abest-nostr | notiu-vult
bold = Main text
Cap. grey = Comment text
1 I | constare confidunt. Tanto abest, ut nostris litteris annuant
2 IV | prae manu occurrit dicere, Abiit iam et reverti debet.~
3 VI | non requirebas, daemonia abominabaris et illa adorabas, iudicium
4 III| adsentator inludit. Et esse et abominationem sustinere execrationes tuae
5 II | hominem, quia a deo bono abscesserit. Etiam quod penes deum bonitatis
6 II | molestiis animadversionis absolvunt, cui ne iram quidem adscribunt.
7 I | bybliothecis exercitata, academiis et porticibus atticis pasta
8 VI | nobis dedit ea verba aut accepit a nobis? Cur aut docuit
9 II | timet et tantum postremo adauctorem. An non timet quem magis
10 II | hoc non Christianae? Atque adeo et plerumque et vitta Cereris
11 IV | ipsum statum tuum tendit, adfirmamus te manere post vitae dispunctionem
12 II | benefacit, tua vox est. Plane, adicis, Sed homo malus, scilicet
13 V | dederis magistrae, tantum adiudicabis discipulae. Magistra natura,
14 I | eiecimus aut aequitatis admisimus. Sed suis quidem magistris
15 VI | daemonia abominabaris et illa adorabas, iudicium dei appellabas
16 II | absolvunt, cui ne iram quidem adscribunt. Nam si deus, inquiunt,
17 IV | ut poenae et iudicio iam adscriptum. Ceterum alias securos vocas
18 III| exigimus, aliqui Chrysippi adsentator inludit. Et esse et abominationem
19 IV | exprobrare non possis. Debes adulari propter quos lautius vivis.
20 V | decreti eius et exitus sui et adversarii ipsius. Sic mirum, si a
21 V | novit? Etiam circumventa ab adversario meminit sui auctoris et
22 I | Christianae veritatis, ut aemuli persecutoresque eius de
23 IV | penes inferos tormentum. Aeque ex bona parte cui gratiam
24 I | aut erroris eiecimus aut aequitatis admisimus. Sed suis quidem
25 II | Aesculapio stas, Iunonem in aere exornas, [Minervam calcias
26 II | deum iudicem imploras. Sub Aesculapio stas, Iunonem in aere exornas, [
27 V | institutore praesumere, in te est aestimare de ea quae in te est. Senti
28 V | litteris vel modica tantum aetate aliqua antecedant, ut loco
29 I | medio, anima, seu divina et aeterna res es secundum plures philosophos,
30 IV | servet? Unde animae [hodie] affectare aliquid quod velit post
31 I | prudentiae aut sapientiae affectaverit seu caerimonias despuens
32 III| III.~Enimvero cum daemonia affirmamus esse, sane quasi non et
33 I | litteratura notius, omni doctrina agitatius, omni editione vulgatius,
34 I | omnino relatum sit, quod agnoscat Christianus, ne exprobrare
35 II | interdum deos appellas, de alieno et quasi pro mutuo usa videaris.
36 | aliqua
37 I | tua mihi opus est, quoniam aliquantulae peritiae tuae nemo credit.
38 | aliquem
39 | aliqui
40 | aliquo
41 | aliunde
42 | altera
43 IV | est amissio bonorum quae altero bono, id est incommodorum
44 IV | vel ipsorum sepulcrorum ambitione nomen suum servet? Unde
45 IV | diluit, ne iam timenda est amissio bonorum quae altero bono,
46 IV | minantem, sed ut commodum vitae amputantem, atquin cum et incommoda
47 III| quem nos dicimus malitiae angelum, totius erroris artificem,
48 II | ex animadversione? Unde animadversio nisi de iudicio? Unde iudicium
49 II | nisi ira? Unde ira nisi ex animadversione? Unde animadversio nisi
50 II | observationis et molestiis animadversionis absolvunt, cui ne iram quidem
51 I | quoquo modo hominem facis animal rationale, sensus et scientiae
52 V | sermocinandi. Certe prior animas quam littera, et prior sermo
53 I | abest, ut nostris litteris annuant homines, ad quas nemo venit
54 V | modica tantum aetate aliqua antecedant, ut loco suo edocuimus ad
55 VI | illa adorabas, iudicium dei appellabas nec esse credebas, inferna
56 VI | divinis, sed de animae ipsius arbitrio perinde crede naturae. Elige
57 II | negent, dispectorem plane et arbitrum et iudicem non putent --
58 VI | universitatem. Non Latinis nec Argivis solis anima de caelo cadit.
59 III| angelum, totius erroris artificem, totius saeculi interpolatorem,
60 III| denique in omni vexatione et aspernatione et detestatione pronuntias,
61 V | ea, quae tam facilia, tam assidua, tam proxima hodie sunt,
62 I | conciperis, seu numeris seu atomis concinnaris, seu cum corpore
63 I | academiis et porticibus atticis pasta sapientiam ructas.
