bold = Main text
     Cap.  grey = Comment text
 502    IV|        gravitate servata. Admoneberis libenter, reprehenderis patienter.
 503   III|               cum magna fiducia vives liber, intrepidus, alacer. Magnum
 504    II|         sistes nec tibi dabis impetus liberos, sed circumspicies quo eundum
 505     I|              assiduis aut vilibus, ut libet, dictis attingam. Et ideo
 506    IX|           corrigendi curam geres, sed licentiam peccandi aut adludentibus
 507  VIII|                Hac ergo mediocritatis linea continentiam observabis,
 508     I|         humilitatem meam tuis saepius litteris admoneri ut dignationi tuae
 509     X|            pro qualitatibus temporum, locorum, personarum, atque causarum
 510    IV|               Rari sermonis ipse, sed loquacium patiens, severus ac serius,
 511     V|           prodet. Tacenda enim tacet, loquenda loquitur; atque ita alta
 512     I|            piae invitationis abuterer loquendo aut vestro magis desiderio
 513     V|          Tacenda enim tacet, loquenda loquitur; atque ita alta illi pax
 514    II|         prosperitas. Tunc te velut in lubrico retinebis ac sistes nec
 515    IV|          desidia erit et cum ab aliis luditur tu sancti aliquid honestique
 516  VIII|       voluptati deditus, prodigus aut luxuriosus appareas, nec avara tenacitate
 517    VI|           homo vocaberis. In has ergo maculas prudentia immensurata perducet.
 518   VII|             derelinquit. Mensura ergo magnanimitatis est nec timidum esse hominem
 519    II|             possides, non mireris nec magni aestimes quod caducum est
 520    IX|             subsequatur, dum neque de magnis neque de minimis errantium
 521     V|         incipe, ut non auferas. Et ad maiora provehere, ut etiam ab aliis
 522    IV|            quod non eris, nec quod es maius quam es videri velis. Hoc
 523    IV|          malorum de te existimationes malas veram tui laudationem adscribe.
 524    IV|           minime credulus, sed potius malignis qui per speciem simplicitatis
 525    II|             siquidem adulatione, ista malignitate suspecta est. Testimonium
 526    IV|            aut superbus et clarus aut malignus et furtivus aut alienis
 527    IV|           quotiens displices malis et malorum de te existimationes malas
 528    VI|         postremo uno nomine a cunctis malus homo vocaberis. In has ergo
 529     I|              moralis scientiae rivuli manant, fluenta requirere et ob
 530  VIII|               ne suspiciose et timide manum contrahas, ne in minimis
 531    II|               sed potius aptes, sicut manus quae eadem est et cum in
 532    II|              Nam prudens numquam otio marcet. Animum aliquando remissum
 533     I|          praedito pietate Mironi regi Martinus humilis episcopus.~Non ignoro,
 534      | me
 535      | meae
 536      | meam
 537     X|         personarum, atque causarum eo medietatis tramite teneat, ut velut
 538    VI|           perducet. Quicumque in illa mediocri lance persistit, nec obtusum
 539     X|            teneat, ut velut in quodam meditullio summitatis adsistens quasi
 540   VII|              finem aut aerumnosam sui memoriam derelinquit. Mensura ergo
 541    II|                Crebro siquidem faciem mendacii veritas retinet, crebro
 542    II|               veritas retinet, crebro mendacium specie veritatis occulitur.
 543   VII|             sui memoriam derelinquit. Mensura ergo magnanimitatis est
 544    VI|        perfectum te facient virum, si mensuram rectitudinis earum aequo
 545     V|      fidelitatem mendacio redimi, non mentieris, sed potius excusabis, quia
 546    IV|               adsentationem amicitiam merearis nec hunc promerendi ad te
 547    IV|           reprehenderis patienter. Si merito te obiurgavit aliquis, scito
 548      | mihi
 549   VII|           suum extollat, faciet virum minacem, inflatum, turbidum, inquietum,
 550    IV|             criminibus, suspicionibus minime credulus, sed potius malignis
 551     I|       generaliter his conscripsi quos ministeriis tuis adstantes haec convenit
 552    VI|         noxarum ostenderis. Notaberis minutus, suspiciosus, attentus,
 553     I|     catholicae fidei praedito pietate Mironi regi Martinus humilis episcopus.~
 554    IV|            potius quam obsecundantes. Miscebis interdum seriis iocos sed
 555    IV|    oppositissimus, ad iram tardus, ad misericordiam pronus, in adversis firmus,
 556   VII|            ferre non poterit, sed aut miserum oppetit finem aut aerumnosam
 557    IV|                cum ipse illos videas. Mobilis esto, non levis, constans,
 558    II|           illa sustinere possis, ista moderare. Non semper in actu sis,
 559      | modum
 560    IV|            habere nec ignotum sit nec molestum. Omnes tibi pares facies:
