XXXI.

1. Sed ab excessu revertar ad principalitatem veritatis et posteritatem mendacitatis disputandam, ex illius quoque parabolae patrocinio quae bonum semen frumenti a Domino seminatum in primore constituit, avenarum autem sterilis faeni adulterium ab inimico diabolo postea superducit.

2. Proprie enim doctrinarum distinctionem figurat quia et alibi verbum Dei seminis similitudo est.

3. Ita ex ipso ordine manifestatur id esse dominicum et verum quod sit prius traditum, id autem extraneum et falsum quod sit posterius immissum.

4. Ea sententia manebit adversus posteriores quasque haereses, quibus nulla constantia de conscientia competit ad defendendam sibi veritatem.