IntraText Table of Contents | Words: Alphabetical - Frequency - Inverse - Length - Statistics | Help | IntraText Library |
Martinus Bracarensis Formula vitae honestae Concordances (Hapax - words occurring once) |
bold = Main text Cap. grey = Comment text
1 IV| ad spiritum quantum potes abducere. Si continentiae studes, 2 V| provehere, ut etiam ab aliis ablata restituas; raptoresque ipsos 3 X| summitatis adsistens quasi per abrupta altrinsecus praecipitia 4 IV| inhaerebis nec desiderabis absentes. Victus tibi ex facili sit, 5 V| nocere non est iustitia, sed abstinentia alieni est. Ab his ergo 6 IV| A verbis quoque turpibus abstineto, quia licentia eorum impudentiam 7 I| licentia piae invitationis abuterer loquendo aut vestro magis 8 IV| voluptatem sed ad cibum accede. Palatum tuum fames excitent, 9 I| honestatem vitae possit accedere: harum prima est prudentia, 10 II| habet, numquam solutum. Accelerat tarda, perplexa expedit, 11 IV| turpia fugito antequam accidant, nec quemquam alium vereberis 12 II| varietas exigit, ita te accomodes tempori nec te in aliquibus 13 IV| quia prodesse voluit. Non acerba, sed blanda verba timebis. 14 II| moderare. Non semper in actu sis, sed interdum animo 15 VI| excedat, callidus et pavendi acuminis eris, investigator latentium 16 II| Scit enim quid qua via adgredi debeat et cito singula et 17 I| honesteque viventibus valeant adimpleri. Quattuor virtutum species 18 IV| nec hunc promerendi ad te aditum aliis pandas. Non eris audax, 19 V| naturae tacita conventio in adiutorium multorum inventa? Et quid 20 IX| sed licentiam peccandi aut adludentibus tibi blande aut inludentibus 21 II| salutaria advoca, cum tibi adludit huius vitae prosperitas. 22 VI| deprehensionem alicuius impingas admissi. Monstraberis digito astu 23 IV| proicies, gravitate servata. Admoneberis libenter, reprehenderis 24 I| meam tuis saepius litteris admoneri ut dignationi tuae crebro 25 IV| exprobratione corrector, ita ut admonitionem hilaritate praevenias. Et 26 I| his officiis quae subter adnexa sunt honestum ac bene moratum 27 IV| pandas. Non eris audax, non adrogans. Submittes te, non proicies, 28 IV| docilis. Quae nosti sine adrogantia postulanti imperties. Quae 29 X| multorum inculpabiliter adscisci desiderat, hanc praedictarum 30 IV| malas veram tui laudationem adscribe. Difficillimum continentiae 31 IV| voluptate resolvunt. Nullius per adsentationem amicitiam merearis nec hunc 32 IV| Difficillimum continentiae opus est adsentationes adulantium repellere, quorum 33 X| quodam meditullio summitatis adsistens quasi per abrupta altrinsecus 34 I| conscripsi quos ministeriis tuis adstantes haec convenit legere, intellegere 35 VIII| Continentia deinde his terminis te adstringat: cave ne parcus sis, ne 36 II| extenditur et cum in pugnum adstringitur. Prudentis proprium est 37 IV| continentiae opus est adsentationes adulantium repellere, quorum sermones 38 II| culpatio; illa siquidem adulatione, ista malignitate suspecta 39 IV| tractabis. Si continens es, adulationes evita sitque tibi tam triste 40 II| frontem amicus et blandam adulator ostendit, sic verisimile 41 IV| misericordiam pronus, in adversis firmus, in prosperis cautus 42 II| consilia tibi salutaria advoca, cum tibi adludit huius 43 VI| mensuram rectitudinis earum aequo vivendi fine servaveris. 44 IV| paucis familiaris, omnibus aequus. Severior esto iudicio quam 45 VII| miserum oppetit finem aut aerumnosam sui memoriam derelinquit. 46 II| imperitorum. Ex apertis obscura aestimat, ex parvulis magna, ex proximis 47 V| humanae? In hac non est quod aestimemus quid expediat. Expediet 48 IV| utiles magis quam facetos et affabiles ama, rectos potius quam 49 IV| domum a domino. Non tibi affingas quod non eris, nec quod 50 II| suspensam tene sententiam. Nihil affirmes, quia non omne quod verisimile 51 V| religione et fide scias agi ubicumque de veritate tractatur. 52 III| vives liber, intrepidus, alacer. Magnum humani animi bonum 53 IV| neque tuae seminator neque alienae invidus, rumoribus, criminibus, 54 V| iustitia, sed abstinentia alieni est. Ab his ergo incipe, 55 IV| malignus et furtivus aut alienis malis evocatus. Si ergo 56 | aliorum 57 | aliquis 58 | aliquotiens 59 V| loquenda loquitur; atque ita alta illi pax est et secura tranquillitas. 