| Table of Contents | Words: Alphabetical - Frequency - Inverse - Length - Statistics | Help | IntraText Library |
| Sulpicius Severus Vita Sancti Martini IntraText - Concordances (Hapax - words occurring once) |
bold = Main text
Cap. Par. grey = Comment text
503 12, 1 | cum superstitioso funere deferebatur, obvium haberet: conspicatusque
504 21, 3 | conductum, ut vehiculo ligna deferret, isse ad silvam nuntiant.
505 7, 3 | paululum et in defuncti ora defixus, orationis suae ac misericordiae
506 9, 3 | despicabilem, veste sordidum, crine deformem. ~
507 3, 2 | circumstantibus ridere nonnulli, quia deformis esse truncatus habitu videretur:
508 25, 8 | illitterato ne hanc quidem gratiam defuisse. ~
509 7, 3 | spatium intercesserat, videt defunctum paulatim membris omnibus
510 8, 3 | marcescentibus oculis in ora illius defunctus erigitur: lentoque conamine
511 20, 1 | adulatio notaretur seque degenere inconstantia regiae clientelae
512 24, 2 | eum postea ab episcopatu deiectum vidimus. ~
513 22, 6 | exemplum cavendi, si quid deinceps uspiam tale contigerit. ~
514 19, 1 | Martini, quae casu ad eum delata fuerat, pectori puellae
515 22, 4 | respondisse constanter, antiqua delicta melioris vitae conversatione
516 12, 3 | non moveri loco onusque deponere. hic vero mirum in modum
517 20, 1 | aetas temporum, quibus iam depravata omnia atque corrupta sunt,
518 10, 6 | tamen operi minor aetas deputabatur: maiores orationi vacabant. ~
519 7, 6 | tribunal iudicis ductum deputandumque obscuris locis et vulgaribus
520 11, 3 | illo se abstinuisset, nec derogans religioni, quia incertus
521 17, 2 | daemoniacus habebatur, ipse descenderet. tum vero Martinus negare
522 16, 6 | episcopis ire compulsus descendit ad domum puellae. ingens
523 24, 5 | cernis: Christus ego sum: descensurus ad terram prius me manifestare
524 10, 2 | propositum monachi virtutemque desereret. ~
525 10, 4 | ut eremi solitudinem non desideraret. ex uno enim latere praecisa
526 13, 9 | qui non impositione manus desiderata Dominum Iesum, relicto impietatis
527 22, 4 | esse peccatis, qui peccare desierint. contra dicente diabolo,
528 22, 5 | ab hominum insectatione desisteres et te factorum tuorum vel
529 5, 2 | quam ille ordinationem, ne despexisse tamquam humiliorem videretur,
530 9, 3 | episcopatu hominem vultu despicabilem, veste sordidum, crine deformem. ~
531 9, 6 | propter inimicos tuos, ut destruas inimicum et defensorem.
532 9, 7 | et ostensus pariter et destructus esset inimicus. ~
533 15, 3 | fuit illud. cum eum idola destruentem cultro quidam ferire voluisset,
534 15, 4 | rusticis, ne eorum fana destrueret, ita praedicatione sancta
535 13, 9 | sit repletus. nam ubi fana destruxerat, statim ibi aut ecclesias
536 praef, 5| fortasse libassem; totum id desuetudine tanti temporis perdidissem. ~
537 2, 5 | ipse detraheret et ipse detergeret, cibum una caperent, hic
538 5, 3 | parentesque, quos adhuc gentilitas detinebat, religiosa sollicitudine
539 18, 4 | vestimento eius cilicioque detractae crebras super infirmantibus
540 4, 4 | futura, non religionis gratia detractare militiam. ~
541 2, 5 | plerumque ei et calciamenta ipse detraheret et ipse detergeret, cibum
542 praef, 1| quod non amori tuo vel cum detrimento mei pudoris impenderem? ~
543 5, 4 | 4. ac primum inter Alpes devia secutus incidit in latrones.
