I.

Princeps corusco sidere pulchrior
Parthis sagittas tendere certior,
eques Gelonis imperiosior,
quae digna mentis laus erit arduae?
Quae digna formae laus erit igneae?
Te Leda mallet quam dare Castorem;
praefert Achilli te proprio Thetis;
Venus reversum spernit Adonidem;
damnat reductum Cynthia Virbium;
victum fatetur Delos Apollinem;
credit minorem Lydia Liberum.
Tu cum per altas inpiger ilices
praeda citatum cornipedem reges
ludentque ventis instabiles comae,
telis iacebunt sponte tuis ferae
gaudensque sacris vulneribus leo
admittet hastam morte superbior.
Cum post labores sub platani voles
virentis umbra vel gelido specu
torrentiorem fallere Sirium
et membra somno fessa resolveris,
o quantus uret tum Dryadas calor!
Quot aestuantes ancipiti gradu
furtiva carpent oscula Naides!
Quis vero acerbis horridior Scythis,
quis beluarum corde furentior,
qui, cum micantem te prope viderit,
non optet ultro servitium pati,
qui non catenas arripiat libens
colloque poscat vincula libero?
Tu si nivalis per iuga Caucasi
saevas petisses pulcher Amazonas,
peltata pugnas desereret cohors
sexu recepto; patris et inmemor
inter frementes Hippolyte tubas
strictam securim languida poneret
et seminudo pectore cingulum
forti negatum solveret Herculi
bellumque solus conficeret decor.
Beata, quae te mox faciet virum
primisque sese iunget amoribus.