64 I | temetipsa aut ex quocumque auctore tuo sentire didicisti. Non
65 V | ab adversario meminit sui auctoris et bonitatis et decreti
66 V | maiestatem, ex qua censetur auctoritas animae. Quantum dederis
67 II | licet nobis, domi ac foris audimus ita pronuntiare, Quod deus
68 VI | habet Christianorum quos nec auditos visosque vult? Cur aut nobis
69 V | praesagiis vatem, in ominibus augurem, in eventibus prospicem.
70 VI | veritatis, et stabit ante aulas dei die iudicii nihil habens
71 V | aut lingua protulerat aut auris exceperat? At enim cum divinae
72 | autem
73 V | sine quibus etiam hodie beatior et locupletior et prudentior
74 IV | refrigerium comprecaris et ut bene requiescat apud inferos
75 II | conversationis sacramentum, Benedicat te deus tam facile pronuntias
76 II | bonitatis et benignitatis omnis benedictio inter nos summum sit disciplinae
77 II | latet. Deus bonus, Deus benefacit, tua vox est. Plane, adicis,
78 IV | vitae incommodum et mortis beneficium. Vocas porro securos, si
79 II | penes deum bonitatis et benignitatis omnis benedictio inter nos
80 IV | Pythagorica, quae te non in bestias transfert, etsi plenior
81 IV | inferos tormentum. Aeque ex bona parte cui gratiam debes,
82 IV | reversuram, quod et nihil mali ac boni sentire possis sine carnis
83 VI | communis. Deus ubique et bonitas dei ubique, daemonium ubique
84 V | homines vixisse? Nemo deum et bonitatem eius, nemo mortem, nemo
85 IV | iam timenda est amissio bonorum quae altero bono, id est
86 II | praedicamus, nec te latet. Deus bonus, Deus benefacit, tua vox
87 IV | tibi potius parentans ad busta recedis aut a bustis dilutior
88 IV | parentans ad busta recedis aut a bustis dilutior redis. At ego sobriam
89 I | advoco, quae scholis formata, bybliothecis exercitata, academiis et
90 VI | Argivis solis anima de caelo cadit. Omnium gentium unus homo,
91 II | deo conlatam confitentes cadunt in testimonium ipsius animae
92 VI | nec Argivis solis anima de caelo cadit. Omnium gentium unus
93 VI | daemonia pronuntiat? Cur ad caelum contestatur et ad terram
94 I | sapientiae affectaverit seu caerimonias despuens seu saeculum revincens,
95 II | aere exornas, [Minervam calcias furvis galeam formis], et
96 V | exisse haec in usus communis callositatem?~
97 V | mirum, si a deo data eadem canit quae deus suis dedit nosse?
98 I | rationale, sensus et scientiae capacissimum. Sed non eam te advoco,
99 II | etiam interitum potest capere, quem deus non capit. At
100 II | potest capere, quem deus non capit. At idem alibi animam divinam
101 IV | boni sentire possis sine carnis passionalis facultate et
102 V | naturae maiestatem, ex qua censetur auctoritas animae. Quantum
103 II | adeo et plerumque et vitta Cereris redimita, et pallio Saturni
104 IV | sensu post excessum tui certior sis quam de resurrectione
105 V | nec ullus esse poterat, cessantibus etiam tunc, sine quibus
106 II | spectas voluntatem, simul et ceteros negas deos esse, dum suis
107 IV | iudicio iam adscriptum. Ceterum alias securos vocas defunctos.
108 III| corporibus exigimus, aliqui Chrysippi adsentator inludit. Et esse
109 IV | terram gravem inprecaris et cineri penes inferos tormentum.
110 IV | gratiam debes, ossibus et cineribus eius refrigerium comprecaris
111 V | quo data est, novit? Etiam circumventa ab adversario meminit sui
112 III| per quem homo a primordio circumventus, ut praeceptum dei excederet,
113 II | redimita, et pallio Saturni coccinata, et deae Isidis linteata,
114 I | mentiri non debebis, seu de coelo exciperis, seu de terra
115 VI | eam conveni. Cur cum alium colat, deum nominat? Cur cum maledicendo
116 I | opuscula penes nos condiderunt commemorantes et contestificantes in singula
117 II | Deus videt omnia, et Deo commendo, et Deus reddet, et Deus
118 VI | Crede itaque tuis et de commentariis nostris tanto magis crede
119 V | ingenitae conscientiae tacita commissa, dicet potius diventilatis
120 IV | ultra quid minantem, sed ut commodum vitae amputantem, atquin
121 I | suscepisse, de quo non etiam communes et publicae litterae ad
122 I | et impolitam et idioticam compello qualem te habent qui te
123 I | solam habent, illam ipsam de compito, de trivio, de textrino
124 IV | cineribus eius refrigerium comprecaris et ut bene requiescat apud