544 2, 7 | sibi omnes commilitones devinxerat, ut eum miro affectu venerarentur. ~
545 19, 4 | quodam esset de cenaculo devolutus et per confragosos scalae
546 17, 6 | aliquid potestatis, hos devora. ~
547 23, 8 | bene conscius illudi illum diaboli arte non posse. ~
548 5, 2 | autem idem Hilarius imposito diaconatus officio sibi eum artius
549 5, 6 | rettulimus, ex ipso audita dicantur. ~
550 19, 2 | et perpetuae virginitati dicarit: profectusque ad Martinum
551 26, 1 | quae de Martino fuerint dicenda, defecerint, sed quia nos,
552 22, 4 | peccare desierint. contra dicente diabolo, non pertinere ad
553 3, 3 | multitudinem audit Iesum clara voce dicentem: Martinus adhuc catechumenus
554 15, 4 | plerumque autem contra dicentibus sibi rusticis, ne eorum
555 1, 9 | alioquin tacere quam falsa dicere maluissem. ~
556 24, 2 | addidit ut se Christum esse diceret: in quo etiam adeo illusit,
557 9, 4 | praecipue Defensor quidam dicitur restitisse: unde animadversum
558 3, 4 | 4. vere memor Dominus dictorum suorum, qui ante praedixerat:
559 27, 4 | nam si irascitur, de se dictum fatebitur, cum fortasse
560 20, 4 | autem aderant, velut ad diem festum evocati, summi atque
561 12, 1 | passuum intervallum erat, ut difficile fuerit dinoscere quid videret. ~
562 22, 6 | virtutum portio est et res digna miraculo recte memoriae
563 20, 6 | nullum scilicet existimans digniorem, qui post se prior biberet,
564 9, 3 | Martinum episcopatus esse dignissimum: felicem fore tali ecclesiam
565 praef, 1| omniumque reprehensionis dignissimus iudicarer, qui materiem
566 16, 5 | errare iudicio, non esse se dignum, per quem Dominus signum
567 23, 7 | adhibitoque lumine vestem omnes diligenter inspiciunt. erat autem summa
568 3, 3 | parte vestitum. intueri diligentissime Dominum vestemque, quam
569 12, 1 | erat, ut difficile fuerit dinoscere quid videret. ~
570 16, 2 | Treveris puella quaedam dira paralysis aegritudine tenebatur, [
571 14, 5 | ferrent, ne quis, dum templum dirueretur, obsisteret: rediret ergo
572 13, 1 | quodam templum antiquissimum diruisset et arborem pinum, quae fano
573 17, 5 | daemonium se videre. cui cum ut discederet imperaret et patrem familias,
574 7, 2 | 2. ac tum Martinus forte discesserat: et cum per triduum defuisset,
575 6, 4 | cum intra Gallias quoque discessu sancti Hilari, quem ad exsilium
576 7, 1 | sanctissimi viri institui disciplinis: paucisque interpositis
577 10, 5 | receptacula sibi fecerant. discipuli fere octoginta erant, qui
578 23, 6 | luminibus, fremitusque in ea discurrentium et murmur quoddam multarum
579 23, 3 | inter se ac Deum nuntios discurrere praedicaret, iamque se unum
580 praef, 1| iudicarer, qui materiem disertis merito scriptoribus reservandam
581 18, 2 | rumorem hunc per populum dispersissent, ut hoc saltim metu ex illo
582 praef, 1| sermo incultior legentibus displiceret omniumque reprehensionis
583 9, 2 | 2. ita dispositis iam in itinere civium turbis,
584 5, 6 | ingressusque evangelicam disputationem verbum Dei latroni praedicabat.
585 15, 3 | 3. nec dissimile huic fuit illud. cum eum
586 23, 9 | Martini oculis ingerenda, dissimulare diutius auf tegere non posset. ~
587 21, 4 | iunctis scilicet bubus dum dissoluta artius lora constringit,
588 24, 5 | eius fuisset hebetatus, diu multum silentium ambo tenuerunt.
589 23, 9 | oculis ingerenda, dissimulare diutius auf tegere non posset. ~
590 9, 6 | clamor populi tollitur, pars diversa confunditur. ~
591 23, 5 | indutus in medio vestrum diversabor: idque vobis signum erit,
592 13, 8 | modo retro actam putares - diversam in partem ruit, adeo ut
593 21, 1 | substantia contineret, sive in diversas figuras spiritalis nequitiae
594 22, 1 | visibilem se ei formis diversissimis ingerebat. nam interdum
595 25, 5 | secundum sententiam Domini dives et possidens multa vendendo
596 3, 2 | quo accinctus erat, mediam dividit partemque eius pauperi tribuit,
597 14, 4 | potuisset, virtus illud divina dirueret. ~
598 2, 2 | quia a primis fere annis divinam potius servitutem sacra
599 1, 6 | sapientiam et caelestem militiam divinamque virtutem legentes incitabuntur.
600 27, 7 | manifesta exposuisse, vera dixisse: paratumque, ut spero, habebit
601 25, 5 | tantae fidei virtutisque documento, cum secundum sententiam
602 17, 1 | servus daemonio correptus dolendo exitu cruciabatur: rogatus
603 27, 3 | valebant. atque, o nefas dolendum et ingemescendum, non alii
604 6, 6 | repulit statimque omnis dolor fugatus est. ~
605 19, 3 | ei sanitatem sublato omni dolore restituit. ~
606 19, 4 | in cellula et immodicis doloribus cruciaretur, nocte ei angelus
607 26, 5 | vere vir beatus, in quo dolus non fuit: neminem iudicans,
608 praef, 1| scheda sua premere et intra domesticos parietes cohibere decreveram,
609 23, 5 | virtutem, qui Dei veste donatus sim. ~
610 7, 3 | exspectabat eventum: vixque duarum fere horarum spatium intercesserat,
611 13, 5 | arborem esse casuram nemo dubitabat. ~
612 24, 6 | audaciam: 'Martine, quid dubitas credere, cum videas? Christus
613 13, 5 | esset acclinis, ut non esset dubium, quam in partem succisa
614 1, 6 | quoque rationem commodi ducimus, ut non inanem ab hominibus
615 7, 6 | exutum ad tribunal iudicis ductum deputandumque obscuris locis
616 10, 3 | frequentantium ferre non posset, duobus fere extra civitatem milibus
617 2, 4 | conversus, cum esset annorum duodecim, eremum concupivit, fecissetque
618 3, 5 | cognoscens, cum esset annorum duodeviginti, ad baptismum convolavit.
