| Table of Contents | Words: Alphabetical - Frequency - Inverse - Length - Statistics | Help | IntraText Library |
| Sulpicius Severus Vita Sancti Martini IntraText - Concordances (Hapax - words occurring once) |
bold = Main text
Cap. Par. grey = Comment text
1003 1, 6 | divinamque virtutem legentes incitabuntur. in quo ita nostri quoque
1004 19, 4 | nihil umquam pertulisse incommodi putaretur. ~
1005 20, 1 | notaretur seque degenere inconstantia regiae clientelae sacerdotalis
1006 20, 3 | voluntatem videri, penes quem tam incredibili eventu victoria fuisset,
1007 9, 2 | deducitur. mirum in modum incredibilis multitudo non solum ex illo
1008 25, 7 | quia multos ad hanc partem incredulos scio, quippe quos viderim
1009 22, 2 | daemonum protervis vocibus increpabat: sed omnia falsa et vana
1010 22, 3 | protervis Martinum vocibus increpantem, cur intra monasterium aliquos
1011 7, 3 | cum aliquamdiu orationi incubuisset sensissetque per spiritum
1012 26, 4 | quodam laboris levamine incudem suam feriunt, ita Martinus
1013 praef, 1| quod fore arbitror, sermo incultior legentibus displiceret omniumque
1014 26, 3 | praeteriit, quo non aut orationi incumberet aut insisteret lectioni,
1015 | inde
1016 21, 5 | sibi nuntiata fratribus indicabat. ~
1017 21, 3 | fratribus refert quid diabolus indicasset: sollicitos ire praecipit
1018 21, 4 | extremum tamen spiritum trahens indicat fratribus causam mortis
1019 8, 2 | esset hic fletus inquireret, indicatur unum ex familia servulum
1020 24, 8 | foetore complevit, ut indubia indicia relinqueret diabolum se
1021 5, 5 | latrocinia exercens esset indignus. ~
1022 18, 5 | digitis illigatae aut collo inditae saepe ab aegrotantibus morbos
1023 24, 8 | tanto foetore complevit, ut indubia indicia relinqueret diabolum
1024 3, 2 | tribuit, reliqua rursus induitur. interea de circumstantibus
1025 26, 2 | Dei tempus, quo vel otio indulserit vel negotio, sed ne cibo
1026 6, 7 | regis paenitentia potestatem indultam fuisse redeundi, Romae ei
1027 27, 2 | nisi pax, nisi misericordia inerat. plerumque etiam pro eorum,
1028 26, 1 | defecerint, sed quia nos, ut inertes poetae, extremo in opere
1029 2, 2 | illustris pueri spiravit infantia. ~
1030 26, 3 | non si ipse, ut aiunt, ab inferis Homerus emergeret, posset
1031 27, 6 | fore. de cetero si qui haec infideliter legerit, ipse peccabit. ~
1032 20, 7 | in regis prandio, quod in infimorum, iudicum conviviis nemo
1033 18, 4 | detractae crebras super infirmantibus egere virtutes. ~
1034 praef, 1| decreveram, quia, ut sum natura infirmissimus, iudicia humana vitabam,
1035 4, 4 | adversus hanc vocem tyrannus infremuit dicens, eum metu pugnae,
1036 16, 7 | puellae vim sancti liquoris infundit, statimque vox reddita est. ~
1037 27, 3 | atque, o nefas dolendum et ingemescendum, non alii fere insectatores
1038 16, 6 | descendit ad domum puellae. ingens turba pro foribus exspectabat,
1039 23, 9 | cum erat Martini oculis ingerenda, dissimulare diutius auf
1040 8, 2 | in qua corpus iacebat, ingreditur, exclusisque omnibus turbis
1041 5, 6 | 6. ingressusque evangelicam disputationem
1042 21, 4 | sibi excusso capite inter inguina cornu adegisse. nec multo
1043 3, 1 | hieme, quae solito asperior inhorruerat, adeo ut plerosque vis algoris
1044 9, 6 | perfecisti laudem propter inimicos tuos, ut destruas inimicum
1045 24, 3 | qui iam in istis mysterium iniquitatis operatur. ~
1046 14, 3 | gentilium, adeo ut non absque iniuria sit repulsus. ~
1047 5, 2 | imponeret, in quo quidam locus iniuriae videretur: itaque exorcistam
1048 26, 5 | tantam quippe adversum omnes iniurias patientiam assumpserat,
1049 6, 4 | est, multisque affectum iniuriis de civitate exturbavit. ~
1050 23, 2 | omnem humilitatem atque innocentiam mentitus, accessit habitavitque
1051 10, 3 | cellula usus est: dein cum inquietudinem se frequentantium ferre
1052 8, 2 | et quis esset hic fletus inquireret, indicatur unum ex familia
1053 22, 5 | miserabilis, ab hominum insectatione desisteres et te factorum
1054 27, 3 | ingemescendum, non alii fere insectatores eius, licet pauci admodum,
1055 6, 4 | princeps Arrianorum, gravissime insectatus est, multisque affectum
1056 3, 3 | 3. nocte igitur insecuta, cum se sopori dedisset,
1057 12, 1 | 1. Accidit autem insequenti tempore, dum iter ageret,