 561    II|                perplexa expedit, dura mollit, ardua exaequat. Scit enim
 562   VII|               honestate festinum, qui momentis omnibus supercilia subrigens
 563    II|           inanis, sed aut suadeat aut moneat aut consoletur aut praecipiat.
 564    VI|            alicuius impingas admissi. Monstraberis digito astu plenus, versipellis
 565     I|             eaque te ardenter, quibus moralis scientiae rivuli manant,
 566     I|          adnexa sunt honestum ac bene moratum virum efficiunt. ~
 567    IV|              et animi tui et corporis motus observa, ne indecori sint,
 568    II|              ex partibus tota. Non te moveat dicentis auctoritas, nec
 569    IV|             si pueriliter effusus, si muliebriter fractus. Odibilem quoque
 570      | multa
 571    II|             dicat intendito, nec quam multis sed qualibus placeas cogita.
 572     V|              prospicies tristia huius mundi hilaris, tumultuosa quietus,
 573    II|           tempori nec te in aliquibus mutes sed potius aptes, sicut
 574     V|               est autem iustitia nisi naturae tacita conventio in adiutorium
 575     I|               scripturarum praeceptis naturali tantum humanae intellegentiae
 576     I|         specialiter institutioni, cui naturalis sapientiae sagacitas praesto
 577    IV|           ipse satis est cum divitiis natus est. Impone concupiscentiae
 578     V|             ambiguitate controversiam nectas, sed qualitatem animi speculare.
 579    IX|         immotam semper animi rationem neglegentia subsequatur, dum neque de
 580    IX|          disciplinae eius neque nimia neglegentiae communitate despecta vilescat
 581    IV|          reddenda officiositate neque neglegus neque exactor appareas.
 582    IV|                Cunctis esto benignus, nemini blandus, paucis familiaris,
 583      | nemo
 584    IV|            postulanti imperties. Quae nescis sine occultatione ignorantiae
 585    IX|               permittes; neque rursum nimiae rigiditatis asperitate nihil
 586     V|            enim ut sis, non solum non nocebis, sed etiam nocentes prohibebis.
 587   III|            Non nocuit mihi sed animum nocendi habuit," et cum illum in
 588    IV|              speciem simplicitatis ad nocendum aliquibus subripiunt oppositissimus,
 589     V|          solum non nocebis, sed etiam nocentes prohibebis. Nam nihil nocere
 590   III|                De inimico dices: "Non nocuit mihi sed animum nocendi
 591    VI|             culparum, et postremo uno nomine a cunctis malus homo vocaberis.
 592    IV|              cupidus et docilis. Quae nosti sine adrogantia postulanti
 593     V|             Et quid est iustitia nisi nostra constitutio, sed divina
 594    VI|     qualiumcumque noxarum ostenderis. Notaberis minutus, suspiciosus, attentus,
 595    IV|               salubriter, nec dominum notum velis esse a domo, sed domum
 596    VI|               scrutator qualiumcumque noxarum ostenderis. Notaberis minutus,
 597    II|             in quibus perseverare sit noxium. Prudens fallere non vult,
 598      | nulli
 599    IV|            licentia eorum impudentiam nutrit. Sermones utiles magis quam
 600    IV|               patienter. Si merito te obiurgavit aliquis, scito quia profuit,
 601    II|       recipies, quibus si animum tuum oblectaveris, cum omnia disposueris,
 602    II|               imperitorum. Ex apertis obscura aestimat, ex parvulis magna,
 603  VIII|               tenacitate sordidus aut obscurus existas. ~
 604    IV|               ama, rectos potius quam obsecundantes. Miscebis interdum seriis
 605  VIII|      mediocritatis linea continentiam observabis, ut nec voluptati deditus,
 606     I|            aut vestro magis desiderio obsisterem reticendo, libellum hunc
 607     I|            capacibus fidenter auribus obtuli recitandum. Quem non vestrae
 608    VI|         mediocri lance persistit, nec obtusum in se habet aliquid nec
 609    II|            mendacium specie veritatis occulitur. Nam sicut aliquotiens tristem
 610    IV|             omniaque blandimenta quae occulta voluptate animum trahunt
 611    IV|           imperties. Quae nescis sine occultatione ignorantiae tibi postula
 612    IV|          prosperis cautus et humilis, occultator virtutum sicut alii vitiorum,
 613    IV|               si muliebriter fractus. Odibilem quoque hominem facit risus
 614     I|       alicuius etsi qualiacumque sint offeram dicta. Sed quamvis hoc a
 615     I|         iustitia. Singulae igitur his officiis quae subter adnexa sunt
 616    IV|               non timeas. In reddenda officiositate neque neglegus neque exactor
 617      | omne
 618    IV|         Impone concupiscentiae frenum omniaque blandimenta quae occulta