619 7, 6 | excepisse sententiam: tum per duos angelos iudici fuisse suggestum,
620 5, 4 | qui cum eum ad remotiora duxisset, percontari ab eo coepit,
621 20, 6 | 6. sed Martinus ubi ebibit, pateram presbytero suo
622 | ecce
623 9, 1 | ad episcopatum Turonicae ecclesiae petebatur: sed cum erui
624 13, 9 | destruxerat, statim ibi aut ecclesias aut monasteria construebat. ~
625 13, 9 | nullos locus sit, qui non aut ecclesiis frequentissimis aut monasteriis
626 praef, 6| videtur, nomine libellus edatur. quod ut fieri valeat, titulum
627 11, 4 | meritumque loqueretur. nomen edicit, de crimine confitetur:
628 2, 5 | 5. sed cum edictum esset a regibus, ut veteranorum
629 praef, 2| ea tibi fiducia libellum edidi, qua nulli a te prodendum
630 13, 8 | fragorem sui pinus concidens edidisset, iam cadenti, iam super
631 14, 1 | eodem in opere virtutem edidit. nam cum in viro quodam
632 10, 8 | habebantur, qui longe aliter educati ad hanc se humilitatem et
633 25, 6 | dignitas erat! quam acer, quam efficax erat, quam in absolvendis
634 21, 2 | quod cum diabolus sciret se effugere non posse, conviciis eum
635 2, 8 | opem ferre miseris, alere egentes, vestire nudos, nihil sibi
636 18, 4 | crebras super infirmantibus egere virtutes. ~
637 17, 7 | relinquens vestigia fluxu ventris egestus est. ~
638 11, 1 | eius, quas in episcopatu egit, aggrediar; erat haud longe
639 9, 1 | genua illius provolutus ut egrederetur obtinuit. ~
640 7, 3 | spiritum mente concipiens egredi cellulam, in qua corpus
641 20, 8 | 8. eidemque Maximo longe ante praedixit
642 17, 4 | immundum ab eo spiritum eiecit. quo viso Taetradius Dominum
643 22, 6 | 6. et quia de diabolo eiusdemque artibus sermo exortus est,
644 20, 1 | bellorum civilium victoria elatum, plures ei diversis orbis
645 14, 2 | ut compugnantium inter se elementorum quidam conflictus videretur.
646 praef, 3| quia regnum Dei non in eloquentia, sed in fide constat. ~
647 19, 4 | nocte ei angelus visus est eluere vulnera et salubri unguedine
648 10, 6 | medium conferebantur. non emere aut vendere, ut plerisque
649 26, 3 | aiunt, ab inferis Homerus emergeret, posset exponere: adeo omnia,
650 praef, 2| ei ianua sis futurus, et emissus semel revocari non queat. ~
651 1, 3 | profuit? aut quid posteritas emolumenti tulit legendo Hectorem pugnantem
652 18, 3 | benedixit, statimque omni malo emundatus. ~
653 8, 3 | erigitur: lentoque conamine enisus adsurgere, apprehensa beati
654 7, 6 | Martinus oraret: ita per eosdem angelos se iussum reduci,
655 9, 3 | eademque sententia, Martinum episcopatus esse dignissimum: felicem
656 20, 7 | iudicum conviviis nemo episcoporum fecisset. ~
657 5, 1 | sanctum Hilarium Pictavae episcopum civitatis, cuius tunc in
658 24, 2 | adeo illusit, ut eum quidam episcopus Rufus nomine ut Deum adoraret:
659 19, 1 | quartanae febribus ureretur, epistulam Martini, quae casu ad eum
660 praef, 6| valeat, titulum frontis erade, ut muta sit pagina et,
661 7, 3 | Domini adesse virtutem, erectus paululum et in defuncti
662 10, 4 | secretus et remotus erat, ut eremi solitudinem non desideraret.
663 2, 4 | esset annorum duodecim, eremum concupivit, fecissetque
664 8, 3 | in ora illius defunctus erigitur: lentoque conamine enisus
665 | erit
666 4, 1 | civitatem donativum coepit erogare militibus, et, ut est consuetudinis,
667 16, 5 | non esse virtutis: senem errare iudicio, non esse se dignum,
668 1, 5 | 5. qui quidem error humanus litteris traditus
669 22, 3 | olim baptismum diversis erroribus perdidissent, conversos
670 27, 4 | haec legerit et agnoverit, erubescat. nam si irascitur, de se
671 praef, 5| decidi, ut soloecismis non erubescerem: quia nec magnam istarum
672 9, 1 | ecclesiae petebatur: sed cum erui monasterio suo non facile
673 23, 5 | postremum in hanc vocem erupisse fertur: ecce hac nocte vestem
674 | etenim
675 10, 4 | multique ex fratribus in eundem modum: ~
676 18, 3 | illius magnis secum turbis euntibus introiret, leprosum miserabili
677 13, 3 | tuus, ut dicis, Dominus, evades. ~
678 25, 4 | solus paene his temporibus evangelica praecepta complesset: ~
679 5, 6 | 6. ingressusque evangelicam disputationem verbum Dei
680 2, 8 | victum reservare: iam tum evangelii non surdus auditor de crastino
681 20, 3 | penes quem tam incredibili eventu victoria fuisset, nullumque
682 7, 3 | Domini intrepidus exspectabat eventum: vixque duarum fere horarum
683 5, 3 | passurum: quod postea probavit eventus. ~
684 15, 1 | ubi dum templum itidem everteret, furens gentilium rusticorum
685 13, 2 | cum idem illi, dum templum evertitur, imperante Domino quievissent,
