo prius 39 40 | 40-~ ~Cum hoc satis dixi, tum 40 41 | 41-~ ~«Piscem» inquit «proscidisti». 41 42 | 42-~ ~Nunc quoniam pisces horum 42 43 | 43-~ ~Haec et alia apud plerosque 43 44 | 44-~ ~Eum tamen vos carminibus 44 45 | 45-~ ~XIII servos quos postulasti 45 46 | 46-~ ~Hic satis veteratorie 46 47 | 47-~ ~Aut cur sisti postulabas 47 48 | 48-~ ~Mulierem etiam liberam 48 49 | 49-~ ~Plato philosophus in 49 5 | 5-~ ~De eloquentia vero, si 50 50 | 50-~ ~Quorum e numero praecipuast 51 51 | 51-~ ~Agnoscis, Maxime, rationem 52 52 | 52-~ ~Immo enim si verum velis, 53 53 | 53-~ ~Quin etiam -- quod praeterii -- 54 54 | 54-~ ~Tibi adeo permitto, finge 55 55 | 55-~ ~Haec quanta sint et cuiusce 56 56 | 56-~ ~Etiamne cuiquam mirum 57 57 | 57-~ ~Ut puto, Maxime, satis 58 58 | 58-~ ~Intellexit hoc et ipse 59 59 | 59-~ ~Cur autem testimonium 60 6 | 6-~ ~Primo igitur legerunt 61 60 | 60-~ ~Omnes hoc, antequam fieret, 62 61 | 61-~ ~Unum etiam crimen ab 63 62 | 62-~ ~Haec ut dico omnia audisti. 64 63 | 63-~ ~Tertium mendacium vestrum 65 64 | 64-~ ~At tibi, Aemiliane, pro 66 65 | 65-~ ~En ultro augeo magiae 67 66 | 66-~ ~Tempus est ad epistulas 68 67 | 67-~ ~Quid igitur est? cuivis 69 68 | 68-~ ~Nunc dum ordinem rei 70 69 | 69-~ ~Eo scrupulo liberata 71 7 | 7-~ ~Vidi ego dudum vix risum 72 70 | 70-~ ~Scripsistine haec, Aemiliane, 73 71 | 71-~ ~Satis puto ex istis posse 74 72 | 72-~ ~Cum in hoc statu res 75 73 | 73-~ ~Haec omnia adnixus impenso 76 74 | 74-~ ~Utinam hercule possem 77 75 | 75-~ ~In hac etiam aetate qua 78 76 | 76-~ ~Ceterum uxor iam propemodum 79 77 | 77-~ ~Sed enim iste, ut est 80 78 | 78-~ ~Hisce auditis exacerbatus 81 79 | 79-~ ~Quamquam, etsi destrictius 82 8 | 8-~ ~Velim igitur censor meus 83 80 | 80-~ ~Postremo quid vis, sanam 84 81 | 81-~ ~Haec usque adhuc lecta 85 82 | 82-~ ~Obiurgatio erat matris 86 83 | 83-~ Autos epeisas touton anti 87 84 | 84-~ ~Ad litteras Pudentillae 88 85 | 85-~ ~Cur autem praeterita 89 86 | 86-~ ~Athenienses quidem propter 90 87 | 87-~ ~Ceterum nequeo in animum 91 88 | 88-~ ~Quippe ita placuerat, 92 89 | 89-~ ~De aetate vero Pudentillae, 93 9 | 9-~ ~Mitto haec. venio ad 94 90 | 90-~ ~Missa haec facio. venio 95 91 | 91-~ ~Vide quaeso, Maxime, 96 92 | 92-~ ~Haec, ut dico, tabulis 97 93 | 93-~ ~Age vero, si avaritiae 98 94 | 94-~ ~Cognitum hoc est tota 99 95 | 95-~ ~Non sum nescius debuisse 100 96 | 96-~ ~Nunc enim mihi, quod 101 97 | 97-~ ~Audistine vocabula, quae 102 98 | 98-~ ~Ait ille puellae meretricis 103 99 | 99-~ ~Testor igitur te, Claudi 104 16 | campo et glebis, verum etiam abaco et pulvisculo te dedisses, 105 16 | arbitraris, cum ipse humilitate abdita et lucifuga non sis mihi 106 77 | veterator, minatur se filiam abducturum. quid multis? iuvenem simplicem, 107 68 | inductum et longe a vero aberrasse necesse habeat confiteri, 108 45 | caducum requiris, quem olim abesse pariter mecum scis. quae 109 75 | discendum venerint, non prius abeunt quam aliquid scripserint. 110 66 | esset, tamen ab hoc procul abfuisset; nam neque facundiae ostentatio 111 88 | quod tu a villa tantopere abhorreas, qui plerumque rure versere. 112 90 | ab huiusmodi sceleribus abhorrere nec id sibi obesse debere, 113 58 | pinnas converreret et foras abiceret; praeterea fumi tantam vim 114 101 | ibidem pro pedibus tuis abicio testorque me deinceps incuriosius 115 75 | omnia insignia dignitatis abicit, cum creditoribus depaciscitur. 116 93 | amplius neque pauca neque abiecti pretii donaret, ut eos et 117 22 | quem Crates ultro divitiis abiectis appetivit. Crates, inquam, 118 44 | fatebor, nisi rus adeo iam diu ablegatus est in longinquos agros, 119 59 | patrimonium omne iam pridem abligurrivit, nec quicquam ei de bonis 120 27 | putent eoque aiant deos abnuere, ut Anaxagoram et Leucippum 121 48 | dicerent, medicus qui adfuerat abnueret, quaesisti tu nimis quam 122 100 | matris sic probabis. ~ Quid abnuis, quid recusas, postquam 123 76 | domum contumeliis [alere] abnuit; filia autem per adulescentulos 124 99 | medius fidius perscriptum ut aboleret, impensis precibus oravi; 125 98 | omnium suspiciones palam abrumpere; male vos, qui suggessistis. 