bold = Main text
     Cap.  Par.                                       grey = Comment text

1503  5,  4   |            eum ad remotiora duxisset, percontari ab eo coepit, quisnam esset. ~
1504 praef,  3|               vitiosus forsitan sermo perculerit, quia regnum Dei non in
1505 11,  4   |        latronem se fuisse, ob scelera percussum, vulgi errore celebratum:
1506 15,  1   |         reiecto pallio nudam cervicem percussuro praebuit. ~
1507 13,  7   |        conterriti spem omnem fidemque perdiderant, solam Martini mortem exspectantes. ~
1508 praef,  5|            desuetudine tanti temporis perdidissem. ~
1509 22,  3   |          baptismum diversis erroribus perdidissent, conversos postea recepisset,
1510 25,  2   |           esset habitus a nobis, quem peregrinatione suscepta expeteremus. ~
1511  9,  6   |               infantium et lactantium perfecisti laudem propter inimicos
1512  9,  7   |               in Martino Domini laude perfecta, et ostensus pariter et
1513  6,  4   |             pullulasset, cum adversus perfidiam sacerdotum solus paene acerrime
1514 20,  8   |             futurum ut, si ad Italiam pergeret, quo ire cupiebat, bellum
1515 11,  3   |          adhibitis fratribus ad locum pergit. ~
1516 13,  7   |           pallebant eminus monachi et periculo iam propiore conterriti
1517  6,  6   |             morte sensisset, imminens periculum oratione repulit statimque
1518 26,  2   |          orationibus, noctesque ab eo perinde ac dies actas nullumque
1519 20,  8   |               parvo post tempore esse periturum. ~
1520 20,  1   |         Martino apostolica auctoritas permanebat. ~
1521 12,  5   |        compulit, et cum libuit, abire permisit. ~
1522 11,  2   |           ostendi: grandi se scrupulo permoveri, quod nihil certi constans
1523 praef,  3|              ut res potius quam verba perpendant et aequo animo ferant, si
1524 19,  2   |         statim puellam Deo voverit et perpetuae virginitati dicarit: profectusque
1525  1,  4   |             solam hominum memoriam se perpetuandos crediderunt, cum hominis
1526  1,  6   |            exemplo aliis mox futuram, perscripsero: quo utique ad veram sapientiam
1527 10,  1   |              idem enim constantissime perseverabat qui prius fuerat. ~
1528  6,  3   |       absolvit errore, patre in malis perseverante: plures tamen suo salvavit
1529 26,  2   |     explicabit oratio. illam scilicet perseverantiam et temperamentum in abstinentia
1530 16,  5   |           signum virtutis ostenderet. perstare vehementius flens pater
1531 14,  7   |              nutu obstupefactos atque perterritos, ne episcopo repugnarent,
1532 22,  4   |           contra dicente diabolo, non pertinere ad veniam criminosos, et
1533  1,  2   |     aeternamque vitam haec eorum cura pertinuit. ~
1534 19,  4   |             sanitati, ut nihil umquam pertulisse incommodi putaretur. ~
1535  1,  7   |              ad omnia illius potuerim pervenire: adeo ea, in quibus ipse
1536  9,  1   |       episcopatum Turonicae ecclesiae petebatur: sed cum erui monasterio
1537 praef,  1|              impudens occupassem: sed petenti tibi saepius negare non
1538  1,  4   |            scribendo aut pugnando vel philosophando, sed pie sancte religioseque
1539  1,  3   |       Hectorem pugnantem aut Socraten philosophantem? cum eos non solum imitari
1540  1,  5   |              plane aemulos vel inanis philosophiae vel stultae illius virtutis
1541  5,  1   |              militia sanctum Hilarium Pictavae episcopum civitatis, cuius
1542  1,  4   |       pugnando vel philosophando, sed pie sancte religioseque vivendo. ~
1543 27,  2   |          numquam in illius corde nisi pietas, nisi pax, nisi misericordia
1544 22,  5   |               o quam sancta de Domini pietate praesumptio, in qua etsi
1545 praef,  4|            praestare potuisset, sed a piscatoribus praedicatam esse. ~
1546  4,  8   |                         8. et quamvis pius Dominus servare militem
1547 20,  7   |             in quo contempti fuerant, placeret. celeberrimumque per omne
1548 23,  4   |             iram Domini et praesentes plagas, cur sancto non crederet,
1549  1,  5   |              tantum valuit, ut multos plane aemulos vel inanis philosophiae
1550  8,  1   |               clamore et luctu turbae plangentis excipitur, ~
1551 10,  4   |             rupe ambiebatur, reliquam planitiem Liger fluvius reducto paululum
1552 10,  6   |             non emere aut vendere, ut plerisque monachis moris est, quicquam
1553  1,  8   |            quas comperta nobis erant, plura omisimus, quia sufficere
1554 10,  8   |              et patientiam coegerant: pluresque ex eis postea episcopos
1555 19,  5   |          sufficiant haec vel pauca de plurimis, satisque sit, nos et in
1556 25,  2   |             susceperit, congratulatus plurimum et gavisus in Domino, quod
1557  3,  2   |          simile fecissent, cum utique plus habentes vestire pauperem
1558 20,  5   |         ambiens, ut ab illius dextera poculum sumeret. ~
1559 11,  4   |         commune, cum illos gloria, se poena retineret. ~
1560 17,  7   |             fugere de obsesso corpore poenis et cruciatibus cogeretur
1561 26,  1   |              sed quia nos, ut inertes poetae, extremo in opere neglegentes,
1562  3,  5   |              renuntiaturum se saeculo pollicebatur. qua Martinus exspectatione
1563 22,  5   |            Iesu Christo misericordiam pollicerer. o quam sancta de Domini
1564 13,  4   |        confisus in Domino facturum se pollicetur. hic vero ad istius modi
1565 12,  4   |             donec victi corporis onus ponunt: attoniti et semet invicem
1566  9,  6   |          defensorem. quo lecto clamor populi tollitur, pars diversa confunditur. ~
1567  3,  1   |         exstingueret, obvium habet in porta Ambianensium civitatis pauperem