125 V | etsi de vestris instructam concedamus, ad originem tamen principalem
126 VI | proclamat quae nobis nec mutire conceditur. Merito igitur omnis anima
127 V | disseminare quae nulla umquam mens conceperat aut lingua protulerat aut
128 I | seu numeris seu atomis concinnaris, seu cum corpore incipis,
129 I | exciperis, seu de terra conciperis, seu numeris seu atomis
130 I | modum opuscula penes nos condiderunt commemorantes et contestificantes
131 I | neque qui sciunt, constare confidunt. Tanto abest, ut nostris
132 II | Minervam. Nam solum deum confirmas quem tantum deum nominias,
133 II | divinam et a deo conlatam confitentes cadunt in testimonium ipsius
134 V | doctrinam esse naturae et congenitae et ingenitae conscientiae
135 IV | potest. Ex altera parte congredior laetioris spei post mortem.
136 II | animam divinam et a deo conlatam confitentes cadunt in testimonium
137 IV | eorum quasi praesentibus et conrecumbentibus sortem suam exprobrare non
138 I | inrideant, quae te nunc consciam detinent.~
139 V | congenitae et ingenitae conscientiae tacita commissa, dicet potius
140 I | totum quod est hominis. Consiste in medio, anima, seu divina
141 II | super nos potestatem eius consistere secundum nos confiteris.
142 I | sciunt neque qui sciunt, constare confidunt. Tanto abest,
143 IV | innumerabilia elogia sunt contemptae mortis propter postumam
144 II | neminem de praesentibus deis contestaris. In tuo foro aliunde iudicem
145 VI | pronuntiat? Cur ad caelum contestatur et ad terram detestatur?
146 I | condiderunt commemorantes et contestificantes in singula rationem et originem
147 II | Sed homo malus, scilicet contraria propositione oblique et
148 VI | times fieri Christianus, eam conveni. Cur cum alium colat, deum
149 VI | didicit? Suspectam habe convenientiam praedicationis in tanta
150 VI | alibi servit, alibi vindicem convenit? Quid de mortuis iudicat?
151 II | est, at cum in maledictum convertis dictionem dei, perinde dicto
152 IV | ab eis longe es. Nam in convivio eorum quasi praesentibus
153 I | atomis concinnaris, seu cum corpore incipis, seu post corpus
154 III| probemus qui ea soli de corporibus exigimus, aliqui Chrysippi
155 IV | Platonica, quae tibi etiam dotem corporis reddit, etsi Epicurea gravior,
156 V | usum iam et quasi vitium corroboratum taliter sermocinandi. Certe
157 II | porro quod patitur quodque corrumpitur, etiam interitum potest
158 II | deus, inquiunt, irascitur, corruptibilis et passionalis est: porro
159 VI | mentitur. Ut et naturae et deo credas, crede animae, ita fiet
160 VI | dei appellabas nec esse credebas, inferna supplicia praesumebas
161 VI | animae, ita fiet ut et tibi credis. Illa certe est quam tanti
162 I | aliquantulae peritiae tuae nemo credit. Ea expostulo quae tecum
163 I | felicitatis, cum in falso eis creditur quam in vero. Viderint si
164 IV | iudicii proque meritis aut cruciatui destinari aut refrigerio,
165 V | naturalia tanto divina. Non puto cuiquam frivola et ridicula videri
166 VI | spiritus, varius sonus, propria cuique genti loquela, sed loquelae
167 IV | ingenita est famae post mortem cupido. Longum est retexere Curtios
168 IV | requiescat apud inferos cupis. Si nihil passionis est
169 IV | Nihil utique de postero curaret, si nihil de postero sciret.
170 I | I.~Magna curiositate et maiore longe memoria
171 I | pristina litteratura et curiositatis labor et memoriae tenor
172 II | sic deum honorantes, dum curis observationis et molestiis
173 IV | cupido. Longum est retexere Curtios et Regulos et Graecos viros
174 VI | daemonium ubique et maledictio daemonii ubique, iudicii divini invocatio
175 III| quacumque macula quam nos daemoniis deputamus ad necessitatem
176 III| semine infectum suae etiam damnationis traducem fecit. Sentis igitur
177 II | deo data est, sine dubio datorem suum novit, et si novit,
178 III| et propterea in mortem datus exinde totum genus de suo
179 II | pallio Saturni coccinata, et deae Isidis linteata, in ipsis
180 I | videtur, eo magis mentiri non debebis, seu de coelo exciperis,
181 IV | dicere, Abiit iam et reverti debet.~
182 IV | omni timendo. Si times vita decedere quia optimam nosti, certe
183 V | auctoris et bonitatis et decreti eius et exitus sui et adversarii
184 V | auctoritas animae. Quantum dederis magistrae, tantum adiudicabis