126 63 | denuntiastis? an ut possetis in rem absentem libere mentiri? cuius tamen 127 96 | instinctu ortas simultates etiam absenti apud Avitum satisfecit, 128 95 | erit undique sui perfecte absoluta, ut in illa neque Cato gravitatem 129 83 | Pudentilla, sed accusante Rufino absolutum»? quae omnia etsi tum dicta 130 59 | salivosa labia, vocem absonam, manuum tremorem, ructus 131 5 | illis suscensentem, quod eos absone et indocte pronuntiarent. ~ ~ 132 | absque 133 58 | secundam ieiunus adhuc et abstemius testimonium istud vendidisse. 134 68 | Claro eoque ceteros procos absterrebat; et praeterea minabatur, 135 12 | contumelia eorum procul absterrere; neque enim quicquam aliud 136 10 | bucolico ludicro laudans et abstinens nominum sese quidem Corydonem, 137 47 | noctibus vigilata et tenebris abstrusa et arbitris solitaria et 138 87 | imperitum? cur autem tam absurdis tamque tabernariis blanditiis 139 57 | Alexandrini caeli quicquam abusque Oeensium finibus oboleat? 140 39 | Aeni, aspera ostrea plurima Abydi.~Mytilenae est pecten Charadrumque 141 39 | Corcyrae, calvaria pinguia acarnae, ~purpura, murriculi, mures, 142 16 | retineantur, appositum fomitem accendant; qui fiat ut arcus in nubibus 143 30 | competit ad amoris ardorem accendendum piscis brutus et frigidus 144 25 | tumultu ad invidiam mei accensum frustrata expectatione omnium 145 92 | beneficio obstrictus, omne ut acceperas retribuere, pecuniam renumerare, 146 96 | ipse quod a matre donatum acceperat meo muneri acceptum ferebat, 147 92 | quodcumque aliud in dotem acceperis, potes, cum libuit, ne sis 148 56 | compellar, quae reticenda accepi, haec ad profanos enuntiare. ~ 149 42 | pedisequo in stipe Apollinis accepisse Cato confessus est. ~ ~ 150 98 | facias. investem a nobis accepisti: vesticipem ilico reddidisti; 151 92 | sola virginitas cum semel accepta est, reddi nequitur, sola 152 92 | meritoque omnibus maritis acceptissima est; nam quodcumque aliud 153 48 | venistis: ita omnis qui me accessere dicitis cecidisse. negavit 154 53 | viderit, te qui numquam eo accesseris vidisse? denique ut, quod 155 77 | quoque sua expostulatione accessisse, non mediocre pertinaciae 156 13 | negaro -- , non tamen ex eo accipi me necesse est exornari 157 36 | senectute, tamen, si videtur, accipiat doctrinam seram plane et 158 90 | moratus firmum argumentum est accipiendi criminis aut respuendi. 159 42 | hoc emolumentum canticis accipimus, praesagium et divinationem, 160 34 | aucupandis volantibus piscem accipitrem aut venandis apris piscem 161 35 | minus istis quae commemoravi accommodari possunt similiter ex vocabulo 162 80 | iudicium istud praeparatas et accommodatas recitabo. accipe tu et lege, 163 87 | fidelem missa, ut in re tali accurari solet? cur praeterea tam 164 42 | Varronem philosophum, virum accuratissime doctum atque eruditum, cum 165 40 | vocent, nisi quaeram sane accuratius, quod nec apud veteres philosophos 166 4 | accusationis ita dici: «accusamus apud te philosophum formonsum 167 41 | discit, eam rem non putares accusandam; atqui maius crimen est 168 2 | velitatur. ita totiens ab accusandi periculo profugus in assistendi 169 53 | blandiatur, Aemiliane: non est in accusando versutia ac ne impudentia 170 47 | tantam familiam? magiae accusans de XV servis denuntiasti: 171 83 | accusatum a Pudentilla, sed accusante Rufino absolutum»? quae 172 47 | denuntiasti: quid, si de vi accusares, quot tandem servos postulares? 