Lib.  Cap.

 1  1,      5|       et beatificus, optimus, nihil indigens, ipse conferens
 2  1,      5|       non potest dicere, quod nihil incorporale corpus exhibeat;
 3  1,      8|     inviolata valetudo; eoque nihil praeterea extrinsecus est
 4  1,      8|     deo quaesitum est, ut sit nihil indigens,sed operiens omnia
 5  1,     12|  nobis et in fortuna esse non nihil. Et fortunae quidem inprovidos
 6  1,     12|        Omnium vero terrenorum nihil homine praestabilius providentia
 7  1,     18|      se iracundia et voluptas nihil adpetunt, nihil commovent,
 8  1,     18|      voluptas nihil adpetunt, nihil commovent, quod inutile
 9  2,      3| emicare; doctoresque puerorum nihil antiquius curare oportet
10  2,      6|       rerum ratio fundaverit, nihil relinquetur, quod non virtus
11  2,     12| pauperie sua utitur non solum nihil capiet incommodi, verum
12  2,     18|   adhibent medentes manus, ne nihil profutura curatio doloribus
13  2,     20|  animo eius sculptum sit quod nihil horum possit nocere sapienti,
14  2,     21|       Philosophum oportet, si nihil indigens erit et omnium
15  2,     21|  acerba toleratu arbitrantur, nihil secus agere quam ut semper
16  2,     23|     cum ad perfectionem vitae nihil deest atque ipsa sumus contemplatione