1058 20, 1 | Atque ut minora tantis inseram - quamvis, ut est nostrorum
1059 19, 1 | in ipso accessu ardoris inseruit, statimque fugata febris
1060 21, 2 | quia fallere non posset insidiis. quodam autem tempore cornu
1061 23, 7 | fratres admonet orationi insistere, ut manifestius eis Dominus
1062 26, 3 | orationi incumberet aut insisteret lectioni, quamquam etiam
1063 14, 6 | ita regressus ad vicum, inspectantibus gentilium turbis et quiescentibus,
1064 23, 7 | vestem omnes diligenter inspiciunt. erat autem summa mollitie,
1065 14, 5 | angeli hastati atque scutati instar militiae caelestis se obtulerunt,
1066 10, 5 | exemplum beati magistri instituebantur. ~
1067 7, 1 | cupiens sanctissimi viri institui disciplinis: paucisque interpositis
1068 6, 5 | itaque tempori arbitratus ad insulam, cui Gallinaria nomen est,
1069 23, 6 | fere noctem fremitu terram insultantium commoveri omne monasterium
1070 2, 6 | baptismum in armis fuit, integer tamen ab iis vitiis, quibus
1071 14, 7 | quo viso rustici, cum se intellegerent divino nutu obstupefactos
1072 24, 7 | revelante sibi spiritu, ut intellegeret diabolum esse, non Dominum; '
1073 3, 1 | omnesque miserum praeterirent, intellegit vir Deo plenus sibi illum,
1074 5, 2 | indignum se esse vociferans, intellexit vir altioris ingenii, uno
1075 6, 1 | se quo Dominus vocaret intendere, ait ad eum: ~
1076 26, 2 | cotidianam et animum caelo semper intentum nulla umquam - vere profiteor -
1077 2, 4 | aut circa ecclesiam semper intentus meditabatur adhuc in aetate
1078 7, 3 | duarum fere horarum spatium intercesserat, videt defunctum paulatim
1079 9, 5 | legendi eo die officium erat, interclusus a populo defuisset, turbatis
1080 23, 9 | reclamare miser coepit, interdictumque sibi esse dicebat, ne se
1081 | interdum
1082 21, 2 | virtus tua? unum de tuis modo interfeci'. ~
1083 20, 9 | Aquileiae muros Maximum interfecit. ~
1084 25, 1 | sumus, partim ab his, qui interfuerant vel sciebant, cognovimus. ~
1085 17, 5 | patrem familias, qui in interiore parte aedium morabatur,
1086 26, 2 | verbis utcumque potuerunt, interiorem vitam illius et conversationem
1087 7, 1 | institui disciplinis: paucisque interpositis diebus languore correptus
1088 22, 1 | offerebat: adversus quem semper interritus signo se crucis et orationis
1089 25, 1 | ab ipso, in quantum ille interrogari potuit, sciscitati sumus,
1090 12, 1 | fere quingentorum passuum intervallum erat, ut difficile fuerit
1091 13, 4 | 4. tum ille intrepide confisus in Domino facturum
1092 18, 3 | magnis secum turbis euntibus introiret, leprosum miserabili facie
1093 16, 7 | prostratus oravit. deinde aegram intuens dari sibi oleum postulat:
1094 3, 3 | texerat, parte vestitum. intueri diligentissime Dominum vestemque,
1095 17, 6 | digitos ei Martinus in os intulit: si habes, inquit, aliquid
1096 1, 5 | stultae illius virtutis invenerit. ~
1097 21, 4 | monasterio iam paene exanimis invenitur. extremum tamen spiritum
1098 2, 5 | qui felicibus eius actibus invidebat, cum esset annorum quindecim,
1099 27, 3 | nonnullos experti sumus invidos virtutis vitaeque eius,
1100 2, 3 | cum esset annorum decem, invitis parentibus ad ecclesiam
1101 23, 9 | Martino ostenderet. cumque invitum ire compellerent, inter
1102 24, 3 | quendam exstitisse, qui se Iohannen esse iactitaverit, ex quo
1103 22, 1 | ingerebat. nam interdum in Iovis personam, plerumque Mercuri,
1104 | ipsa
1105 | ipsis
1106 | ipsius
1107 27, 4 | necesse est, licet nosmet ipsos plerique circumlatrent:
1108 23, 4 | credendum cogi poterat. ille ei iram Domini et praesentes plagas,
1109 27, 4 | agnoverit, erubescat. nam si irascitur, de se dictum fatebitur,
1110 27, 1 | Nemo umquam illum vidit iratum, nemo commotum, nemo maerentem,
1111 9, 4 | sententiae sanioris haec illorum irrisa dementia est, qui illustrem
1112 4, 1 | 1. Interea irruentibus intra Gallias barbaris Iulianus
1113 15, 1 | gentilium rusticorum in eum irruit multitudo. cumque unus audacior
1114 21, 2 | ingenti fremitu cellulam eius irrupit, cruentamque ostendens dexteram
1115 18, 2 | barbaros nihil minus quam de irruptione cogitare. ita cum haec immundus
1116 7, 4 | foribus adstiterant statim irruunt. mirum spectaculum, quod
1117 24, 4 | videtur, quanta Martinum sub isdem diebus diabolus arte temptaverit.