 619    II|               dignitatem rebus non ex opinione multorum sed ex earum natura
 620    II|               vult, falli non potest. Opiniones tuae iudicia sint. Cogitationes
 621   VII|              poterit, sed aut miserum oppetit finem aut aerumnosam sui
 622    IV|         nocendum aliquibus subripiunt oppositissimus, ad iram tardus, ad misericordiam
 623    II|           disce quod potest sciri, id opta quod optari coram omnibus
 624    II|            potest sciri, id opta quod optari coram omnibus potest. Nec
 625    IV|            Difficillimum continentiae opus est adsentationes adulantium
 626    II|               dispensetur: praesentia ordina, futura praevide, praeterita
 627    VI|       scrutator qualiumcumque noxarum ostenderis. Notaberis minutus, suspiciosus,
 628    II|            amicus et blandam adulator ostendit, sic verisimile coloratur
 629     I|       libellum hunc nulla sophismatum ostentatione politum sed planitie purae
 630    II|            bonis. Nam prudens numquam otio marcet. Animum aliquando
 631   III|           appetas, neminem suffodias: palam egredere. Non geres conflictum
 632    IV|       voluptatem sed ad cibum accede. Palatum tuum fames excitent, non
 633    II|              quae eadem est et cum in palmam extenditur et cum in pugnum
 634    IV|         promerendi ad te aditum aliis pandas. Non eris audax, non adrogans.
 635    II|      consoletur aut praecipiat. Lauda parce, vitupera parcius. Nam similiter
 636    II|     praecipiat. Lauda parce, vitupera parcius. Nam similiter reprehensibilis
 637  VIII|       terminis te adstringat: cave ne parcus sis, ne suspiciose et timide
 638    IV|              nec molestum. Omnes tibi pares facies: si inferiores superbiendo
 639    IV|        paupertas tibi immunda sit nec parsimonia sordida nec simplicitas
 640    II|                ex proximis remota, ex partibus tota. Non te moveat dicentis
 641    IV|            non sapores. Desideria tua parvo redime, quia hoc tantum
 642    II|          apertis obscura aestimat, ex parvulis magna, ex proximis remota,
 643    IV|          sermonis ipse, sed loquacium patiens, severus ac serius, sed
 644    IV|               libenter, reprehenderis patienter. Si merito te obiurgavit
 645     I|           paucis et egregiis deicolis patrantur instituit, sed ea magis
 646    IV|          velis. Hoc magis observa, ne paupertas tibi immunda sit nec parsimonia
 647    VI|             suos excedat, callidus et pavendi acuminis eris, investigator
 648     V|         loquitur; atque ita alta illi pax est et secura tranquillitas.
 649    IX|            curam geres, sed licentiam peccandi aut adludentibus tibi blande
 650    II|           nihil de praeterito cogitat perdit vitam, qui nihil de futuro
 651    VI|         maculas prudentia immensurata perducet. Quicumque in illa mediocri
 652     I|                quia non illa ardua et perfecta quae a paucis et egregiis
 653    VI|             quattuor virtutum species perfectum te facient virum, si mensuram
 654   III|           decent. Eris magnanimis, si pericula nec appetas ut temerarius,
 655    IX|             aut inludentibus proterve permittes; neque rursum nimiae rigiditatis
 656    II|               omnia prius aestimes et perpenses et dignitatem rebus non
 657    II|             solutum. Accelerat tarda, perplexa expedit, dura mollit, ardua
 658    VI|      Quicumque in illa mediocri lance persistit, nec obtusum in se habet
 659     X|       qualitatibus temporum, locorum, personarum, atque causarum eo medietatis
 660    IV|              non levis, constans, non pertinax. Alicuius rei scientiam
 661    IV|            continens fueris, usque eo pervenies ut te ipso contentus sis.
 662     I|              ideo ne aut ego licentia piae invitationis abuterer loquendo
 663     I|             catholicae fidei praedito pietate Mironi regi Martinus humilis
 664     I|               hoc a me laudabile tuae pietatis exigat studium, scio tamen
 665    II|              quam multis sed qualibus placeas cogita. Id quaere quod potest
 666     I|              ostentatione politum sed planitie purae simplicitatis exertum
 667    II|        requiem dato, sed requies ipsa plena sit sapientiae studiis et
 668    II|              consideratione promitte, plenius quam promiseris praesta.
 669    VI|              Monstraberis digito astu plenus, versipellis et simplicitatis
 670    IV|              quemquam alium vereberis plus quam te. Omnia tolerabilia
 671     I|             sapientiae insatiabiliter poculis inhiare eaque te ardenter,
 672     I|              sophismatum ostentatione politum sed planitie purae simplicitatis
 673  VIII|               minimis quoque speculam ponas. Nam talis et tam circumcisa