60 II| coram omnibus potest. Nec altiori te rei imponas in qua stanti 61 X| adsistens quasi per abrupta altrinsecus praecipitia aut ruentem 62 IX| dirus appareas. Ita ergo amabilis iustitiae regula tenenda 63 IX| atrocitate durata gratiam humanae amabilitatis amittat. ~ 64 V| ama deum, ut ameris a deo. Amabis enim deum, si illum in hoc 65 V| et cohibe. Ex nulla vocis ambiguitate controversiam nectas, sed 66 V| prius deum et ama deum, ut ameris a deo. Amabis enim deum, 67 II| Testimonium veritati, non amicitiae reddas. Cum consideratione 68 IV| Nullius per adsentationem amicitiam merearis nec hunc promerendi 69 II| aliquotiens tristem frontem amicus et blandam adulator ostendit, 70 IX| gratiam humanae amabilitatis amittat. ~ 71 IV| continentiae studes, habita non amoene sed salubriter, nec dominum 72 II| et utaris. Si prudentiam amplecteris, ubique idem eris et prout 73 IV| exiguae sunt, non sint tamen angustae. Nec tua defleas nec aliena 74 | ante 75 | antequam 76 II| consilia imperitorum. Ex apertis obscura aestimat, ex parvulis 77 V| et tunc te iustum virum appellabunt omnes, sequentur, venerabuntur 78 II| aliquibus mutes sed potius aptes, sicut manus quae eadem 79 | apud 80 I| poculis inhiare eaque te ardenter, quibus moralis scientiae 81 IV| circumcide superflua et in artum desideria tua constringe. 82 IX| rursum nimiae rigiditatis asperitate nihil veniae aut benignitati 83 IV| serius, sed hilares non aspernans, sapientiae cupidus et docilis. 84 IV| gravet quisquam tamquam asperum nec contemnat tamquam vilem. 85 I| reverentiae gravitatem aut assiduis aut vilibus, ut libet, dictis 86 VI| admissi. Monstraberis digito astu plenus, versipellis et simplicitatis 87 IX| vilescat neque severiori atrocitate durata gratiam humanae amabilitatis 88 VI| Notaberis minutus, suspiciosus, attentus, semper aliquid timens, 89 I| vilibus, ut libet, dictis attingam. Et ideo ne aut ego licentia 90 II| Non te moveat dicentis auctoritas, nec quis, sed quid dicat 91 VII| timidum esse hominem nec audacem. ~ 92 IV| Dicentium esto tacitus auditor, audientium promptus receptor. Requirenti 93 IV| Dicentium esto tacitus auditor, audientium promptus receptor. 94 V| his ergo incipe, ut non auferas. Et ad maiora provehere, 95 I| exertum capacibus fidenter auribus obtuli recitandum. Quem 96 VIII| luxuriosus appareas, nec avara tenacitate sordidus aut 97 I| adnexa sunt honestum ac bene moratum virum efficiunt. ~ 98 IX| asperitate nihil veniae aut benignitati reservans humanae societati 99 IV| exactor appareas. Cunctis esto benignus, nemini blandus, paucis 100 VII| supercilia subrigens ut bestiarius, etiam quieta excitat: alium 101 IV| reice. Ede citra cruditatem, bibe citra ebrietatem. Observa 102 IV| voluit. Non acerba, sed blanda verba timebis. Esto vitiorum 103 II| tristem frontem amicus et blandam adulator ostendit, sic verisimile 104 IX| peccandi aut adludentibus tibi blande aut inludentibus proterve 105 IV| concupiscentiae frenum omniaque blandimenta quae occulta voluptate animum 106 IV| Cunctis esto benignus, nemini blandus, paucis familiaris, omnibus 107 IV| saevitiae detestator, famae bonae neque tuae seminator neque 108 II| studiis et cogitationibus bonis. Nam prudens numquam otio 109 IV| vanae gloriae contemptor et bonorum quibus praeditus es non 110 III| alacer. Magnum humani animi bonum est non tremere, sed constare 111 IV| sine vilitate, risus sine cachinno, vox sine clamore, incessus 112 II| tibi tremendum, descendenti cadendum sit. Tunc consilia tibi 113 II| nec magni aestimes quod caducum est nec apud te quae habes 114 VI| si terminos suos excedat, callidus et pavendi acuminis eris, 115 I| purae simplicitatis exertum capacibus fidenter auribus obtuli 116 V| ipsos ne aliis timendi sint, castiga et cohibe. Ex nulla vocis 117 I| tranquillissimo et insigni catholicae fidei praedito pietate Mironi 118 V| excusabis, quia ubi honesta causa est iustus secreta non prodet. 