1568 18,  3   |               Apud Parisios vero, dum portam civitatis illius magnis
1569 22,  6   |        quaedam in eo Martini virtutum portio est et res digna miraculo
1570 20,  4   |          autem in sellula iuxta regem posita consederat. ~
1571  7,  2   |            excederet. corpus in medio positum tristi maerentium fratrum
1572 14,  7   |             nec sibi nec aliis adesse possent. ~
1573 25,  5   |               erat factu impossibile, possibile fecisset exemplo. ~
1574 25,  5   |            sententiam Domini dives et possidens multa vendendo omnia et
1575  1,  6   |        viximus, ut exemplo aliis esse possimus, dedimus tamen operam, ne
1576 24,  3   |         iactitaverit, ex quo conicere possumus, istius modi pseudoprofetis
1577  3,  5   |           suspensus per biennium fere posteaquam est baptismum consecutus,
1578  1,  3   |              gloria profuit? aut quid posteritas emolumenti tulit legendo
1579          | postmodum
1580 23,  5   |                                    5. postremum in hanc vocem erupisse fertur:
1581 praef,  3|            bona venia id a lectoribus postulabis, ut res potius quam verba
1582  2,  3   |              seque catechumenum fieri postulavit. ~
1583 26,  2   |           abstinentia et in ieiuniis, potentiam in vigiliis et orationibus,
1584 25,  2   |              quidem tempore credi non potest, qua me humilitate, qua
1585 21,  4   |              diabolo data fuerit haec potestas. ~
1586 20,  4   |               fuit, comites duo summa potestate praediti, frater regis et
1587 17,  6   |             si habes, inquit, aliquid potestatis, hos devora. ~
1588  1,  7   |             nequaquam ad omnia illius potuerim pervenire: adeo ea, in quibus
1589 26,  2   |             explicari verbis utcumque potuerunt, interiorem vitam illius
1590 praef,  1|               tibi saepius negare non potui. quid enim esset, quod non
1591  3,  2   |            pauperem sine sui nuditate potuissent. ~
1592 13,  9   |               miraculo, monachi flere prae gaudio, Christi nomen in
1593 15,  1   |             nudam cervicem percussuro praebuit. ~
1594  5,  2   |            itaque exorcistam eum esse praecepit. quam ille ordinationem,
1595 25,  4   |             his temporibus evangelica praecepta complesset: ~
1596 21,  3   |            indicasset: sollicitos ire praecipit per cellulas singulorum,
1597  9,  4   |         episcopos tamen qui adfuerant praecipue Defensor quidam dicitur
1598 20,  1   |            atque corrupta sunt, paene praecipuum sit, adulationi regiae sacerdotalem
1599 10,  4   |       desideraret. ex uno enim latere praecisa montis excelsi rupe ambiebatur,
1600  9,  4   |          virum dum vituperare cupiunt praedicabant. nec vero aliud his facere
1601  5,  6   |      disputationem verbum Dei latroni praedicabat. quid longius morer? latro
1602 23,  3   |               Deum nuntios discurrere praedicaret, iamque se unum ex profetis
1603 13,  9   |           nomen in commune ab omnibus praedicari: satisque constitit eo die
1604 praef,  4|         potuisset, sed a piscatoribus praedicatam esse. ~
1605 15,  4   |            eorum fana destrueret, ita praedicatione sancta gentiles animos mitigabat,
1606 20,  4   |           comites duo summa potestate praediti, frater regis et patruus:
1607  3,  4   |             dictorum suorum, qui ante praedixerat: quamdiu fecistis uni ex
1608 praef    |                                       Praefatio~
1609 19,  1   |                1. Arborius autem, vir praefectorius, sancti admodum et fidelis
1610 20,  4   |           summi atque illustres viri, praefectus idemque consul Evodius,
1611 27,  1   |            quodammodo laetitiam vultu praeferens extra, naturam hominis videbatur. ~
1612 24,  7   |             est, nisi crucis stigmata praeferentem venisse non credam'. ~
1613 24,  4   |          temptaverit. quodam enim die praemissa preceet circumiectus ipse
1614 23,  4   |                ille ei iram Domini et praesentes plagas, cur sancto non crederet,
1615 18,  2   |         fateretur, metu et turbatione praesenti civitas liberata est. ~
1616 25,  4   |             praestantissimumque nobis praesentium temporum illustris viri
1617 14,  5   |        rusticam multitudinem fugarent praesidiumque Martino ferrent, ne quis,
1618  3,  5   |            cui contubernium familiare praestabat: etenim transacto tribunatus
1619  3,  1   |               aliis misericordiam non praestantibus, reservari. ~
1620 25,  4   |               expeditique sequeremur: praestantissimumque nobis praesentium temporum
1621 22,  4   |          semel lapsis nullam a Domino praestari posse clementiam, tunc in
1622 10,  1   |       episcopatu qualem se quantumque praestiterit, non est nostrae facultatis
1623  4,  7   |            viri fuisse victoriam, cui praestitum sit, ne inermis ad proelium
1624 22,  5   |              sancta de Domini pietate praesumptio, in qua etsi auctoritatem
1625  3,  1   |               pauperem nudum: qui cum praetereuntes ut sui misererentur oraret
1626 26,  3   |         numquam hora ulla momentumque praeteriit, quo non aut orationi incumberet
1627  3,  1   |               oraret omnesque miserum praeterirent, intellegit vir Deo plenus
1628  8,  1   |       honorati secundum saeculum viri praeteriret, clamore et luctu turbae
1629 20,  6   |             erant proximi, presbytero praetulisset. ~
1630 21,  5   |              accidissent, longe antea praevidebat aut sibi nuntiata fratribus
1631 20,  7   |             fecisse Martinum in regis prandio, quod in infimorum, iudicum
1632  5,  6   |               orans ut pro se Dominum precaretur. idemque postea religiosam
1633 24,  4   |             quodam enim die praemissa preceet circumiectus ipse luce purpurea,