185 II | ita pronuntiare, Quod deus dederit, et, Si deus voluerit. Ea
186 IV | gravior, quae te ab interitu defendit, tamen propter suum nomen
187 I | in argumenta Christianae defensionis impingunt. Tunc vani poetae,
188 IV | Primo enim, cum alicuius defuncti recordaris, misellum vocas
189 IV | si de aliquo iam pridem defuncto tanquam de vivo quis requirat,
190 IV | Ceterum alias securos vocas defunctos. Profiteris et vitae incommodum
191 II | neminem de praesentibus deis contestaris. In tuo foro
192 V | edocuimus ad fidem earum demonstrandam, et si haec eloquia de litteris
193 IV | cuius nos praesumptores denotamur. Atquin hoc quoque ab anima
194 VI | cum maledicendo spiritus denotat, daemonia pronuntiat? Cur
195 I | revincens, pro Christiano denotetur. Iam igitur nihil nobis
196 III| macula quam nos daemoniis deputamus ad necessitatem odii inportunum.
197 IV | ut dicitur, praesumptioni deputatur. Sed non erubescimus, si
198 I | humanis passionibus et fabulis designant, tunc philosophi duri, cum
199 I | affectaverit seu caerimonias despuens seu saeculum revincens,
200 IV | proque meritis aut cruciatui destinari aut refrigerio, utroque
201 III| vexatione et aspernatione et detestatione pronuntias, quem nos dicimus
202 VI | contestatur et ad terram detestatur? Cur alibi servit, alibi
203 I | inrideant, quae te nunc consciam detinent.~
204 II | omnia et sub quo universa. Dic testimonium, si ita scis.
205 V | conscientiae tacita commissa, dicet potius diventilatis in vulgus
206 IV | experiundum post mortem. Nam et si dici potest ideo mortem timeri
207 III| detestatione pronuntias, quem nos dicimus malitiae angelum, totius
208 IV | vanitati et stupori et, ut dicitur, praesumptioni deputatur.
209 II | in maledictum convertis dictionem dei, perinde dicto omnem
210 II | convertis dictionem dei, perinde dicto omnem super nos potestatem
211 I | quocumque auctore tuo sentire didicisti. Non es, quod sciam, Christiana.
212 VI | nobis? Cur aut docuit aut didicit? Suspectam habe convenientiam
213 VI | et stabit ante aulas dei die iudicii nihil habens dicere.
214 IV | dispunctionem et expectare diem iudicii proque meritis aut
215 IV | lucratione gravioris partis metum diluit, ne iam timenda est amissio
216 IV | busta recedis aut a bustis dilutior redis. At ego sobriam tuam
217 II | benedictio inter nos summum sit disciplinae et conversationis sacramentum,
218 II | maxime reiciunt, qui ad istam disciplinam metu praedicati iudicii
219 V | Magistra natura, anima discipula est. Quicquid aut illa edocuit
220 V | magistrae, tantum adiudicabis discipulae. Magistra natura, anima
221 VI | praedicationis in tanta disconvenientia conversationis. Vanus es,
222 II | qui etsi deum non negent, dispectorem plane et arbitrum et iudicem
223 IV | adfirmamus te manere post vitae dispunctionem et expectare diem iudicii
224 V | nosse et in usum loquelae disseminare quae nulla umquam mens conceperat
225 V | tacita commissa, dicet potius diventilatis in vulgus opinionibus publicatarum
226 V | auris exceperat? At enim cum divinae scripturae quae penes nos
227 II | capit. At idem alibi animam divinam et a deo conlatam confitentes
228 V | a deo data novit homini divinare? Tam mirum, si eum, a quo
229 VI | daemonii ubique, iudicii divini invocatio ubique et conscientia
230 VI | nostris tanto magis crede divinis, sed de animae ipsius arbitrio
231 V | est ante litteraturam et divulgationem eius mutos ab huiusmodi
232 I | poetarum vel quorumlibet doctrinae ac sapientiae saecularis
233 V | eruptiones animae non putavit doctrinam esse naturae et congenitae
234 VI | accepit a nobis? Cur aut docuit aut didicit? Suspectam habe
235 III| Christiani vel quaecumque apud dominum secta, et tu tamen eum nosti,
236 IV | Platonica, quae tibi etiam dotem corporis reddit, etsi Epicurea
237 II | aut a deo data est, sine dubio datorem suum novit, et si
238 VI | veritatis. Si de tuis litteris dubitas, neque deus neque natura
239 I | designant, tunc philosophi duri, cum veritatis fores pulsant.
240 I | humana de incredulitate duritia, sicubi in argumenta Christianae
241 | eadem
242 | earum
243 I | doctrina agitatius, omni editione vulgatius, toto homine maius,
244 V | antecedant, ut loco suo edocuimus ad fidem earum demonstrandam,