 674    IV|        Considera tecum quantum natura poscat, non quantum cupiditas expetat.
 675    II|           autem ex rebus transitoriis possides, non mireris nec magni aestimes
 676    II|               bona, ut illa sustinere possis, ista moderare. Non semper
 677     I|           comptus ad honestatem vitae possit accedere: harum prima est
 678    II|            prospectum intende et quae possunt contingere, animo tuo cuncta
 679      | post
 680    IV|         occultatione ignorantiae tibi postula impertiri. ~
 681    IV|            Quae nosti sine adrogantia postulanti imperties. Quae nescis sine
 682   VII|           extra se valentia ferre non poterit, sed aut miserum oppetit
 683    IV|           corpore ad spiritum quantum potes abducere. Si continentiae
 684   III|              habuit," et cum illum in potestate tua videris, vindictam putabis
 685   III|           vindictam putabis vindicare potuisse: scito enim honestum et
 686     I|           sine divinarum scripturarum praeceptis naturali tantum humanae
 687    II|             moneat aut consoletur aut praecipiat. Lauda parce, vitupera parcius.
 688     X|               per abrupta altrinsecus praecipitia aut ruentem compos ipse
 689     X|              adscisci desiderat, hanc praedictarum virtutum formulam pro qualitatibus
 690     I|              insigni catholicae fidei praedito pietate Mironi regi Martinus
 691    IV|          contemptor et bonorum quibus praeditus es non acerbus exactor.
 692    II|            vitam, qui nihil de futuro praemeditatur in omnia incautus incedit.
 693    II|               temporibus dispensetur: praesentia ordina, futura praevide,
 694    IV|      imitaberis damnare videaris. Nec praesentibus deliciis inhaerebis nec
 695    II|               plenius quam promiseris praesta. Si prudens es, animus tuus
 696     I|        naturalis sapientiae sagacitas praesto est, sed generaliter his
 697    IV|            quam te. Omnia tolerabilia praeter turpitudinem crede. A verbis
 698    II|              ordina, futura praevide, praeterita recordare. Nam qui nihil
 699    II|           recordare. Nam qui nihil de praeterito cogitat perdit vitam, qui
 700    IV|               admonitionem hilaritate praevenias. Et errori facile veniam
 701    II|             praesentia ordina, futura praevide, praeterita recordare. Nam
 702     I|          vitae possit accedere: harum prima est prudentia, secunda magnanimitas,
 703    II|            est, sicut et saepius quod primum incredibile videtur non
 704     V|          causa est iustus secreta non prodet. Tacenda enim tacet, loquenda
 705  VIII|             ut nec voluptati deditus, prodigus aut luxuriosus appareas,
 706    IV|        obiurgavit aliquis, scito quia profuit, si immerito, scito quia
 707     V|           nocebis, sed etiam nocentes prohibebis. Nam nihil nocere non est
 708    IV|           adrogans. Submittes te, non proicies, gravitate servata. Admoneberis
 709    II|           facili credulitate ad falsa prolabi. De dubiis non definias
 710    IV|           amicitiam merearis nec hunc promerendi ad te aditum aliis pandas.
 711    II| consideratione promitte, plenius quam promiseris praesta. Si prudens es,
 712    II|            reddas. Cum consideratione promitte, plenius quam promiseris
 713    IV|           tacitus auditor, audientium promptus receptor. Requirenti facile
 714    IV|              tardus, ad misericordiam pronus, in adversis firmus, in
 715     X|              ad utilitatem non tantum propriam sed et multorum inculpabiliter
 716    II|               adstringitur. Prudentis proprium est examinare consilia et
 717    II|         prudens esse cupis, in futura prospectum intende et quae possunt
 718    IV|                in adversis firmus, in prosperis cautus et humilis, occultator
 719    II|              tibi adludit huius vitae prosperitas. Tunc te velut in lubrico
 720    IX|               blande aut inludentibus proterve permittes; neque rursum
 721     I|             continuo a cautis impingi proterviam, si regalis reverentiae
 722      | prout
 723     V|             non auferas. Et ad maiora provehere, ut etiam ab aliis ablata
 724    II|       aestimat, ex parvulis magna, ex proximis remota, ex partibus tota.
 725    II|               in pugnum adstringitur. Prudentis proprium est examinare consilia
 726  VIII|               talis et tam circumcisa pudebit integritas. Hac ergo mediocritatis
 727    IV|           risus est, si immodicus, si pueriliter effusus, si muliebriter
 728    II|           palmam extenditur et cum in pugnum adstringitur. Prudentis
 729     I|     ostentatione politum sed planitie purae simplicitatis exertum capacibus
 730   III|      potestate tua videris, vindictam putabis vindicare potuisse: scito
