| Table of Contents | Words: Alphabetical - Frequency - Inverse - Length - Statistics | Help | IntraText Library |
| Lucius Apuleius De Platone et eius dogmate IntraText - Concordances (Hapax - words occurring once) |
bold = Main text
Lib. Cap. grey = Comment text
1502 2, 18| corporibus non adhibent medentes manus, ne nihil profutura curatio
1503 2, 25| Matrimonia quoque non privatim maritanda esse, sed fieri communia
1504 1, 11| Saturno datum, Iovi tertium, Martem quartum tenere, quintum
1505 1, 1| Perictione, Glauci filia, mater fuit: et de utroque nobilitas
1506 1, 5| adulterata opinione ambiguam materiae huius intellegi qualitatem. ~
1507 1, 1| Atticarum fundator fuit, maternus derivatus est sanguis. Sunt
1508 2, 26| ipsorum, etsi in contrahendo matrimonio consulere ex voluntate sua
1509 2, 18| exoptata vix pauca et cum maxima aerumna proveniunt iisque
1510 2, 27| ornamentisque ceteris vitae honores maximos deferentes. Nec temere multitudo
1511 2, 17| nocere alteri malorum omnium maximum sit, multo fit gravius,
1512 1, 11| esse eum qui inerrabili meatu censetur; eius amplexu ceteros
1513 1, 16| e regione cordis venarum meatus oriuntur, per pulmonum spiracula
1514 2, 9| ea quae agit cum morborum medela conveniant, sic sophisticen
1515 2, 9| pars est, nam morbis animae medetur sicut illa corporis. Has
1516 2, 14| praestantioresque reddantur. Medias ex utroque constare nec
1517 2, 18| 18-~ ~Quare, ut optumi medici conclamatis desperatisque
1518 2, 10| gaudium; alia non sui, ut medicinam; alia et sui et alterius,
1519 2, 19| deterrimi sint, sed quasi medie morati, plures esse. Sed
1520 2, 5| sibique respondeat. Hinc et medietates easdemque virtutes ac summitates
1521 2, 3| venustum. Eiusmodi quippe medietatis inter virtutes et vitia
1522 1, 11| et tunc globum terrae in medio situm, aequalem loco ac
1523 2, 3| fecit.Horum quippe, quos mediocres vult videri, neque sinceras
1524 2, 14| tertius ex utroque permixtus, mediocris ingenii et cupidinis modicae.
1525 2, 19| Sed adprime bonos et sine mediocritate deterrimos paucos admodum
1526 2, 6| homine. A displicentiam ad mediocritatem libido flectitur actusque
1527 2, 3| temperatum medium nuncupavit: mediocritatis huius vult esse participes
1528 2, 3| posuit, fortitudini ac timori medios pudorem et ignaviam fecit.
1529 1, 11| nominamus; tertium habent, quos medioximos Romani veteres appellant,
1530 1, 12| quae consilio fuerint et meditatione suscepta, quod non patiatur
1531 2, 5| et egestate, sed quod in meditullio quodam vitiorum sitae sint;
1532 1, 16| procreandum e regione cervicum per medullas renum commeare et suspici
1533 2, 12| verum ad tollenda cetera melior atque praestantior fiet.
1534 2, 26| confecta morum proventu meliore coalescat et ita conpositarum
1535 2, 22| fuerit voluntatis, etiam melioribus adgregatum, neque sui gratia,
1536 2, 18| rectiora flectatur. Et est sane melius talem regi nec ipsum regendi
1537 1, 17| discrepantibus diversisque membris, id est capite, utero et
1538 1, 15| corporis habitus et figura membrorum alia condicione sunt optuma,
1539 1, 6| sicut superior vere esse memoratur, hanc non esse vere possumus
1540 1, 7| omnium corporum materiam esse memoravit; hanc et signari inpressione
1541 1, 1| Perictionae se miscuisset. Mense etiam, qui apud Atticos
1542 1, 10| mensium spatia conplete, menses vicissim annorum orbes involvunt,
1543 1, 10| opacitas est inventa noctis. Mensesque effici, cum luna, circuli
1544 1, 10| Dies quippe cum noctibus mensium spatia conplete, menses
1545 1, 10| antiquus steterit.Namque ut mensurae et reversiones temporum
1546 2, 7| symbole, ad haec ponderum mensurarumque custodia et communicatio
1547 1, 10| Eiusdem temporis spatiis mensuras mundanae conversionis intellegi.
1548 1, 7| deo ad ordinem numeris et mensuris in ambitum deducta sunt.