686 3, 5 | renuntiavit, tribuni sui precibus evictus, cui contubernium familiare
687 20, 4 | praefectus idemque consul Evodius, vir quo nihil umquam iustius
688 10, 1 | non est nostrae facultatis evolvere. idem enim constantissime
689 17, 3 | de puero daemon fuisset exactus, Christianum fore. ~
690 7, 3 | foribus obseratis super exanimata defuncti fratris membra
691 7, 2 | triduum defuisset, regressus exanime corpus invenit: ita subita
692 16, 5 | flens pater et orare ut exanimem visitaret: ~
693 7, 2 | baptismate humanis rebus excederet. corpus in medio positum
694 1, 8 | sufficere credidimus, si tantum excellentia notarentur: simul et legentibus
695 19, 5 | satisque sit, nos et in excellentibus non subtrahere veritatem
696 10, 4 | enim latere praecisa montis excelsi rupe ambiebatur, reliquam
697 7, 6 | vulgaribus turbis tristem excepisse sententiam: tum per duos
698 10, 6 | quicquam licebat, ars ibi exceptis scriptoribus nulla habebatur,
699 23, 1 | presbyter, nunc felici beatus excessu, cum relictis omnibus se
700 13, 1 | proxima, esset aggressus excidere, tum vero antistes loci
701 13, 3 | hanc arborem, tu ruentem excipe: et si tecum est tuus, ut
702 8, 1 | luctu turbae plangentis excipitur, ~
703 1, 2 | parva aemulatio legentibus excitabatur. sed tamen nihil ad beatam
704 22, 4 | tunc in hanc vocem fertur exclamasse Martinus: ~
705 8, 2 | corpus iacebat, ingreditur, exclusisque omnibus turbis superstratus
706 21, 4 | constringit, bovem sibi excusso capite inter inguina cornu
707 15, 3 | ictu ferrum ei de manibus excussum non comparuit. ~
708 4, 8 | sancti violarentur obtutus, exemit pugnae necessitatem. ~
709 19, 3 | magni vir postmodum futurus exempli, cum oculum graviter dolere
710 1, 2 | propositis magnorum virorum exemplis non is parva aemulatio legentibus
711 13, 9 | quod adeo virtutibus illius exemploque convaluit, ut iam ibi nullos
712 5, 5 | misericordia utpote latrocinia exercens esset indignus. ~
713 4, 1 | Iulianus Caesar coacto in unum exercitu apud Vangionum civitatem
714 18, 1 | turbasset, daemoniacum ad se exhiberi iubet: imperat ut, an verus
715 23, 7 | summa mollitie, candore eximio, micanti purpura, nec tamen,
716 24, 3 | istius modi pseudoprofetis existentibus, Antichristi adventum imminere,
717 24, 8 | ore cognovi, ne quis forte existimet fabulosum. ~
718 17, 1 | daemonio correptus dolendo exitu cruciabatur: rogatus ergo
719 5, 2 | iniuriae videretur: itaque exorcistam eum esse praecepit. quam
720 1, 7 | sancti Martini vitam scribere exordiar, ut se vel ante episcopatum
721 22, 6 | eiusdemque artibus sermo exortus est, non ab re videtur,
722 25, 4 | ut Dominum Iesum liberi expeditique sequeremur: praestantissimumque
723 27, 3 | 3. et vere nonnullos experti sumus invidos virtutis vitaeque
724 25, 2 | peregrinatione suscepta expeteremus. ~
725 5, 1 | cognita fides habebatur, expetiit et aliquamdiu apud eum commoratus
726 26, 2 | vere profiteor - nulla explicabit oratio. illam scilicet perseverantiam
727 26, 2 | 2. nam etsi facta illius explicari verbis utcumque potuerunt,
728 22, 3 | conversos postea recepisset, exponentem crimina singulorum: ~
729 26, 3 | Homerus emergeret, posset exponere: adeo omnia, maiora in Martino
730 27, 7 | ut scriberem, manifesta exposuisse, vera dixisse: paratumque,
731 11, 5 | tum Martinus quid vidisset exposuit iussitque ex eo loco altare,
732 20, 2 | unum regno, alterum vita expulisset. ~
733 12, 5 | cum beatus vir comperisset exsequiarum esse illam frequentiam,
734 6, 4 | discessu sancti Hilari, quem ad exsilium haereticorum vis coegerat,
735 20, 5 | episcopo potius dari iubet, exspectans atque ambiens, ut ab illius
736 13, 7 | perdiderant, solam Martini mortem exspectantes. ~
737 23, 6 | omnium ad hanc professionem exspectatio. itaque ad mediam fere noctem
738 3, 5 | pollicebatur. qua Martinus exspectatione suspensus per biennium fere
739 16, 3 | tristes ad solam funeris exspectationem adstabant propinqui, cum
740 9, 5 | turbatis ministris, dum exspectatur qui non aderat, unus e circumstantibus
741 1, 6 | aeternum a Deo praemium exspectemus, quia etsi ipsi non ita
742 3, 1 | ut plerosque vis algoris exstingueret, obvium habet in porta Ambianensium
743 24, 3 | tempore in Oriente quendam exstitisse, qui se Iohannen esse iactitaverit,
744 8, 2 | servulum laqueo sibi vitam extorsisse. quo cognito cellulam, in
745 26, 1 | nos, ut inertes poetae, extremo in opere neglegentes, victi
746 22, 6 | non ab re videtur, licet extrinsecus, referre quod gestum est,
747 15, 2 | sed cum dexteram altius extulisset, resupinus ruit, consternatusque
748 6, 4 | affectum iniuriis de civitate exturbavit. ~