119 II| cavet. Cuiuscumque facti causam require: cum initia inveneris, 120 X| locorum, personarum, atque causarum eo medietatis tramite teneat, 121 I| meae insolentem continuo a cautis impingi proterviam, si regalis 122 IV| adversis firmus, in prosperis cautus et humilis, occultator virtutum 123 VIII| terminis te adstringat: cave ne parcus sis, ne suspiciose 124 II| exspectat, nec suspicatur sed cavet. Cuiuscumque facti causam 125 IV| responde, contendenti facile cede, nec in iurgia dissensionesque 126 II| cogitatio tua stabilis et certa sive deliberet sive quaerat 127 IV| nec ad voluptatem sed ad cibum accede. Palatum tuum fames 128 IV| Continentiam vero si diligis, circumcide superflua et in artum desideria 129 VIII| ponas. Nam talis et tam circumcisa pudebit integritas. Hac 130 II| dabis impetus liberos, sed circumspicies quo eundum sit vel quousque. ~ 131 IV| sine cachinno, vox sine clamore, incessus sine tumultu. 132 IV| facit risus aut superbus et clarus aut malignus et furtivus 133 IV| vita quam vultu, ultor clemens, saevitiae detestator, famae 134 I| humilis episcopus.~Non ignoro, clementissime rex, flagrantissimam tui 135 V| legem. Quod etsi aliquando coarteris uti mendacio, utere non 136 II| perseverare te debere, quia coepisti: quaedam vero nec incipere 137 II| multis sed qualibus placeas cogita. Id quaere quod potest inveniri, 138 II| initia inveneris, exitus cogitabis. Scito in quibusdam perseverare 139 II| qui nihil de praeterito cogitat perdit vitam, qui nihil 140 II| tristis remanebis. Sed cogitatio tua stabilis et certa sive 141 II| Opiniones tuae iudicia sint. Cogitationes vagas et velut somnio similes 142 II| sit sapientiae studiis et cogitationibus bonis. Nam prudens numquam 143 V| timendi sint, castiga et cohibe. Ex nulla vocis ambiguitate 144 II| ostendit, sic verisimile coloratur et ut fallat vel subripiat 145 II| ut fallat vel subripiat comitur. Si prudens esse cupis, 146 VI| simplicitatis inimicus, commentatorque culparum, et postremo uno 147 I| instituit, sed ea magis commonet quae et sine divinarum scripturarum 148 X| praecipitia aut ruentem compos ipse devitet insaniam aut 149 IV| quasi ad exemplar divinum compositus a corpore ad spiritum quantum 150 I| sunt quibus humanus animus comptus ad honestatem vitae possit 151 IV| divitiis natus est. Impone concupiscentiae frenum omniaque blandimenta 152 III| palam egredere. Non geres conflictum nisi indixeris: nam fraudes 153 III| nisi reprehensibilis vitae conscientia mala. ~ 154 I| est, sed generaliter his conscripsi quos ministeriis tuis adstantes 155 IV| desideria tua constringe. Considera tecum quantum natura poscat, 156 II| non amicitiae reddas. Cum consideratione promitte, plenius quam promiseris 157 II| aut suadeat aut moneat aut consoletur aut praecipiat. Lauda parce, 158 IV| Mobilis esto, non levis, constans, non pertinax. Alicuius 159 III| bonum est non tremere, sed constare sibi et finem huius vitae 160 II| multorum sed ex earum natura constituas. Nam scire debes quia sunt 161 V| est iustitia nisi nostra constitutio, sed divina lex, et vinculum 162 IV| et in artum desideria tua constringe. Considera tecum quantum 163 I| per epistolam scribens aut consultationis aut exhortationis alicuius 164 II| deliberet sive quaerat sive contempletur non recedat a vero. Sermo 165 IV| vitiorum, vanae gloriae contemptor et bonorum quibus praeditus 166 IV| Requirenti facile responde, contendenti facile cede, nec in iurgia 167 IV| eo pervenies ut te ipso contentus sis. Nam qui sibi ipse satis 168 V| ad veri custodiam, et si contigerit fidelitatem mendacio redimi, 169 II| intende et quae possunt contingere, animo tuo cuncta propone. 170 VIII| suspiciose et timide manum contrahas, ne in minimis quoque speculam 171 V| nulla vocis ambiguitate controversiam nectas, sed qualitatem animi 172 III| numquam iudicabis tibi contumeliam fieri. De inimico dices: " 173 I| ministeriis tuis adstantes haec convenit legere, intellegere et tenere. 174 V| iustitia nisi naturae tacita conventio in adiutorium multorum inventa? 175 VI| quaerens, semper aliquid convincens, et qui subtilissimas suspiciones 176 IV| ebrietatem. Observa ne in convivio vel in qualibet vitae communitate 177 | coram 178 IV| exemplar divinum compositus a corpore ad spiritum quantum potes 179 IV| continens es, et animi tui et corporis motus observa, ne indecori 180 IV| sed sine exprobratione corrector, ita ut admonitionem hilaritate 181 IX| minimis errantium vitiis corrigendi curam geres, sed licentiam 182 IV| tolerabilia praeter turpitudinem crede. A verbis quoque turpibus 183 II| consilia et non cito facili credulitate ad falsa prolabi. De dubiis 184 IV| criminibus, suspicionibus minime credulus, sed potius malignis qui 185 IV| alienae invidus, rumoribus, criminibus, suspicionibus minime credulus, 186 IV| trahunt reice. Ede citra cruditatem, bibe citra ebrietatem. 