1549 2, 1| Prima bona esse deum summum mentemque illam, quam noun idem vocat;
1550 1, 18| doctrinam aliquis scientiamque mentitur; furorem vero pessima consuetudine
1551 2, 3| virtutes nec vitia tamen mera et intemperata, sed hinc
1552 2, 22| voluptatum. Sapiens nullo modo merae voluptatis quidem alicuius
1553 2, 25| sibi curent, ut acceptam mercedem ab his, quos protegunt,
1554 1, 11| quartum tenere, quintum Mercurio dari, sextum Veneris esse,
1555 2, 23| Sapientiae finis est, ut ad dei meritum sapiens provehatur hancque
1556 2, 27| popularis imperii solos et meros status utiles arbitratur
1557 1, 14| condisceret numerosque orationis metiretur ac modos faceret fieretque
1558 1, 11| itineribus incendi, octavum metiri lunam.Exinde elementis omnia
1559 1, 14| praestantior. Oculis namque metitus est caelum siderumque circuitus
1560 2, 16| amorem, misericordiam, metum, pudorem, iracundiam. Idcirco
1561 2, 5| confidentiae fit abundantia, metus vero vitio deficientis audaciae. ~
1562 2, 24| Excubitorum loco quidem militet iuventus pro utilitate cunctorum,
1563 2, 23| sine qua haec in bonis minime sunt habenda. Nec frustra
1564 2, 5| oboediunt, ut tranquillo ministerio fugantur. Unimodam vero
1565 1, 15| optimatium praestantia et ipsa ministerium suggerunt victuale. Pedes
1566 1, 4| iunctus fuit, et in duobus ministris et in patera, qua diis supplicabat,
1567 1, 12| Lares possumus nuncupare, ministros deorum arbitratur custodesque
1568 2, 7| bonus) opimis optatior, minor non bonis; ad hoc bonus
1569 1, 11| potestate diis summis sunt minores, natura hominum profecto
1570 2, 9| modo utilitatem corporum minuit, sed robur etiam viresque
1571 2, 26| congruunt, ingenia tamen diversa miscenda esse, ut iracundo tranquilla
1572 1, 1| figuratio Perictionae se miscuisset. Mense etiam, qui apud Atticos
1573 2, 10| accidere ex his possunt, id est miseriae atque infelicitatis. Eorum,
1574 2, 16| aegritudinem, desiderium, amorem, misericordiam, metum, pudorem, iracundiam.
1575 2, 18| non solum deteriorem, sed miseriorem etiam dicebat esse, quod
1576 2, 4| libido, ratione sub iugum missa dominantur. Eandem malitiam
1577 2, 20| exclusis incertisque etiam missis, omnia quae ad beatam vitam
1578 1, 14| corruptis vel adustis vel mitescentibus aut madefactis sentiri,
1579 1, 7| sit propria. Quapropter mobilem pyramidis formam igni dedit,
1580 2, 27| institutis fuerint educati, moderati erga ceteros, inter se congruentes. ~ ~
1581 2, 24| partem ducit, quam existimat moderatis utilitatibus sustinendam.
1582 2, 26| promulgari iubet et legum moderatorem, cum aliquid tale concipiet,
1583 2, 28| obsequium suum tali fine moderetur.~
1584 2, 6| voluptarios ratione huius dicit ac modestia coerceri. ~
1585 2, 3| et virum progredientem ad modestiam eundemque commodum ac venustum.
1586 2, 14| mediocris ingenii et cupidinis modicae. Animas vero fusciores inpelli
1587 2, 3| pessimumque, tertium ex utroque modice temperatum medium nuncupavit:
1588 1, 10| progressusque constituit, ut ne modico quidem errori locus esset.
1589 2, 12| Nam qui tenuis est, si modificetur in sumptibus, nullam noxam
1590 1, 14| numerosque orationis metiretur ac modos faceret fieretque ipse totus
1591 1, 14| faceret fieretque ipse totus modulatus ac musicus? Lingua et dentium
1592 2, 24| unamque civitatem isdem moenibus illam futuram, ut eadem
1593 2, 16| opacos umbra vel desidia molles et cura nimia emedullatos
1594 1, 15| proruat, quod teneras visiones mollesque perturbet. Pulmones loco
1595 1, 15| sanguine, pulmonum excipitur mollitia, siti, frigore. Lienem vero
1596 1, 15| labentibus usque quae inferuntur, momentis omnibus adpetendi cibi necessitas
1597 1, 4| Aetnae et incendia concavi montis intellegeret, secundo, petitu
1598 1, 10| Ceterum ille rerum ordinator moras progressusque constituit,
1599 2, 19| deterrimi sint, sed quasi medie morati, plures esse. Sed neque
1600 2, 14| sed aegritudine corporali morboque colligitur, sic ille divinus,
1601 1, 18| insaniam vocat; et inperitae morbum ex gloriosa iactatione contingere,
1602 2, 21| adfectum consuetudinemque moriendi. ~
1603 2, 20| rationes trahens et quod nihilo morose vel difficulter excipiat
1604 1, 11| terraque coalescere; et mortale genus corporum ex eo dividi
1605 1, 12| dispersit, sed natura etiam mortales eos, qui praestarent sapientia
1606 1, 12| omnia, etiam quae caelius mortalibus exhibentur, inmutabilem
1607 2, 18| transactisque torquetur. Quos omnes morte sola ab eiusmodi malis educi
1608 2, 23| istud lex divina decreverit.Mortem eius etsi ante actae vitae
1609 1, 15| trepidansque celerioribus motibus vertex cordis ipsius, madens
1610 1, 8| etiam: cum septem locorum motus habeantur, progressus et
1611 1, 9| musice mundus et canore moveatur.Naturasque rerum binas esse,
1612 1, 16| celeritatem facilius se movendi, haud multis sunt inpedita
1613 1, 9| ipsamque semper et per se moveri, agitatricem aliorum, quae
1614 1, 10| imaginem, si quidem tempus movetur, perennitatis fixa et inmota
1615 2, 14| delectatione ardorem suum mulceant; illas vero quae facetae
1616 1, 1| auditus hominum deorumque mulcentem. Cum hoc Socrates in conventu
1617 2, 26| sedato homini incitatior mulier adplicetur, ut talibus observationum
1618 1, 14| commeat. Conversiones autem multationesque odoratus causas dare easque
1619 1, 7| evenit, quorum substantia multimoda (multi) potestatum coitione
1620 1, 9| confici congeminatis ac multiplicatis augmentis incrementisque
1621 2, 24| civitatem non habitantium multitudine eorumque magis virtutibus
1622 2, 24| sapientiaque praecellit, imperitet multitudini et, ut illa totius habet
1623 2, 26| eiusmodi locum conventusque multitudinum nactus, iuxta naturam praesentium
1624 2, 17| malorum omnium maximum sit, multo fit gravius, si qui nocet
1625 2, 24| pecuniae collectas dominatione multorum existimandas putat cum vecordia
1626 1, 5| est; si inventa sit, in multos eam enuntiari non posse.
