abest-nostr | notiu-vult
bold = Main text
Cap. grey = Comment text
501 I | advoco immo omni litteratura notius, omni doctrina agitatius,
502 III| tuum, et licet soli illum noverint Christiani vel quaecumque
503 | nullo
504 I | de terra conciperis, seu numeris seu atomis concinnaris,
505 | Numquid
506 II | esse, dum suis vocabulis nuncupas, Saturnum, Iovem, Martem,
507 | O
508 | ob
509 IV | praeparare quae sit usura post obitum? Nihil utique de postero
510 II | scilicet contraria propositione oblique et figuraliter exprobrans
511 II | deum honorantes, dum curis observationis et molestiis animadversionis
512 VI | quam ex his fidem sororem observes veritatis. Si de tuis litteris
513 IV | quando extra portam cum obsoniis et matteis tibi potius parentans
514 IV | quis requirat, prae manu occurrit dicere, Abiit iam et reverti
515 I | erubescant, quod nos ob ea oderint et inrideant, quae te nunc
516 III| deputamus ad necessitatem odii inportunum. Satanan denique
517 III| tu tamen eum nosti, dum odisti.~
518 II | Quomodo timebitur, qui nescit offendi? Quid timetur nisi ira?
519 IV | Cuius memoriam cum alicuius offensae morsu facis, terram gravem
520 V | Iudaeos sunt, in quorum oleastro insiti sumus, multo saecularibus
521 V | in praesagiis vatem, in ominibus augurem, in eventibus prospicem.
522 IV | malam faciat, ut timeas. Omittamus nunc naturalem formam timendi
523 | omnes
524 | omnibus
525 | Omnium
526 IV | studet, ut vel litteraturae operibus vel simplici laude morum
527 IV | meruit iudicii passionem. Ea opinio Christiana etsi honestior
528 II | animae retorquendum adversus opinionem superiorem. Si enim anima
529 V | potius diventilatis in vulgus opinionibus publicatarum litterarum
530 IV | times vita decedere quia optimam nosti, certe mortem timere
531 I | perseveravit, ad eum modum opuscula penes nos condiderunt commemorantes
532 V | natus fuisset. Et unde, oro, ipsis litteris contigit
533 IV | parte cui gratiam debes, ossibus et cineribus eius refrigerium
534 IV | bono, id est incommodorum pace, pensatur. Non est timendum
535 II | ita scis. Nam te quoque palam et tota libertate qua non
536 II | vitta Cereris redimita, et pallio Saturni coccinata, et deae
537 IV | obsoniis et matteis tibi potius parentans ad busta recedis aut a bustis
538 IV | incommoda longe plura vitae pariter excedant, lucratione gravioris
539 V | ipsis quodammodo labiis parta, retro non fuerunt, antequam
540 IV | excedant, lucratione gravioris partis metum diluit, ne iam timenda
541 IV | exhibitione qui meruit iudicii passionem. Ea opinio Christiana etsi
542 I | poetae, cum deos humanis passionibus et fabulis designant, tunc
543 IV | inferos cupis. Si nihil passionis est tibi post mortem, si
544 I | academiis et porticibus atticis pasta sapientiam ructas. Te simplicem
545 II | tuis templis alium deum pateris. O testimonium veritatis,
546 IV | te, quasi aliquid ultra pati possis? Immo cur in totum
547 II | passionalis est: porro quod patitur quodque corrumpitur, etiam
548 I | litterae ad suffragium nobis patrocinentur, si quid aut erroris eiecimus
549 IV | id est incommodorum pace, pensatur. Non est timendum quod nos
550 V | aut illa edocuit aut ista perdidicit, a deo traditum est, magistro
551 III| traducem fecit. Sentis igitur perditorem tuum, et licet soli illum
552 I | est, quoniam aliquantulae peritiae tuae nemo credit. Ea expostulo
553 I | Christianae veritatis, ut aemuli persecutoresque eius de suo proprio instrumento
554 VI | Christianum nomen sapiebas et persequebaris. ~
555 IV | mortem, si nulla sensus perseverantia, si denique nihil est tui,
556 I | labor et memoriae tenor perseveravit, ad eum modum opuscula penes
557 V | tamen principalem traditio pertineat, nostrumque omnino sit quodcumque
558 I | cum litteris et doctrina perversae felicitatis, cum in falso
559 I | fabulis designant, tunc philosophi duri, cum veritatis fores
560 I | receptissimis quibusque philosophorum vel poetarum vel quorumlibet