1634 praef,  1|        Martini scripseram, scheda sua premere et intra domesticos parietes
1635 11,  2   |               qui maiores natu erant, presbyteris vel clericis flagitabat
1636  1,  6   |             unde facturus mihi operae pretium videor, si vitam sanctissimi
1637  2,  2   |              non tamen sponte, quia a primis fere annis divinam potius
1638  7,  5   |            plures postea vixit annos, primusque apud nos Martini virtutum
1639  6,  4   |              eum Auxentius, auctor et princeps Arrianorum, gravissime insectatus
1640 20,  1   |           convenissent et foeda circa principem omnium adulatio notaretur
1641  7,  6   |             Martino redditum vitaeque pristinae restitutum. ~
1642 19,  3   |           Martinus penicillo contigit pristinamque ei sanitatem sublato omni
1643  1,  9   |            quicquam nisi compertum et probatum scripsisse arbitrentur:
1644  5,  3   |         adversa passurum: quod postea probavit eventus. ~
1645 23,  3   |                               3. dein procedente tempore angelos apud se
1646 17,  1   |            tempore Taetradii cuiusdam proconsularis viri servus daemonio correptus
1647 praef,  2|        libellum edidi, qua nulli a te prodendum reor, quia id spopondisti.
1648  2,  5   |             ad militiam scriberentur, prodente patre, qui felicibus eius
1649  4,  7   |         praestitum sit, ne inermis ad proelium mitteretur. ~
1650 14,  6   |          turbis et quiescentibus, dum profanam aedem usque ad fundamenta
1651 17,  2   |               vero Martinus negare se profani et gentilis domum adire
1652 12,  2   |        corpori superiecta volitarent, profanos sacrificiorum ritus agi
1653  5,  3   |               voluntate sancti Hilari profectus est, multis ab eo obstrictus
1654 17,  1   |             sed nequam spiritus nullo proferri modo de cellula, in qua
1655 23,  2   |             eum Anatolius nomine, sub professione monachi omnem humilitatem
1656 23,  6   |           vero grandis omnium ad hanc professionem exspectatio. itaque ad mediam
1657 24,  6   |            iterare ausus est diabolus professionis audaciam: 'Martine, quid
1658  3,  4   |               fecistis, se in paupere professus est fuisse vestitum: et
1659 23,  3   |        praedicaret, iamque se unum ex profetis haberi volebat. ~
1660 26,  2   |          intentum nulla umquam - vere profiteor - nulla explicabit oratio.
1661 24,  1   |              elatus est, ut se Heliam profiteretur. ~
1662  5,  5   |               tum vero constantissime profitetur, numquam se tam fuisse securum,
1663  1,  3   |              scriptorum suorum gloria profuit? aut quid posteritas emolumenti
1664  6,  1   |               1. Igitur Martinus inde progressus cum Mediolanum praeterisset,
1665 12,  4   |                          4. dein, cum promovere se summo conamine niterentur,
1666 25,  6   |            scripturarum quaestionibus promptus et facilis! ~
1667  1,  2   |             memoriam, licet incassum, propagabant, et propositis magnorum
1668 11,  4   |             conversus ad laevam videt prope adsistere umbram sordidam,
1669 16,  3   |              exspectationem adstabant propinqui, cum subito ad civitatem
1670 13,  7   |               monachi et periculo iam propiore conterriti spem omnem fidemque
1671  1,  2   |             incassum, propagabant, et propositis magnorum virorum exemplis
1672 10,  2   |              dignitatem, ut non tamen propositum monachi virtutemque desereret. ~
1673 21,  1   |         oculis habebat, ut sive se in propria substantia contineret, sive
1674 10,  6   |                  6. nemo ibi quicquam proprium habebat, omnia in medium
1675  7,  1   |   praeterisset, ita eum est vestigiis prosecutus: cumque ab eo gratissime
1676  5,  6   |         longius morer? latro credidit prosecutusque Martinum viae reddidit,
1677  7,  3   |               defuncti fratris membra prosternitur. et cum aliquamdiu orationi
1678 16,  7   |          istius modi rebus arma, solo prostratus oravit. deinde aegram intuens
1679 13,  8   |              in loco steterant, paene prostraverit. ~
1680  4,  5   |              signo crucis, non clipeo protectus aut galea, hostium cuneos
1681 22,  1   |           crucis et orationis auxilio protegebat. ~
1682  9,  1   |              simulato ad genua illius provolutus ut egrederetur obtinuit. ~
1683 14,  1   |      celeberrimo ignem immisisset, in proximam, immo adhaerentem domum
1684 20,  6   |             aut eos, qui a rege erant proximi, presbytero praetulisset. ~
1685 22,  5   |          tempore, cum dies iudicii in proximo est, paeniteret, ego tibi
1686 11,  1   |             erat haud longe ab oppido proximus monasterio locus, quem falsa
1687 23,  8   |         itaque reliquum noctis hymnis psalmisque consumitur. ubi illuxit
1688  9,  7   |              habitum est, divino nutu psalmum hunc lectum fuisse, ut testimonium
1689  9,  6   |                                    6. psalmus autem hic erat: ex ore infantium
1690  9,  5   |              e circumstantibus sumpto psalterio, quem primum versum invenit,
1691 24,  3   |        conicere possumus, istius modi pseudoprofetis existentibus, Antichristi
1692  6,  4   |               esset affectus - nam et publice virgis caesus est et ad
1693 praef,  1|            tuo vel cum detrimento mei pudoris impenderem? ~
1694 16,  2   |                           2. Treveris puella quaedam dira paralysis aegritudine
1695  2,  2   |            servitutem sacra illustris pueri spiravit infantia. ~
1696  2,  4   |           meditabatur adhuc in aetate puerili, quod postea devotus implevit. ~
1697  1,  4   |           quaerere, non scribendo aut pugnando vel philosophando, sed pie
1698  1,  3   |     emolumenti tulit legendo Hectorem pugnantem aut Socraten philosophantem?