1627 1, 10| temporis spatiis mensuras mundanae conversionis intellegi.
1628 1, 8| et inanimantium corpora; mundumque omnem ex omni aqua totoque
1629 1, 9| et hinc fieri ut musice mundus et canore moveatur.Naturasque
1630 1, 6| per quas cuncta gignantur mundusque ipse; quarum una cogitatione
1631 2, 14| sic ille divinus, deorum munere beneficioque concessus,
1632 1, 4| adsisteret, est profectus, et ut municipales leges eius provinciae disceret;
1633 2, 7| ratione ac modo ad fungendum munus oboediat. Hanc ille heros
1634 2, 25| credit, si cum harmonia musicae dierum consonent numeri.
1635 1, 9| partis; et hinc fieri ut musice mundus et canore moveatur.
1636 2, 25| bellicis et gymnicis et musicis; quippe utriusque cum natura
1637 1, 1| pinnis caelum petisse, canore musico auditus hominum deorumque
1638 1, 14| ipse totus modulatus ac musicus? Lingua et dentium vallum
1639 1, 9| superiorem quidem partem mutabilem esse ac facilem contuenti,
1640 1, 14| Eorum etiam quae corrupta mutantur separata intellegentia est;
1641 1, 6| exemplo originem ducunt, quae mutari et converti possunt, labentia
1642 2, 9| colorem ad desidiam sanguinis mutat, sic haec (in) scientiam
1643 2, 13| appellari vetat, quod nec mutuae sint nec reciprocari queant,
1644 1, 11| nexorum inter se per vices mutuas, omnium supremum esse eum
1645 1, 7| ad instar syllabarum nexu mutuo copulari, quod istis evenit,
1646 2, 26| conventusque multitudinum nactus, iuxta naturam praesentium
1647 1, 14| media namque regione oris nares natura constituit, quarum
1648 2, 15| oligarchia dicitur, ea sic nascitur, cum, propter pessimum pastum
1649 2, 9| cenervat autem, quod in illis nativae fuerit industriae.Virtutes
1650 1, 18| inferior; corporis vero tunc nativis incrementis augetur, cum
1651 1, 8| ideo quod semper fuerit; nativum vero videri, quod ex his
1652 1, 8| dicit, alias originem habere natumque esse: nullum autem eius
1653 2, 12| Sollicitudinem et laborem, si naturabiles essent et ab ipsa virtute
1654 1, 4| separatim dicemus de singulis, a naturali philosophia facientes exordium. ~
1655 1, 3| philosophiae membra suscepta, naturalis a Pythagoreis, de Eleaticis
1656 1, 12| 12-~ ~Sed omnia quae naturaliter et propterea recte feruntur
1657 1, 9| mundus et canore moveatur.Naturasque rerum binas esse, et earum
1658 1, 1| Atticos thargelion dicitur, natus est, die qua apud Delum
1659 1, 12| secundae providentiae ita naviter retinent, ut omnia, etiam
1660 2, 15| sed etiam eorum quae non necessaria sunt cupidine. Hunc talem
1661 2, 25| copulentur. Hic adnectitur utilis necessariaque confusio, ut permixta nutrimenta
1662 2, 11| si egestatem rerum victui necessariarum copiis praeferas ineptire
1663 1, 3| copularet, sibique invicem necessarias partes nec pugnare inter
1664 1, 18| procurata salubriter modum necessarii victus nescit excedere nec
1665 2, 21| sapiens potest in usibus necessariis regere, videri ditissimus
1666 1, 15| momentis omnibus adpetendi cibi necessitas inmineret et ad hoc unum
1667 1, 17| constat elementis, si id quod necessitate victus extrinsecus adrogatur
1668 1, 14| animantibus ad explendam victus necessitatem inferendasque ventri copias
1669 2, 13| voluptatis gignitur causa, pars necessitatis. Necessitudinum et liberorum
1670 2, 22| aut sua gratia, quod tali necessitudine doleat se privatum esse:
1671 2, 13| causa, pars necessitatis. Necessitudinum et liberorum amor naturae
1672 2, 26| luxuriam aut deseri per neglegentiam sinit. Legesque huic civitati
1673 2, 25| magistratibus sorte quadam ei negotio praeditis idque praecipue
1674 1, 1| pater per Codrum ab ipso Neptuno originem duxit, a Solone
1675 1, 13| latrinarum latebras, deversoria nequitiae atque luxuriae; relegatam
1676 1, 16| tecta; eadem revincta sunt nervis. Et tamen eaquae sunt internuntia
1677 2, 21| Inde est quod fortitudinem nervos animi ipsasque cervices
1678 2, 6| sedes esse et vires animae nervosque ad ea inplenda, quae nobis
1679 2, 21| tamen quod vel usum earum nesciant vel deducant eas ad pessimas
1680 1, 18| modum necessarii victus nescit excedere nec valitudo obteritur
1681 2, 25| difficultatem, ut, dum suos liberos nesciunt, omnes quos viderint aetatis
1682 1, 16| quae iuncturis et copulis nexa sunt, ad celeritatem facilius
1683 1, 15| intestinorum circumplexum et nexibus inpeditum esse, ne esculenta
1684 1, 11| Globorum vero caelestium, nexorum inter se per vices mutuas,
1685 2, 14| terreni proximitate collectus nexuque et consortio parili copulatus,
1686 1, 2| certatorem se profiteri cupiebat, ni Socrates humilitatem cupidinis
1687 2, 20| rationes trahens et quod nihilo morose vel difficulter excipiat
1688 1, 10| invenit. Esse autem stellarum nihilominus certos ambitus legitimis
1689 2, 16| vel desidia molles et cura nimia emedullatos artus magni
1690 2, 19| nec intempestiva sunt aut nimium criminosa, quorum substantia
1691 1, 2| labore, quo adserere eam nisus est; elegantia,per quam
1692 2, 27| definiti ab eo putantur nitentes ad bonos mores et super
1693 1, 8| sursum etiam deorsumque nitentium et quae in gyrum circuitumque
1694 2, 24| eorumque magis virtutibus niti oportet; vires enim non
1695 1, 6| substantia quoniam constanti nititur robore, etiam quae de ea
1696 2, 6| virtutem, quae ratione sit nixa et est spectatrix diiudicatrixque
1697 1, 1| mater fuit: et de utroque nobilitas satis clara; nam Ariston
1698 1, 4| auri tantum, quantum puer nobilitatis insigne in auricula gestavit.