187 | cui 188 II| nec suspicatur sed cavet. Cuiuscumque facti causam require: cum 189 VI| inimicus, commentatorque culparum, et postremo uno nomine 190 II| laudatio quam immoderata culpatio; illa siquidem adulatione, 191 II| possunt contingere, animo tuo cuncta propone. Nihil tibi subitum 192 IV| natura poscat, non quantum cupiditas expetat. Si continens fueris, 193 IV| non aspernans, sapientiae cupidus et docilis. Quae nosti sine 194 II| comitur. Si prudens esse cupis, in futura prospectum intende 195 IX| errantium vitiis corrigendi curam geres, sed licentiam peccandi 196 IV| redime, quia hoc tantum curare debes, ut desinant. Atque 197 V| mala. Haec ergo si studere curaveris, laetus et intrepidus cursus 198 IV| ipse, aliorum vero neque curiosus scrutator neque acerbus 199 V| curaveris, laetus et intrepidus cursus tui finem exspectans prospicies 200 V| non ad falsi sed ad veri custodiam, et si contigerit fidelitatem 201 II| retinebis ac sistes nec tibi dabis impetus liberos, sed circumspicies 202 IV| communitate quos non imitaberis damnare videaris. Nec praesentibus 203 II| enim quid qua via adgredi debeat et cito singula et districte 204 II| quibusdam perseverare te debere, quia coepisti: quaedam 205 III| fraudes et doli imbecillum decent. Eris magnanimis, si pericula 206 VIII| observabis, ut nec voluptati deditus, prodigus aut luxuriosus 207 X| ipse devitet insaniam aut deficientem contemnat ignaviam.~ 208 II| falsa prolabi. De dubiis non definias sed suspensam tene sententiam. 209 I| multorum sapientum sententiis definitae sunt quibus humanus animus 210 IV| tamen angustae. Nec tua defleas nec aliena mireris. Si continentiam 211 IV| Nec extollas quemquam nec deicias. Dicentium esto tacitus 212 I| quae a paucis et egregiis deicolis patrantur instituit, sed 213 | deinde 214 II| tua stabilis et certa sive deliberet sive quaerat sive contempletur 215 IV| videaris. Nec praesentibus deliciis inhaerebis nec desiderabis 216 IV| urbanitas. Sales tui sine dente sint, ioci sine vilitate, 217 V| et ama deum, ut ameris a deo. Amabis enim deum, si illum 218 VI| subtilissimas suspiciones tuas ad deprehensionem alicuius impingas admissi. 219 VII| aerumnosam sui memoriam derelinquit. Mensura ergo magnanimitatis 220 IV| in iurgia dissensionesque descendas. Si continens es, et animi 221 II| qua stanti tibi tremendum, descendenti cadendum sit. Tunc consilia 222 IV| deliciis inhaerebis nec desiderabis absentes. Victus tibi ex 223 X| inculpabiliter adscisci desiderat, hanc praedictarum virtutum 224 I| loquendo aut vestro magis desiderio obsisterem reticendo, libellum 225 IV| tumultu. Quies tibi non desidia erit et cum ab aliis luditur 226 IV| tantum curare debes, ut desinant. Atque ita quasi ad exemplar 227 IX| neglegentiae communitate despecta vilescat neque severiori 228 IV| exactor. Nullius imprudentiam despicias. Rari sermonis ipse, sed 229 IV| ultor clemens, saevitiae detestator, famae bonae neque tuae 230 IV| iocos sed temperatos et sine detrimento dignationis ac verecundiae. 231 V| tractatur. Nam etsi iureiurando deus non invocetur ‚ etiam non 232 X| aut ruentem compos ipse devitet insaniam aut deficientem 233 II| auctoritas, nec quis, sed quid dicat intendito, nec quam multis 234 II| partibus tota. Non te moveat dicentis auctoritas, nec quis, sed 235 IV| extollas quemquam nec deicias. Dicentium esto tacitus auditor, audientium 236 III| contumeliam fieri. De inimico dices: "Non nocuit mihi sed animum 237 II| Nam qui prudens est non dicit: "Non putavi hoc fieri," 238 III| vero, quae et fortitudo dicitur, si insit animo tuo, cum 239 I| qualiacumque sint offeram dicta. Sed quamvis hoc a me laudabile 240 V| Expediet quicquid illa dictaverit. Quisquis ergo hanc sectari 241 I| assiduis aut vilibus, ut libet, dictis attingam. Et ideo ne aut 242 VII| quascumque excellentias dictorum atque factorum neglecta 243 IV| quia latent. Nam nihil differt, si nemo videat, cum ipse 244 IV| tui laudationem adscribe. Difficillimum continentiae opus est adsentationes 245 VI| impingas admissi. Monstraberis digito astu plenus, versipellis 246 I| saepius litteris admoneri ut dignationi tuae crebro aliquid per 247 IV| temperatos et sine detrimento