1118 21, 3 | vehiculo ligna deferret, isse ad silvam nuntiant. iubet
1119 | ista
1120 praef, 5| erubescerem: quia nec magnam istarum umquam rerum scientiam contigissem,
1121 | istud
1122 13, 1 | 1. Item, cum in viro quodam templum
1123 12, 1 | insequenti tempore, dum iter ageret, ut gentilis cuiusdam
1124 24, 6 | quidquam responsi referret, iterare ausus est diabolus professionis
1125 26, 5 | dolus non fuit: neminem iudicans, neminem damnans, nulli
1126 praef, 1| reprehensionis dignissimus iudicarer, qui materiem disertis merito
1127 7, 6 | sententiam: tum per duos angelos iudici fuisse suggestum, hunc esse
1128 praef, 1| sum natura infirmissimus, iudicia humana vitabam, ne, quod
1129 22, 5 | vel hoc tempore, cum dies iudicii in proximo est, paeniteret,
1130 7, 6 | corpore exutum ad tribunal iudicis ductum deputandumque obscuris
1131 20, 7 | prandio, quod in infimorum, iudicum conviviis nemo episcoporum
1132 2, 2 | rege Constantio, deinde sub Iuliano Caesare militavit: non tamen
1133 4, 1 | irruentibus intra Gallias barbaris Iulianus Caesar coacto in unum exercitu
1134 21, 4 | causam mortis et vulneris: iunctis scilicet bubus dum dissoluta
1135 7, 1 | se ei quidam catechumenus iunxit, cupiens sanctissimi viri
1136 11, 5 | Martinus quid vidisset exposuit iussitque ex eo loco altare, quod
1137 7, 6 | ita per eosdem angelos se iussum reduci, et Martino redditum
1138 14, 2 | ignis est operatus, ubi iussus est. ~
1139 20, 4 | Evodius, vir quo nihil umquam iustius fuit, comites duo summa
1140 24, 1 | tempore fuisse in Hispania iuvenem, qui cum sibi multis signis
1141 23, 2 | eum fratres commorarentur, iuvenis quidam ad eum Anatolius
1142 | iuxta
1143 4 | IV.~
1144 [Title] | Capp. IV-VI~
1145 9 | IX.~
1146 7, 1 | languore correptus vi febrium laborabat. ~
1147 2, 8 | candidatum assistere scilicet laborantibus, opem ferre miseris, alere
1148 26, 4 | inter operandum pro quodam laboris levamine incudem suam feriunt,
1149 5, 3 | eo obstrictus precibus et lacrimis ut rediret. maestus, ut
1150 26, 5 | etiam ab infimis clericis laederetur, nec propter id eos aut
1151 24, 4 | auro illitis, sereno ore, laeta facie, ut nihil minus quam
1152 27, 1 | semper, caelestem quodammodo laetitiam vultu praeferens extra,
1153 13, 6 | pinum cum ingenti gaudio laetitiaque coeperunt. aderat eminus
1154 11, 4 | ostenderet. tum conversus ad laevam videt prope adsistere umbram
1155 16, 4 | mea moritur misero genere languoris, et quod ipsa est morte
1156 17, 5 | coepit, et obvios quosque laniare. commota domus, familia
1157 22, 4 | veniam criminosos, et semel lapsis nullam a Domino praestari
1158 8, 2 | unum ex familia servulum laqueo sibi vitam extorsisse. quo
1159 1, 6 | dedimus tamen operam, ne is lateret qui esset imitandus. ~
1160 5, 6 | praedicabat. quid longius morer? latro credidit prosecutusque Martinum
1161 5, 5 | Christi misericordia utpote latrocinia exercens esset indignus. ~
1162 11, 4 | de crimine confitetur: latronem se fuisse, ob scelera percussum,
1163 5, 4 | devia secutus incidit in latrones. cumque unus securi elevata
1164 5, 6 | disputationem verbum Dei latroni praedicabat. quid longius
1165 2, 7 | nam frugalitatem in eo laudari non est necesse, qua ita
1166 25, 8 | virtutibus quantula est ista laudatio! nisi quod mirum est homini
1167 9, 7 | lactantium, in Martino Domini laude perfecta, et ostensus pariter
1168 26, 3 | numquam animum ab oratione laxabat. ~
1169 7, 3 | membris omnibus commoveri et laxatis in usum videndi palpitare
1170 9, 4 | animadversum est graviter illum lectione prophetica tum notatum. ~
1171 26, 3 | incumberet aut insisteret lectioni, quamquam etiam inter legendum
1172 9, 6 | inimicum et defensorem. quo lecto clamor populi tollitur,
1173 9, 5 | 5. nam cum fortuito lector, sui legendi eo die officium
1174 praef, 3| videris, bona venia id a lectoribus postulabis, ut res potius
1175 9, 7 | divino nutu psalmum hunc lectum fuisse, ut testimonium operis
1176 1, 9 | 9. obsecro autem eos qui lecturi sunt, ut fidem dictis adhibeant,
1177 4, 7 | 7. postero die hostes legatos de pace miserunt, sua omnia
1178 9, 5 | cum fortuito lector, sui legendi eo die officium erat, interclusus
1179 1, 3 | posteritas emolumenti tulit legendo Hectorem pugnantem aut Socraten
1180 26, 3 | lectioni, quamquam etiam inter legendum aut si quid aliud forte
1181 1, 6 | militiam divinamque virtutem legentes incitabuntur. in quo ita
1182 praef, 3| acciderit et ab aliquibus, eum legi videris, bona venia id a
1183 8, 3 | illius defunctus erigitur: lentoque conamine enisus adsurgere,
1184 26, 4 | operandum pro quodam laboris levamine incudem suam feriunt, ita