1699 2, 5| esse dicit mentis optime et nobiliter figuratum, quae concordem
1700 2, 10| semper videri mala, quando nocent atque obsunt, ut sunt vitia
1701 2, 17| idcircoque peius est nocere quam noceri, quod enim his rebus nocetur
1702 2, 17| noceri, quod enim his rebus nocetur quae sunt viliores, corporis
1703 1, 12| ubi repugnationes istae nocivae erunt, infelicitas dicitur.
1704 1, 15| unum occupari nobis dies noctesque esset necesse. ~ ~
1705 1, 10| locus esset. Dies quippe cum noctibus mensium spatia conplete,
1706 1, 10| animantibus, opacitas est inventa noctis. Mensesque effici, cum luna,
1707 2, 24| eadem velle atque eadem nolle incolarum mentes adsueverint.
1708 1, 18| evenire hancque insaniam nominari, quam vitiosa qualitas corporis
1709 1, 1| namque Aristocles prius est nominatus. Ei Ariston fuisse pater
1710 2, 26| substantia. In hac non suo nomine de statu et de commodis
1711 1, 10| ille vocitatus annus facile noscatur, cuius tempus inplebitur,
1712 1, 14| luce visionis inlustres noscendi luminis officium tenere.
1713 1, 10| et reversiones temporum noscerentur circuitusque mundi videretur,
1714 2, 23| beatitudo est, cum ingenii nostra praesentia tutamur quae
1715 | nostrae
1716 1, 7| forsitan posse ait, quae deo nota sint vel ei qui sit diis
1717 2, 2| ceteris, qui familiari usu vel notitia iunguntur. ~
1718 2, 1| summum mentemque illam, quam noun idem vocat; secundum ea
1719 1, 9| intellegibilem; detur enim venia novitati verborum, rerum obscuritatibus
1720 1, 10| eundem pervenerit finem novumque sibi exordium et itinera
1721 2, 12| modificetur in sumptibus, nullam noxam ex eo sentiet et qui recte
1722 2, 12| malas artes, ea illi etiam noxia videbuntur.Vitiis subiectus
1723 2, 17| acerbius omni supplicio, si noxio inpunitas deferatur nec
1724 | nullo
1725 1, 8| originem habere natumque esse: nullum autem eius exordium atque
1726 2, 19| rarioresque et, ut ipse ait, numerabiles esse; eos autem, qui nec
1727 2, 7| regit, quarum est prima numerorum observantia et divisionum
1728 1, 14| sapientiamque condisceret numerosque orationis metiretur ac modos
1729 1, 11| quale astra habent ceteraque numina, quos caelicolas nominamus;
1730 2, 7| nunc universae virtutis nuncupatione conplectitur et item fidelitatis
1731 2, 3| modice temperatum medium nuncupavit: mediocritatis huius vult
1732 1, 14| naturae participem, aeris nuntiis percipere sonores. Iam gustatus
1733 2, 25| consonent numeri. Et qui de nuptiis talibus erunt orti studiis
1734 2, 26| equidem easdem puerorum nutricationes, easdem vult esse artium
1735 2, 25| necessariaque confusio, ut permixta nutrimenta puerorum ignotorum adhuc
1736 1, 17| diximus, pulchritudinem nutrit; et simul aequalitas ista
1737 2, 23| sed prima, media, ultima obeat conpertaque intime providae
1738 2, 12| possidet, haberi haec etiam oberit. Unde colligitur simpliciter
1739 2, 17| pernicies infertur plusque sibi obest qui alium cupit perditum
1740 2, 22| privatum esse: sed neque obiti causa lamentationes suscipi
1741 1, 14| siderumque circuitus et astrorum obitus atque ortus eorumque cum
1742 1, 1| Ariston Platonem puerum oblaturus Socrati magistro commodum
1743 2, 7| modo ad fungendum munus oboediat. Hanc ille heros modo iustitiam
1744 1, 9| novitati verborum, rerum obscuritatibus serventi. Et superiorem
1745 2, 24| et omnes fundati legibus obsecuntur. Ceteras vero, quae non
1746 1, 18| illa reginamque rationem, obsequente licet et pacata cupidine,
1747 1, 13| domicilium cordis deductam esse obsequique eam in loco respondere sapientiae;
1748 2, 28| et cupiditatibus parens, obsequium suum tali fine moderetur.~
1749 2, 7| quarum est prima numerorum observantia et divisionum aequalitas
1750 1, 10| numeri, perituramque esse observationem conputationis huius, si
1751 2, 26| mulier adplicetur, ut talibus observationum remediis et profectibus
1752 2, 10| mala, quando nocent atque obsunt, ut sunt vitia et infortunia,
1753 1, 18| nescit excedere nec valitudo obteritur magnitudine externorum laborum
1754 2, 8| 8-~ ~Quod facilius obtinebitur, si duobus exemplis instruamur:
1755 2, 28| sunt. Paucorum vero status obtinentur, cum inopes criminosi multi
1756 2, 19| esse. Sed neque superiores obtinere recta omnia neque culpabiles
1757 2, 28| inops multitudo viribus obtinuerit adversus divitum facultates
1758 1, 4| congruere inter se primus obtinuit, nos quoque separatim dicemus
1759 2, 15| exardescunt, sed sibi etiam quasi obviae atque occursantes et illam
1760 1, 8| sensibusque corporeis est obvius. Sed quo ei nascendi causam
1761 2, 15| etiam quasi obviae atque occursantes et illam consiliariam et
1762 1, 16| modo, ne mutuis inpediantur occursibus. Venarum diversae sunt qualitates,
1763 1, 7| consimilis, secundae velocitatis octangula sphaera est;hanc aeri detulit,
1764 1, 7| species existere; pyramidem, octangulam et viginti angulam sphaeram.