dignationis ac verecundiae. Nam reprehensibilis 248 IV| exigit, in his quoque cum dignitate sapientiae gere, ut te nec 249 II| aestimes et perpenses et dignitatem rebus non ex opinione multorum 250 V| sequentur, venerabuntur et diligent. Iustus enim ut sis, non 251 IX| reservans humanae societati dirus appareas. Ita ergo amabilis 252 II| quod potest inveniri, id disce quod potest sciri, id opta 253 IX| tenenda est, ut reverentia disciplinae eius neque nimia neglegentiae 254 II| sed pro te tamquam tua et dispenses et utaris. Si prudentiam 255 II| animus tuus tribus temporibus dispensetur: praesentia ordina, futura 256 IV| turpia. Laetior esto quotiens displices malis et malorum de te existimationes 257 II| oblectaveris, cum omnia disposueris, tristis remanebis. Sed 258 IV| facile cede, nec in iurgia dissensionesque descendas. Si continens 259 II| debeat et cito singula et districte videt consilia imperitorum. 260 V| nostra constitutio, sed divina lex, et vinculum societatis 261 I| magis commonet quae et sine divinarum scripturarum praeceptis 262 IV| Atque ita quasi ad exemplar divinum compositus a corpore ad 263 IV| sibi ipse satis est cum divitiis natus est. Impone concupiscentiae 264 IV| aspernans, sapientiae cupidus et docilis. Quae nosti sine adrogantia 265 III| indixeris: nam fraudes et doli imbecillum decent. Eris 266 IV| esse a domo, sed domum a domino. Non tibi affingas quod 267 IV| amoene sed salubriter, nec dominum notum velis esse a domo, 268 IV| dominum notum velis esse a domo, sed domum a domino. Non 269 IV| notum velis esse a domo, sed domum a domino. Non tibi affingas 270 II| credulitate ad falsa prolabi. De dubiis non definias sed suspensam 271 II| putavi hoc fieri," quia non dubitat sed exspectat, nec suspicatur 272 IX| tibi tenore regenda est, ne ductu iugiter leni immotam semper 273 II| tarda, perplexa expedit, dura mollit, ardua exaequat. 274 IX| neque severiori atrocitate durata gratiam humanae amabilitatis 275 | ea 276 | eadem 277 I| insatiabiliter poculis inhiare eaque te ardenter, quibus moralis 278 IV| citra cruditatem, bibe citra ebrietatem. Observa ne in convivio 279 IV| voluptate animum trahunt reice. Ede citra cruditatem, bibe citra 280 I| honestum ac bene moratum virum efficiunt. ~ 281 IV| immodicus, si pueriliter effusus, si muliebriter fractus. 282 | ego 283 III| neminem suffodias: palam egredere. Non geres conflictum nisi 284 I| perfecta quae a paucis et egregiis deicolis patrantur instituit, 285 | eius 286 | eorum 287 I| Mironi regi Martinus humilis episcopus.~Non ignoro, clementissime 288 I| tuae crebro aliquid per epistolam scribens aut consultationis 289 IX| magnis neque de minimis errantium vitiis corrigendi curam 290 IV| hilaritate praevenias. Et errori facile veniam dato. Nec 291 II| liberos, sed circumspicies quo eundum sit vel quousque. ~ 292 IV| continens es, adulationes evita sitque tibi tam triste laudari 293 IV| furtivus aut alienis malis evocatus. Si ergo tempus iocos exigit, 294 II| expedit, dura mollit, ardua exaequat. Scit enim quid qua via 295 II| Prudentis proprium est examinare consilia et non cito facili 296 VI| prudentia si terminos suos excedat, callidus et pavendi acuminis 297 VII| inquietum, et in quascumque excellentias dictorum atque factorum 298 VII| bestiarius, etiam quieta excitat: alium ferit, alium figit. 299 IV| accede. Palatum tuum fames excitent, non sapores. Desideria 300 V| non mentieris, sed potius excusabis, quia ubi honesta causa 301 IV| desinant. Atque ita quasi ad exemplar divinum compositus a corpore 302 I| planitie purae simplicitatis exertum capacibus fidenter auribus 303 I| scribens aut consultationis aut exhortationis alicuius etsi qualiacumque 304 I| laudabile tuae pietatis exigat studium, scio tamen tenuitati 305 IV| languida, et si res tibi exiguae sunt, non sint tamen angustae. 306 VIII| tenacitate sordidus aut obscurus existas. ~ 307 IV| displices malis et malorum de te existimationes malas veram tui laudationem 308 II| require: cum initia inveneris, exitus cogitabis. Scito in quibusdam 309 V| est quod aestimemus quid expediat. Expediet quicquid illa 310 V| aestimemus quid expediat. Expediet quicquid illa dictaverit. 311 II| Accelerat tarda, perplexa expedit, dura mollit, ardua exaequat. 