749 7, 6 | erat solitus, se corpore exutum ad tribunal iudicis ductum
750 26, 4 | 4. nimirum ut fabris ferrariis moris est, qui
751 1, 3 | actibus aestimantes spes suas fabulis, animas sepulcris dederint: ~
752 24, 8 | ne quis forte existimet fabulosum. ~
753 9, 4 | praedicabant. nec vero aliud his facere licuit, quam quod populus
754 6, 2 | adiutor est: non timebo, quid faciat mihi homo. statimque de
755 13, 4 | gentilium turba consensit, facilemque arboris suae habuere iacturam,
756 25, 6 | quaestionibus promptus et facilis! ~
757 24, 4 | ipse luce purpurea, quo facilius claritate assumpti fulgoris
758 26, 2 | 2. nam etsi facta illius explicari verbis
759 23, 7 | 7. dein facto silentio egressus unum de
760 22, 5 | insectatione desisteres et te factorum tuorum vel hoc tempore,
761 25, 5 | dando pauperibus, quod erat factu impossibile, possibile fecisset
762 20, 7 | 7. quod factum imperator omnesque qui tunc
763 13, 4 | intrepide confisus in Domino facturum se pollicetur. hic vero
764 17, 4 | statimque catechumenus factus nec multo post baptizatus
765 10, 1 | praestiterit, non est nostrae facultatis evolvere. idem enim constantissime
766 21, 2 | frequenter urguebat, quia fallere non posset insidiis. quodam
767 18, 1 | barbarorum subita civitatem fama turbasset, daemoniacum ad
768 3, 5 | evictus, cui contubernium familiare praestabat: etenim transacto
769 16, 7 | primum quae erant illius familiaria in istius modi rebus arma,
770 23, 9 | Martini fuisse virtutem, ut fantasiam suam diabolus, cum erat
771 27, 4 | irascitur, de se dictum fatebitur, cum fortasse nos de aliis
772 26, 2 | necessitas cogebat, vere fatebor, ~
773 17, 7 | vero, ac si candens ferrum faucibus accepisset, longe reductis
774 19, 1 | eius gravissimis quartanae febribus ureretur, epistulam Martini,
775 19, 1 | inseruit, statimque fugata febris est. ~
776 7, 1 | diebus languore correptus vi febrium laborabat. ~
777 10, 5 | cavato receptacula sibi fecerant. discipuli fere octoginta
778 25, 4 | viri Paulini, cuius supra fecimus mentionem, exemplum ingerebat,
779 20, 7 | per omne palatium fuit, fecisse Martinum in regis prandio,
780 3, 2 | gemere, quod nihil simile fecissent, cum utique plus habentes
781 2, 4 | duodecim, eremum concupivit, fecissetque votis satis, si aetatis
782 9, 3 | episcopatus esse dignissimum: felicem fore tali ecclesiam sacerdote.
783 23, 1 | nobilissimus, mox presbyter, nunc felici beatus excessu, cum relictis
784 2, 5 | scriberentur, prodente patre, qui felicibus eius actibus invidebat,
785 praef, 3| perpendant et aequo animo ferant, si is aures eorum vitiosus
786 9, 2 | vicinis urbibus ad suffragia ferenda convenerat. ~
787 5, 4 | caput eius librasset ictum, ferientis dexteram sustinuit alter:
788 26, 4 | laboris levamine incudem suam feriunt, ita Martinus etiam, dum
789 20, 1 | ad imperatorem Maximum, ferocis ingenii virum et bellorum
790 26, 4 | 4. nimirum ut fabris ferrariis moris est, qui inter operandum
791 14, 5 | fugarent praesidiumque Martino ferrent, ne quis, dum templum dirueretur,
792 3, 2 | consumpserat. arrepto itaque ferro, quo accinctus erat, mediam
793 20, 4 | autem aderant, velut ad diem festum evocati, summi atque illustres
794 19, 1 | praefectorius, sancti admodum et fidelis ingenii, cum filia eius
795 13, 7 | propiore conterriti spem omnem fidemque perdiderant, solam Martini
796 5, 1 | rebus spectata et cognita fides habebatur, expetiit et aliquamdiu
797 praef, 2| 2. verumtamen ea tibi fiducia libellum edidi, qua nulli
798 13, 3 | tuo, quem dicis te colere, fiduciam, nosmet ipsi succidemus
799 21, 1 | contineret, sive in diversas figuras spiritalis nequitiae transtulisset,
800 2, 5 | regibus, ut veteranorum filii ad militiam scriberentur,
801 18, 4 | praetereundum est, quod fimbriae vestimento eius cilicioque
802 26, 1 | 1. Sed iam finem liber postulat, sermo claudendus
803 16, 8 | membra vivescere, donec firmatis gressibus populo teste surrexit. ~
804 11, 2 | presbyteris vel clericis flagitabat nomen sibi martyris, tempus
805 14, 1 | adhaerentem domum agente vento flammarum globi ferebantur. ~
806 14, 2 | obvium se advenientibus flammis inferens. tum vero mirum
807 8, 2 | adstitisset et quis esset hic fletus inquireret, indicatur unum
808 10, 4 | reliquam planitiem Liger fluvius reducto paululum sinu clauserat:
809 17, 7 | foeda relinquens vestigia fluxu ventris egestus est. ~
810 24, 8 | evanuit et cellulam tanto foetore complevit, ut indubia indicia
811 24, 7 | Christum nisi in eo habitu formaque, qua passus est, nisi crucis
812 22, 1 | illudere, visibilem se ei formis diversissimis ingerebat.