173 7 | videlicet orator ille aspere accusaret et dentifricium tanta indignatione 174 37 | extremam senectam, cum igitur accusaretur a filio suomet dementiae, 175 34 | nominassem, quibus tandem verbis accusasses crimen illud tam stultitiae 176 25 | reprehendere? at non contraria accusastis? peram et baculum ob auctoritatem, 177 11 | calumniosi, qui etiam haec in accusatione, quasi ullum specimen morum 178 13 | iccirco necessarias, quia accusationi rependuntur, tam attente 179 102 | saevum iudicem substituite, accusationum fautorem, cupidum condemnandi: 180 26 | Auditisne magiam, qui eam temere accusatis, artem esse dis immortalibus 181 96 | sinas, ut sciat frater eius, accusator meus, quam in omnibus minor 182 33 | autem sunt callidissimi accusatores mei, ut sibi videntur, cum 183 87 | litteras pueri et eiusdem accusatoris me offuturas. Fuit et illa 184 44 | salve agat, interroga servos accusatorum meorum. non negabunt turpissimum 185 100 | efflictim amabas, capitis accusavit? aperi quaeso, bone puer, 186 10 | appellitarim. eadem igitur opera accusent C. Catullum, quod Lesbiam 187 34 | nominavi, ut denuo instructus accuses. memento tamen tam ridiculum 188 28 | voluntate a patruo eius accusor, nuperrime curae meae ereptum, 189 85 | conqueror, cum non sint minus acerba praesentia? hocusque a vobis 190 100 | coheredem relictam graviter et acerbe tulit, qui confestim te 191 53 | quid igitur? furor infelix acerbi animi et misera insania 192 85 | tibi a filio iam adulto acerbiores morsus viventi et videnti 193 101 | qui] sui potens ac vir acerbissimas litteras matri dictet, iram 194 53 | quippe qui sollertissimi et acerrimi philosophorum ne is quidem 195 35 | litoribus omnibus congestim et acervatim iacent et sine ullius opera 196 20 | paupertatis; omnis enim cupido acquirendi ex opinione inopiae venit, 197 23 | patrimonium impendere, ut acquirerem mihi quod maius est contemptu 198 1 | Aemilianus cum te quoque acrius motum et ex verbis rem factam 199 7 | alleget: omnem quippe hominis actum sermo praeit, qui, ut ait 200 51 | signum erat morbi penitus adacti; nam dextera corporis validiora 201 73 | congruentissima voce «insigniter» adclamant petentes, ut remanerem, 202 42 | enim fabula ut impleretur, addendum etiam illud fuit, puerum 203 87 | dictum habebo, si hoc unum addidero: Pudentillam, quae scribserat 204 37 | amplius pro defensione sua addidisse, nisi ut audacter dementiae 205 103 | 103-~ ~Quin igitur addis; «reum magistrum, reum vitricum, 206 95 | si Avitum audias, neque additum quicquam velis neque detractum 207 51 | et medici confessione qui adduxit ad [me et] mea ratiocinatione 208 63 | meae consuetudinis vobis adempta est. nam morem mihi habeo, 209 67 | nihili, tam inania ostendam adeoque facile et sine ulla controversia 210 45 | postremo quid vis? puta Thallum adesse: vis probare eum praesente 211 55 | Liberi patris mystae qui adestis scitis, quid domi conditum 212 61 | buxo vidissem subtiliter et adfabre factas, invitatum eius artificio 213 85 | observas, suspiritus numeras, adfectiones exploras, tabulas intercipis, 214 55 | innocentibus hoc uno sudariolo adferantur, possum equidem pluribus 215 54 | reo percontere, nihil ipse adferas cognitum. «quam ob rem piscis 216 76 | recens repudium, nomen potius adferens puellae quam integritatem. 217 60 | volvi et Aemilianum damno adfici et Crassum testimonii sui 218 53 | videmus, at tu de illis quoque adfirmas, quae neque conspexisti 219 48 | mulierem dicerent, medicus qui adfuerat abnueret, quaesisti tu nimis 220 45 | testes huic piaculari sacro adfuerint, cum ego ruentem Thallum 221 45 | nomine accusas; is enim adfuisse se dicit; cuius pueritia 222 31 | si tibi ulla eruditio adfuisset; enimvero piscis ad quam 223 76 | octaphoro, vidistis profecto qui adfuistis, quam improba iuvenum circumspectatrix, 224 89 | circulare debueris digitos adgessisse. cum vero quadraginta, quae 225 56 | ramum coronatum. igitur adgnomenta ei duo indita: Charon, ut 226 57 | aucupatum, fumum domus suae adgnovisse patrio culmine longe exortum. 