 731    II|           prudens est non dicit: "Non putavi hoc fieri," quia non dubitat
 732    IV|                quorum sermones animum quadam voluptate resolvunt. Nullius
 733      | Quaecumque
 734      | quaedam
 735    II|             certa sive deliberet sive quaerat sive contempletur non recedat
 736    II|           qualibus placeas cogita. Id quaere quod potest inveniri, id
 737    VI|        aliquid timens, semper aliquid quaerens, semper aliquid convincens,
 738     I|           exhortationis alicuius etsi qualiacumque sint offeram dicta. Sed
 739    IV|         Observa ne in convivio vel in qualibet vitae communitate quos non
 740    II|        intendito, nec quam multis sed qualibus placeas cogita. Id quaere
 741     V|             controversiam nectas, sed qualitatem animi speculare. Nihil tibi
 742     X|    praedictarum virtutum formulam pro qualitatibus temporum, locorum, personarum,
 743    VI|   investigator latentium et scrutator qualiumcumque noxarum ostenderis. Notaberis
 744     I|     magnanimitas, tertia continentia, quarta iustitia. Singulae igitur
 745   VII|            turbidum, inquietum, et in quascumque excellentias dictorum atque
 746      | quibusdam
 747      | quicquid
 748      | Quicumque
 749    IV|                incessus sine tumultu. Quies tibi non desidia erit et
 750   VII|        subrigens ut bestiarius, etiam quieta excitat: alium ferit, alium
 751     V|             mundi hilaris, tumultuosa quietus, extrema securus. ~
 752      | quisquam
 753      | quo
 754     X|           tramite teneat, ut velut in quodam meditullio summitatis adsistens
 755      | quorum
 756      | quotiens
 757    II|      circumspicies quo eundum sit vel quousque. ~
 758     V|               aliis ablata restituas; raptoresque ipsos ne aliis timendi sint,
 759    IV|               imprudentiam despicias. Rari sermonis ipse, sed loquacium
 760    II|         quaerat sive contempletur non recedat a vero. Sermo quoque tuus
 761    IV|          auditor, audientium promptus receptor. Requirenti facile responde,
 762    II|              velut somnio similes non recipies, quibus si animum tuum oblectaveris,
 763     I|               fidenter auribus obtuli recitandum. Quem non vestrae specialiter
 764    II|           futura praevide, praeterita recordare. Nam qui nihil de praeterito
 765    VI|            facient virum, si mensuram rectitudinis earum aequo vivendi fine
 766    IV|             facetos et affabiles ama, rectos potius quam obsecundantes.
 767    II|               veritati, non amicitiae reddas. Cum consideratione promitte,
 768    IV|          recte vivendo non timeas. In reddenda officiositate neque neglegus
 769    IV|          sapores. Desideria tua parvo redime, quia hoc tantum curare
 770     V|       contigerit fidelitatem mendacio redimi, non mentieris, sed potius
 771     I|         cautis impingi proterviam, si regalis reverentiae gravitatem aut
 772    IX|             mediocritatis tibi tenore regenda est, ne ductu iugiter leni
 773     I|               praedito pietate Mironi regi Martinus humilis episcopus.~
 774    IX|               ergo amabilis iustitiae regula tenenda est, ut reverentia
 775    IV|              voluptate animum trahunt reice. Ede citra cruditatem, bibe
 776     V|       intersit an firmes an iures: de religione et fide scias agi ubicumque
 777    II|            omnia disposueris, tristis remanebis. Sed cogitatio tua stabilis
 778    II|              marcet. Animum aliquando remissum habet, numquam solutum.
 779    II|           parvulis magna, ex proximis remota, ex partibus tota. Non te
 780    IV|              adsentationes adulantium repellere, quorum sermones animum
 781    IV|        servata. Admoneberis libenter, reprehenderis patienter. Si merito te
 782    IV|               scrutator neque acerbus reprehensor, sed sine exprobratione
 783    II|                sed interdum animo tuo requiem dato, sed requies ipsa plena
 784    II|           animo tuo requiem dato, sed requies ipsa plena sit sapientiae
 785    II|              Cuiuscumque facti causam require: cum initia inveneris, exitus
 786    IV|         audientium promptus receptor. Requirenti facile responde, contendenti
 787     I|      scientiae rivuli manant, fluenta requirere et ob hoc humilitatem meam
 788    II|             ubique idem eris et prout rerum varietas exigit, ita te
 789    IV|               lenitas languida, et si res tibi exiguae sunt, non sint
 790    IX|          nihil veniae aut benignitati reservans humanae societati dirus
 791    IV|               animum quadam voluptate resolvunt. Nullius per adsentationem
 792    IV|           receptor. Requirenti facile responde, contendenti facile cede,