813 praef, 3| is aures eorum vitiosus forsitan sermo perculerit, quia regnum
814 9, 5 | 5. nam cum fortuito lector, sui legendi eo die
815 13, 8 | intrepidus opperiens, cum iam fragorem sui pinus concidens edidisset,
816 praef, 1| 1. Severus Desiderio fratri carissimo. Ego quidem, frater
817 7, 3 | super exanimata defuncti fratris membra prosternitur. et
818 7, 2 | positum tristi maerentium fratrum frequentabatur officio,
819 17, 6 | 6. sed cum dentibus fremeret hiantique ore morsum minaretur,
820 23, 6 | cerneres micare luminibus, fremitusque in ea discurrentium et murmur
821 7, 2 | tristi maerentium fratrum frequentabatur officio, cum Martinus flens
822 10, 3 | dein cum inquietudinem se frequentantium ferre non posset, duobus
823 12, 5 | comperisset exsequiarum esse illam frequentiam, non sacrorum, elevata rursum
824 13, 9 | sit, qui non aut ecclesiis frequentissimis aut monasteriis sit repletus.
825 praef, 6| ut fieri valeat, titulum frontis erade, ut muta sit pagina
826 1, 2 | aliquantulum tamen conceptae spei fructum afferebat, quia et suam
827 2, 7 | ultra humanum modum. nam frugalitatem in eo laudari non est necesse,
828 26, 1 | quod omnia, quae de Martino fuerint dicenda, defecerint, sed
829 14, 5 | ut rusticam multitudinem fugarent praesidiumque Martino ferrent,
830 18, 2 | ex illo Martinus oppido fugaretur: barbaros nihil minus quam
831 19, 1 | ardoris inseruit, statimque fugata febris est. ~
832 6, 6 | repulit statimque omnis dolor fugatus est. ~
833 18, 5 | ab aegrotantibus morbos fugaverunt. ~
834 17, 7 | vitabat attingere: et cum fugere de obsesso corpore poenis
835 24, 4 | facilius claritate assumpti fulgoris illuderet, veste etiam regia
836 24, 8 | hanc ille vocem statim ut fumus evanuit et cellulam tanto
837 14, 6 | profanam aedem usque ad fundamenta dirueret, aras omnes atque
838 12, 1 | sepulcrum cum superstitioso funere deferebatur, obvium haberet:
839 16, 3 | 3. tristes ad solam funeris exspectationem adstabant
840 16, 2 | humanos usus corporis officio fungeretur: omni ex parte praemortua
841 15, 1 | templum itidem everteret, furens gentilium rusticorum in
842 17, 5 | fugam versus: Martinus se furenti obiecit, ac primum stare
843 4, 4 | pugnae, quas postero die erat futura, non religionis gratia detractare
844 1, 6 | viri, exemplo aliis mox futuram, perscripsero: quo utique
845 4, 5 | non clipeo protectus aut galea, hostium cuneos penetrabo
846 6, 5 | arbitratus ad insulam, cui Gallinaria nomen est, secessit comite
847 12, 2 | credidit: quia esset haec Gallorum rusticis consuetudo, simulacra
848 21, 2 | et admisso recens scelere gaudens 'ubi est' inquit, 'Martine,
849 20, 3 | convivium venit, mirum in modum gaudente rege, quod id impetrasset. ~
850 25, 2 | congratulatus plurimum et gavisus in Domino, quod tanti esset
851 3, 2 | erat mens sanior, altius gemere, quod nihil simile fecissent,
852 24, 4 | regia indutus, diademate ex gemmis auroque redimitus, calceis
853 16, 4 | filia mea moritur misero genere languoris, et quod ipsa
854 23, 7 | nec tamen, cuius esset generis aut velleris, poterat agnosci:
855 2, 1 | dignitatem non infimis, gentilibus tamen. ~
856 5, 3 | parentesque, quos adhuc gentilitas detinebat, religiosa sollicitudine
857 2, 6 | vitiis, quibus illud hominum genus implicari solet. ~
858 1, 7 | episcopatum vel in episcopatu gesserit, quamvis nequaquam ad omnia
859 15, 1 | audacior ceteris stricto eum gladio peteret, reiecto pallio
860 4, 8 | suum licet inter hostium gladios et tela potuisset, tamen
861 14, 1 | domum agente vento flammarum globi ferebantur. ~
862 1, 1 | Plerique mortales studio et gloriae saeculari inaniter dediti
863 3, 5 | viso vir beatissimus non in gloriam est elatus humanam, sed
864 19, 4 | et per confragosos scalae gradus decidens multis vulneribus
865 6, 5 | helleborum, venenatum, ut ferunt, gramen, in cibum sumpsit. ~
866 11, 2 | tempus passionis ostendi: grandi se scrupulo permoveri, quod
867 23, 6 | 6. tum vero grandis omnium ad hanc professionem
868 6, 6 | sed cum vim veneni in se grassantis vicina iam morte sensisset,
869 25, 1 | desiderio illius aestuaremus, gratam nobis ad eum videndum suscepimus
870 10, 2 | plenus auctoritatis et gratiae, implebat episcopi dignitatem,
871 25, 8 | illitterato ne hanc quidem gratiam defuisse. ~
872 7, 1 | prosecutus: cumque ab eo gratissime fuisset susceptus, haud
873 27, 6 | sanctis opusculum istud gratum fore. de cetero si qui haec