1765 1, 7| figuram ignis in se habere, octangulamvero aeris, angulatam vicies
1766 1, 11| solis itineribus incendi, octavum metiri lunam.Exinde elementis
1767 1, 14| cognatam tenent. Ac primo oculorum acies gemellas perlucidas
1768 1, 14| constituit, quarum bifori via odor cum spiritu commeat. Conversiones
1769 1, 14| Conversiones autem multationesque odoratus causas dare easque de corruptis
1770 1, 14| vapore vel fumo exhalantur, odorum viis iudicium sensusque
1771 1, 14| solidiora quaeque contingi offendique possunt sentire. Eorum etiam
1772 1, 8| naturae disciplinaeque eius officere non possent. Idcirco autem
1773 2, 7| industria in honoribus et officiis praeferatur, pessimi cives
1774 1, 3| Nam quamvis de diversis officinis haec ei essent philosophiae
1775 2, 15| qua ira dominatur. at quae oligarchia dicitur, ea sic nascitur,
1776 | olim
1777 1, 1| gremio residisse et postea olorem illum pinnis caelum petisse,
1778 | omne
1779 2, 28| dederint se atque permiserint omnemque regendi potestatem non mores
1780 2, 20| abstinentia atque patientia omnibusque doctrinis ex rerum scientia
1781 2, 20| securum et confidentem in omnin vita dicit futurum, quod
1782 | omnino
1783 1, 9| corpore fuerit absoluta, omniumque gignentium esse seniorem;
1784 1, 10| proveniret animantibus, opacitas est inventa noctis. Mensesque
1785 2, 16| exercitatione solidatos, sed opacos umbra vel desidia molles
1786 2, 24| concordia et invicem sibi opem atque auxilium deferentes,
1787 2, 23| cognitione, verum etiam agendi opera sequi eum convenit, quae
1788 2, 23| provehatur hancque futuram eius operam, ut aemulatione vitae ad
1789 1, 8| ut sit nihil indigens,sed operiens omnia coercensque contineat,
1790 1, 16| internuntia sentiendi sic sunt operta visceribus, ne crassitudine
1791 1, 16| et caloris. At enim illae opimae sunt partes quas labor subigit,
1792 2, 7| deferatur ac servetur, (bonus) opimis optatior, minor non bonis;
1793 2, 20| possit nocere sapienti, quae opinantur ceteri mala esse. Equidem
1794 1, 10| enim super earum cursibus opiniones disputationesque possunt
1795 1, 4| quidam carpunt, diversis opinionibus disserentes. Sed ille primo
1796 2, 19| qui nec plane optimi nec oppido deterrimi sint, sed quasi
1797 2, 3| quae sunt bona,confidenter optare non oportere. Tria genera
1798 2, 7| servetur, (bonus) opimis optatior, minor non bonis; ad hoc
1799 1, 9| omnium, caelestem animam, optimam et sapientissimam virtute
1800 2, 5| habitum esse dicit mentis optime et nobiliter figuratum,
1801 2, 19| eos autem, qui nec plane optimi nec oppido deterrimi sint,
1802 1, 5| exstructor, beatus et beatificus, optimus, nihil indigens, ipse conferens
1803 1, 15| membrorum alia condicione sunt optuma, alia longe peiora: inferiora
1804 1, 13| rationabilem, id est mentis optumam portionem, hanc ait capitis
1805 2, 18| 18-~ ~Quare, ut optumi medici conclamatis desperatisque
1806 2, 28| potestatem non mores boni sed opulentia fuerit consecuta. Popularis
1807 2, 23| extrinsecus veniunt praesidiis opus est; ita tamen ut haec eadem
1808 1, 14| conceperit, ea sensa promat oratio. ~ ~
1809 2, 22| Nec angetur carissimis orbatus adfectibus, vel quod ex
1810 1, 8| nullam horum partem extra orbem relinqui, sed ne vim quidem
1811 1, 10| menses vicissim annorum orbes involvunt, nec prius quam
1812 1, 11| architectum huius divini orbis superius ostendimus; aliud
1813 1, 4| rationem extulerit, hinc ordiemur. Nam, quoniam tres partes
1814 1, 7| conficitur. Quae cum in ordinata permixtaque essent, ab illo
1815 2, 24| ratione dicebat esse, quae ordinatae ad instar animarum forent,
1816 1, 10| inducere. Ceterum ille rerum ordinator moras progressusque constituit,
1817 1, 8| omni parte conpositus atque ordinatus foret, ut adversantia et
1818 1, 12| non solum deos caelicolas ordinavit, quos ad tutelam et decus
1819 2, 3| utrarumque rerum cum nascendi origine copulata, quae educationis
1820 2, 26| commodis civitatis requirens originis eius principia et fundamenta
1821 2, 23| Utrarumque autem felicitatum origo ex virtute manat. Et ad