245 V | discipula est. Quicquid aut illa edocuit aut ista perdidicit, a deo
246 | ego
247 I | patrocinentur, si quid aut erroris eiecimus aut aequitatis admisimus.
248 IV | tibi substantiam pristinam eiusdemque hominis materiam et memoriam
249 VI | arbitrio perinde crede naturae. Elige quam ex his fidem sororem
250 IV | viros quorum innumerabilia elogia sunt contemptae mortis propter
251 V | demonstrandam, et si haec eloquia de litteris usurpavit anima,
252 III| III.~Enimvero cum daemonia affirmamus
253 | eorum
254 IV | dotem corporis reddit, etsi Epicurea gravior, quae te ab interitu
255 I | quoniam quidem mortalis ut Epicuro soli videtur, eo magis mentiri
256 IV | utique quod de bono vitae ereptum sed ut poenae et iudicio
257 I | adversus tuos, ut vel tibi erubescant, quod nos ob ea oderint
258 IV | praesumptioni deputatur. Sed non erubescimus, si tecum erit nostra praesumptio.
259 V | nosse? Sed qui eiusmodi eruptiones animae non putavit doctrinam
260 IV | mortem. Nemo timeat quod evadere non potest. Ex altera parte
261 V | in ominibus augurem, in eventibus prospicem. Mirum, si a deo
262 IV | longe plura vitae pariter excedant, lucratione gravioris partis
263 III| circumventus, ut praeceptum dei excederet, et propterea in mortem
264 V | lingua protulerat aut auris exceperat? At enim cum divinae scripturae
265 I | saecularis magistrorum testimonia excerpere Christianae veritatis, ut
266 IV | Sed forsitan de sensu post excessum tui certior sis quam de
267 I | non debebis, seu de coelo exciperis, seu de terra conciperis,
268 III| abominationem sustinere execrationes tuae respondent. Daemonium
269 I | scholis formata, bybliothecis exercitata, academiis et porticibus
270 IV | sit iudicii sine ipsius exhibitione qui meruit iudicii passionem.
271 III| qui ea soli de corporibus exigimus, aliqui Chrysippi adsentator
272 IV | sobriam tuam sententiam exigo. Misellos vocas mortuos,
273 III| propterea in mortem datus exinde totum genus de suo semine
274 V | sententiis litterarum tuarum exisse haec in usus communis callositatem?~
275 V | bonitatis et decreti eius et exitus sui et adversarii ipsius.
276 II | Aesculapio stas, Iunonem in aere exornas, [Minervam calcias furvis
277 IV | post vitae dispunctionem et expectare diem iudicii proque meritis
278 IV | timendum post mortem, qua nec experiundum post mortem. Nam et si dici
279 I | peritiae tuae nemo credit. Ea expostulo quae tecum homini infers,
280 II | propositione oblique et figuraliter exprobrans ideo malum hominem, quia
281 IV | porro securos, si quando extra portam cum obsoniis et matteis
282 I | flagitant Christiani, ab extranea adversus tuos, ut vel tibi
283 I | deos humanis passionibus et fabulis designant, tunc philosophi
284 IV | post mortem quod eam malam faciat, ut timeas. Omittamus nunc
285 II | sacramentum, Benedicat te deus tam facile pronuntias quam Christiano
286 V | potest, si ea, quae tam facilia, tam assidua, tam proxima
287 VI | tanti facis, quantum illa te facit, cuius es totus, quae tibi
288 IV | sine carnis passionalis facultate et nulla ratio sit iudicii
289 I | perversae felicitatis, cum in falso eis creditur quam in vero.
290 IV | omnibus fere ingenita est famae post mortem cupido. Longum
291 IV | mortis propter postumam famam. Quis non hodie memoriae
292 III| etiam damnationis traducem fecit. Sentis igitur perditorem
293 I | litteris et doctrina perversae felicitatis, cum in falso eis creditur
294 IV | post mortem. Nam omnibus fere ingenita est famae post
295 VI | credas, crede animae, ita fiet ut et tibi credis. Illa
296 II | propositione oblique et figuraliter exprobrans ideo malum hominem,
297 I | Tamen nunc a te testimonium flagitant Christiani, ab extranea
298 I | philosophi duri, cum veritatis fores pulsant. Hactenus sapiens
299 IV | Omittamus nunc naturalem formam timendi mortem. Nemo timeat
300 II | Minervam calcias furvis galeam formis], et neminem de praesentibus
301 II | deis contestaris. In tuo foro aliunde iudicem appellas,
302 IV | nihil de postero sciret. Sed forsitan de sensu post excessum tui
303 IV | hodie memoriae post mortem frequentandae ita studet, ut vel litteraturae
304 V | divina. Non puto cuiquam frivola et ridicula videri posse,
305 | fuerunt
306 V | Mercurius, opinor, natus fuisset. Et unde, oro, ipsis litteris
