bold = Main text
Par. grey = Comment text
1 [Title]| Gaium filium [fragmentum] ~1.
2 1 | profligetur atque pereat...~2.
3 | Ad
4 2 | opitulari, quin et mihi adversere et rem publicam profliges?
5 2 | nefas haberes rerum maiorum adversum meam sententiam quicquam
6 2 | haberem, utique quaecumque ageres, ea velles maxime mihi placere,
7 2 | tantam dementiam venire in animum. et si perseveras, vereor
8 2 | oportebat omnium eorum, quos antehac habui liberos, partis eorum
9 2 | verbis conceptis deierare ausim, praeterquam qui Tiberium
10 2 | restat. ne id quidem tam breve spatium potest opitulari,
11 2 | verbis conceptis deierare ausim, praeterquam
12 | cui
13 1 | neque maius neque pulchrius cuiquam atque mihi esse videtur,
14 2 | omnem vitam tantum laboris culpa tua recipias, uti in nullo
15 | cum
16 2 | partis eorum tolerare atque curare, ut quam minimum sollicitudinis
17 2 | verbis conceptis deierare ausim, praeterquam qui Tiberium
18 2 | perseverare, nec tibi tantam dementiam venire in animum. et si
19 | denique
20 2 | praesentes relictos atque desertos habueris? ne ille sirit
21 2 | haberi poterit? ecquando desinemus et habentes et praebentes
22 2 | quae pausa erit? ecquando desinet familia nostra insanire?
23 2 | et praebentes molestiis desistere? ecquando perpudescet miscenda
24 1 | Dices pulchrum esse inimicos ulcisci.
25 | ei
26 | eo
27 | erit
28 1 | peribunt atque, uti nunc sunt, erunt potius quam res publica
29 2 | pudebit te eorum deum preces expetere, quos vivos atque praesentes
30 2 | meam sententiam quicquam facere, praesertim mihi, cui parva
31 2 | petito tribunatum; per me facito quod lubebit, cum ego non
32 2 | pausa erit? ecquando desinet familia nostra insanire? ecquando
33 [Title]| Ad Gaium filium [fragmentum] ~1.
34 [Title]| Ad Gaium filium [fragmentum] ~1.
35 [Title]| Ad Gaium filium [fragmentum] ~1.
36 2 | praeterquam qui Tiberium Gracchum necarunt, neminem inimicum
37 2 | poterit? ecquando desinemus et habentes et praebentes molestiis
38 2 | sollicitudinis in senecta haberem, utique quaecumque ageres,
39 2 | placere, atque uti nefas haberes rerum maiorum adversum meam
40 2 | insanire? ecquando modus ei rei haberi poterit? ecquando desinemus
41 2 | relictos atque desertos habueris? ne ille sirit Iuppiter
42 2 | omnium eorum, quos antehac habui liberos, partis eorum tolerare
43 2 | tantumque laboris, quantum te ob has res, mihi tradidisse; quem
44 | ille
45 1 | tempore multisque partibus inimici nostri non peribunt atque,
46 1 | Dices pulchrum esse inimicos ulcisci. id neque maius
47 2 | Gracchum necarunt, neminem inimicum tantum molestiae tantumque
48 2 | ecquando desinet familia nostra insanire? ecquando modus ei rei haberi
49 2 | ero, parentabis mihi et invocabis deum parentem. in eo tempore
50 2 | habueris? ne ille sirit Iuppiter te ea perseverare, nec tibi
51 2 | eorum, quos antehac habui liberos, partis eorum tolerare atque
52 1 | mihi esse videtur, sed si liceat re publica salva ea persequi.
53 2 | tribunatum; per me facito quod lubebit, cum ego non sentiam. ubi
54 2 | uti nefas haberes rerum maiorum adversum meam sententiam
55 1 | inimicos ulcisci. id neque maius neque pulchrius cuiquam
56 2 | quaecumque ageres, ea velles maxime mihi placere, atque uti
57 | me
58 | meam
59 2 | tolerare atque curare, ut quam minimum sollicitudinis in senecta
60 2 | desistere? ecquando perpudescet miscenda atque perturbanda re publica?
61 2 | nostra insanire? ecquando modus ei rei haberi poterit? ecquando
62 2 | neminem inimicum tantum molestiae tantumque laboris, quantum
63 2 | et habentes et praebentes molestiis desistere? ecquando perpudescet
64 1 | non potest, multo tempore multisque partibus inimici nostri
65 1 | quatenus id fieri non potest, multo tempore multisque partibus
66 | nec
67 2 | praeterquam qui Tiberium Gracchum necarunt, neminem inimicum tantum
68 2 | mihi placere, atque uti nefas haberes rerum maiorum adversum
69 2 | Tiberium Gracchum necarunt, neminem inimicum tantum molestiae
70 2 | ecquando desinet familia nostra insanire? ecquando modus
71 | nostri
72 | nullo
73 | nunc
74 | ob
75 | omnem
76 | omnino
77 | omnium
78 2 | tam breve spatium potest opitulari, quin et mihi adversere
79 2 | res, mihi tradidisse; quem oportebat omnium eorum, quos antehac
80 2 | sentiam. ubi mortua ero, parentabis mihi et invocabis deum parentem.