 793     V|              ut etiam ab aliis ablata restituas; raptoresque ipsos ne aliis
 794     I|            magis desiderio obsisterem reticendo, libellum hunc nulla sophismatum
 795    II|              Tunc te velut in lubrico retinebis ac sistes nec tibi dabis
 796    II|               faciem mendacii veritas retinet, crebro mendacium specie
 797    IX|      iustitiae regula tenenda est, ut reverentia disciplinae eius neque nimia
 798     I|        impingi proterviam, si regalis reverentiae gravitatem aut assiduis
 799     I|             Non ignoro, clementissime rex, flagrantissimam tui animi
 800    IX|        permittes; neque rursum nimiae rigiditatis asperitate nihil veniae
 801     I|              quibus moralis scientiae rivuli manant, fluenta requirere
 802     X|           altrinsecus praecipitia aut ruentem compos ipse devitet insaniam
 803    IV|      seminator neque alienae invidus, rumoribus, criminibus, suspicionibus
 804      | rursum
 805    IV|            quam vultu, ultor clemens, saevitiae detestator, famae bonae
 806     I|              cui naturalis sapientiae sagacitas praesto est, sed generaliter
 807    IV|      scurrilitas sed grata urbanitas. Sales tui sine dente sint, ioci
 808    IV|         studes, habita non amoene sed salubriter, nec dominum notum velis
 809    II|               sit. Tunc consilia tibi salutaria advoca, cum tibi adludit
 810    IV|               cum ab aliis luditur tu sancti aliquid honestique tractabis.
 811     I|             virtutum species multorum sapientum sententiis definitae sunt
 812    IV|              tuum fames excitent, non sapores. Desideria tua parvo redime,
 813    IV|      contentus sis. Nam qui sibi ipse satis est cum divitiis natus est.
 814     V|           iures: de religione et fide scias agi ubicumque de veritate
 815     I|              ardenter, quibus moralis scientiae rivuli manant, fluenta requirere
 816    IV|            non pertinax. Alicuius rei scientiam te habere nec ignotum sit
 817     I|              pietatis exigat studium, scio tamen tenuitati meae insolentem
 818    II|          earum natura constituas. Nam scire debes quia sunt quae non
 819    II|        inveniri, id disce quod potest sciri, id opta quod optari coram
 820    II|               mollit, ardua exaequat. Scit enim quid qua via adgredi
 821     I|          crebro aliquid per epistolam scribens aut consultationis aut exhortationis
 822     I|       commonet quae et sine divinarum scripturarum praeceptis naturali tantum
 823    IV|          tamquam vilem. Non erit tibi scurrilitas sed grata urbanitas. Sales
 824     V|              honesta causa est iustus secreta non prodet. Tacenda enim
 825     V|        dictaverit. Quisquis ergo hanc sectari desideras, time prius deum
 826      | secunda
 827     V|              ita alta illi pax est et secura tranquillitas. Dum alii
 828     V|           tumultuosa quietus, extrema securus. ~
 829    IV|                famae bonae neque tuae seminator neque alienae invidus, rumoribus,
 830    II|           definias sed suspensam tene sententiam. Nihil affirmes, quia non
 831     I|            species multorum sapientum sententiis definitae sunt quibus humanus
 832     V|              virum appellabunt omnes, sequentur, venerabuntur et diligent.
 833    II|              Quisquis ergo prudentiam sequi desideras, tunc per rationem
 834    IV|      obsecundantes. Miscebis interdum seriis iocos sed temperatos et
 835    IV|         loquacium patiens, severus ac serius, sed hilares non aspernans,
 836    II|      contempletur non recedat a vero. Sermo quoque tuus non sit inanis,
 837    IV|            Severior esto iudicio quam sermone, vita quam vultu, ultor
 838    IV|          imprudentiam despicias. Rari sermonis ipse, sed loquacium patiens,
 839    II|             quae habes tamquam aliena servabis, sed pro te tamquam tua
 840    IV|               non proicies, gravitate servata. Admoneberis libenter, reprehenderis
 841    VI|              earum aequo vivendi fine servaveris. Nam prudentia si terminos
 842    IV|           familiaris, omnibus aequus. Severior esto iudicio quam sermone,
 843    IX|               despecta vilescat neque severiori atrocitate durata gratiam
 844    IV|                sed loquacium patiens, severus ac serius, sed hilares non
 845      | sic
 846    II|    Cogitationes vagas et velut somnio similes non recipies, quibus si
 847    II|          parce, vitupera parcius. Nam similiter reprehensibilis est nimia
 848    IV|            nec parsimonia sordida nec simplicitas neglecta nec lenitas languida,
 849    II|            via adgredi debeat et cito singula et districte videt consilia