307 II | exornas, [Minervam calcias furvis galeam formis], et neminem
308 II | Minervam calcias furvis galeam formis], et neminem de praesentibus
309 VI | varius sonus, propria cuique genti loquela, sed loquelae materia
310 VI | anima de caelo cadit. Omnium gentium unus homo, varium nomen
311 III| mortem datus exinde totum genus de suo semine infectum suae
312 V | antequam litterae in saeculo germinassent, antequam Mercurius, opinor,
313 VI | si huic linguae soli aut Graecae quae propinquae inter se
314 IV | retexere Curtios et Regulos et Graecos viros quorum innumerabilia
315 IV | Aeque ex bona parte cui gratiam debes, ossibus et cineribus
316 IV | offensae morsu facis, terram gravem inprecaris et cineri penes
317 IV | corporis reddit, etsi Epicurea gravior, quae te ab interitu defendit,
318 IV | pariter excedant, lucratione gravioris partis metum diluit, ne
319 VI | docuit aut didicit? Suspectam habe convenientiam praedicationis
320 I | Hactenus sapiens et prudens habebitur, qui prope Christianum pronuntiaverit,
321 VI | aulas dei die iudicii nihil habens dicere. Deum praedicabas
322 VI | quae propinquae inter se habentur, reputabis eiusmodi, ut
323 VI | mortuis iudicat? Quae verba habet Christianorum quos nec auditos
324 I | veritatis fores pulsant. Hactenus sapiens et prudens habebitur,
325 II | summa, nisi dei solius? Hinc ergo tibi, anima, de conscientia
326 | his
327 I | editione vulgatius, toto homine maius, id est totum quod
328 IV | Ea opinio Christiana etsi honestior multo Pythagorica, quae
329 II | transvolamus -- sic deum honorantes, dum curis observationis
330 | huic
331 | huiusmodi
332 I | lectissimis] fidem inclinavit humana de incredulitate duritia,
333 | I
334 | idem
335 I | et rudem et impolitam et idioticam compello qualem te habent
336 II | II.~Non placemus deum praedicantes
337 III| III.~Enimvero cum daemonia affirmamus
338 | illi
339 | illos
340 | illum
341 III| Daemonium vocas hominem aut immunditia aut malitia aut insolentia
342 I | trivio, de textrino totam. Imperitia tua mihi opus est, quoniam
343 I | Christianae defensionis impingunt. Tunc vani poetae, cum deos
344 II | denique templis deum iudicem imploras. Sub Aesculapio stas, Iunonem
345 I | Te simplicem et rudem et impolitam et idioticam compello qualem
346 I | concinnaris, seu cum corpore incipis, seu post corpus induceris,
347 I | atque lectissimis] fidem inclinavit humana de incredulitate
348 IV | amputantem, atquin cum et incommoda longe plura vitae pariter
349 IV | quae altero bono, id est incommodorum pace, pensatur. Non est
350 IV | defunctos. Profiteris et vitae incommodum et mortis beneficium. Vocas
351 I | fidem inclinavit humana de incredulitate duritia, sicubi in argumenta
352 I | incipis, seu post corpus induceris, undeunde et quoquo modo
353 III| totum genus de suo semine infectum suae etiam damnationis traducem
354 VI | appellabas nec esse credebas, inferna supplicia praesumebas et
355 I | expostulo quae tecum homini infers, quae ex temetipsa aut ex
356 IV | mortem. Nam omnibus fere ingenita est famae post mortem cupido.
357 V | naturae et congenitae et ingenitae conscientiae tacita commissa,
358 I | instrumento et erroris in se et iniquitatis in nos rei revincantur.
359 III| aliqui Chrysippi adsentator inludit. Et esse et abominationem
360 IV | et Graecos viros quorum innumerabilia elogia sunt contemptae mortis
361 III| deputamus ad necessitatem odii inportunum. Satanan denique in omni
362 IV | morsu facis, terram gravem inprecaris et cineri penes inferos
363 II | adscribunt. Nam si deus, inquiunt, irascitur, corruptibilis
364 I | quod nos ob ea oderint et inrideant, quae te nunc consciam detinent.~
365 V | sunt, in quorum oleastro insiti sumus, multo saecularibus
366 III| immunditia aut malitia aut insolentia aut quacumque macula quam
367 V | anima possit de principali institutore praesumere, in te est aestimare
368 V | sustinebant, cum, etsi de vestris instructam concedamus, ad originem
369 V | vestris, quia potiora sunt ad instruendam animam priora quam posteriora,
370 V | quae et ipsa a prioribus instrui sustinebant, cum, etsi de
371 I | persecutoresque eius de suo proprio instrumento et erroris in se et iniquitatis
372 | interdum