81 2 | parentabis mihi et invocabis deum parentem. in eo tempore non pudebit
82 2 | praesertim mihi, cui parva pars vitae restat. ne id quidem
83 1 | multo tempore multisque partibus inimici nostri non peribunt
84 2 | quos antehac habui liberos, partis eorum tolerare atque curare,
85 2 | facere, praesertim mihi, cui parva pars vitae restat. ne id
86 2 | profliges? denique quae pausa erit? ecquando desinet familia
87 | per
88 1 | publica profligetur atque pereat...~2.
89 1 | partibus inimici nostri non peribunt atque, uti nunc sunt, erunt
90 2 | molestiis desistere? ecquando perpudescet miscenda atque perturbanda
91 1 | liceat re publica salva ea persequi. sed quatenus id fieri non
92 2 | ille sirit Iuppiter te ea perseverare, nec tibi tantam dementiam
93 2 | venire in animum. et si perseveras, vereor ne in omnem vitam
94 2 | perpudescet miscenda atque perturbanda re publica? sed si omnino
95 2 | potest, ubi ego mortua ero, petito tribunatum; per me facito
96 2 | tempore tute tibi placere possis....~***~
97 2 | ecquando modus ei rei haberi poterit? ecquando desinemus et habentes
98 | potius
99 2 | desinemus et habentes et praebentes molestiis desistere? ecquando
100 2 | expetere, quos vivos atque praesentes relictos atque desertos
101 2 | sententiam quicquam facere, praesertim mihi, cui parva pars vitae
102 2 | conceptis deierare ausim, praeterquam qui Tiberium Gracchum necarunt,
103 2 | non pudebit te eorum deum preces expetere, quos vivos atque
104 2 | adversere et rem publicam profliges? denique quae pausa erit?
105 1 | potius quam res publica profligetur atque pereat...~2.
106 2 | et mihi adversere et rem publicam profliges? denique quae
107 2 | parentem. in eo tempore non pudebit te eorum deum preces expetere,
108 1 | ulcisci. id neque maius neque pulchrius cuiquam atque mihi esse
109 1 | Dices pulchrum esse inimicos ulcisci. id
110 | quae
111 | quaecumque
112 | quantum
113 | quatenus
114 | quem
115 | qui
116 | quicquam
117 | quidem
118 2 | spatium potest opitulari, quin et mihi adversere et rem
119 | quod
120 2 | tantum laboris culpa tua recipias, uti in nullo tempore tute
121 2 | insanire? ecquando modus ei rei haberi poterit? ecquando
122 2 | quos vivos atque praesentes relictos atque desertos habueris?
123 2 | quin et mihi adversere et rem publicam profliges? denique
124 2 | atque uti nefas haberes rerum maiorum adversum meam sententiam
125 2 | mihi, cui parva pars vitae restat. ne id quidem tam breve
126 1 | sed si liceat re publica salva ea persequi. sed quatenus
127 2 | minimum sollicitudinis in senecta haberem, utique quaecumque
128 2 | rerum maiorum adversum meam sententiam quicquam facere, praesertim
129 2 | quod lubebit, cum ego non sentiam. ubi mortua ero, parentabis
130 2 | desertos habueris? ne ille sirit Iuppiter te ea perseverare,
131 2 | curare, ut quam minimum sollicitudinis in senecta haberem, utique
132 2 | ne id quidem tam breve spatium potest opitulari, quin et
133 | sunt
134 | tam
135 2 | ea perseverare, nec tibi tantam dementiam venire in animum.
136 2 | inimicum tantum molestiae tantumque laboris, quantum te ob has
137 2 | deierare ausim, praeterquam qui Tiberium Gracchum necarunt, neminem
138 2 | habui liberos, partis eorum tolerare atque curare, ut quam minimum
139 2 | quantum te ob has res, mihi tradidisse; quem oportebat omnium eorum,
140 2 | ubi ego mortua ero, petito tribunatum; per me facito quod lubebit,
141 | tua
142 2 | recipias, uti in nullo tempore tute tibi placere possis....~***~
143 1 | Dices pulchrum esse inimicos ulcisci. id neque maius neque pulchrius
144 | ut
145 | utique
146 2 | utique quaecumque ageres, ea velles maxime mihi placere, atque
147 2 | nec tibi tantam dementiam venire in animum. et si perseveras,
148 2 | verbis conceptis deierare ausim,
149 2 | animum. et si perseveras, vereor ne in omnem vitam tantum
150 1 | cuiquam atque mihi esse videtur, sed si liceat re publica
151 2 | praesertim mihi, cui parva pars vitae restat. ne id quidem tam
152 2 | perseveras, vereor ne in omnem vitam tantum laboris culpa tua
153 2 | deum preces expetere, quos vivos atque praesentes relictos
|