227 38 | terere, ut sit mihi tempus adgredi ad cetera. haec interim 228 73 | et qualibus precibus me adgressus haud prius omiserit quam 229 44 | elegistis, quem quis sacrificio adhibeat, cuius caput contingat, 230 47 | verum etiam liberorum pauci adhibentur: et tu quindecim servos 231 47 | cui tamen rei tot numero adhibuissem, si conscientiae nimis multi 232 41 | nonnihil et Platone meo adhortante, qui ait eum, qui ista vestiget, 233 102 | rem familiarem suam meo adhortatu pleramque filiis condonasset, 234 61 | durabiliore uti faceret adhortatum: id munus cum primis mihi 235 77 | non mediocre pertinaciae adiumentum; respondisse eam denique 236 47 | totidem vincti ergastulum. an adiutorio multitudo eorum necessaria 237 100 | contumelias dixit coram et adiuvante patruo fecit, qui nomen 238 73 | me in communibus studiis adiuvantur, augetur oppido familiaritas. 239 62 | ornatissima matrona munere suo adiuvit, quod et futurum et factum 240 19 | agunt et divitias magnas administrant sine ostentatione, sine 241 81 | versutiam tam insidiosam, tam admirabili scelere conflatam negabis 242 16 | geometria multum ante alios admirabilis subtilitate, sed haud sciam 243 3 | aut inhonestamenti in me admittam, videar cuipiam, si quid 244 48 | brevissime potuero; etenim admonendus es mihi, non docendus. ~ 245 56 | adorandi gratiam manum labris admovere. iste vero nec dis rurationis, 246 97 | filiae suae machinam Rufinus admovet ac mulierem aliquam multo 247 36 | cohibilius eadem Graece et Latine adnitar conscribere et in omnibus 248 98 | mater quae ego dicebam me adnitente donata. ~ ~ 249 67 | omne virus totis viribus adnixi effundere, ibi maxime angebantur, 250 73 | 73-~ ~Haec omnia adnixus impenso studio persuadet, 251 27 | ego tot ac tantis viris adnumeror. Ceterum ea quae ab illis 252 2 | oblitus est; de morte cognati adolescentis subito tacerem. tanti criminis 253 56 | praetereat, nefas habet adorandi gratiam manum labris admovere. 254 17 | at enim Manio Curio tot adoreis longe incluto, quippe qui 255 18 | Romano collatis extantibus adornatum est, si Atilius Regulus, 256 102 | Pudentillae magicis illectamentis adortum, quid ex ea petierit, cur 257 73 | Pontianus eo principio me adortus consensum publicae vocis 258 51 | malignone praesagio an naturali adpetentia ilico convertuntur et devorant. 259 31 | vel potius cunctarum rerum adprime peritum, vim omnem medicaminum 260 36 | et in omnibus aut omissa adquirere aut defecta supplere? permittite, 261 32 | omnium generum piscis arte adquirunt. «cur ergo tu quaeris?» 262 85 | rependis ob datam vitam, ob adquisitam hereditatem, ob XIIII annorum 263 11 | habenda. ipsius etiam divi Adriani multa id genus legere me 264 97 | ei ad ignominiam lintea adscribi ducentorum fere denariorum 265 70 | quoque eius Pontiano auctor adsentiendi fuisti. igitur si Claro 266 53 | occultabantur: eo neglegentius adservabam, sed enim libere scrutandum 267 89 | tabulario publico partim domo adservantur, quae iam tibi ob os obiciuntur. 268 56 | sacrorum crepundia domi adservare atque ea lineo texto involvere, 269 54 | obsignatum, quod inclusum domi adservatur, id omne eodem argumento 270 84 | matris Pontianus ex more adservavit; bene, quod vos festinatio 271 56 | et audias licet quae ego adservem. nam equidem nullo umquam 272 69 | confidentissimo mendacio adseverabat numquam de nubtiis Pudentillam 273 15 | maiorem curam decoris in adseveranda oratione suscipiendam rhetori 274 82 | simulationis causa dicta sunt adseverantis pronuntiatione quam exprobrantis 275 25 | crimina tali viro audiente tam adseverate obiectare, frivola et inter 276 73 | Pudentillam iam anno perpeti adsiduo convictu probe spectassem 277 53 | tribunali? an quod libertus adsiduus, cui omnis facultas inspiciendi 278 89 | quos sexaginta mulieri adsignabat. probet quinque et quinquaginta: 279 99 | et candidato illo socero adsignanda meque posthac boni consulturum, 280 4 | impeditus, stuppeo tomento adsimilis et inaequaliter hirtus et 281 14 | quopiam humano artificio adsimulatum est, non multa intercapedine 282 40 | quivis vel extrarius arbiter adsistat, more hoc et instituto magistrorum 283 27 | iuvenis, quid, si etiam senex adsistente me corruisset vel morbo 284 99 | etiam, qui tribunal mecum adsistitis, haec damna et dedecora 285 97 | cetera enim de hereditate, ut adsolent, ad consulentis votum confinxerunt. 