1822 1, 14| in media namque regione oris nares natura constituit,
1823 2, 28| dominationis caput, tunc oritur, cum is qui leges contumacia
1824 1, 2| palaestra Aristonem Argis oriundum, tantosque progressus exercitatio
1825 1, 16| regione cordis venarum meatus oriuntur, per pulmonum spiracula
1826 2, 23| eius etsi ante actae vitae ornamenta cohonestant, honestiorem
1827 2, 20| contrahitur in adversis, cum se ornamentis suis ita instructum sciat,
1828 2, 27| refrenabunt, pudicitiae ornamentisque ceteris vitae honores maximos
1829 2, 23| ex virtute manat. Et ad ornamentum quidem genialis locis (est
1830 2, 24| communi virtutibus omnibus ornati viri incolae et omnes fundati
1831 2, 25| de nuptiis talibus erunt orti studiis congruentibus inbuentur
1832 1, 14| et astrorum obitus atque ortus eorumque cum significatibus
1833 1, 14| dentium vallum et ipsius osculi venustas accessit. Quod
1834 2, 22| vero quoniam est ignarus, osor quoque nec amicus virtutum
1835 1, 16| 16-~ ~Visceribus ossa sunt tecta; eadem revincta
1836 1, 17| consimilibus partibus viscerum, ossiculorum, cruoris et ceterorum, tertiam
1837 2, 1| ante alia contingere putes, ostendam quae de hoc Plato senserit.
1838 1, 3| mutuis adiuvare auxiliis ostenderet. Nam quamvis de diversis
1839 1, 11| huius divini orbis superius ostendimus; aliud genus est quale astra
1840 1, 6| exemplorum inpressione signari.Ousias, quas essentias dicimus,
1841 1, 18| magnitudine externorum laborum nec pabuli sarcina inmoderatius invecti
1842 1, 18| rationem, obsequente licet et pacata cupidine, ira flagrantior
1843 2, 7| aequalitas et eorum quae pacta sunt symbole, ad haec ponderum
1844 2, 14| ratione conveniens, non paenitendus; alter degeneris animi et
1845 2, 13| amoresque eiusmodi satietate ac paenitentia terminentur. ~
1846 1, 2| litteratura Dionysium, at in palaestra Aristonem Argis oriundum,
1847 1, 6| semper et eodem modo et sui par ac similis invenitur ut
1848 1, 18| cum ea quae rationi sunt parata in ipso vertice inportunis
1849 2, 21| ad omnia perpetienda sit paratus. Inde est quod fortitudinem
1850 2, 18| aliorum addici potestati parendi potius quam iubendi officia
1851 2, 28| desideriis eius et cupiditatibus parens, obsequium suum tali fine
1852 1, 18| pulchritudinem, cum ratio totam regit parentesque ei inferiores duae partes
1853 2, 25| ignotorum adhuc agnitionis parentibus adferant difficultatem,
1854 2, 13| caritate conveniat. Nam ut pares paribus inresolubili nexu
1855 2, 22| conveniunt, amici sunt habendi; paria quippe a similibus non abhorrent.
1856 2, 16| perfecta seditionem mentibus pariat, inpediens incepta eius
1857 2, 16| quae contra naturam sunt pariunt exsecrabilitatem, ut est
1858 1, 3| Dialectica quapropter inventia Parmenidae ac Zenonis studiosius exsecutus,
1859 2, 11| incommodi adipiscatur ex participatione vitiorum, tamen addictum
1860 1, 15| finitimum, ut eius redundantiam participatis haustibus relevet abstergeatque
1861 1, 14| Auditionem vero, aeriae naturae participem, aeris nuntiis percipere
1862 2, 3| mediocritatis huius vult esse participes puerum docilem et virum
1863 1, 8| ceterisque, et illa constare particulatim animalium et inanimantium
1864 2, 1| bonorum esse constituit: partim divina per se et prima simplicia
1865 2, 13| amicus eum quem diligit partiter ac se cupit prosperis rebus
1866 2, 7| et veniens ex aequitate partitio, ut singulis in agros dominatus
1867 2, 17| incolumitati residuarum partium consulatur. ~
1868 1, 3| omnibus et quasi proprii partus corpus effecit; et, cum
1869 2, 17| namque iniuriam inordinatam passionem et aegritudinem mentis esse
1870 2, 22| illum neque aliquid mali passum ac, si bonae fuerit voluntatis,
1871 2, 15| nascitur, cum, propter pessimum pastum eius partis animae quae
1872 1, 4| in duobus ministris et in patera, qua diis supplicabat, reliquit;
1873 1, 12| inmutabilem ordinationis paternae statum teneant. Daemonas
1874 1, 12| meditatione suscepta, quod non patiatur meditata ad finem venire.