1185 12, 3 | 3. levato ergo in adversos signo crucis
1186 praef, 5| his studiis olim fortasse libassem; totum id desuetudine tanti
1187 praef, 6| si tibi videtur, nomine libellus edatur. quod ut fieri valeat,
1188 26, 1 | 1. Sed iam finem liber postulat, sermo claudendus
1189 18, 2 | turbatione praesenti civitas liberata est. ~
1190 25, 4 | relinquenda, ut Dominum Iesum liberi expeditique sequeremur:
1191 5, 4 | securi elevata in caput eius librasset ictum, ferientis dexteram
1192 12, 5 | stare compulit, et cum libuit, abire permisit. ~
1193 10, 6 | monachis moris est, quicquam licebat, ars ibi exceptis scriptoribus
1194 17, 7 | nec tamen exire ei per os liceret, foeda relinquens vestigia
1195 9, 4 | nec vero aliud his facere licuit, quam quod populus Domino
1196 10, 4 | ambiebatur, reliquam planitiem Liger fluvius reducto paululum
1197 21, 3 | mercede conductum, ut vehiculo ligna deferret, isse ad silvam
1198 10, 4 | via adiri poterat. ipse ex lignis contextam cellulam habebat,
1199 17, 5 | familias cuiusdam domum, in limine ipso restitit dicens, horribile
1200 27, 2 | remotum et quietum venenatis linguis et vipereo ore carpebant. ~
1201 12, 2 | cerneret et agente vento lintea corpori superiecta volitarent,
1202 16, 1 | quod vel ex consequenti liquebit exemplo. ~
1203 16, 7 | in os puellae vim sancti liquoris infundit, statimque vox
1204 1, 5 | qui quidem error humanus litteris traditus in tantum valuit,
1205 19, 4 | contusi corporis superlinire livores: atque ita postero die restitutus
1206 14, 4 | itaque secessit ad proxima loca, ibique per triduum cilicio
1207 7, 6 | ductum deputandumque obscuris locis et vulgaribus turbis tristem
1208 5, 6 | latroni praedicabat. quid longius morer? latro credidit prosecutusque
1209 19, 5 | 5. sed longum est ire per singula: sufficiant
1210 11, 5 | 5. mirum in modum vocem loquentis qui aderant audiebant, personam
1211 21, 1 | apud eum invicem sermone loquerentur: diabolum vero ita conspicabilem
1212 11, 4 | imperat, nomen meritumque loqueretur. nomen edicit, de crimine
1213 23, 3 | tempore angelos apud se loqui solere dicebat. cum fidem
1214 21, 4 | bubus dum dissoluta artius lora constringit, bovem sibi
1215 8, 1 | praeteriret, clamore et luctu turbae plangentis excipitur, ~
1216 23, 7 | Clarus accurrit, adhibitoque lumine vestem omnes diligenter
1217 8, 1 | Nec multo post, dum agrum Lupicini cuiusdam honorati secundum
1218 27, 1 | iratum, nemo commotum, nemo maerentem, nemo ridentem: unus idemque
1219 7, 2 | in medio positum tristi maerentium fratrum frequentabatur officio,
1220 5, 3 | et lacrimis ut rediret. maestus, ut ferunt, peregrinationem
1221 10, 5 | erant, qui ad exemplum beati magistri instituebantur. ~
1222 7, 4 | 4. tum vero magna ad Dominum voce conversus
1223 praef, 5| non erubescerem: quia nec magnam istarum umquam rerum scientiam
1224 6, 5 | comite quodam presbytero, magnarum virtutum viro. hic aliquamdiu
1225 19, 3 | 3. Paulinus magni vir postmodum futurus exempli,
1226 18, 3 | portam civitatis illius magnis secum turbis euntibus introiret,
1227 1, 2 | propagabant, et propositis magnorum virorum exemplis non is
1228 26, 3 | posset exponere: adeo omnia, maiora in Martino sunt, quam ut
1229 11, 2 | nihil certi constans sibi maiorum memoria tradidisset. ~
1230 6, 3 | absolvit errore, patre in malis perseverante: plures tamen
1231 1, 9 | tacere quam falsa dicere maluissem. ~
1232 26, 5 | neminem damnans, nulli malum pro malo reddens. tantam
1233 22, 6 | miraculo recte memoriae mandabitur, in exemplum cavendi, si
1234 praef, 6| 6. sed tamen ne nos maneat tam molesta defensio, suppresso,
1235 27, 7 | Christi impulsum ut scriberem, manifesta exposuisse, vera dixisse:
1236 24, 5 | descensurus ad terram prius me manifestare tibi volui. ~
1237 23, 7 | admonet orationi insistere, ut manifestius eis Dominus quidnam id esset
1238 8, 3 | 3. mox vivescente vultu, marcescentibus oculis in ora illius defunctus
1239 11, 2 | clericis flagitabat nomen sibi martyris, tempus passionis ostendi:
1240 7, 5 | nos Martini virtutum vel materia vel testimonium fuit. ~
1241 26, 1 | opere neglegentes, victi materiae mole succumbimus. ~
1242 praef, 6| quod sufficit, loquatur materiam, non loquatur auctorem. ~
1243 praef, 1| dignissimus iudicarer, qui materiem disertis merito scriptoribus
1244 6, 3 | animo ac mente conceperat, matrem a gentilitatis absolvit
1245 20, 8 | 8. eidemque Maximo longe ante praedixit futurum
1246 20, 3 | 3. postremo, cum Maximus se non sponte sumpsisse
1247 | mea
1248 6, 4 | turbatam ecclesiam comperisset, Mediolani sibi monasterium statuit.