561 I | aeterna res es secundum plures philosophos, eo magis non mentieris:
562 V | et prior homo ipse quam philosophus et poeta. Numquid ergo credendum
563 II | II.~Non placemus deum praedicantes hoc nomine
564 IV | transfert, etsi plenior Platonica, quae tibi etiam dotem corporis
565 IV | bestias transfert, etsi plenior Platonica, quae tibi etiam
566 II | Christianae? Atque adeo et plerumque et vitta Cereris redimita,
567 IV | atquin cum et incommoda longe plura vitae pariter excedant,
568 I | aeterna res es secundum plures philosophos, eo magis non
569 IV | bono vitae ereptum sed ut poenae et iudicio iam adscriptum.
570 V | ipse quam philosophus et poeta. Numquid ergo credendum
571 I | defensionis impingunt. Tunc vani poetae, cum deos humanis passionibus
572 I | quibusque philosophorum vel poetarum vel quorumlibet doctrinae
573 IV | securos, si quando extra portam cum obsoniis et matteis
574 IV | aliquid quod velit post portem et tantopere praeparare
575 I | nihil nos aut novum aut portentosum suscepisse, de quo non etiam
576 I | exercitata, academiis et porticibus atticis pasta sapientiam
577 | posse
578 V | instruendam animam priora quam posteriora, quae et ipsa a prioribus
579 II | utique et timet et tantum postremo adauctorem. An non timet
580 IV | contemptae mortis propter postumam famam. Quis non hodie memoriae
581 V | opinor, immo nec ullus esse poterat, cessantibus etiam tunc,
582 VI | est, sine qua nec vivere potes nec mori, propter quam deos
583 II | nisi de potestate? Cuius potestas summa, nisi dei solius?
584 II | iudicio? Unde iudicium nisi de potestate? Cuius potestas summa, nisi
585 V | erit, non de vestris, quia potiora sunt ad instruendam animam
586 IV | tanquam de vivo quis requirat, prae manu occurrit dicere, Abiit
587 VI | supplicia praesumebas et non praecavebas, Christianum nomen sapiebas
588 III| primordio circumventus, ut praeceptum dei excederet, et propterea
589 VI | nihil habens dicere. Deum praedicabas et non requirebas, daemonia
590 II | De natura quoque dei quem praedicamus, nec te latet. Deus bonus,
591 II | II.~Non placemus deum praedicantes hoc nomine unico unicum,
592 II | irridente vel prohibente praedicare, Deus videt omnia, et Deo
593 II | ad istam disciplinam metu praedicati iudicii transvolamus --
594 VI | Suspectam habe convenientiam praedicationis in tanta disconvenientia
595 IV | Atquin hoc quoque ab anima praedicatur. Nam si de aliquo iam pridem
596 IV | post portem et tantopere praeparare quae sit usura post obitum?
597 V | sentias efficit. Recogita in praesagiis vatem, in ominibus augurem,
598 VI | credebas, inferna supplicia praesumebas et non praecavebas, Christianum
599 V | de principali institutore praesumere, in te est aestimare de
600 IV | erubescimus, si tecum erit nostra praesumptio. Primo enim, cum alicuius
601 IV | stupori et, ut dicitur, praesumptioni deputatur. Sed non erubescimus,
602 IV | resurrectione quandoque cuius nos praesumptores denotamur. Atquin hoc quoque
603 IV | praedicatur. Nam si de aliquo iam pridem defuncto tanquam de vivo
604 IV | erit nostra praesumptio. Primo enim, cum alicuius defuncti
605 III| interpolatorem, per quem homo a primordio circumventus, ut praeceptum
606 V | concedamus, ad originem tamen principalem traditio pertineat, nostrumque
607 V | magistrae. Quid anima possit de principali institutore praesumere,
608 V | sunt ad instruendam animam priora quam posteriora, quae et
609 V | posteriora, quae et ipsa a prioribus instrui sustinebant, cum,
610 I | Nonnulli quidem, quibus de pristina litteratura et curiositatis
611 IV | necessario tibi substantiam pristinam eiusdemque hominis materiam
612 I | suis quidem magistris alias probatissimis [atque lectissimis] fidem
613 III| esse, sane quasi non et probemus qui ea soli de corporibus
614 VI | ubique. Omnis anima suo iure proclamat quae nobis nec mutire conceditur.
615 IV | securos vocas defunctos. Profiteris et vitae incommodum et mortis