1875 1, 11| ultramundanus, incorporeus, quem patrem et architectum huius divini
1876 1, 4| inpetrata a Dionysio venia, patriae suae reddidit. Quae autem
1877 2, 4| altera inmoderatius fundendo patrimonia prodigit facultates. ~
1878 2, 26| conubiis et partibus et patrimoniis ac domibus desciscit a prioris
1879 1, 4| in philosophia floruerunt.Patrimonium in hortulo, qui Academiae
1880 2, 18| quippe atque exoptata vix pauca et cum maxima aerumna proveniunt
1881 2, 19| mediocritate deterrimos paucos admodum rarioresque et,
1882 1, 15| penetrarent, sed ut retenta paulisper utilitatem sui ac censum
1883 2, 12| eo sentiet et qui recte pauperie sua utitur non solum nihil
1884 2, 11| in proclivi sita sint nec pauperies honestatem vel turpitudinem
1885 2, 12| ratione regere contrarium est, paupertas per se malum non est.Voluptatem
1886 2, 11| nobis voluntate adpetendam;peccata vero esse non minus libera
1887 2, 12| eam, quae sit honesta nec pedendis rebus sed gloriosis actibus
1888 1, 15| ministerium suggerunt victuale. Pedes ceteraque umerorum tenus
1889 2, 23| inveniri. Sapientem quippe pedisequum et imitatorem dei dicimus
1890 1, 15| sunt optuma, alia longe peiora: inferiora reguntur optimatium
1891 2, 22| emortuus suscipiat, quasi in peiore sit parte, aut sua gratia,
1892 2, 8| valeat. Hanc dynamin tou peithein aneu tou didaskein definivit
1893 2, 18| vita existimat Plato esse pellendum vel, si cupido vitae eum
1894 2, 28| magistratus seditiosos civitate pelluntur deferturque ad illos potestas
1895 2, 20| vitam fuerunt non ex aliis pendere nec ab aliis deferri sibi
1896 2, 28| praecipui, alterum paucorum penes quos rerum est potestas,
1897 1, 9| quae mentis acie videtur et penetrabili cogitatione percipitur atque
1898 1, 15| esculenta et potulenta sese penetrarent, sed ut retenta paulisper
1899 2, 11| virtutis spectator cum eam penitus intellexerit bonam esse
1900 1, 1| fertur Apollinem Dianamque peperisse. Pridie Socraten genitum
1901 1, 14| participem, aeris nuntiis percipere sonores. Iam gustatus solutiores
1902 1, 2| instructus, et pueri eius acre in percipiendo ingenium et admirandae verecundiae
1903 1, 9| penetrabili cogitatione percipitur atque concipitur, incorruptam,
1904 2, 17| sibi obest qui alium cupit perditum quam illi nocet, adversum
1905 1, 9| haec intellegibilis vera, perenni et constanti ratione probatur
1906 1, 10| si quidem tempus movetur, perennitatis fixa et inmota natura est;
1907 2, 16| ignotus et quod malitia perfecta seditionem mentibus pariat,
1908 2, 23| perficimus; alia, cum ad perfectionem vitae nihil deest atque
1909 1, 8| non possent. Idcirco autem perfectissimo et pulcherrimo mundo instar
1910 2, 23| praesentia tutamur quae perficimus; alia, cum ad perfectionem
1911 2, 11| Sed si ad eiusmodi mala pergit ac sibi usuram eorum utilem
1912 2, 22| apta quae ad beatitudinem pergunt, vel quod decreto et lege
1913 1, 1| quidem Apollinis figuratio Perictionae se miscuisset. Mense etiam,
1914 1, 1| pater dictus est; ceterum Perictione, Glauci filia, mater fuit:
1915 1, 13| rectorem providentiae eius a periculis vindicari. Sed machinamenta,
1916 1, 9| esse corpoream nec sane perituram,cum corpore fuerit absoluta,
1917 1, 10| potuerunt temporum numeri, perituramque esse observationem conputationis
1918 1, 14| oculorum acies gemellas perlucidas et quadam luce visionis
1919 2, 28| subiacentes dederint se atque permiserint omnemque regendi potestatem
1920 2, 16| atque meditata consilia nec permittens quicquam eorum quae volet.
1921 2, 23| ad inmortalitatem animam permittit ire, eam, quod pie vixerit,
1922 2, 23| deorum choreis semideumque permixtam. ~ ~
1923 1, 7| conficitur. Quae cum in ordinata permixtaque essent, ab illo aedificatore
1924 1, 17| intemperans atque inmoderata permixtio singulis universisque vitatis
1925 2, 14| voluptatis; tertius ex utroque permixtus, mediocris ingenii et cupidinis
1926 2, 17| quod animis bonis eo vitio pernicies infertur plusque sibi obest
1927 2, 27| correctas velit quam mores perniciosos et disciplinas corrumpentes
1928 1, 7| detulit, qui levitate et pernicitate post ignem secundus esset.
1929 2, 21| qui vigore mentis ad omnia perpetienda sit paratus. Inde est quod
1930 2, 23| tamen eam, nisi necessario perpetiendum esse istud lex divina decreverit.
1931 1, 8| Ad haec ei adtributa est perpetua iuventas et inviolata valetudo;
1932 2, 22| esse indigens potest, cuius perpetuam possessionem sibi vindicat.
1933 1, 11| astrorum ignes sphaeris adfixos perpetuis atque indefessis cursibus
1934 1, 13| rationis, ut intellegendi ac persentiscendi veritas adiuvetur. ~ ~
1935 1, 9| visibilis fortuita et non ita perseveranti suspicione colligitur, at
1936 1, 8| praestitit, ideo immortali perseverantia est semper futurus. ~ ~
1937 2, 19| viris nec amicitiarum fides perseverat et amores non semper inprobi
1938 2, 23| praebeat. Unde non solum in perspectandi cognitione, verum etiam
1939 2, 11| utilitatemque eius usu et ratione perspexerit, non ignarus quantum dedecoris
1940 2, 20| difficulter excipiat sibique persuadeat pertinere res suas ad inmortales
1941 2, 8| trithen elocuti sumus, quae persuasum velit quod docere non valeat.