 850     I|         continentia, quarta iustitia. Singulae igitur his officiis quae
 851    II|               in lubrico retinebis ac sistes nec tibi dabis impetus liberos,
 852     I|             flagrantissimam tui animi sitim sapientiae insatiabiliter
 853    IV|       continens es, adulationes evita sitque tibi tam triste laudari
 854    IX|         benignitati reservans humanae societati dirus appareas. Ita ergo
 855     V|               divina lex, et vinculum societatis humanae? In hac non est
 856     V|               Iustus enim ut sis, non solum non nocebis, sed etiam nocentes
 857    II|               remissum habet, numquam solutum. Accelerat tarda, perplexa
 858    II|           Cogitationes vagas et velut somnio similes non recipies, quibus
 859     I|        reticendo, libellum hunc nulla sophismatum ostentatione politum sed
 860    IV|            immunda sit nec parsimonia sordida nec simplicitas neglecta
 861  VIII|        appareas, nec avara tenacitate sordidus aut obscurus existas. ~
 862     I|          recitandum. Quem non vestrae specialiter institutioni, cui naturalis
 863    II|             retinet, crebro mendacium specie veritatis occulitur. Nam
 864    IV|               potius malignis qui per speciem simplicitatis ad nocendum
 865  VIII|       contrahas, ne in minimis quoque speculam ponas. Nam talis et tam
 866     V|          nectas, sed qualitatem animi speculare. Nihil tibi intersit an
 867    IV|               compositus a corpore ad spiritum quantum potes abducere.
 868    II|          remanebis. Sed cogitatio tua stabilis et certa sive deliberet
 869    II|         altiori te rei imponas in qua stanti tibi tremendum, descendenti
 870    II|              omne quod verisimile est statim et verum est, sicut et saepius
 871     V|               illo mala. Haec ergo si studere curaveris, laetus et intrepidus
 872    IV|             abducere. Si continentiae studes, habita non amoene sed salubriter,
 873    II|             ipsa plena sit sapientiae studiis et cogitationibus bonis.
 874     I|        laudabile tuae pietatis exigat studium, scio tamen tenuitati meae
 875    II|               non sit inanis, sed aut suadeat aut moneat aut consoletur
 876      | suam
 877    II|            cuncta propone. Nihil tibi subitum sit sed totum ante prospicies.
 878    IV|             eris audax, non adrogans. Submittes te, non proicies, gravitate
 879   VII|           momentis omnibus supercilia subrigens ut bestiarius, etiam quieta
 880    II|            coloratur et ut fallat vel subripiat comitur. Si prudens esse
 881    IV|   simplicitatis ad nocendum aliquibus subripiunt oppositissimus, ad iram
 882    IX|            animi rationem neglegentia subsequatur, dum neque de magnis neque
 883     I|              igitur his officiis quae subter adnexa sunt honestum ac
 884    VI|            aliquid convincens, et qui subtilissimas suspiciones tuas ad deprehensionem
 885   III|              susurro appetas, neminem suffodias: palam egredere. Non geres
 886      | sui
 887     X|            velut in quodam meditullio summitatis adsistens quasi per abrupta
 888      | suos
 889    IV|           pares facies: si inferiores superbiendo non contemnas, superiores
 890    IV|               hominem facit risus aut superbus et clarus aut malignus et
 891   VII|        festinum, qui momentis omnibus supercilia subrigens ut bestiarius,
 892    IV|           vero si diligis, circumcide superflua et in artum desideria tua
 893    IV|            superbiendo non contemnas, superiores recte vivendo non timeas.
 894     I|           idcirco tali volui vocabulo superscribi, quia non illa ardua et
 895    II|          adulatione, ista malignitate suspecta est. Testimonium veritati,
 896    II|               dubiis non definias sed suspensam tene sententiam. Nihil affirmes,
 897    II|            dubitat sed exspectat, nec suspicatur sed cavet. Cuiuscumque facti
 898    VI|      convincens, et qui subtilissimas suspiciones tuas ad deprehensionem alicuius
 899    IV|                rumoribus, criminibus, suspicionibus minime credulus, sed potius
 900  VIII|                cave ne parcus sis, ne suspiciose et timide manum contrahas,
 901    VI|        ostenderis. Notaberis minutus, suspiciosus, attentus, semper aliquid
 902    II|               futura et bona, ut illa sustinere possis, ista moderare. Non
 903   III|              genus ignoscere. Neminem susurro appetas, neminem suffodias:
 904      | suum
 905     V|            iustus secreta non prodet. Tacenda enim tacet, loquenda loquitur;
 906     V|              non prodet. Tacenda enim tacet, loquenda loquitur; atque
 907     V|           autem iustitia nisi naturae tacita conventio in adiutorium
 908    IV|               deicias. Dicentium esto tacitus auditor, audientium promptus