1249 6, 1 | Martinus inde progressus cum Mediolanum praeterisset, diabolus in
1250 2, 4 | ecclesiam semper intentus meditabatur adhuc in aetate puerili,
1251 20, 4 | frater regis et patruus: medius inter hos Martini presbyter
1252 | mei
1253 22, 4 | constanter, antiqua delicta melioris vitae conversatione purgari,
1254 7, 3 | videt defunctum paulatim membris omnibus commoveri et laxatis
1255 praef, 4| 4. meminerint etiam, salutem saeculo non
1256 3, 4 | 4. vere memor Dominus dictorum suorum,
1257 11, 2 | certi constans sibi maiorum memoria tradidisset. ~
1258 22, 6 | res digna miraculo recte memoriae mandabitur, in exemplum
1259 3, 2 | multi tamen, quibus erat mens sanior, altius gemere, quod
1260 20, 2 | rogatus abstinuit, dicens se mensae eius participem esse non
1261 25, 4 | Paulini, cuius supra fecimus mentionem, exemplum ingerebat, qui
1262 23, 2 | humilitatem atque innocentiam mentitus, accessit habitavitque aliquamdiu
1263 21, 3 | monachis, sed unum rusticum mercede conductum, ut vehiculo ligna
1264 22, 1 | Iovis personam, plerumque Mercuri, saepe etiam se Veneris
1265 11, 4 | ut quis esset vel cuius meriti esset sepultus ostenderet.
1266 praef, 1| iudicarer, qui materiem disertis merito scriptoribus reservandam
1267 11, 4 | trucem: imperat, nomen meritumque loqueretur. nomen edicit,
1268 23, 7 | mollitie, candore eximio, micanti purpura, nec tamen, cuius
1269 23, 6 | continebatur, crebris cerneres micare luminibus, fremitusque in
1270 10, 3 | duobus fere extra civitatem milibus monasterium sibi statuit. ~
1271 2, 5 | et catenatus sacramentis militaribus implicatus est, uno tantum
1272 4, 2 | arbitrabatur, si donativum non militaturus acciperet -, hactenus, inquit
1273 4, 2 | hactenus, inquit ad Caesarem, militavi tibi: ~
1274 4, 9 | 9. neque enim aliam pro milite suo Christus debuit praestare
1275 5, 1 | 1. Exinde relicta militia sanctum Hilarium Pictavae
1276 2, 2 | miles primum, post tribunus militum fuit. ipse armatam militiam
1277 22, 1 | Frequenter autem diabolus, dum mille nocendi artibus sanctum
1278 17, 6 | fremeret hiantique ore morsum minaretur, digitos ei Martinus in
1279 22, 1 | saepe etiam se Veneris ac Minervae transfiguratum vultibus
1280 3, 4 | quamdiu fecistis uni ex minimis istis, mihi fecistis, se
1281 20, 5 | moris est, pateram regi minister obtulit. ille sancto admodum
1282 5, 2 | eum artius implicare et ministerio vincire divino. sed cum
1283 2, 5 | caperent, hic tamen saepius ministraret. ~
1284 9, 5 | populo defuisset, turbatis ministris, dum exspectatur qui non
1285 10, 6 | habebatur, cui tamen operi minor aetas deputabatur: maiores
1286 20, 1 | 1. Atque ut minora tantis inseram - quamvis,
1287 14, 1 | 1. Nec minorem sub idem fere tempus eodem
1288 2, 7 | commilitones benignitas, mira caritas, patientia vero
1289 21, 5 | 5. in Martino illud mirabile erat, quod non solum hoc,
1290 13, 6 | coeperunt. aderat eminus turba mirantium. iamque paulatim nutare
1291 12, 2 | candido, tecta velamine misera per agros suos circumferre
1292 18, 3 | euntibus introiret, leprosum miserabili facie horrentibus cunctis
1293 22, 5 | 5. si tu ipse, miserabilis, ab hominum insectatione
1294 3, 1 | cum praetereuntes ut sui misererentur oraret omnesque miserum
1295 7, 3 | defixus, orationis suae ac misericordiae Domini intrepidus exspectabat
1296 2, 8 | laborantibus, opem ferre miseris, alere egentes, vestire
1297 16, 4 | dicens: filia mea moritur misero genere languoris, et quod
1298 12, 3 | vero mirum in modum videres miseros primum velut saxa riguisse. ~
1299 4, 7 | die hostes legatos de pace miserunt, sua omnia seque dedentes.