874 6, 4 | et princeps Arrianorum, gravissime insectatus est, multisque
875 19, 1 | ingenii, cum filia eius gravissimis quartanae febribus ureretur,
876 25, 6 | confabulatione eius quanta gravitas, quanta dignitas erat! quam
877 16, 8 | vivescere, donec firmatis gressibus populo teste surrexit. ~
878 10, 8 | multi inter eos nobiles habebantur, qui longe aliter educati
879 27, 7 | dixisse: paratumque, ut spero, habebit a Deo praemium, non quicumque
880 3, 2 | fecissent, cum utique plus habentes vestire pauperem sine sui
881 7, 7 | etiam et vere apostolicus haberetur. ~
882 23, 3 | iamque se unum ex profetis haberi volebat. ~
883 3, 1 | algoris exstingueret, obvium habet in porta Ambianensium civitatis
884 23, 2 | innocentiam mentitus, accessit habitavitque aliquamdiu in commune cum
885 9, 7 | 7. atque ita habitum est, divino nutu psalmum
886 13, 4 | facilemque arboris suae habuere iacturam, si inimicum sacrorum
887 | hac
888 4, 2 | militaturus acciperet -, hactenus, inquit ad Caesarem, militavi
889 6, 4 | 4. Dehinc cum haeresis Arriana per totum orbem
890 6, 4 | Hilari, quem ad exsilium haereticorum vis coegerat, turbatam ecclesiam
891 14, 5 | tum subito ei duo angeli hastati atque scutati instar militiae
892 24, 5 | primo aspectu eius fuisset hebetatus, diu multum silentium ambo
893 1, 3 | emolumenti tulit legendo Hectorem pugnantem aut Socraten philosophantem?
894 24, 1 | usque elatus est, ut se Heliam profiteretur. ~
895 6, 5 | vixit herbarum: quo tempore helleborum, venenatum, ut ferunt, gramen,
896 6, 5 | aliquamdiu radicibus vixit herbarum: quo tempore helleborum,
897 17, 6 | sed cum dentibus fremeret hiantique ore morsum minaretur, digitos
898 3, 1 | militiae vestem haberet, media hieme, quae solito asperior inhorruerat,
899 6, 7 | nec multo post, cum sancto Hilario comperisset regis paenitentia
900 5, 1 | relicta militia sanctum Hilarium Pictavae episcopum civitatis,
901 24, 1 | eodem fere tempore fuisse in Hispania iuvenem, qui cum sibi multis
902 26, 3 | ipse, ut aiunt, ab inferis Homerus emergeret, posset exponere:
903 9, 3 | indignum esse episcopatu hominem vultu despicabilem, veste
904 25, 8 | laudatio! nisi quod mirum est homini illitterato ne hanc quidem
905 6, 2 | timebo, quid faciat mihi homo. statimque de conspectu
906 8, 1 | agrum Lupicini cuiusdam honorati secundum saeculum viri praeteriret,
907 26, 3 | concipi queant. numquam hora ulla momentumque praeteriit,
908 10, 7 | conveniebant. cibum una omnes post horam ieiunii accipiebant. vinum
909 7, 3 | eventum: vixque duarum fere horarum spatium intercesserat, videt
910 18, 3 | leprosum miserabili facie horrentibus cunctis osculatus est atque
911 17, 5 | limine ipso restitit dicens, horribile in atrio domus daemonium
912 4, 7 | 7. postero die hostes legatos de pace miserunt,
913 4, 9 | ut subactis sine sanguine hostibus nemo moreretur. ~
914 | huic
915 7, 2 | fuerat, ut absque baptismate humanis rebus excederet. corpus
916 16, 2 | per multum tempus nullo ad humanos usus corporis officio fungeretur:
917 2, 7 | vero atque humilitas ultra humanum modum. nam frugalitatem
918 1, 5 | 5. qui quidem error humanus litteris traditus in tantum
919 5, 2 | ordinationem, ne despexisse tamquam humiliorem videretur, non repudiavit. ~
920 25, 2 | credi non potest, qua me humilitate, qua benignitate susceperit,
921 23, 8 | itaque reliquum noctis hymnis psalmisque consumitur. ubi
922 | I
923 [Title] | Capp. I-III~
924 19, 4 | esset affectus, cum exanimis iaceret in cellula et immodicis
925 24, 3 | exstitisse, qui se Iohannen esse iactitaverit, ex quo conicere possumus,
926 13, 4 | facilemque arboris suae habuere iacturam, si inimicum sacrorum suorum
927 praef, 2| spopondisti. sed vereor, ne tu, ei ianua sis futurus, et emissus
928 14, 4 | secessit ad proxima loca, ibique per triduum cilicio tectus
929 15, 3 | ferire voluisset, in ipso ictu ferrum ei de manibus excussum
930 5, 4 | in caput eius librasset ictum, ferientis dexteram sustinuit
931 23, 5 | medio vestrum diversabor: idque vobis signum erit, in me
932 14, 4 | cilicio tectus et cinere, ieiunans semper atque orans, precabatur
933 10, 7 | cibum una omnes post horam ieiunii accipiebant. vinum nemo
934 26, 2 | temperamentum in abstinentia et in ieiuniis, potentiam in vigiliis et
935 6, 2 | 2. quocumque ieris vel quaecumque temptaveris,
936 24, 7 | Dominum; 'non se' inquit 'Iesus Dominus purpuratum nec diademate
937 12, 1 | turbam, quidnam id esset ignarus, paululum stetit: nam fere