616 II | foris nullo irridente vel prohibente praedicare, Deus videt omnia,
617 II | domi ac foris audimus ita pronuntiare, Quod deus dederit, et,
618 VI | spiritus denotat, daemonia pronuntiat? Cur ad caelum contestatur
619 V | eius mutos ab huiusmodi pronuntiationibus homines vixisse? Nemo deum
620 I | habebitur, qui prope Christianum pronuntiaverit, cum, si quid prudentiae
621 I | qui de unico et solo deo pronuntiaverunt. Immo nihil omnino relatum
622 I | et prudens habebitur, qui prope Christianum pronuntiaverit,
623 VI | linguae soli aut Graecae quae propinquae inter se habentur, reputabis
624 II | An non timet quem magis propitium velit quam iratum? Unde
625 II | malus, scilicet contraria propositione oblique et figuraliter exprobrans
626 VI | spiritus, varius sonus, propria cuique genti loquela, sed
627 | proprio
628 | propterea
629 IV | et expectare diem iudicii proque meritis aut cruciatui destinari
630 V | ominibus augurem, in eventibus prospicem. Mirum, si a deo data novit
631 V | mens conceperat aut lingua protulerat aut auris exceperat? At
632 V | facilia, tam assidua, tam proxima hodie sunt, in ipsis quodammodo
633 I | pulsant. Hactenus sapiens et prudens habebitur, qui prope Christianum
634 I | pronuntiaverit, cum, si quid prudentiae aut sapientiae affectaverit
635 V | beatior et locupletior et prudentior non potest, si ea, quae
636 I | quo non etiam communes et publicae litterae ad suffragium nobis
637 V | diventilatis in vulgus opinionibus publicatarum litterarum usum iam et quasi
638 I | duri, cum veritatis fores pulsant. Hactenus sapiens et prudens
639 V | eiusmodi eruptiones animae non putavit doctrinam esse naturae et
640 II | arbitrum et iudicem non putent -- in quo utique nos maxime
641 V | naturalia tanto divina. Non puto cuiquam frivola et ridicula
642 IV | Christiana etsi honestior multo Pythagorica, quae te non in bestias
643 III| malitia aut insolentia aut quacumque macula quam nos daemoniis
644 | quaecumque
645 I | impolitam et idioticam compello qualem te habent qui te solam habent,
646 | quando
647 | quandoque
648 | quas
649 I | ex litteris receptissimis quibusque philosophorum vel poetarum
650 | Quicquid
651 | quocumque
652 V | proxima hodie sunt, in ipsis quodammodo labiis parta, retro non
653 V | pertineat, nostrumque omnino sit quodcumque de nostris sumsisse et tradidisse
654 II | est: porro quod patitur quodque corrumpitur, etiam interitum
655 | Quomodo
656 I | corpus induceris, undeunde et quoquo modo hominem facis animal
657 I | philosophorum vel poetarum vel quorumlibet doctrinae ac sapientiae
658 IV | passionalis facultate et nulla ratio sit iudicii sine ipsius
659 I | modo hominem facis animal rationale, sensus et scientiae capacissimum.
660 I | contestificantes in singula rationem et originem et traditionem
661 IV | potius parentans ad busta recedis aut a bustis dilutior redis.
662 I | si qui velit ex litteris receptissimis quibusque philosophorum
663 V | quae ut sentias efficit. Recogita in praesagiis vatem, in
664 V | ridicula videri posse, si recogitet naturae maiestatem, ex qua
665 I | sententiarum argumenta, per quae recognosci possit nihil nos aut novum
666 IV | enim, cum alicuius defuncti recordaris, misellum vocas eum, non
667 II | et Deo commendo, et Deus reddet, et Deus inter nos iudicabit.
668 IV | tibi etiam dotem corporis reddit, etsi Epicurea gravior,
669 II | plerumque et vitta Cereris redimita, et pallio Saturni coccinata,
670 IV | recedis aut a bustis dilutior redis. At ego sobriam tuam sententiam
671 V | cum ita sit, non multum refert, a deo formata sit animae
672 IV | cruciatui destinari aut refrigerio, utroque sempiterno; quibus
673 IV | ossibus et cineribus eius refrigerium comprecaris et ut bene requiescat
674 IV | est retexere Curtios et Regulos et Graecos viros quorum
675 I | se et iniquitatis in nos rei revincantur. Nonnulli quidem,