1300 4, 2 | existimans, quo peteret missionem - neque enim integrum sibi
1301 14, 5 | se obtulerunt, dicentes missos se a Domino, ut rusticam
1302 15, 4 | praedicatione sancta gentiles animos mitigabat, ut luce eis veritatis ostensa
1303 4, 7 | ne inermis ad proelium mitteretur. ~
1304 26, 1 | neglegentes, victi materiae mole succumbimus. ~
1305 praef, 6| tamen ne nos maneat tam molesta defensio, suppresso, si
1306 10, 8 | camelorum saetis vestiebantur: mollior ibi habitus pro crimine
1307 23, 7 | inspiciunt. erat autem summa mollitie, candore eximio, micanti
1308 26, 3 | queant. numquam hora ulla momentumque praeteriit, quo non aut
1309 2, 7 | illo tempore non miles, sed monachus putaretur. pro quibus rebus
1310 13, 9 | ecclesiis frequentissimis aut monasteriis sit repletus. nam ubi fana
1311 17, 5 | in interiore parte aedium morabatur, arripuisset, saevire dentibus
1312 18, 5 | inditae saepe ab aegrotantibus morbos fugaverunt. ~
1313 5, 6 | praedicabat. quid longius morer? latro credidit prosecutusque
1314 4, 9 | sine sanguine hostibus nemo moreretur. ~
1315 16, 4 | amplectitur dicens: filia mea moritur misero genere languoris,
1316 7, 2 | corpus invenit: ita subita mors fuerat, ut absque baptismate
1317 17, 6 | dentibus fremeret hiantique ore morsum minaretur, digitos ei Martinus
1318 1, 1 | 1. Plerique mortales studio et gloriae saeculari
1319 13, 7 | perdiderant, solam Martini mortem exspectantes. ~
1320 4, 8 | potuisset, tamen ne vel aliorum mortibus sancti violarentur obtutus,
1321 21, 4 | indicat fratribus causam mortis et vulneris: iunctis scilicet
1322 7, 4 | quod videbant vivere, quem mortuum reliquissent. ~
1323 18, 1 | 1. Interea cum de motu atque impetu barbarorum
1324 22, 2 | falsa et vana cognoscens non movebatur obiectis. ~
1325 12, 3 | crucis imperat turbae non moveri loco onusque deponere. hic
1326 23, 6 | discurrentium et murmur quoddam multarum vocum audiebatur. ~
1327 13, 9 | nemo fere ex immani illa multitudine gentilium fuit, qui non
1328 25, 4 | alius apud nos fuit, quam mundi illecebras et saeculi onera
1329 23, 6 | fremitusque in ea discurrentium et murmur quoddam multarum vocum audiebatur. ~
1330 20, 9 | viribus captum intra Aquileiae muros Maximum interfecit. ~
1331 praef, 6| titulum frontis erade, ut muta sit pagina et, quod sufficit,
1332 24, 3 | imminere, qui iam in istis mysterium iniquitatis operatur. ~
1333 11, 2 | fidem, ab his, qui maiores natu erant, presbyteris vel clericis
1334 praef, 1| decreveram, quia, ut sum natura infirmissimus, iudicia humana
1335 26, 2 | aut somno, nisi quantum naturae necessitas cogebat, vere
1336 27, 1 | vultu praeferens extra, naturam hominis videbatur. ~
1337 2, 8 | 8. necdum tamen regeneratus in Christo
1338 26, 2 | somno, nisi quantum naturae necessitas cogebat, vere fatebor, ~
1339 14, 7 | Martini colendum, idola autem neglegenda, quae nec sibi nec aliis
1340 26, 1 | poetae, extremo in opere neglegentes, victi materiae mole succumbimus. ~
1341 26, 2 | vel otio indulserit vel negotio, sed ne cibo quidem aut
1342 17, 1 | deduci eum ad se iubet: sed nequam spiritus nullo proferri
1343 21, 1 | diversas figuras spiritalis nequitiae transtulisset, qualibet
1344 1, 7 | tantum sibi conscius fuit, nesciuntur, quia laudem ab hominibus
1345 26, 4 | 4. nimirum ut fabris ferrariis moris
1346 18, 4 | die ad ecclesiam veniens nitenti cute gratias pro sanitate,
1347 12, 4 | promovere se summo conamine niterentur, ultra accedere non valentes
1348 10, 8 | est, quod multi inter eos nobiles habebantur, qui longe aliter
1349 23, 1 | Clarus quidam, adulescens nobilissimus, mox presbyter, nunc felici
1350 22, 1 | autem diabolus, dum mille nocendi artibus sanctum virum conabatur
1351 23, 6 | exspectatio. itaque ad mediam fere noctem fremitu terram insultantium
1352 26, 2 | vigiliis et orationibus, noctesque ab eo perinde ac dies actas
1353 23, 8 | 8. itaque reliquum noctis hymnis psalmisque consumitur.
1354 27, 4 | 4. nec vero quemquam nominari necesse est, licet nosmet
1355 1, 1 | perennem, ut putabant, memoriam nominis sui quaesierunt, si vitas
1356 27, 3 | 3. et vere nonnullos experti sumus invidos virtutis
1357 | nostrae
1358 | nostri
1359 | nostris
1360 20, 1 | inseram - quamvis, ut est nostrorum aetas temporum, quibus iam
1361 1, 8 | credidimus, si tantum excellentia notarentur: simul et legentibus consulendum
1362 20, 1 | principem omnium adulatio notaretur seque degenere inconstantia
1363 9, 4 | lectione prophetica tum notatum. ~
1364 10, 7 | accipiebant. vinum nemo noverat, nisi quem infirmitas coegisset. ~
1365 19, 3 | iam pupillam eius crassior nubes superducta texisset, oculum
1366 15, 1 | peteret, reiecto pallio nudam cervicem percussuro praebuit. ~
1367 3, 2 | vestire pauperem sine sui nuditate potuissent. ~
1368 2, 8 | alere egentes, vestire nudos, nihil sibi ex militiae
1369 3, 1 | Ambianensium civitatis pauperem nudum: qui cum praetereuntes ut
1370 22, 4 | criminosos, et semel lapsis nullam a Domino praestari posse
1371 25, 7 | testor spemque communem me ex nullius umquam ore tantum scientiae,
1372 13, 9 | exemploque convaluit, ut iam ibi nullos locus sit, qui non aut ecclesiis
1373 20, 6 | presbytero suo tradidit, nullum scilicet existimans digniorem,
1374 21, 3 | deferret, isse ad silvam nuntiant. iubet igitur aliquos ire
1375 21, 5 | antea praevidebat aut sibi nuntiata fratribus indicabat. ~
1376 16, 3 | civitatem illam Martinum venisse nuntiatur. quod ubi puellae pater
1377 23, 3 | processit, ut inter se ac Deum nuntios discurrere praedicaret,
1378 18, 1 | imperat ut, an verus esset hic nuntius, fateretur. ~