312 IV| poscat, non quantum cupiditas expetat. Si continens fueris, usque 313 IV| acerbus reprehensor, sed sine exprobratione corrector, ita ut admonitionem 314 V| intrepidus cursus tui finem exspectans prospicies tristia huius 315 III| finem huius vitae intrepidus exspectare. Si magnanimis fueris, numquam 316 II| fieri," quia non dubitat sed exspectat, nec suspicatur sed cavet. 317 II| eadem est et cum in palmam extenditur et cum in pugnum adstringitur. 318 IV| facile veniam dato. Nec extollas quemquam nec deicias. Dicentium 319 VII| autem si se extra modum suum extollat, faciet virum minacem, inflatum, 320 V| hilaris, tumultuosa quietus, extrema securus. ~ 321 IV| Sermones utiles magis quam facetos et affabiles ama, rectos 322 II| falsum est. Crebro siquidem faciem mendacii veritas retinet, 323 VI| virtutum species perfectum te facient virum, si mensuram rectitudinis 324 IV| molestum. Omnes tibi pares facies: si inferiores superbiendo 325 VII| extra modum suum extollat, faciet virum minacem, inflatum, 326 II| suspicatur sed cavet. Cuiuscumque facti causam require: cum initia 327 VII| excellentias dictorum atque factorum neglecta honestate festinum, 328 II| verisimile coloratur et ut fallat vel subripiat comitur. Si 329 II| perseverare sit noxium. Prudens fallere non vult, falli non potest. 330 II| Prudens fallere non vult, falli non potest. Opiniones tuae 331 II| cito facili credulitate ad falsa prolabi. De dubiis non definias 332 V| uti mendacio, utere non ad falsi sed ad veri custodiam, et 333 II| incredibile videtur non continuo falsum est. Crebro siquidem faciem 334 IV| clemens, saevitiae detestator, famae bonae neque tuae seminator 335 IV| cibum accede. Palatum tuum fames excitent, non sapores. Desideria 336 IV| nemini blandus, paucis familiaris, omnibus aequus. Severior 337 VII| etiam quieta excitat: alium ferit, alium figit. Sed quamvis 338 VII| multa extra se valentia ferre non poterit, sed aut miserum 339 VII| factorum neglecta honestate festinum, qui momentis omnibus supercilia 340 V| an iures: de religione et fide scias agi ubicumque de veritate 341 I| tranquillissimo et insigni catholicae fidei praedito pietate Mironi 342 V| custodiam, et si contigerit fidelitatem mendacio redimi, non mentieris, 343 I| simplicitatis exertum capacibus fidenter auribus obtuli recitandum. 344 III| insit animo tuo, cum magna fiducia vives liber, intrepidus, 345 VII| excitat: alium ferit, alium figit. Sed quamvis audax sit impugnator, 346 VI| rectitudinis earum aequo vivendi fine servaveris. Nam prudentia 347 V| Nihil tibi intersit an firmes an iures: de religione et 348 IV| misericordiam pronus, in adversis firmus, in prosperis cautus et 349 I| ignoro, clementissime rex, flagrantissimam tui animi sitim sapientiae 350 I| scientiae rivuli manant, fluenta requirere et ob hoc humilitatem 351 III| appetas ut temerarius, nec formides ut timidus. Nam timidum 352 I| Titulus autem libelli est Formula Vitae Honestae, quem idcirco 353 X| hanc praedictarum virtutum formulam pro qualitatibus temporum, 354 III| Magnanimitas vero, quae et fortitudo dicitur, si insit animo 355 IV| effusus, si muliebriter fractus. Odibilem quoque hominem 356 III| conflictum nisi indixeris: nam fraudes et doli imbecillum decent. 357 IV| Impone concupiscentiae frenum omniaque blandimenta quae 358 II| sicut aliquotiens tristem frontem amicus et blandam adulator 359 IV| verba timebis. Esto vitiorum fugax ipse, aliorum vero neque 360 IV| continentiam diligis, turpia fugito antequam accidant, nec quemquam 361 IV| et clarus aut malignus et furtivus aut alienis malis evocatus. 362 II| perdit vitam, qui nihil de futuro praemeditatur in omnia incautus 363 I| sagacitas praesto est, sed generaliter his conscripsi quos ministeriis 364 III| et magnum vindictae esse genus ignoscere. Neminem susurro 365 IV| cum dignitate sapientiae gere, ut te nec gravet quisquam 366 IV| sicut alii vitiorum, vanae gloriae contemptor et bonorum quibus 367 I| I.~Gloriosissimo ac tranquillissimo et insigni 368 IV| erit tibi scurrilitas sed grata urbanitas. Sales tui sine 369 IX| severiori atrocitate durata gratiam humanae amabilitatis amittat. ~ 370 IV| sapientiae gere, ut te nec gravet quisquam tamquam asperum 371 IV| Submittes te, non proicies, gravitate servata. Admoneberis libenter, 372 I| si regalis reverentiae gravitatem aut assiduis aut vilibus, 373 IV| Alicuius rei scientiam te habere nec ignotum sit nec molestum. 