286 84 | secretis litteris de amore, uti adsolet, confessam. hocine verum 287 37 | omnis iudices tanto poetae adsurrexisse, miris laudibus eum tulisse 288 49 | causam primordiis corporis adtribuit, si ipsae elementorum qualitates, 289 62 | filio Capitolinae probissimo adulescente, qui praesens est, sciscitante 290 25 | disciplinis puerum regno adulescentem Persae imbuant -- verba 291 77 | inicit scrupulum amanti adulescentulo veterator, minatur se filiam 292 76 | abnuit; filia autem per adulescentulos ditiores invitamento matris 293 88 | materno sinu nubat, in segete adulta, super fecundam glebam, 294 85 | at enim tibi a filio iam adulto acerbiores morsus viventi 295 69 | eius Pontianum, qui tum adultus Romae agebat. cedo tu epistolam 296 57 | pinnas de penatibus suis advectas aucupatum, fumum domus suae 297 72 | ex fatigatione itineris advectus apud Appios istos amicos 298 44 | misimus qui eum curriculo advehat. interroga, Maxime, XIIII 299 96 | ad me Carthagine vel iam adveniens ex itinere praemisit, quas 300 72 | fili, fortene an fato ego advenio pergens Alexandream. dixissem 301 58 | plumae quasi plumbeae tam diu adventum Crassi manserunt? non insimulet 302 98 | corrumpis, adeo ei nulla re adversare, ut per haec suspicacioribus 303 71 | ille timorem mussitabat; adversari propalam non audebat, ne 304 31 | solebat ad magorum cerimonias advocari Mercurius carminum vector 305 100 | ipso fratris sui funere advocata perditissimorum iuvenum 306 25 | quaerere ab eruditissimis eius advocatis, quid sit magus. Nam si, 307 46 | Aemiliane, cede huc, dic quid advocato tuo mandaveris, exhibe pueros. 308 74 | accusationis auctor, hic advocatorum conductor, hic testium coemptor, 309 95 | sanctiorem producam, quem denique advocatum facundiorem? multos in vita 310 71 | litteris matris confestim Romam advolavit metuens, ne si quem avarum 311 94 | Pontianus, pedes nostros advolutus veniam et oblivionem praeteritorum 312 49 | uvida et frigida et his duae advorsae, non congruant; id adeo 313 43 | divina potestas quasi bonis aedibus digne diversetur, si tamen 314 9 | commendet, apud nos vero Aedituus et Porcius et Catulus, isti 315 15 | Archytas putat, seu intentu aëeris facti, ut Stoici rentur, 316 96 | adhuc validus, quas iam aeger, plenas honoris, plenas 317 51 | cum ad inspiciendum mulier aegra curationis gratia ad me 318 54 | rem piscis quaeris?» «cur aegram mulierem inspexisti?» «quid 319 52 | postremo ille quidquid agit in aegritudine facit, ignorans peccat: 320 49 | pinguis humoris novissima aegritudinum incitamenta sunt. ~ ~ 321 38 | me clamabis magica nomina Aegyptio vel Babylonico ritu percensere: 322 56 | et amictui sanctissimis Aegyptiorum sacerdotibus, sed opertui 323 68 | diligentissime cognoscatis. ~ Aemilia Pudentilla, quae nunc mihi 324 41 | negotium ex lectione et aemulatione Aristoteli nactus sum, nonnihil 325 31 | egregie doctus et veterum aemulator meminerat Homerum, poetam 326 37 | Sophocles poeta Euripidi aemulus et superstes, vixit enim 327 39 | mustela marina,~mures sunt Aeni, aspera ostrea plurima Abydi.~ 328 30 | messae ad lunam quaeruntur aenis~pubentes herbae nigri cum 329 31 | faciem nec Ulixes scrobem nec Aeolus follem nec Helena creterram 330 21 | virtutibus suis polleat, ut sit aequabilis vector et cursor pernix, 331 14 | eadem semper contemplantibus aequaeva est ab ineunte pueritia 332 3 | Quam quidem vocem et tua aequitate et mea innocentia fretus 333 6 | frugibus miserim, quem multo aequius erat spurcissimo ritu Hiberorum, 334 14 | enimvero quod luto fictum vel aere infusum vel lapide incussum 335 50 | parto ex candore compressi aeris albida et tumida tabes fluit. 