1699  4,  3   |                Christi ego miles sum: pugnare mihi non licet. ~
1700  4,  3   |           militem Deo: donativum tuum pugnaturus accipiat, Christi ego miles
1701  6,  4   |             et maxime intra Illyricum pullulasset, cum adversus perfidiam
1702 14,  6   |            atque simulacra redegit in pulverem. ~
1703 19,  3   |               dolere coepisset et iam pupillam eius crassior nubes superducta
1704 22,  4   |          melioris vitae conversatione purgari, et per misericordiam Domini
1705 25,  7   |          tantum [ingenii] boni et tam puri sermonis audisse. ~
1706 23,  7   |               candore eximio, micanti purpura, nec tamen, cuius esset
1707 24,  7   |             se' inquit 'Iesus Dominus purpuratum nec diademate renidentem
1708 24,  4   |        preceet circumiectus ipse luce purpurea, quo facilius claritate
1709  1,  1   |            dediti exinde perennem, ut putabant, memoriam nominis sui quaesierunt,
1710 13,  8   |             turbinis modo retro actam putares - diversam in partem ruit,
1711  9,  2   |            itinere civium turbis, sub quadam custodia ad civitatem usque
1712          | quaecumque
1713  5,  5   |        respondit Christianum se esse. quaerebat etiam ab eo an timeret.
1714  6,  1   |            obvium tulit, quo tenderet quaerens. cumque id a Martino responsi
1715  1,  4   |          vitam quam perennem memoriam quaerere, non scribendo aut pugnando
1716  1,  1   |        putabant, memoriam nominis sui quaesierunt, si vitas clarorum virorum
1717 25,  6   |              absolvendis scripturarum quaestionibus promptus et facilis! ~
1718 10,  1   |            Iam vero sumpto episcopatu qualem se quantumque praestiterit,
1719 21,  1   |              nequitiae transtulisset, qualibet ab eo sub imagine videretur. ~
1720          | quamdiu
1721 25,  8   |        quamquam in Martini virtutibus quantula est ista laudatio! nisi
1722 10,  1   |           sumpto episcopatu qualem se quantumque praestiterit, non est nostrae
1723 19,  1   |            cum filia eius gravissimis quartanae febribus ureretur, epistulam
1724 26,  3   |                quam ut verbis concipi queant. numquam hora ulla momentumque
1725 praef,  2|            emissus semel revocari non queat. ~
1726 27,  4   |                           4. nec vero quemquam nominari necesse est, licet
1727          | quibusdam
1728          | quidquam
1729 14,  6   |    inspectantibus gentilium turbis et quiescentibus, dum profanam aedem usque
1730 27,  2   |              peccatis, qui remotum et quietum venenatis linguis et vipereo
1731 13,  2   |           evertitur, imperante Domino quievissent, succidi arborem non patiebantur.
1732  2,  5   |          invidebat, cum esset annorum quindecim, captus et catenatus sacramentis
1733 12,  1   |             paululum stetit: nam fere quingentorum passuum intervallum erat,
1734          | quocumque
1735 27,  1   |        idemque fuit semper, caelestem quodammodo laetitiam vultu praeferens
1736          | quoddam
1737 17,  5   |               miser coepit, et obvios quosque laniare. commota domus,
1738          | quotiens
1739 17,  1   |            potuit: ita in advenientes rabidis dentibus saeviebat. ~
1740  6,  5   |         virtutum viro. hic aliquamdiu radicibus vixit herbarum: quo tempore
1741 14,  2   |           quod ubi Martinus advertit, rapido cursu tectum domus scandit,
1742 10,  7   |                                    7. rarus cuiquam extra cellulam suam
1743 20,  3   |         occubuisse, tandem victus vel ratione vel precibus ad convivium
1744  1,  6   |              in quo ita nostri quoque rationem commodi ducimus, ut non
1745 22,  6   |             sermo exortus est, non ab re videtur, licet extrinsecus,
1746 21,  2   |         ostendens dexteram et admisso recens scelere gaudens 'ubi est'
1747 13,  9   |              regionibus Christi nomen receperant: quod adeo virtutibus illius
1748 18,  4   |            gratias pro sanitate, quam receperat, agebat. nec praetereundum
1749 16,  1   |          accesserit, qui non continuo receperit sanitatem: quod vel ex consequenti
1750 22,  3   |        perdidissent, conversos postea recepisset, exponentem crimina singulorum: ~