1379 13, 6 | mirantium. iamque paulatim nutare pinus et ruinam suam casura
1380 | ob
1381 4, 6 | dictis, ut inermis barbaris obiceretur. ~
1382 17, 5 | versus: Martinus se furenti obiecit, ac primum stare ei imperat. ~
1383 22, 2 | cognoscens non movebatur obiectis. ~
1384 13, 4 | sacrorum suorum casu illius obruissent. ~
1385 7, 6 | iudicis ductum deputandumque obscuris locis et vulgaribus turbis
1386 1, 9 | 9. obsecro autem eos qui lecturi sunt,
1387 7, 3 | ceteros iubet, ac foribus obseratis super exanimata defuncti
1388 17, 7 | attingere: et cum fugere de obsesso corpore poenis et cruciatibus
1389 13, 1 | ceteraque gentilium turba coepit obsistere. ~
1390 14, 5 | dum templum dirueretur, obsisteret: rediret ergo et opus coeptum
1391 16, 5 | qua ille voce confusus obstipuit et refugit dicens, hoc suae
1392 2, 4 | si aetatis infirmitas non obstitisset. animus tamen aut circa
1393 5, 3 | profectus est, multis ab eo obstrictus precibus et lacrimis ut
1394 14, 7 | intellegerent divino nutu obstupefactos atque perterritos, ne episcopo
1395 23, 7 | erat indutus, ostendit. obstupefactus ille convocat ceteros, ipse
1396 9, 1 | provolutus ut egrederetur obtinuit. ~
1397 27, 2 | etiam pro eorum, qui illius obtrectatores videbantur, solebat flere
1398 14, 5 | instar militiae caelestis se obtulerunt, dicentes missos se a Domino,
1399 4, 8 | mortibus sancti violarentur obtutus, exemit pugnae necessitatem. ~
1400 17, 5 | dentibus miser coepit, et obvios quosque laniare. commota
1401 1, 3 | 3. quid enim aut ipsis occasura cum saeculo scriptorum suorum
1402 20, 3 | adversariis nisi in acie occubuisse, tandem victus vel ratione
1403 praef, 1| scriptoribus reservandam impudens occupassem: sed petenti tibi saepius
1404 6, 7 | redeundi, Romae ei temptavit occurrere profectusque ad urbem est. ~
1405 10, 5 | fecerant. discipuli fere octoginta erant, qui ad exemplum beati
1406 27, 3 | vitaeque eius, qui in illo oderant, quod in se non videbant
1407 27, 5 | nos quoque cum tali viro oderint. ~
1408 22, 1 | transfiguratum vultibus offerebat: adversus quem semper interritus
1409 5, 2 | posse constringi, si id ei officii imponeret, in quo quidam
1410 16, 7 | aegram intuens dari sibi oleum postulat: quod cum benedixisset,
1411 1, 8 | comperta nobis erant, plura omisimus, quia sufficere credidimus,
1412 praef, 1| incultior legentibus displiceret omniumque reprehensionis dignissimus
1413 25, 4 | mundi illecebras et saeculi onera relinquenda, ut Dominum
1414 12, 4 | rotabantur, donec victi corporis onus ponunt: attoniti et semet
1415 12, 3 | imperat turbae non moveri loco onusque deponere. hic vero mirum
1416 2, 8 | assistere scilicet laborantibus, opem ferre miseris, alere egentes,
1417 1, 6 | 6. unde facturus mihi operae pretium videor, si vitam
1418 1, 6 | possimus, dedimus tamen operam, ne is lateret qui esset
1419 26, 4 | ferrariis moris est, qui inter operandum pro quodam laboris levamine
1420 24, 3 | istis mysterium iniquitatis operatur. ~
1421 14, 2 | Martini ibi tantum ignis est operatus, ubi iussus est. ~
1422 10, 6 | nulla habebatur, cui tamen operi minor aetas deputabatur:
1423 2, 8 | Christo agebat quendam bonis operibus baptismi candidatum assistere
1424 25, 4 | exemplum ingerebat, qui summis opibus abiectis Christum secutus
1425 11, 1 | locus, quem falsa hominum opinio, velut consepultis ibi martyribus,
1426 13, 2 | sequerentur: arborem illam succidi oportere, quia esset daemoni dedicata. ~
1427 4, 2 | 2. tum vero oportunum tempus existimans, quo peteret
1428 13, 8 | confisus in Domino intrepidus opperiens, cum iam fragorem sui pinus
1429 13, 8 | obviam manu, signum salutis opponit. tum vero - velut turbinis
1430 25, 3 | ita auctoritate illius oppressus sum, ut nefas putarem, si
1431 14, 3 | est, cum itidem templum opulentissimum superstitione religionis
1432 27, 6 | confido, omnibus sanctis opusculum istud gratum fore. de cetero
1433 26, 4 | agere videretur, semper orabat. ~
1434 24, 4 | quam diabolus putaretur, oranti in cellula adstitit. ~
1435 16, 5 | vehementius flens pater et orare ut exanimem visitaret: ~
1436 26, 2 | profiteor - nulla explicabit oratio. illam scilicet perseverantiam
1437 26, 2 | potentiam in vigiliis et orationibus, noctesque ab eo perinde
1438 praef, 4| salutem saeculo non ab oratoribus, cum utique, si utile fuisset,
1439 6, 4 | haeresis Arriana per totum orbem et maxime intra Illyricum
1440 20, 1 | elatum, plures ei diversis orbis partibus episcopi convenissent
1441 5, 2 | esse praecepit. quam ille ordinationem, ne despexisse tamquam humiliorem
1442 24, 3 | rettulerunt, eodem tempore in Oriente quendam exstitisse, qui
1443 2, 1 | Sabaria Pannoniarum oppido oriundus fuit, sed intra Italiam
1444 18, 3 | facie horrentibus cunctis osculatus est atque benedixit, statimque
1445 21, 2 | eius irrupit, cruentamque ostendens dexteram et admisso recens
1446 3, 4 | acceperat, est dignatus ostendere. ~
1447 11, 2 | martyris, tempus passionis ostendi: grandi se scrupulo permoveri,
1448 15, 4 | mitigabat, ut luce eis veritatis ostensa ipsi sua templa subverterent. ~
1449 9, 7 | Domini laude perfecta, et ostensus pariter et destructus esset
1450 26, 2 | opere Dei tempus, quo vel otio indulserit vel negotio,
1451 4, 7 | postero die hostes legatos de pace miserunt, sua omnia seque
1452 6, 7 | Hilario comperisset regis paenitentia potestatem indultam fuisse
1453 22, 5 | iudicii in proximo est, paeniteret, ego tibi vere confisus
1454 praef, 6| frontis erade, ut muta sit pagina et, quod sufficit, loquatur
1455 15, 1 | 1. Quid etiam in pago Aeduorum gestum sit, referam.