336 31 | Portuno et omni choro Nerei ab aestibus fretorum ad aestus amorum 337 20 | quam in ipso hominis animo aestimantur, qui si est avaritia egenus 338 97 | intellegeretur iratus potius aestimasse eam quam oblitus praeterisse. 339 93 | redderet in praedis vili aestimatis et quanto ipsi volebant, 340 85 | amatrix, sed ne omnino femina aestimetur. nihilne tu in ea cogitas 341 38 | differentia et victu et membris et aetatibus ceterisque plurimis scitu 342 2 | scilicet ut optentu eius aetatulae ipse insimulationis falsae 343 64 | initialis, summus animi genitor, aeternus animantum sospitator, assiduus 344 103 | testamentum lege. quae si omnia affatim retudi, si calumnias omnes 345 96 | sibi contigisse intimis affectionibus laetabatur. quod utinam 346 63 | hospitio meo Mercuriolum afferret, quem mihi Saturninus iste 347 12 | quapropter, ut semper, eleganter Afranius hoc scriptum relinquat: « 348 66 | non huic Afro, sed illi Africano et Numantino et praeterea 349 66 | ego Aemiliano, non huic Afro, sed illi Africano et Numantino 350 57 | Crassus in paucis quibus afuit mensibus eundem fumum sine 351 27 | Socrati daemonion, Platonis To agathon. gratulor igitur mihi, cum 352 93 | 93-~ ~Age vero, si avaritiae causa 353 69 | Pontianum, qui tum adultus Romae agebat. cedo tu epistolam vel potius 354 101 | Pudentillae nomine pro eo agello tributum dependi. praesens 355 18 | si Atilius Regulus, cuius agellus ob similem penuriam publica 356 87 | quid in eo tempore sequius agentem vel loquentem matrem suam 357 2 | quidem quitus est ut comminus ageret percelli, set iam et adversum 358 2 | igitur et priusquam causa ageretur, facile intellectu cuivis 359 3 | pudoris mei, priusquam ad rem aggrediar, male dicta omnia refutare. 360 25 | flaccet, strepitu viget? Aggredior enim iam ad ipsum crimen 361 1 | Pudentilla adversus Granios agere aggressum de composito necopinantem 362 52 | postremo ille quidquid agit in aegritudine facit, ignorans 363 48 | laudem. dudum enim, cum haec agitarentur et illi incantatam mulierem 364 98 | puer hoc aevi convivium agitat. ipse domi tuae rector, 365 36 | quod apud te, Maxime, causa agitur, qui pro tua eruditione 366 30 | attingam, versus ipsos, quos agnoscent qui Laevium legere: ~philtra 367 98 | filium fratris tui de facie agnosceres. at nunc adeo patientem 368 51 | 51-~ ~Agnoscis, Maxime, rationem Platonis 369 3 | frivolis praeteriero, id agnovisse potius quam contempsisse. 370 76 | quis non disciplinam matris agnovit, cum in puella videret immedicatum 371 23 | homines uti tu es inculti et agrestes, tanti re vera estis quantum 372 10 | et busequas rusticanus, agrestis quidem semper et barbarus, 373 88 | quam in loco sterili, in agri cespite quam in fori silice. 374 18 | Publicola regum exactor et Agrippa populi reconciliator, quorum 375 88 | consulatus et dictaturae in agris offerebantur. cohibeam me 376 15 | semper disserenti, de finibus agrorum litiganti an de finibus 377 17 | adeo servosne tu habeas ad agrum colendum an ipse mutuarias 378 23 | putas ac me non ad causam agundam, verum ad censum disserundum 379 19 | dissimulatis facultatibus agunt et divitias magnas administrant 380 27 | irreligiosos putent eoque aiant deos abnuere, ut Anaxagoram 381 78 | litteras, quibus, ut isti aiebant, confessa est sese mea magia 382 5 | eloqui non auderem? eundem me aio facundissimum esse, nam 383 83 | kakoetheis se anapeithousin, aiphnidion egeneto Apoleios magos, 384 83 | epeisas touton anti pantôn aireisthai, thaumazôn ton andra kai 385 22 | triumphantibus quadrigas albas et togam palmatam? non sunt 386 50 | candore compressi aeris albida et tumida tabes fluit. ea 387 66 | Carbonem, C. Mucius A. Albucium, P. Sulpicius Cn. Norbanum, 388 16 | libenter te nuper usque albus an ater esses ignoravi et 389 10 | carmine: ~Nun ote meden alecsis oson monon eiph’ oti kalos, ~ 390 76 | totam domum contumeliis [alere] abnuit; filia autem per 391 86 | cum adhuc in eius sinu alerere, miseras clanculo ad