XVII. Qualiter a messe quam sua manu serverat verbo volucres abegerit.

Quique suis cupiens victum conquirere palmis
Incultum pertemptat humum proscindere ferro
Et sator edomitis anni spem credere glebis.
Dumque seges modico de semine surgeret ampla

Tempus adest messis; rapidae sed forte volucres
Flaventes praedare senis nituntur aristas.
Talia qui placidus saevis praedonibus infit:
«Quid precor inlicito messem contingitis ausu,
Quae vestro sulcis non est inserta labore?

Pauperies an vestra meam transcendit, ut istud
Incurvam merito falcem mittatis in aequor?
Quod si forte Deus iubet his instare rapinis,
Non veto; sin alias, vos finibus indite vestris.»
Dixerat, et cessit mox plumea turba nec ultra

Militis audebat Domini iam laedere iura,
Quin potius dulci pacis quasi foedere nexum
Unanimemque sui generis redamabat amicum
Nam teneras ceu pastor oves hanc ipse regebat.