XXII. Quomodo in episcopatu monasticam non reliquerit vitam.

Ergo sacerdotis summi fastigia nactus,
Mente manu fulget Cuthbertus et ore coruscus
Commissosque greges precibus monitisque tuetur.
Pauperibus qui dives, inops sibi, blandus amaris,

In turbis monachus, neque enim vel tegmina sueta
Arida vel heremi mutari fercula curat.
Virtutum titulis auget miracula mentis,
Quae lyrico liceat cursim contingere plectro,
Ne potior lassis generet fastidia versus.