676 II | in quo utique nos maxime reiciunt, qui ad istam disciplinam
677 IV | est tui, cum istud corpus reliquisti, cur mentiris in te, quasi
678 VI | propinquae inter se habentur, reputabis eiusmodi, ut neges naturae
679 IV | refrigerium comprecaris et ut bene requiescat apud inferos cupis. Si nihil
680 IV | defuncto tanquam de vivo quis requirat, prae manu occurrit dicere,
681 VI | Deum praedicabas et non requirebas, daemonia abominabaris et
682 I | anima, seu divina et aeterna res es secundum plures philosophos,
683 III| sustinere execrationes tuae respondent. Daemonium vocas hominem
684 IV | tui certior sis quam de resurrectione quandoque cuius nos praesumptores
685 IV | mortem cupido. Longum est retexere Curtios et Regulos et Graecos
686 II | testimonium ipsius animae retorquendum adversus opinionem superiorem.
687 V | quodammodo labiis parta, retro non fuerunt, antequam litterae
688 IV | hominis materiam et memoriam reversuram, quod et nihil mali ac boni
689 IV | occurrit dicere, Abiit iam et reverti debet.~
690 I | et iniquitatis in nos rei revincantur. Nonnulli quidem, quibus
691 I | caerimonias despuens seu saeculum revincens, pro Christiano denotetur.
692 V | puto cuiquam frivola et ridicula videri posse, si recogitet
693 I | atticis pasta sapientiam ructas. Te simplicem et rudem et
694 I | ructas. Te simplicem et rudem et impolitam et idioticam
695 II | disciplinae et conversationis sacramentum, Benedicat te deus tam facile
696 V | oleastro insiti sumus, multo saecularibus litteris vel modica tantum
697 I | doctrinae ac sapientiae saecularis magistrorum testimonia excerpere
698 III| erroris artificem, totius saeculi interpolatorem, per quem
699 V | fuerunt, antequam litterae in saeculo germinassent, antequam Mercurius,
700 I | caerimonias despuens seu saeculum revincens, pro Christiano
701 | sane
702 VI | praecavebas, Christianum nomen sapiebas et persequebaris. ~
703 I | fores pulsant. Hactenus sapiens et prudens habebitur, qui
704 I | porticibus atticis pasta sapientiam ructas. Te simplicem et
705 III| necessitatem odii inportunum. Satanan denique in omni vexatione
706 II | Cereris redimita, et pallio Saturni coccinata, et deae Isidis
707 II | suis vocabulis nuncupas, Saturnum, Iovem, Martem, Minervam.
708 I | non eam te advoco, quae scholis formata, bybliothecis exercitata,
709 I | didicisti. Non es, quod sciam, Christiana. Fieri enim,
710 I | animal rationale, sensus et scientiae capacissimum. Sed non eam
711 IV | curaret, si nihil de postero sciret. Sed forsitan de sensu post
712 V | exceperat? At enim cum divinae scripturae quae penes nos vel Iudaeos
713 III| quaecumque apud dominum secta, et tu tamen eum nosti,
714 III| exinde totum genus de suo semine infectum suae etiam damnationis
715 IV | aut refrigerio, utroque sempiterno; quibus sustinendis necessario
716 I | originem et traditionem et sententiarum argumenta, per quae recognosci
717 V | igitur vis, homo, de humanis sententiis litterarum tuarum exisse
718 V | aestimare de ea quae in te est. Senti illam quae ut sentias efficit.
719 V | est. Senti illam quae ut sentias efficit. Recogita in praesagiis
720 IV | nihil sentit? Quid, quod ut sentienti maledicis? Cuius memoriam
721 III| damnationis traducem fecit. Sentis igitur perditorem tuum,
722 IV | Misellum ergo vocas qui nihil sentit? Quid, quod ut sentienti
723 IV | laude morum vel ipsorum sepulcrorum ambitione nomen suum servet?
724 V | vitium corroboratum taliter sermocinandi. Certe prior animas quam
725 IV | sepulcrorum ambitione nomen suum servet? Unde animae [hodie] affectare
726 VI | terram detestatur? Cur alibi servit, alibi vindicem convenit?
727 I | de incredulitate duritia, sicubi in argumenta Christianae
728 II | Ea voce et aliquem esse significas et omnem illi confiteris
729 I | pasta sapientiam ructas. Te simplicem et rudem et impolitam et
730 IV | litteraturae operibus vel simplici laude morum vel ipsorum
731 | simul