1942 2, 9| quae ad rationabilem animum pertinent, id est sapientiam et prudentiam;
1943 2, 20| excipiat sibique persuadeat pertinere res suas ad inmortales deos.
1944 1, 15| teneras visiones mollesque perturbet. Pulmones loco ac sui genere
1945 1, 10| stellarum comitatus ad eundem pervenerit finem novumque sibi exordium
1946 2, 1| scias quibus ad beatam vitam perveniri rationibus possit. Verum
1947 2, 3| opinionem, alteram falsam pervicaciae vanitate iactatam, inter
1948 1, 18| scientiamque mentitur; furorem vero pessima consuetudine et libidinosa
1949 2, 21| nesciant vel deducant eas ad pessimas partes inopes videtur. Egestatem
1950 2, 7| et officiis praeferatur, pessimi cives luce careant dignitatis.
1951 2, 24| et indomitos ac propterea pessimos cives refrenet, contineat
1952 2, 3| unum, alterum deterrimum pessimumque, tertium ex utroque modice
1953 2, 16| 16-~ ~Qui sit autem pessimus, eum non solum turpem et
1954 1, 1| olorem illum pinnis caelum petisse, canore musico auditus hominum
1955 1, 4| montis intellegeret, secundo, petitu Dionysi, ut Syracusanis
1956 1, 3| astrologiam adusque Aegyptum ivit petitum, ut inde prophetarum etiam
1957 2, 21| inmoderatum cupidinum gignit. Philosophum oportet, si nihil indigens
1958 1, 2| Isthmia de lucta certaverit.Picturae non aspernans artem, tragoediis
1959 2, 23| permittit ire, eam, quod pie vixerit, praecipit fortunatorum
1960 1, 9| natura sui inmota sunt atque pigra. Sed illam, fontem animarum
1961 1, 1| residisse et postea olorem illum pinnis caelum petisse, canore musico
1962 2, 23| si virum perfecte iustum, pium, prudentem se praebeat.
1963 2, 19| esse; eos autem, qui nec plane optimi nec oppido deterrimi
1964 [Title] | DE PLATONE ET EIUS DOGMATE~ ~
1965 1, 1| 1-~ ~Platoni habitudo corporis cognomentum
1966 1, 5| eam enuntiari non posse. Platonis haec verba sunt: theon heurein
1967 2, 24| ut usque ad id locorum plebes suas augeant, dum rectori
1968 2, 24| desideriorum tertiam partem plebi et agricolis partem ducit,
1969 2, 17| hominum interim animadversione plectatur, sicut gravis est acerbissimorum
1970 2, 26| debeat fecere civitatem plenam bonarum legum et morum bonorum.
1971 2, 22| honestam et admirabilem plenamque laudis et gloriae neque
1972 2, 10| fugitanda sunt, alia ceterorum, pleraque et sui et aliorum, ut stultitia
1973 2, 19| sed quasi medie morati, plures esse. Sed neque superiores
1974 1, 7| ambitum deducta sunt. Haec e plurimis elementis ad unum redacta
1975 2, 24| convictum inter se hominum plurimorum, in quibus sint regentes
1976 2, 9| corporis. Has disciplinas vocat plurimumque earum curationem commoditatis
1977 2, 17| vitio pernicies infertur plusque sibi obest qui alium cupit
1978 2, 15| sunt, quarum prima honori poetarum est, sequens abstemiorum,
1979 1, 3| principes harum familiarum in politas sententias et inchoatas
1980 2, 8| conveniens cum secta eius qui politicus vult videri; alia vero adulandi
1981 2, 8| nominavit. Civilitatem, qua politiken vocat, ita vult a nobis
1982 1, 5| te ergon, heuronta te eis pollous ekpherein adynaton. Materiam
1983 2, 7| pacta sunt symbole, ad haec ponderum mensurarumque custodia et
1984 1, 13| abdominis sedes tenere ut popinas quasdam et latrinarum latebras,
1985 2, 28| facultates lexque (e) iussu populi fuerit promulgata, ut ex
1986 2, 2| est cum bonis ei animae portioni, quae cum ratione consentit.
1987 2, 7| esse dicit, ut unaquaeque portiore ratione ac modo ad fungendum
1988 1, 13| subministrare, vectare etiam sublime positum ut dominum atque rectorem
1989 1, 8| disciplinaeque eius officere non possent. Idcirco autem perfectissimo
1990 2, 17| sciens veheret? Cum igitur possessio mali ab inprudentibus capitur,
1991 2, 22| potest, cuius perpetuam possessionem sibi vindicat. Igitur sapiens
1992 2, 26| civitatis. Domus vero et possessionen habeant privatas, ut queunt
1993 1, 8| relictum, quod corrumpere posset ingenium eius et, si superesset,
1994 2, 12| nuncupanda sunt. Nam si quis ea possidens usu se abdicet, ea illi
1995 2, 15| rationabilitatis et irascentiae loca possidentur, sed etiam eorum quae non
1996 2, 21| pretiosiorem solus videatur possidere virtutem. Opes etiam quia
1997 2, 7| nuncupat; sed cum ei a quo possidetur est utilis, benivolentia
1998 2, 28| blandiore consilio agere res possint adipiscuntur imperii facultatem,
1999 2, 23| oportet esse. Cum securus de posteritatis suae vita ad inmortalitatem
2000 2, 11| eligens morbos; sed illud postremae dementiae est, cum, qui
2001 1, 13| cupidinem atque adpetitus, postremam mentis portionem, infernas