Pontianum, 392 4 | respondissem quod Homericus Alexander Hectori: ~Ou toi apoblêt’ 393 72 | fato ego advenio pergens Alexandream. dixissem hercule «quod 394 58 | modum comperisse: postquam Alexandria revenerit, domum suam recta 395 57 | enim cani, cui vulturio Alexandrini caeli quicquam abusque Oeensium 396 22 | Diogenes quidem Cynicus cum Alexandro magno de veritate regni 397 35 | testamentum, cancer ad ulcera, alga ad quercerum? ne tu, Claudi 398 35 | vermiculata, denique muscum et algam, cetera maris eiectamenta, 399 | alibi 400 | alicui 401 16 | mea peccata tegere quam aliena indagare. igitur hoc mihi 402 71 | sua sponte a nubendo non alienam utiquam me fortasse prae 403 93 | matrem et filios serere, alienare ab eius animo liberorum 404 83 | improbo ac nefario homini per alienas litteras falsum facere temptanti 405 59 | loquitur, non quin adeo sit alienatus omni pudore, ut etiam, sub 406 84 | inscius, qui postulo, ut alienum pudorem conserves qui tuum 407 85 | ob XIIII annorum longas alimonias? hiscine te patruus disciplinis 408 71 | possidebat, ex quo sane aliquantam pecuniam nullis tabulis, 409 73 | cupiens impedimentum matrimoni aliquantisper recusaveram. mox tamen talem 410 | aliqui 411 30 | altilia. an soli pisces habent aliquit occultum aliis, sed magis 412 | aliter 413 65 | Chrousos de kai arguros en allais polesin idia kai enn ierois 414 78 | se mihi sua manu mortem allaturum. vix hercule possum irae 415 54 | tacitas preces in templo deis allegasti: igitur magus es; aut quid 416 70 | causas consilii sui plene allegavit. dixit illa omnia de valetudine: 417 7 | dissertet sive in templo preces alleget: omnem quippe hominis actum 418 12 | 12-~ ~Mitto enim dicere alta illa et divina Platonica, 419 16 | lumine conlustrato atque eum alter e tenebris prospectat. nam 420 | altera 421 30 | quaererem vel apros vel altilia. an soli pisces habent aliquit 422 64 | superum et caeleste. quin altitudinis studio secta ista etiam 423 66 | totius rei ordinem paulo altius petere, ut omnibus manifestissime 424 83 | interversa nunc se fert et velut alto barathro calumnia se mergit. ~ ~ 425 68 | memorabili pietate sedulo aluit, non tamen libenter in ipso 426 24 | Phliasium; quippe illa terrae alumna multum ad meliorem saporem 427 18 | alia flagitia divitiarum alumni solent; maxima quaeque scelera 428 40 | piscis solius omnium in medio alvo corculum situm pro maximo 429 100 | ipse obiciebat, efflictim amabas, capitis accusavit? aperi 430 12 | hoc scriptum relinquat: «amabit sapiens, cupient ceteri», 431 84 | obcantata, vecors, amens, amans: EGô OUTE MEMAGEUMAI OUT' 432 79 | interim. num tamen omnes qui amantur magi sunt, si hoc forte 433 8 | nocens lingua mendaciorum et amaritudinum praeministra semper in fetutinis 434 85 | suae epistulas quas putat amatorias pro tribunali proconsulari 435 78 | digna cubiculo suo diceret, amatricem eam, me magum et veneficum 436 85 | perquiris, ne mater tua non dico amatrix, sed ne omnino femina aestimetur. 437 4 | sollertissimo artificio [argumenta] ambifariam dissolverit, eum quoque 438 75 | largiore fortuna praeter ambitionem miseram et profundam gulam. ~ ~ 439 92 | illum tumidi animi sui et ambitiosae mendicitatis; quippe ipse 440 39 | pecten Charadrumque apud Ambraciae sus.~Brundisii sargus bonus 441 84 | mulier obcantata, vecors, amens, amans: EGô OUTE MEMAGEUMAI 442 41 | eum, qui ista vestiget, Ametamelêton paidian en biopaizein. ~ ~ 443 8 | una ex avibus fluvialibus amica avis iniecto rostro sine 444 44 | contingat, quem puro pallio amiciat, a quo responsum speret. 