1456 14, 7 | Dominum crediderunt, clamantes palam et confitentes, Deum Martini
1457 20, 7 | celeberrimumque per omne palatium fuit, fecisse Martinum in
1458 13, 7 | 7. pallebant eminus monachi et periculo
1459 15, 1 | gladio peteret, reiecto pallio nudam cervicem percussuro
1460 16, 2 | praemortua vix tenui spiritu palpitabat. ~
1461 7, 3 | laxatis in usum videndi palpitare luminibus. ~
1462 2, 1 | Igitur Martinus Sabaria Pannoniarum oppido oriundus fuit, sed
1463 16, 2 | Treveris puella quaedam dira paralysis aegritudine tenebatur, [
1464 27, 7 | exposuisse, vera dixisse: paratumque, ut spero, habebit a Deo
1465 24, 1 | multis signis auctoritatem paravisset, eo usque elatus est, ut
1466 5, 3 | per soporem, ut patriam parentesque, quos adhuc gentilitas detinebat,
1467 1, 8 | consulendum fuit, ne quod his pareret copia congesta fastidium. ~
1468 praef, 1| premere et intra domesticos parietes cohibere decreveram, quia,
1469 18, 3 | 3. Apud Parisios vero, dum portam civitatis
1470 9, 7 | laude perfecta, et ostensus pariter et destructus esset inimicus. ~
1471 9, 6 | clamor populi tollitur, pars diversa confunditur. ~
1472 3, 2 | accinctus erat, mediam dividit partemque eius pauperi tribuit, reliqua
1473 20, 1 | plures ei diversis orbis partibus episcopi convenissent et
1474 20, 2 | abstinuit, dicens se mensae eius participem esse non posse, qui imperatores
1475 1, 2 | virorum exemplis non is parva aemulatio legentibus excitabatur.
1476 20, 8 | futurum esse victorem, sed parvo post tempore esse periturum. ~
1477 11, 2 | nomen sibi martyris, tempus passionis ostendi: grandi se scrupulo
1478 5, 3 | fratribus, multa se adversa passurum: quod postea probavit eventus. ~
1479 12, 1 | stetit: nam fere quingentorum passuum intervallum erat, ut difficile
1480 4, 3 | 3. patere ut nunc militem Deo: donativum
1481 13, 2 | quievissent, succidi arborem non patiebantur. ille eos sedulo commonere,
1482 2, 7 | benignitas, mira caritas, patientia vero atque humilitas ultra
1483 17, 5 | discederet imperaret et patrem familias, qui in interiore
1484 5, 3 | admonitus per soporem, ut patriam parentesque, quos adhuc
1485 17, 5 | in eodem oppido ingressus patris familias cuiusdam domum,
1486 20, 4 | praediti, frater regis et patruus: medius inter hos Martini
1487 19, 5 | singula: sufficiant haec vel pauca de plurimis, satisque sit,
1488 11, 3 | convalesceret, quodam die paucis secum adhibitis fratribus
1489 7, 1 | viri institui disciplinis: paucisque interpositis diebus languore
1490 25, 4 | temporum illustris viri Paulini, cuius supra fecimus mentionem,
1491 19, 3 | 3. Paulinus magni vir postmodum futurus
1492 3, 4 | in eodem se habitu, quem pauper acceperat, est dignatus
1493 3, 4 | istis, mihi fecistis, se in paupere professus est fuisse vestitum:
1494 3, 2 | mediam dividit partemque eius pauperi tribuit, reliqua rursus
1495 25, 5 | vendendo omnia et dando pauperibus, quod erat factu impossibile,
1496 27, 2 | corde nisi pietas, nisi pax, nisi misericordia inerat.
1497 27, 6 | infideliter legerit, ipse peccabit. ~
1498 22, 4 | absolvendos esse peccatis, qui peccare desierint. contra dicente
1499 19, 1 | casu ad eum delata fuerat, pectori puellae in ipso accessu
1500 20, 3 | eo Dei voluntatem videri, penes quem tam incredibili eventu
1501 4, 5 | aut galea, hostium cuneos penetrabo securus. ~
1502 19, 3 | texisset, oculum ei Martinus penicillo contigit pristinamque ei