1751 10,  5   |              superiecti montis cavato receptacula sibi fecerant. discipuli
1752 23,  9   |                 9. tum vero reniti ac reclamare miser coepit, interdictumque
1753          | recte
1754 16,  4   |              confido enim quod per te reddenda sit sanitati. ~
1755 26,  5   |         damnans, nulli malum pro malo reddens. tantam quippe adversum
1756 16,  7   |               infundit, statimque vox reddita est. ~
1757  7,  6   |             iussum reduci, et Martino redditum vitaeque pristinae restitutum. ~
1758  7,  5   |                                5. ita redditus vitae, statim baptismum
1759 14,  6   |            aras omnes atque simulacra redegit in pulverem. ~
1760  6,  7   |            potestatem indultam fuisse redeundi, Romae ei temptavit occurrere
1761 24,  4   |           diademate ex gemmis auroque redimitus, calceis auro illitis, sereno
1762  7,  6   |              eosdem angelos se iussum reduci, et Martino redditum vitaeque
1763 17,  7   |            faucibus accepisset, longe reductis dentibus digitos beati viri
1764 10,  4   |               planitiem Liger fluvius reducto paululum sinu clauserat:
1765 15,  1   |             pago Aeduorum gestum sit, referam. ubi dum templum itidem
1766 25,  7   |            quos viderim me ipso etiam referente non credere, Iesum testor
1767 24,  6   |         taceret nec quidquam responsi referret, iterare ausus est diabolus
1768 21,  3   |             ille convocatis fratribus refert quid diabolus indicasset:
1769 27,  5   |                                5. non refugimus autem, ut, si qui eius modi
1770 16,  5   |            voce confusus obstipuit et refugit dicens, hoc suae non esse
1771  2,  8   |                       8. necdum tamen regeneratus in Christo agebat quendam
1772 24,  4   |       fulgoris illuderet, veste etiam regia indutus, diademate ex gemmis
1773  2,  5   |               sed cum edictum esset a regibus, ut veteranorum filii ad
1774 13,  9   |              die salutem illi venisse regioni. nam nemo fere ex immani
1775 13,  9   |             immo paene nulli in illis regionibus Christi nomen receperant:
1776 20,  3   |               a militibus divino nutu regni necessitatem armis defendisse,
1777 20,  2   |           posse, qui imperatores unum regno, alterum vita expulisset. ~
1778 praef,  3|       forsitan sermo perculerit, quia regnum Dei non in eloquentia, sed
1779 15,  1   |           stricto eum gladio peteret, reiecto pallio nudam cervicem percussuro
1780  5,  1   |                             1. Exinde relicta militia sanctum Hilarium
1781 23,  1   |            felici beatus excessu, cum relictis omnibus se ad Martinum contulisset,
1782 13,  9   |             desiderata Dominum Iesum, relicto impietatis errore, crediderit.
1783 11,  3   |            abstinuisset, nec derogans religioni, quia incertus erat, nec
1784  5,  3   |           adhuc gentilitas detinebat, religiosa sollicitudine visitaret,
1785  5,  6   |            precaretur. idemque postea religiosam agens vitam visus est, adeo
1786  1,  4   |         philosophando, sed pie sancte religioseque vivendo. ~
1787 25,  4   |           illecebras et saeculi onera relinquenda, ut Dominum Iesum liberi
1788 17,  7   |              ei per os liceret, foeda relinquens vestigia fluxu ventris egestus
1789 24,  8   |         complevit, ut indubia indicia relinqueret diabolum se fuisse. hoc
1790 10,  4   |              excelsi rupe ambiebatur, reliquam planitiem Liger fluvius
1791 11,  1   |                             1. Sed ut reliquas virtutes eius, quas in episcopatu
1792  7,  4   |         videbant vivere, quem mortuum reliquissent. ~
1793 23,  8   |                             8. itaque reliquum noctis hymnis psalmisque
1794  5,  4   |              traditur. qui cum eum ad remotiora duxisset, percontari ab
1795 27,  2   |           solebat flere peccatis, qui remotum et quietum venenatis linguis
1796 10,  4   |             qui locus tam secretus et remotus erat, ut eremi solitudinem
1797 24,  7   |              purpuratum nec diademate renidentem venturum esse praedixit:
1798  3,  5   |      transacto tribunatus sui tempore renuntiaturum se saeculo pollicebatur.