938 4, 5 | constantior, si hoc, inquit, ignaviae adscribitur, non fidei,
939 14, 2 | virtute Martini ibi tantum ignis est operatus, ubi iussus
940 2 | II.~
941 3 | III.~
942 2, 6 | armis fuit, integer tamen ab iis vitiis, quibus illud hominum
943 4, 5 | Martinus intrepidus, immo illato sibi terrore constantior,
944 25, 4 | apud nos fuit, quam mundi illecebras et saeculi onera relinquenda,
945 18, 5 | 5. nam digitis illigatae aut collo inditae saepe
946 24, 4 | redimitus, calceis auro illitis, sereno ore, laeta facie,
947 25, 8 | nisi quod mirum est homini illitterato ne hanc quidem gratiam defuisse. ~
948 | illorum
949 | illos
950 22, 1 | sanctum virum conabatur illudere, visibilem se ei formis
951 24, 4 | claritate assumpti fulgoris illuderet, veste etiam regia indutus,
952 23, 8 | trahere volebat, bene conscius illudi illum diaboli arte non posse. ~
953 24, 2 | diceret: in quo etiam adeo illusit, ut eum quidam episcopus
954 1, 1 | vitas clarorum virorum stilo illustrassent. ~
955 9, 4 | irrisa dementia est, qui illustrem virum dum vituperare cupiunt
956 20, 4 | festum evocati, summi atque illustres viri, praefectus idemque
957 23, 8 | psalmisque consumitur. ubi illuxit dies, apprehensum dextera
958 6, 4 | totum orbem et maxime intra Illyricum pullulasset, cum adversus
959 21, 1 | transtulisset, qualibet ab eo sub imagine videretur. ~
960 25, 5 | sequendum, illum clamabat imitandum: beatumque esse praesens
961 1, 6 | ne is lateret qui esset imitandus. ~
962 13, 9 | regioni. nam nemo fere ex immani illa multitudine gentilium
963 6, 6 | vicina iam morte sensisset, imminens periculum oratione repulit
964 24, 3 | existentibus, Antichristi adventum imminere, qui iam in istis mysterium
965 14, 1 | antiquissimo et celeberrimo ignem immisisset, in proximam, immo adhaerentem
966 19, 4 | exanimis iaceret in cellula et immodicis doloribus cruciaretur, nocte
967 17, 4 | Martinus imposita manu puero immundum ab eo spiritum eiecit. quo
968 18, 2 | irruptione cogitare. ita cum haec immundus spiritus in media ecclesia
969 praef, 1| cum detrimento mei pudoris impenderem? ~
970 13, 2 | dum templum evertitur, imperante Domino quievissent, succidi
971 17, 5 | videre. cui cum ut discederet imperaret et patrem familias, qui
972 20, 7 | 7. quod factum imperator omnesque qui tunc aderant
973 20, 1 | cessisse constantiam -, cum ad imperatorem Maximum, ferocis ingenii
974 20, 2 | participem esse non posse, qui imperatores unum regno, alterum vita
975 20, 8 | cupiebat, bellum Valentiniano imperatori inferens, sciret se primo
976 20, 2 | regi supplicandum fuit, imperavit potius quam rogavit, et
977 20, 3 | se non sponte sumpsisse imperium affirmaret, sed impositam
978 20, 3 | modum gaudente rege, quod id impetrasset. ~
979 9, 3 | antistitem fuerant evocati, impie repugnabant, dicentes scilicet,
980 13, 9 | desiderata Dominum Iesum, relicto impietatis errore, crediderit. et vere
981 10, 2 | auctoritatis et gratiae, implebat episcopi dignitatem, ut
982 14, 5 | et opus coeptum devotus impleret. ~
983 2, 4 | puerili, quod postea devotus implevit. ~
984 5, 2 | officio sibi eum artius implicare et ministerio vincire divino.
985 2, 6 | quibus illud hominum genus implicari solet. ~
986 2, 5 | sacramentis militaribus implicatus est, uno tantum servo comite
987 17, 3 | adhuc gentilitatis errore implicitus tenebatur. spondet ergo
988 17, 4 | 4. ita Martinus imposita manu puero immundum ab eo
989 20, 3 | imperium affirmaret, sed impositam sibi a militibus divino
990 13, 9 | gentilium fuit, qui non impositione manus desiderata Dominum
991 25, 5 | pauperibus, quod erat factu impossibile, possibile fecisset exemplo. ~
992 praef, 1| scriptoribus reservandam impudens occupassem: sed petenti
993 1, 3 | sed non acerrime etiam impugnare dementia: quippe qui humanam
994 27, 7 | rerum fide et amore Christi impulsum ut scriberem, manifesta
995 26, 5 | cum esset summus sacerdos, impune etiam ab infimis clericis
996 1, 6 | commodi ducimus, ut non inanem ab hominibus memoriam, sed
997 1, 5 | multos plane aemulos vel inanis philosophiae vel stultae
998 1, 1 | studio et gloriae saeculari inaniter dediti exinde perennem,
999 1, 2 | et suam memoriam, licet incassum, propagabant, et propositis
1000 11, 2 | Martinus non temere adhibens incertis fidem, ab his, qui maiores
1001 11, 3 | derogans religioni, quia incertus erat, nec auctoritatem suam
1002 5, 4 | inter Alpes devia secutus incidit in latrones. cumque unus