445 19 | diutinae militiae non putas amiciorem esse cohercitae mediocritati 446 58 | mihi assistit, quem ego pro amicitia quae mihi cum eo artissima 447 56 | exorta non modo indutui et amictui sanctissimis Aegyptiorum 448 68 | nam superstite patre Amicus decesserat -- per annos 449 92 | suspectanda, sive illa morte amisit maritum, ut scaevi ominis 450 31 | scilicet eum de manibus amissurum non fuisset, si quid in 451 15 | profecti sine ullo foris amminiculo, ut Archytas putat, seu 452 95 | cognovi, sed sum aeque neminem ammiratus. nemo est hodie, quantum 453 12 | forma diligendum quam quod ammoneant divinos animos eius pulchritudinis, 454 98 | cupit. -- ehem, recte vos ammonetis: etiam suam spem bonus patruus 455 94 | quo lepore, qua verborum amoenitate simul et iucunditate, prorsus 456 12 | quippe amorem eius non amoenum et lascivum, sed contra 457 4 | promissum dixere, vides quam sit amoenus ac delicatus, horrore implexus 458 77 | cassa devorarat eoque me amoliendum ratus, quo facilius Pontiani 459 30 | revulsus~et matri praereptus amor. ~at tu piscium insimulator 460 85 | pudenda exprobret stupra et amores obiectet? quis tam est mitis 461 31 | aestibus fretorum ad aestus amorum transferentur. ~ ~ 462 38 | ostrakoderma, karcsarodonta, amphibia, leipidôta, pholidôta, dermoptera, 463 3 | apud praefectum urbi in amplissima causa convictus est. namque 464 75 | quid enim faciat homo miser ampliuscula fortuna devolutus, quam 465 8 | praebet. nam quod est ore amplo, set elingui et plerumque 466 24 | apud socordissimos Scythas Anacharsis sapiens natus est, apud 467 83 | katêgoroi êmon kakoetheis se anapeithousin, aiphnidion egeneto Apoleios 468 65 | psuchên sômatos ouk euchari anathêma, sidêros de kai chalkos 469 65 | libro auditurus: Theoisin de anathêmata csreon emmetra ton metrion 470 65 | emmetra ton metrion andra anatithenta dôreisthai. Gêmenoun estia 471 65 | monoculon o ti an thelê tis anatithetô, kai lithou ôsautôs. ut 472 36 | zoon geneseôs, peri zoon anatomês, peri zoon istorias multiiuga 473 40 | causa conscribere ac libros Anatomôn Aristoteli et explorare 474 27 | eoque aiant deos abnuere, ut Anaxagoram et Leucippum et Democritum 475 25 | kai o sôphronestatos kai o andreiotatos. Ôn o men mageian te didaskei 476 67 | adnixi effundere, ibi maxime angebantur, atque ita dixere me grandem 477 71 | sollicitudo non mediocriter animum angebat, omnes illi fratrique divitiarum 478 50 | praenuntia strangulatione modice angit. sed si usque adeo aucta 479 28 | Aemiliano huic immane quanto angori quantaeque dividiae fuit; 480 15 | splendido et levi, paribus angulis quibus inciderant resultent 481 10 | menueis kusin osteon, eit’ aniesei~usteron. ouch' outo Phaidron 482 25 | expectatione omnium per nescio quas anilis fabulas defraglavit. ecquandone 483 38 | pertinentibus legi iubebo, in quibus animadvertes cum memorabiles res et cognitu 484 30 | repetissem, ni te dudum animadvertissem Graecam Pudentillae epistulam 485 31 | memoriae prodiderunt, cum animadvertisset proxime Metapontum in litore 486 38 | aquatilibus dicam nec cetera animalia nisi in communibus differentis 487 64 | animi genitor, aeternus animantum sospitator, assiduus mundi 488 12 | quam quod ammoneant divinos animos eius pulchritudinis, quam 489 43 | corpore includitur, an ipse animus expergitus cito ad divinationem 490 89 | multo amplius quadragensimum annum aetatis ire. o falsum audax 491 48 | frustra igitur an factum sit anquiritur, quod nullam malam causam 492 | antequam 493 84 | quod vos festinatio iudicii antevortit, ne quid in istis litteris 494 83 | 83-~ Autos epeisas touton anti pantôn aireisthai, thaumazôn 495 30 | philtra omnia undique eruunt:~antipathes illud quaeritur,~trochiscili, 496 103 | honorem, qui mihi salute mea antiquior est, nusquam minui, immo 497 47 | legibus delegata, iam inde antiquitus XII tabulis propter incredundas 498 4 | fuisse; item Zenonem illum antiquum Velia oriundum, qui primus 499 22 | verum tamen hoc Diogeni et Antistheni pera et baculum, quod regibus 500 26 | auctoribus suis nobilem, caelitum antistitam, quippe qui inter prima


1-antis | anton-cogno | coher-deice | deiec-erudi | erupt-holit | homer-iussi | iussu-multa | multi-patue | pauci-prosu | proth-scrib | scrip-trans | trece-zoroa

IntraText® (V89) © 1996-2007 EuloTech