373 IV | Epicurea gravior, quae te ab interitu defendit, tamen propter
374 II | quodque corrumpitur, etiam interitum potest capere, quem deus
375 III| artificem, totius saeculi interpolatorem, per quem homo a primordio
376 VI | daemonii ubique, iudicii divini invocatio ubique et conscientia mortis
377 II | vocabulis nuncupas, Saturnum, Iovem, Martem, Minervam. Nam solum
378 | ipsam
379 | ipse
380 | ipsorum
381 | ipsum
382 II | animadversionis absolvunt, cui ne iram quidem adscribunt. Nam si
383 II | deum, si deus non novit irasci? Quomodo timebitur, qui
384 II | Nam si deus, inquiunt, irascitur, corruptibilis et passionalis
385 II | magis propitium velit quam iratum? Unde igitur naturalis timor
386 II | suppetit domi ac foris nullo irridente vel prohibente praedicare,
387 II | Saturni coccinata, et deae Isidis linteata, in ipsis denique
388 | ista
389 | istam
390 | istud
391 VI | VI.~Crede itaque tuis et de commentariis
392 V | scripturae quae penes nos vel Iudaeos sunt, in quorum oleastro
393 II | reddet, et Deus inter nos iudicabit. Unde tibi hoc non Christianae?
394 VI | convenit? Quid de mortuis iudicat? Quae verba habet Christianorum
395 II | imploras. Sub Aesculapio stas, Iunonem in aere exornas, [Minervam
396 VI | ubique. Omnis anima suo iure proclamat quae nobis nec
397 IV | IV.~Iam nunc quod ad necessariorem
398 V | sunt, in ipsis quodammodo labiis parta, retro non fuerunt,
399 I | litteratura et curiositatis labor et memoriae tenor perseveravit,
400 IV | altera parte congredior laetioris spei post mortem. Nam omnibus
401 II | quem praedicamus, nec te latet. Deus bonus, Deus benefacit,
402 VI | naturae universitatem. Non Latinis nec Argivis solis anima
403 IV | litteraturae operibus vel simplici laude morum vel ipsorum sepulcrorum
404 IV | Debes adulari propter quos lautius vivis. Misellum ergo vocas
405 I | alias probatissimis [atque lectissimis] fidem inclinavit humana
406 V | littera, et prior sermo quam liber, et prior sensu quam stilus
407 IV | Non est timendum quod nos liberat ab omni timendo. Si times
408 II | te quoque palam et tota libertate qua non licet nobis, domi
409 V | umquam mens conceperat aut lingua protulerat aut auris exceperat?
410 VI | conversationis. Vanus es, si huic linguae soli aut Graecae quae propinquae
411 II | coccinata, et deae Isidis linteata, in ipsis denique templis
412 V | Certe prior animas quam littera, et prior sermo quam liber,
413 IV | frequentandae ita studet, ut vel litteraturae operibus vel simplici laude
414 V | ergo credendum est ante litteraturam et divulgationem eius mutos
415 V | aetate aliqua antecedant, ut loco suo edocuimus ad fidem earum
416 V | quibus etiam hodie beatior et locupletior et prudentior non potest,
417 IV | famae post mortem cupido. Longum est retexere Curtios et
418 V | nemo mortem, nemo inferos loquebatur? Mendicabat sermo, opinor,
419 VI | sonus, propria cuique genti loquela, sed loquelae materia communis.
420 IV | vocas mortuos, cum de tuo loqueris, cum ab eis longe es. Nam
421 IV | vitae pariter excedant, lucratione gravioris partis metum diluit,
422 III| insolentia aut quacumque macula quam nos daemoniis deputamus
423 V | adiudicabis discipulae. Magistra natura, anima discipula
424 I | admisimus. Sed suis quidem magistris alias probatissimis [atque
425 V | perdidicit, a deo traditum est, magistro scilicet ipsius magistrae.
426 I | ac sapientiae saecularis magistrorum testimonia excerpere Christianae
427 I | I.~Magna curiositate et maiore longe
428 V | posse, si recogitet naturae maiestatem, ex qua censetur auctoritas
429 I | I.~Magna curiositate et maiore longe memoria opus est ad
430 I | editione vulgatius, toto homine maius, id est totum quod est hominis.
431 VI | colat, deum nominat? Cur cum maledicendo spiritus denotat, daemonia
432 IV | Quid, quod ut sentienti maledicis? Cuius memoriam cum alicuius
433 VI | ubique, daemonium ubique et maledictio daemonii ubique, iudicii
434 II | Christiano necesse est, at cum in maledictum convertis dictionem dei,
435 IV | reversuram, quod et nihil mali ac boni sentire possis sine
436 III| hominem aut immunditia aut malitia aut insolentia aut quacumque
437 III| pronuntias, quem nos dicimus malitiae angelum, totius erroris
438 II | figuraliter exprobrans ideo malum hominem, quia a deo bono