732 I | commemorantes et contestificantes in singula rationem et originem et
733 | sis
734 IV | bustis dilutior redis. At ego sobriam tuam sententiam exigo. Misellos
735 I | qualem te habent qui te solam habent, illam ipsam de compito,
736 I | Christiana. Fieri enim, non nasci solet Christiana. Tamen nunc a
737 VI | Non Latinis nec Argivis solis anima de caelo cadit. Omnium
738 II | potestas summa, nisi dei solius? Hinc ergo tibi, anima,
739 I | Viderint si qui de unico et solo deo pronuntiaverunt. Immo
740 II | Iovem, Martem, Minervam. Nam solum deum confirmas quem tantum
741 VI | vox, unus spiritus, varius sonus, propria cuique genti loquela,
742 VI | Elige quam ex his fidem sororem observes veritatis. Si de
743 IV | praesentibus et conrecumbentibus sortem suam exprobrare non possis.
744 II | confiteris potestatem, ad cuius spectas voluntatem, simul et ceteros
745 IV | necessariorem sententiam tuam spectet, quantum et ad ipsum statum
746 IV | parte congredior laetioris spei post mortem. Nam omnibus
747 VI | et testis veritatis, et stabit ante aulas dei die iudicii
748 II | imploras. Sub Aesculapio stas, Iunonem in aere exornas, [
749 IV | spectet, quantum et ad ipsum statum tuum tendit, adfirmamus
750 V | liber, et prior sensu quam stilus et prior homo ipse quam
751 I | longe memoria opus est ad studendum, si qui velit ex litteris
752 IV | mortem frequentandae ita studet, ut vel litteraturae operibus
753 IV | suum nomen soli vanitati et stupori et, ut dicitur, praesumptioni
754 | suae
755 | suam
756 IV | sustinendis necessario tibi substantiam pristinam eiusdemque hominis
757 I | et publicae litterae ad suffragium nobis patrocinentur, si
758 II | potestate? Cuius potestas summa, nisi dei solius? Hinc ergo
759 II | omnis benedictio inter nos summum sit disciplinae et conversationis
760 V | sit quodcumque de nostris sumsisse et tradidisse contigit vobis.
761 | sumus
762 | super
763 II | retorquendum adversus opinionem superiorem. Si enim anima aut divina
764 II | tibi, anima, de conscientia suppetit domi ac foris nullo irridente
765 VI | nec esse credebas, inferna supplicia praesumebas et non praecavebas,
766 I | aut novum aut portentosum suscepisse, de quo non etiam communes
767 VI | aut docuit aut didicit? Suspectam habe convenientiam praedicationis
768 V | ipsa a prioribus instrui sustinebant, cum, etsi de vestris instructam
769 IV | utroque sempiterno; quibus sustinendis necessario tibi substantiam
770 III| Et esse et abominationem sustinere execrationes tuae respondent.
771 V | et ingenitae conscientiae tacita commissa, dicet potius diventilatis
772 | taliter
773 | tanquam
774 | tanta
775 VI | credis. Illa certe est quam tanti facis, quantum illa te facit,
776 IV | quod velit post portem et tantopere praeparare quae sit usura
777 I | tecum homini infers, quae ex temetipsa aut ex quocumque auctore
778 IV | et ad ipsum statum tuum tendit, adfirmamus te manere post
779 I | curiositatis labor et memoriae tenor perseveravit, ad eum modum
780 I | coelo exciperis, seu de terra conciperis, seu numeris
781 II | quae apud ipsa daemonia testem efficit Christianorum!~
782 I | de compito, de trivio, de textrino totam. Imperitia tua mihi
783 IV | quod eam malam faciat, ut timeas. Omittamus nunc naturalem
784 IV | formam timendi mortem. Nemo timeat quod evadere non potest.
785 II | non novit irasci? Quomodo timebitur, qui nescit offendi? Quid
786 IV | partis metum diluit, ne iam timenda est amissio bonorum quae
787 IV | Omittamus nunc naturalem formam timendi mortem. Nemo timeat quod
788 IV | quod nos liberat ab omni timendo. Si times vita decedere
789 IV | optimam nosti, certe mortem timere non debes quam malam nescis.
790 IV | scires autem malam, quia nec timeres, si non scires aliquid esse
791 IV | dici potest ideo mortem timeri non ultra quid minantem,
792 II | qui nescit offendi? Quid timetur nisi ira? Unde ira nisi
793 II | iratum? Unde igitur naturalis timor animae in deum, si deus