1799  3,  5   |             nec tamen statim militiae renuntiavit, tribuni sui precibus evictus,
1800 praef,  2|              qua nulli a te prodendum reor, quia id spopondisti. sed
1801  6,  4   |             exire compulsus - Italiam repetens, cum intra Gallias quoque
1802 13,  9   |   frequentissimis aut monasteriis sit repletus. nam ubi fana destruxerat,
1803 26,  5   |        quantum in ipso fuit, caritate reppulerit. ~
1804 praef,  1|      legentibus displiceret omniumque reprehensionis dignissimus iudicarer, qui
1805  5,  2   |             humiliorem videretur, non repudiavit. ~
1806  9,  3   |     antistitem fuerant evocati, impie repugnabant, dicentes scilicet, contemptibilem
1807 22,  4   |                   4. Martinum diabolo repugnantem respondisse constanter,
1808 14,  7   |              perterritos, ne episcopo repugnarent, omnes fere Iesum Dominum
1809  6,  4   |       sacerdotum solus paene acerrime repugnaret multisque suppliciis esset
1810  6,  6   |           imminens periculum oratione repulit statimque omnis dolor fugatus
1811 14,  3   |             ut non absque iniuria sit repulsus. ~
1812  1,  7   |               laudem ab hominibus non requirens, quantum in ipso fuit, omnes
1813 praef,  1|          disertis merito scriptoribus reservandam impudens occupassem: sed
1814  2,  8   |             praeter cotidianum victum reservare: iam tum evangelii non surdus
1815  3,  1   |      misericordiam non praestantibus, reservari. ~
1816  6,  2   |               tunc ei prophetica voce respondens, Dominus mihi, inquit, adiutor
1817 22,  4   |          Martinum diabolo repugnantem respondisse constanter, antiqua delicta
1818  5,  5   |                                    5. respondit Christianum se esse. quaerebat
1819  9,  4   |               Defensor quidam dicitur restitisse: unde animadversum est graviter
1820  5,  2   |            divino. sed cum saepissime restitisset, indignum se esse vociferans,
1821 19,  3   |         sanitatem sublato omni dolore restituit. ~
1822  7,  6   |           redditum vitaeque pristinae restitutum. ~
1823 19,  4   |        livores: atque ita postero die restitutus est sanitati, ut nihil umquam
1824 20,  9   |                deinde post annum fere resumptis viribus captum intra Aquileiae
1825 15,  2   |           dexteram altius extulisset, resupinus ruit, consternatusque divino
1826 11,  4   |            cum illos gloria, se poena retineret. ~
1827 14,  2   |       cerneres contra vim venti ignem retorqueri, ut compugnantium inter
1828 13,  8   |            vero - velut turbinis modo retro actam putares - diversam
1829  4,  6   |                                    6. retrudi ergo in custodiam iubetur,
1830 24,  3   |              etiam ex fratribus nobis rettulerunt, eodem tempore in Oriente
1831 24,  8   |               itaque gestum, ut supra rettuli, ex ipsius Martini ore cognovi,
1832 24,  7   |                          7. tum ille, revelante sibi spiritu, ut intellegeret
1833 praef,  2|             futurus, et emissus semel revocari non queat. ~
1834 27,  1   |        commotum, nemo maerentem, nemo ridentem: unus idemque fuit semper,
1835  3,  2   |            interea de circumstantibus ridere nonnulli, quia deformis
1836 12,  4   |           ultra accedere non valentes ridiculam in vertiginem rotabantur,
1837 12,  3   |             miseros primum velut saxa riguisse. ~
1838 12,  2   |                profanos sacrificiorum ritus agi credidit: quia esset
1839 16,  3   |           cucurrit exanimis pro filia rogaturus. ~
1840 20,  2   |           fuit, imperavit potius quam rogavit, et a convivio eius frequenter
1841 16,  4   |          vivit, iam carne praemortua. rogo ut eam adeas atque benedicas:
1842  6,  7   |             indultam fuisse redeundi, Romae ei temptavit occurrere profectusque
1843 12,  4   |               ridiculam in vertiginem rotabantur, donec victi corporis onus
1844 13,  3   |           succidemus hanc arborem, tu ruentem excipe: et si tecum est
1845 13,  8   |             iam cadenti, iam super se ruenti, elevata obviam manu, signum
1846 24,  2   |               ut eum quidam episcopus Rufus nomine ut Deum adoraret:
1847 13,  6   |              paulatim nutare pinus et ruinam suam casura imitari. ~
1848 18,  2   |            daemonas secum fuisse, qui rumorem hunc per populum dispersissent,
1849 10,  4   |               praecisa montis excelsi rupe ambiebatur, reliquam planitiem
1850          | rursum
1851          | rursus
1852 14,  7   |                           7. quo viso rustici, cum se intellegerent divino
1853  9,  1   |     monasterio suo non facile posset, Rusticius quidam, unus e civibus,
1854 13,  8   |               in partem ruit, adeo ut rusticos, qui toto in loco steterant,
1855 21,  3   |          deesse de monachis, sed unum rusticum mercede conductum, ut vehiculo
1856  2,  1   |                    1. Igitur Martinus Sabaria Pannoniarum oppido oriundus
1857 23,  7   |           egressus unum de fratribus [Sabatium nomine] ad se vocat tunicamque
1858 26,  5   |     assumpserat, ut, cum esset summus sacerdos, impune etiam ab infimis
1859 20,  1   |     praecipuum sit, adulationi regiae sacerdotalem non cessisse constantiam -,
1860 20,  1   |        inconstantia regiae clientelae sacerdotalis dignitas subdidisset, in
1861  9,  3   |           felicem fore tali ecclesiam sacerdote. pauci tamen et nonnulli
1862 10,  9   |            Martini monasterio cuperet sacerdotem? ~
1863  6,  4   |                cum adversus perfidiam sacerdotum solus paene acerrime repugnaret
1864  2,  2   |             divinam potius servitutem sacra illustris pueri spiravit
1865  2,  5   |        quindecim, captus et catenatus sacramentis militaribus implicatus est,
1866 11,  1   |           consepultis ibi martyribus, sacraverat: ~
1867 12,  2   |       superiecta volitarent, profanos sacrificiorum ritus agi credidit: quia
1868  1,  1   |            mortales studio et gloriae saeculari inaniter dediti exinde perennem,
1869  5,  2   |               vincire divino. sed cum saepissime restitisset, indignum se
1870 10,  8   |                 8. plerique camelorum saetis vestiebantur: mollior ibi
1871 17,  1   |          advenientes rabidis dentibus saeviebat. ~
1872 17,  5   |               morabatur, arripuisset, saevire dentibus miser coepit, et
1873 18,  2   |         populum dispersissent, ut hoc saltim metu ex illo Martinus oppido
1874 19,  4   |           visus est eluere vulnera et salubri unguedine contusi corporis
1875  6,  3   |        perseverante: plures tamen suo salvavit exemplo. ~
1876  1,  4   |            vel philosophando, sed pie sancte religioseque vivendo. ~
1877 27,  6   |               facile confido, omnibus sanctis opusculum istud gratum fore.