374 II| caducum est nec apud te quae habes tamquam aliena servabis, 375 IV| Si continentiae studes, habita non amoene sed salubriter, 376 III| mihi sed animum nocendi habuit," et cum illum in potestate 377 VI| His ergo institutionibus hae quattuor virtutum species 378 I| honestatem vitae possit accedere: harum prima est prudentia, secunda 379 VI| malus homo vocaberis. In has ergo maculas prudentia immensurata 380 IV| severus ac serius, sed hilares non aspernans, sapientiae 381 V| prospicies tristia huius mundi hilaris, tumultuosa quietus, extrema 382 IV| corrector, ita ut admonitionem hilaritate praevenias. Et errori facile 383 VI| uno nomine a cunctis malus homo vocaberis. In has ergo maculas 384 V| potius excusabis, quia ubi honesta causa est iustus secreta 385 I| libelli est Formula Vitae Honestae, quem idcirco tali volui 386 VII| atque factorum neglecta honestate festinum, qui momentis omnibus 387 I| humanus animus comptus ad honestatem vitae possit accedere: harum 388 I| lege etiam a laicis recte honesteque viventibus valeant adimpleri. 389 IV| luditur tu sancti aliquid honestique tractabis. Si continens 390 III| intrepidus, alacer. Magnum humani animi bonum est non tremere, 391 I| sententiis definitae sunt quibus humanus animus comptus ad honestatem 392 I| fluenta requirere et ob hoc humilitatem meam tuis saepius litteris 393 | I 394 | idcirco 395 | idem 396 I| quarta iustitia. Singulae igitur his officiis quae subter 397 X| aut deficientem contemnat ignaviam.~ 398 IV| nescis sine occultatione ignorantiae tibi postula impertiri. ~ 399 I| Martinus humilis episcopus.~Non ignoro, clementissime rex, flagrantissimam 400 III| magnum vindictae esse genus ignoscere. Neminem susurro appetas, 401 IV| scientiam te habere nec ignotum sit nec molestum. Omnes 402 II| II.~Quisquis ergo prudentiam 403 III| III.~Magnanimitas vero, quae 404 | illi 405 | illo 406 III| indixeris: nam fraudes et doli imbecillum decent. Eris magnanimis, 407 VI| has ergo maculas prudentia immensurata perducet. Quicumque in illa 408 IV| scito quia profuit, si immerito, scito quia prodesse voluit. 409 II| est nimia laudatio quam immoderata culpatio; illa siquidem 410 IV| reprehensibilis risus est, si immodicus, si pueriliter effusus, 411 IX| est, ne ductu iugiter leni immotam semper animi rationem neglegentia 412 IV| observa, ne paupertas tibi immunda sit nec parsimonia sordida 413 II| districte videt consilia imperitorum. Ex apertis obscura aestimat, 414 IV| sine adrogantia postulanti imperties. Quae nescis sine occultatione 415 IV| ignorantiae tibi postula impertiri. ~ 416 II| ac sistes nec tibi dabis impetus liberos, sed circumspicies 417 VI| deprehensionem alicuius impingas admissi. Monstraberis digito 418 I| insolentem continuo a cautis impingi proterviam, si regalis reverentiae 419 II| potest. Nec altiori te rei imponas in qua stanti tibi tremendum, 420 IV| cum divitiis natus est. Impone concupiscentiae frenum omniaque 421 IV| acerbus exactor. Nullius imprudentiam despicias. Rari sermonis 422 IV| abstineto, quia licentia eorum impudentiam nutrit. Sermones utiles 423 VII| figit. Sed quamvis audax sit impugnator, tamen multa extra se valentia 424 II| Sermo quoque tuus non sit inanis, sed aut suadeat aut moneat 425 II| futuro praemeditatur in omnia incautus incedit. Propone autem animo 426 II| praemeditatur in omnia incautus incedit. Propone autem animo et 427 IV| cachinno, vox sine clamore, incessus sine tumultu. Quies tibi 428 V| alieni est. Ab his ergo incipe, ut non auferas. Et ad maiora 429 II| coepisti: quaedam vero nec incipere in quibus perseverare sit 430 II| sicut et saepius quod primum incredibile videtur non continuo falsum 431 X| propriam sed et multorum inculpabiliter adscisci desiderat, hanc 432 IV| corporis motus observa, ne indecori sint, nec ideo illos contemnas, 433 III| Non geres conflictum nisi indixeris: nam fraudes et doli imbecillum 434 IV| Omnes tibi pares facies: si inferiores superbiendo non contemnas, 435 VII| extollat, faciet virum minacem, inflatum, turbidum, inquietum, et 436 IV| Nec praesentibus deliciis inhaerebis nec desiderabis absentes. 437 I| sapientiae insatiabiliter poculis inhiare eaque te ardenter, quibus 438 III| tibi contumeliam fieri. De inimico dices: "Non nocuit mihi 439 VI| versipellis et simplicitatis inimicus, commentatorque culparum, 440 II| facti causam require: cum initia inveneris, exitus cogitabis. 