XXXVIII. Quomodo corpus ipsius post undecim sit annos sine corruptione repertum.

Conspicuique sacer solio Patris inditus heres
Undecimi postquam cursum transcenderat anni,
Conplacuit cineres tumuli de sede beati
Elatos coram gremio levis inderet arcae.

Sed, canit ut psalmus, quia mors pretiosa piorum
Ante Deum renitet, calicem qui haurire salutis
Non trepidant celsi tutati nomine Regis,
Rursus et ut summo resonat lyra mistica cantu:
Nec sanctum dabis, Alte, tuum corrupta videre,

Aurea lucifluae pandis cui limina vitae,
Humanis divina nitent miracula membris,
Et Domini celso fulget quae iure potestas,
Participi fidis donatur munere servis.
Intemerata sacro promuntur membra sepulcro

Nescia quam noxae, tam dirae inmunia labis.
Nec durum ac rigidum saeva ceu morte gravatum,
Sed veluti placidum capiunt dum pectora somnum,
Flexile iam tota corpus conpage videtur.
Nec minor eximiae renitebat gratia vestis

Incorrupta solo, sanctos quae texerat artus.
Hanc findi placuit; medium pia membra receptant,
Servatur medium signi memorabilis index.