1878  7,  7   |            viri nomen enituit, ut qui sanctus iam ab omnibus habebatur,
1879  4,  9   |      victoriam, quam ut subactis sine sanguine hostibus nemo moreretur. ~
1880  3,  2   |               tamen, quibus erat mens sanior, altius gemere, quod nihil
1881  9,  4   |               ita a populo sententiae sanioris haec illorum irrisa dementia
1882 18,  4   |              nitenti cute gratias pro sanitate, quam receperat, agebat.
1883  1,  6   |     perscripsero: quo utique ad veram sapientiam et caelestem militiam divinamque
1884  2,  4   |         concupivit, fecissetque votis satis, si aetatis infirmitas non
1885 12,  3   |          videres miseros primum velut saxa riguisse. ~
1886 10,  5   |                           5. plerique saxo superiecti montis cavato
1887 19,  4   |          devolutus et per confragosos scalae gradus decidens multis vulneribus
1888 14,  2   |             rapido cursu tectum domus scandit, obvium se advenientibus
1889 11,  4   |                latronem se fuisse, ob scelera percussum, vulgi errore
1890 21,  2   |            dexteram et admisso recens scelere gaudens 'ubi est' inquit, '
1891 praef,  1|            sancti Martini scripseram, scheda sua premere et intra domesticos
1892 25,  1   |             his, qui interfuerant vel sciebant, cognovimus. ~
1893 25,  7   |             nullius umquam ore tantum scientiae, tantum [ingenii] boni et
1894 praef,  5|           magnam istarum umquam rerum scientiam contigissem, et si quid
1895 25,  7   |             ad hanc partem incredulos scio, quippe quos viderim me
1896 25,  1   |              ille interrogari potuit, sciscitati sumus, partim ab his, qui
1897  2,  2   |            adulescentia secutus inter scolares alas sub rege Constantio,
1898  1,  4   |       perennem memoriam quaerere, non scribendo aut pugnando vel philosophando,
1899 praef,  5|            enim, cum primum animum ad scribendum appuli, quia nefas putarem
1900 27,  7   |             amore Christi impulsum ut scriberem, manifesta exposuisse, vera
1901  2,  5   |         veteranorum filii ad militiam scriberentur, prodente patre, qui felicibus
1902 praef,  1|           quem de vita sancti Martini scripseram, scheda sua premere et intra
1903  1,  9   |            nisi compertum et probatum scripsisse arbitrentur: alioquin tacere
1904  1,  3   |            ipsis occasura cum saeculo scriptorum suorum gloria profuit? aut
1905 25,  6   |             erat, quam in absolvendis scripturarum quaestionibus promptus et
1906 11,  2   |          passionis ostendi: grandi se scrupulo permoveri, quod nihil certi
1907 14,  5   |              duo angeli hastati atque scutati instar militiae caelestis
1908 10,  4   |                      4. qui locus tam secretus et remotus erat, ut eremi
1909  5,  4   |              in latrones. cumque unus securi elevata in caput eius librasset
1910  5,  5   |     profitetur, numquam se tam fuisse securum, quia sciret misericordiam
1911  4,  5   |              hostium cuneos penetrabo securus. ~
1912 13,  2   |             non patiebantur. ille eos sedulo commonere, nihil esse religionis
1913 20,  4   |             accubuerat, ipse autem in sellula iuxta regem posita consederat. ~
1914 12,  4   |              onus ponunt: attoniti et semet invicem aspicientes, quidnam
1915 17,  4   |            multo post baptizatus est, semperque Martinum salutis suae auctorem
1916 16,  5   |               suae non esse virtutis: senem errare iudicio, non esse
1917 16,  4   |       praesentibus episcopis, eiulans senex genua eius amplectitur dicens:
1918 27,  4   |             cum fortasse nos de aliis senserimus. ~
1919  6,  6   |           grassantis vicina iam morte sensisset, imminens periculum oratione
1920  7,  3   |       aliquamdiu orationi incubuisset sensissetque per spiritum Domini adesse
1921  9,  3   |         voluntas, eadem vota eademque sententia, Martinum episcopatus esse
1922  9,  4   |                       4. ita a populo sententiae sanioris haec illorum irrisa
1923  1,  3   |             spes suas fabulis, animas sepulcris dederint: ~
1924 11,  4   |          esset vel cuius meriti esset sepultus ostenderet. tum conversus
1925 25,  5   |                        5. illum nobis sequendum, illum clamabat imitandum:
1926 25,  4   |              Iesum liberi expeditique sequeremur: praestantissimumque nobis
1927 13,  2   |            potius, cui serviret ipse, sequerentur: arborem illam succidi oportere,
1928 24,  4   |      redimitus, calceis auro illitis, sereno ore, laeta facie, ut nihil
1929 21,  1   |             conserto apud eum invicem sermone loquerentur: diabolum vero
1930 25,  7   |             ingenii] boni et tam puri sermonis audisse. ~
1931  4,  8   |               et quamvis pius Dominus servare militem suum licet inter
1932  2,  5   |              tamen versa vice dominus serviebat, adeo ut plerumque ei et
1933 13,  2   |             stipite: Deum potius, cui serviret ipse, sequerentur: arborem
1934  2,  2   |             fere annis divinam potius servitutem sacra illustris pueri spiravit
1935  2,  5   |            implicatus est, uno tantum servo comite contentus, cui tamen
1936  8,  2   |             indicatur unum ex familia servulum laqueo sibi vitam extorsisse.
1937 praef,  1|                                    1. Severus Desiderio fratri carissimo.