441 IX| adludentibus tibi blande aut inludentibus proterve permittes; neque 442 VII| minacem, inflatum, turbidum, inquietum, et in quascumque excellentias 443 X| ruentem compos ipse devitet insaniam aut deficientem contemnat 444 I| tui animi sitim sapientiae insatiabiliter poculis inhiare eaque te 445 I| Gloriosissimo ac tranquillissimo et insigni catholicae fidei praedito 446 III| et fortitudo dicitur, si insit animo tuo, cum magna fiducia 447 I| scio tamen tenuitati meae insolentem continuo a cautis impingi 448 I| egregiis deicolis patrantur instituit, sed ea magis commonet quae 449 I| non vestrae specialiter institutioni, cui naturalis sapientiae 450 VI| VI.~His ergo institutionibus hae quattuor virtutum species 451 VIII| et tam circumcisa pudebit integritas. Hac ergo mediocritatis 452 I| naturali tantum humanae intellegentiae lege etiam a laicis recte 453 I| adstantes haec convenit legere, intellegere et tenere. Titulus autem 454 II| cupis, in futura prospectum intende et quae possunt contingere, 455 II| nec quis, sed quid dicat intendito, nec quam multis sed qualibus 456 V| animi speculare. Nihil tibi intersit an firmes an iures: de religione 457 II| causam require: cum initia inveneris, exitus cogitabis. Scito 458 II| cogita. Id quaere quod potest inveniri, id disce quod potest sciri, 459 V| conventio in adiutorium multorum inventa? Et quid est iustitia nisi 460 VI| et pavendi acuminis eris, investigator latentium et scrutator qualiumcumque 461 IV| seminator neque alienae invidus, rumoribus, criminibus, 462 I| ne aut ego licentia piae invitationis abuterer loquendo aut vestro 463 V| non invocetur ‚ etiam non invocanti testis est ‚ tamen non transies 464 V| etsi iureiurando deus non invocetur ‚ etiam non invocanti testis 465 IV| Sales tui sine dente sint, ioci sine vilitate, risus sine 466 | ipsa 467 | ipso 468 V| ablata restituas; raptoresque ipsos ne aliis timendi sint, castiga 469 IV| subripiunt oppositissimus, ad iram tardus, ad misericordiam 470 III| magnanimis fueris, numquam iudicabis tibi contumeliam fieri. 471 II| non potest. Opiniones tuae iudicia sint. Cogitationes vagas 472 IV| omnibus aequus. Severior esto iudicio quam sermone, vita quam 473 IX| tenore regenda est, ne ductu iugiter leni immotam semper animi 474 V| veritate tractatur. Nam etsi iureiurando deus non invocetur ‚ etiam 475 V| tibi intersit an firmes an iures: de religione et fide scias 476 IV| contendenti facile cede, nec in iurgia dissensionesque descendas. 477 V| nulli nocere et tunc te iustum virum appellabunt omnes, 478 IV| IV.~Continentiam vero si diligis, 479 IX| IX.~Iustitia postremo eo mediocritatis 480 IV| quam si lauderis ob turpia. Laetior esto quotiens displices 481 V| ergo si studere curaveris, laetus et intrepidus cursus tui 482 I| intellegentiae lege etiam a laicis recte honesteque viventibus 483 VI| Quicumque in illa mediocri lance persistit, nec obtusum in 484 IV| simplicitas neglecta nec lenitas languida, et si res tibi exiguae 485 IV| ideo illos contemnas, quia latent. Nam nihil differt, si nemo 486 VI| acuminis eris, investigator latentium et scrutator qualiumcumque 487 II| consoletur aut praecipiat. Lauda parce, vitupera parcius. 488 I| dicta. Sed quamvis hoc a me laudabile tuae pietatis exigat studium, 489 IV| evita sitque tibi tam triste laudari a turpibus quam si lauderis 490 II| reprehensibilis est nimia laudatio quam immoderata culpatio; 491 IV| existimationes malas veram tui laudationem adscribe. Difficillimum 492 IV| laudari a turpibus quam si lauderis ob turpia. Laetior esto 493 I| tantum humanae intellegentiae lege etiam a laicis recte honesteque 494 V| veritatem, ne iustitiae transeas legem. Quod etsi aliquando coarteris 495 I| adstantes haec convenit legere, intellegere et tenere. 496 IX| regenda est, ne ductu iugiter leni immotam semper animi rationem 497 IV| simplicitas neglecta nec lenitas languida, et si res tibi 498 IV| videas. Mobilis esto, non levis, constans, non pertinax. 499 V| constitutio, sed divina lex, et vinculum societatis 500 I| et tenere. Titulus autem libelli est Formula Vitae Honestae, 501 I| desiderio obsisterem reticendo, libellum hunc nulla sophismatum ostentatione