439 II | Plane, adicis, Sed homo malus, scilicet contraria propositione
440 IV | tuum tendit, adfirmamus te manere post vitae dispunctionem
441 IV | vivo quis requirat, prae manu occurrit dicere, Abiit iam
442 II | nuncupas, Saturnum, Iovem, Martem, Minervam. Nam solum deum
443 VI | genti loquela, sed loquelae materia communis. Deus ubique et
444 IV | pristinam eiusdemque hominis materiam et memoriam reversuram,
445 IV | extra portam cum obsoniis et matteis tibi potius parentans ad
446 II | putent -- in quo utique nos maxime reiciunt, qui ad istam disciplinam
447 I | est hominis. Consiste in medio, anima, seu divina et aeterna
448 V | circumventa ab adversario meminit sui auctoris et bonitatis
449 I | curiositate et maiore longe memoria opus est ad studendum, si
450 V | nemo inferos loquebatur? Mendicabat sermo, opinor, immo nec
451 V | disseminare quae nulla umquam mens conceperat aut lingua protulerat
452 I | philosophos, eo magis non mentieris: seu minime divina quoniam
453 I | Epicuro soli videtur, eo magis mentiri non debebis, seu de coelo
454 IV | istud corpus reliquisti, cur mentiris in te, quasi aliquid ultra
455 VI | neque deus neque natura mentitur. Ut et naturae et deo credas,
456 V | saeculo germinassent, antequam Mercurius, opinor, natus fuisset.
457 IV | expectare diem iudicii proque meritis aut cruciatui destinari
458 VI | nobis nec mutire conceditur. Merito igitur omnis anima et rea
459 IV | sine ipsius exhibitione qui meruit iudicii passionem. Ea opinio
460 II | qui ad istam disciplinam metu praedicati iudicii transvolamus --
461 IV | lucratione gravioris partis metum diluit, ne iam timenda est
462 | mihi
463 IV | mortem timeri non ultra quid minantem, sed ut commodum vitae amputantem,
464 I | magis non mentieris: seu minime divina quoniam quidem mortalis
465 IV | sobriam tuam sententiam exigo. Misellos vocas mortuos, cum de tuo
466 V | saecularibus litteris vel modica tantum aetate aliqua antecedant,
467 | modo
468 | modum
469 II | dum curis observationis et molestiis animadversionis absolvunt,
470 VI | qua nec vivere potes nec mori, propter quam deos neglegis.
471 IV | memoriam cum alicuius offensae morsu facis, terram gravem inprecaris
472 I | minime divina quoniam quidem mortalis ut Epicuro soli videtur,
473 VI | vindicem convenit? Quid de mortuis iudicat? Quae verba habet
474 IV | sententiam exigo. Misellos vocas mortuos, cum de tuo loqueris, cum
475 IV | operibus vel simplici laude morum vel ipsorum sepulcrorum
476 V | vobis. Quod cum ita sit, non multum refert, a deo formata sit
477 VI | proclamat quae nobis nec mutire conceditur. Merito igitur
478 V | litteraturam et divulgationem eius mutos ab huiusmodi pronuntiationibus
479 II | de alieno et quasi pro mutuo usa videaris. De natura
480 I | Christiana. Fieri enim, non nasci solet Christiana. Tamen
481 IV | ut timeas. Omittamus nunc naturalem formam timendi mortem. Nemo
482 II | quam iratum? Unde igitur naturalis timor animae in deum, si
483 V | antequam Mercurius, opinor, natus fuisset. Et unde, oro, ipsis
484 IV | sempiterno; quibus sustinendis necessario tibi substantiam pristinam
485 IV | IV.~Iam nunc quod ad necessariorem sententiam tuam spectet,
486 II | pronuntias quam Christiano necesse est, at cum in maledictum
487 III| nos daemoniis deputamus ad necessitatem odii inportunum. Satanan
488 II | voluntatem, simul et ceteros negas deos esse, dum suis vocabulis
489 II | Sunt qui etsi deum non negent, dispectorem plane et arbitrum
490 VI | reputabis eiusmodi, ut neges naturae universitatem. Non
491 VI | mori, propter quam deos neglegis. Cum enim times fieri Christianus,
492 II | furvis galeam formis], et neminem de praesentibus deis contestaris.
493 IV | timere non debes quam malam nescis. At cum times, scis malam.
494 II | Quomodo timebitur, qui nescit offendi? Quid timetur nisi
495 VI | Cur cum alium colat, deum nominat? Cur cum maledicendo spiritus
496 II | placemus deum praedicantes hoc nomine unico unicum, a quo omnia
497 II | confirmas quem tantum deum nominias, ut, et cum illos interdum
498 I | in nos rei revincantur. Nonnulli quidem, quibus de pristina
499 IV | erubescimus, si tecum erit nostra praesumptio. Primo enim,
500 V | principalem traditio pertineat, nostrumque omnino sit quodcumque de
|