1938 23,  7   |                         7. dein facto silentio egressus unum de fratribus [
1939 24,  5   |         fuisset hebetatus, diu multum silentium ambo tenuerunt. tum prior
1940 21,  3   |               ligna deferret, isse ad silvam nuntiant. iubet igitur aliquos
1941          | sim
1942  3,  1   |             iam nihil praeter arma et simplicem militiae vestem haberet,
1943  9,  1   |              civibus, uxoris languore simulato ad genua illius provolutus
1944  4,  1   |             et, ut est consuetudinis, singuli citabantur, donec ad Martinum
1945 10,  4   |              fluvius reducto paululum sinu clauserat: una tantum eademque
1946          | siquidem
1947          | sis
1948  1,  3   |        legendo Hectorem pugnantem aut Socraten philosophantem? cum eos
1949 27,  2   |             obtrectatores videbantur, solebat flere peccatis, qui remotum
1950 23,  3   |         tempore angelos apud se loqui solere dicebat. cum fidem nullus
1951  2,  6   |               hominum genus implicari solet. ~
1952  3,  1   |            haberet, media hieme, quae solito asperior inhorruerat, adeo
1953 10,  4   |             et remotus erat, ut eremi solitudinem non desideraret. ex uno
1954  7,  6   |               idem tamen referre erat solitus, se corpore exutum ad tribunal
1955 21,  3   |             quid diabolus indicasset: sollicitos ire praecipit per cellulas
1956  5,  3   |       gentilitas detinebat, religiosa sollicitudine visitaret, ex voluntate
1957  8,  2   |                        2. ad quam cum sollicitus adstitisset et quis esset
1958 praef,  5|               apud me ipse decidi, ut soloecismis non erubescerem: quia nec
1959 26,  2   |                sed ne cibo quidem aut somno, nisi quantum naturae necessitas
1960  5,  3   |              multo post admonitus per soporem, ut patriam parentesque,
1961  3,  3   |               igitur insecuta, cum se sopori dedisset, vidit Christum
1962 11,  4   |          videt prope adsistere umbram sordidam, trucem: imperat, nomen
1963  9,  3   |             vultu despicabilem, veste sordidum, crine deformem. ~
1964  7,  3   |            vixque duarum fere horarum spatium intercesserat, videt defunctum
1965  6,  1   |           diabolus in itinere, humana specie assumpta, se ei obvium tulit,
1966  7,  4   |     adstiterant statim irruunt. mirum spectaculum, quod videbant vivere, quem
1967  5,  1   |               cuius tunc in Dei rebus spectata et cognita fides habebatur,
1968  1,  2   |          aliquantulum tamen conceptae spei fructum afferebat, quia
1969 13,  7   |               iam propiore conterriti spem omnem fidemque perdiderant,
1970 25,  7   |             non credere, Iesum testor spemque communem me ex nullius umquam
1971 27,  7   |               dixisse: paratumque, ut spero, habebit a Deo praemium,
1972  1,  3   |            tantum actibus aestimantes spes suas fabulis, animas sepulcris
1973  2,  2   |      servitutem sacra illustris pueri spiravit infantia. ~
1974 21,  1   |              sive in diversas figuras spiritalis nequitiae transtulisset,
1975  5,  4   |            manibus uni asservandus et spoliandus traditur. qui cum eum ad
1976 17,  3   |          errore implicitus tenebatur. spondet ergo se, si de puero daemon
1977 praef,  2|               prodendum reor, quia id spopondisti. sed vereor, ne tu, ei ianua
1978 13,  5   |            corrueret, eo loci vinctus statuitur pro arbitrio rusticorum,
1979 13,  8   |            rusticos, qui toto in loco steterant, paene prostraverit. ~
1980 12,  1   |               esset ignarus, paululum stetit: nam fere quingentorum passuum
1981 24,  7   |               passus est, nisi crucis stigmata praeferentem venisse non
1982  1,  1   |             si vitas clarorum virorum stilo illustrassent. ~
1983  2,  8   |                nihil sibi ex militiae stipendiis praeter cotidianum victum
1984 13,  2   |              nihil esse religionis in stipite: Deum potius, cui serviret
1985 15,  1   |          cumque unus audacior ceteris stricto eum gladio peteret, reiecto
1986 praef,  5|        contigissem, et si quid ex his studiis olim fortasse libassem;
1987  1,  1   |                  1. Plerique mortales studio et gloriae saeculari inaniter
1988  1,  5   |               inanis philosophiae vel stultae illius virtutis invenerit. ~
1989  1,  3   |             cum eos non solum imitari stultitia sit, sed non acerrime etiam
1990 13,  9   |              clamore sublato gentiles stupere miraculo, monachi flere
1991  4,  9   |          praestare victoriam, quam ut subactis sine sanguine hostibus nemo
1992 20,  1   |      clientelae sacerdotalis dignitas subdidisset, in solo Martino apostolica
1993 21,  1   |             vero ita conspicabilem et subiectum oculis habebat, ut sive
1994 11,  5   |              altare, quod ibi fuerat, submoveri, atque ita populum superstitionis
1995 21,  1   |        habebat, ut sive se in propria substantia contineret, sive in diversas
1996 19,  5   |               et in excellentibus non subtrahere veritatem et in multis vitare
1997 15,  4   |               ostensa ipsi sua templa subverterent. ~
1998 13,  3   |         colere, fiduciam, nosmet ipsi succidemus hanc arborem, tu ruentem
1999 13,  6   |                                    6. succidere igitur ipsi suam pinum cum
2000 13,  5   |          esset dubium, quam in partem succisa corrueret, eo loci vinctus
2001 26,  1   |      neglegentes, victi materiae mole succumbimus. ~
2002  1,  8   |           erant, plura omisimus, quia sufficere credidimus, si tantum excellentia
2003 19,  5   |           longum est ire per singula: sufficiant haec vel pauca de plurimis,
2004 27,  4   |               plerique circumlatrent: sufficiet ut, si qui ex his haec legerit
2005 praef,  6|              muta sit pagina et, quod sufficit, loquatur materiam, non