Lib.  Cap.

 1  1,      2|                   ac de talibus, Plato non solum heroum virtutibus praestitit,
 2  1,      2|                   se Socrati dedisset, non solum ingenio atque doctrina Socraticos
 3  1,      8|                  terra esse factum, et non solum nullam horum partem extra
 4  1,     12| exsuperantissimique deorum omnium, qui non solum deos caelicolas ordinavit,
 5  2,      4|                   inopiaque, constare; nec solum eam inaequalitatis vitio
 6  2,      4|                 tot modis discrepet et non solum disparilitatem, sed etiam
 7  2,      5|                  debet esse contentum. Nec solum aequalitas verum etiam similitudo
 8  2,      5|                   ac summitates vocat, non solum quod careant redundantia
 9  2,      8|             virtutum numero sentiamus. Nec solum agentem atque in ipsis administrationibus
10  2,      8|                  ea universa discerni; nec solum providentiam prodesse civilibus
11  2,     11|                     qui senserit vitia non solum turpitudinem existimationi
12  2,     12|                    pauperie sua utitur non solum nihil capiet incommodi,
13  2,     13|                honestum appellari oportet; solum quippe quoad honestum est
14  2,     15|                    cupidines roboratae non solum iustis desideriis exardescunt,
15  2,     16|                    autem pessimus, eum non solum turpem et damnosum et contemptorem
16  2,     16|               rebus expedire se posse, non solum propter inscientiam, sed
17  2,     16|                 tenore corruptus, quod non solum effrenatis cupiditatibus
18  2,     18|               sorditum. Virum pessimum non solum deteriorem, sed miseriorem
19  2,     20|                 segregetur. Hunc talem non solum inferre, sed ne referre
20  2,     21|                    finitimam. Divitem hunc solum quidem recte putat, quippe
21  2,     22|                  iucunditate et securitate solum et semper frui. Nec angetur
22  2,     23|            prudentem se praebeat. Unde non solum in perspectandi cognitione,
23  2,     23|              summus deorum cuncta haec non solum cogitationum ratione consideret,
24  2,     23|                  est enim hepou theoi. Non solum oportet, dum vitam colit,