794 IV | et cineri penes inferos tormentum. Aeque ex bona parte cui
795 | tota
796 I | de trivio, de textrino totam. Imperitia tua mihi opus
797 I | omni editione vulgatius, toto homine maius, id est totum
798 | totus
799 V | quodcumque de nostris sumsisse et tradidisse contigit vobis. Quod cum
800 V | originem tamen principalem traditio pertineat, nostrumque omnino
801 I | rationem et originem et traditionem et sententiarum argumenta,
802 V | aut ista perdidicit, a deo traditum est, magistro scilicet ipsius
803 III| infectum suae etiam damnationis traducem fecit. Sentis igitur perditorem
804 IV | quae te non in bestias transfert, etsi plenior Platonica,
805 II | metu praedicati iudicii transvolamus -- sic deum honorantes,
806 I | illam ipsam de compito, de trivio, de textrino totam. Imperitia
807 | tu
808 | tuarum
809 | tuos
810 V | sermo, opinor, immo nec ullus esse poterat, cessantibus
811 V | loquelae disseminare quae nulla umquam mens conceperat aut lingua
812 | una
813 I | seu post corpus induceris, undeunde et quoquo modo hominem facis
814 II | praedicantes hoc nomine unico unicum, a quo omnia et sub quo
815 II | a quo omnia et sub quo universa. Dic testimonium, si ita
816 VI | eiusmodi, ut neges naturae universitatem. Non Latinis nec Argivis
817 II | alieno et quasi pro mutuo usa videaris. De natura quoque
818 IV | tantopere praeparare quae sit usura post obitum? Nihil utique
819 V | haec eloquia de litteris usurpavit anima, utique de nostris
820 V | litterarum tuarum exisse haec in usus communis callositatem?~
821 | utroque
822 V | V.~Haec testimonia animae
823 I | defensionis impingunt. Tunc vani poetae, cum deos humanis
824 IV | propter suum nomen soli vanitati et stupori et, ut dicitur,
825 VI | disconvenientia conversationis. Vanus es, si huic linguae soli
826 VI | varium nomen est, una anima, varia vox, unus spiritus, varius
827 VI | Omnium gentium unus homo, varium nomen est, una anima, varia
828 VI | varia vox, unus spiritus, varius sonus, propria cuique genti
829 V | Recogita in praesagiis vatem, in ominibus augurem, in
830 I | annuant homines, ad quas nemo venit nisi iam Christianus. Novum
831 V | testimonia animae quanto vera tanto simplicia, quanto
832 | vero
833 III| Satanan denique in omni vexatione et aspernatione et detestatione
834 VI | VI.~Crede itaque tuis et de
835 II | alieno et quasi pro mutuo usa videaris. De natura quoque dei quem
836 V | cuiquam frivola et ridicula videri posse, si recogitet naturae
837 I | eis creditur quam in vero. Viderint si qui de unico et solo
838 II | prohibente praedicare, Deus videt omnia, et Deo commendo,
839 I | mortalis ut Epicuro soli videtur, eo magis mentiri non debebis,
840 VI | Cur alibi servit, alibi vindicem convenit? Quid de mortuis
841 IV | Curtios et Regulos et Graecos viros quorum innumerabilia elogia
842 V | litteris dei. Quid igitur vis, homo, de humanis sententiis
843 VI | Christianorum quos nec auditos visosque vult? Cur aut nobis dedit
844 IV | ab omni timendo. Si times vita decedere quia optimam nosti,
845 V | litterarum usum iam et quasi vitium corroboratum taliter sermocinandi.
846 II | Atque adeo et plerumque et vitta Cereris redimita, et pallio
847 VI | omnia est, sine qua nec vivere potes nec mori, propter
848 IV | adulari propter quos lautius vivis. Misellum ergo vocas qui
849 IV | pridem defuncto tanquam de vivo quis requirat, prae manu
850 V | pronuntiationibus homines vixisse? Nemo deum et bonitatem
851 | vobis
852 II | negas deos esse, dum suis vocabulis nuncupas, Saturnum, Iovem,
853 II | et, Si deus voluerit. Ea voce et aliquem esse significas
854 II | deus dederit, et, Si deus voluerit. Ea voce et aliquem esse
855 II | potestatem, ad cuius spectas voluntatem, simul et ceteros negas
856 I | agitatius, omni editione vulgatius, toto homine maius, id est
857 V | dicet potius diventilatis in vulgus opinionibus publicatarum
858 VI | quos nec auditos visosque vult? Cur aut nobis dedit ea
|