 909     I|          Vitae Honestae, quem idcirco tali volui vocabulo superscribi,
 910      | talis
 911    II|            numquam solutum. Accelerat tarda, perplexa expedit, dura
 912    IV|               oppositissimus, ad iram tardus, ad misericordiam pronus,
 913    IV|             tua constringe. Considera tecum quantum natura poscat, non
 914   III|               pericula nec appetas ut temerarius, nec formides ut timidus.
 915    IV|             interdum seriis iocos sed temperatos et sine detrimento dignationis
 916    II|              exigit, ita te accomodes tempori nec te in aliquibus mutes
 917    II|        prudens es, animus tuus tribus temporibus dispensetur: praesentia
 918     X|             formulam pro qualitatibus temporum, locorum, personarum, atque
 919    IV|               malis evocatus. Si ergo tempus iocos exigit, in his quoque
 920  VIII|        luxuriosus appareas, nec avara tenacitate sordidus aut obscurus existas. ~
 921    II|            non definias sed suspensam tene sententiam. Nihil affirmes,
 922     X|        causarum eo medietatis tramite teneat, ut velut in quodam meditullio
 923    IX|             amabilis iustitiae regula tenenda est, ut reverentia disciplinae
 924     I|       convenit legere, intellegere et tenere. Titulus autem libelli est
 925    IX|        postremo eo mediocritatis tibi tenore regenda est, ne ductu iugiter
 926     I|            exigat studium, scio tamen tenuitati meae insolentem continuo
 927  VIII|                Continentia deinde his terminis te adstringat: cave ne parcus
 928    VI|          servaveris. Nam prudentia si terminos suos excedat, callidus et
 929     I|      prudentia, secunda magnanimitas, tertia continentia, quarta iustitia.
 930    II|             malignitate suspecta est. Testimonium veritati, non amicitiae
 931     V|       invocetur ‚ etiam non invocanti testis est ‚ tamen non transies
 932     V|               hanc sectari desideras, time prius deum et ama deum,
 933    IV|          superiores recte vivendo non timeas. In reddenda officiositate
 934    IV|              acerba, sed blanda verba timebis. Esto vitiorum fugax ipse,
 935     V|            raptoresque ipsos ne aliis timendi sint, castiga et cohibe.
 936    VI|              attentus, semper aliquid timens, semper aliquid quaerens,
 937  VIII|          parcus sis, ne suspiciose et timide manum contrahas, ne in minimis
 938   III|           temerarius, nec formides ut timidus. Nam timidum non facit animum
 939     I|                intellegere et tenere. Titulus autem libelli est Formula
 940    IV|         vereberis plus quam te. Omnia tolerabilia praeter turpitudinem crede.
 941      | tota
 942      | totum
 943    IV|             sancti aliquid honestique tractabis. Si continens es, adulationes
 944     V|             agi ubicumque de veritate tractatur. Nam etsi iureiurando deus
 945    IV|              occulta voluptate animum trahunt reice. Ede citra cruditatem,
 946     X|          atque causarum eo medietatis tramite teneat, ut velut in quodam
 947     I|                   I.~Gloriosissimo ac tranquillissimo et insigni catholicae fidei
 948     V|           alta illi pax est et secura tranquillitas. Dum alii a malis vincuntur,
 949     V|               veritatem, ne iustitiae transeas legem. Quod etsi aliquando
 950     V|      invocanti testis est ‚ tamen non transies veritatem, ne iustitiae
 951    II|             Quaecumque autem ex rebus transitoriis possides, non mireris nec
 952    II|            imponas in qua stanti tibi tremendum, descendenti cadendum sit.
 953   III|            humani animi bonum est non tremere, sed constare sibi et finem
 954    II|               prudens es, animus tuus tribus temporibus dispensetur:
 955    IV|     adulationes evita sitque tibi tam triste laudari a turpibus quam
 956    II|      occulitur. Nam sicut aliquotiens tristem frontem amicus et blandam
 957     V|           finem exspectans prospicies tristia huius mundi hilaris, tumultuosa
 958    II|                cum omnia disposueris, tristis remanebis. Sed cogitatio
 959      | tu
 960      | tuas
 961    IV|           sine clamore, incessus sine tumultu. Quies tibi non desidia
 962     V|          tristia huius mundi hilaris, tumultuosa quietus, extrema securus. ~
 963   VII|              virum minacem, inflatum, turbidum, inquietum, et in quascumque
 964    IV|             Omnia tolerabilia praeter turpitudinem crede. A verbis quoque turpibus
 965      | ubi
 966      | ubicumque
 967      | ubique
 968    IV|             sermone, vita quam vultu, ultor clemens, saevitiae detestator,
 969    VI|  commentatorque culparum, et postremo uno nomine a cunctis malus homo
 970    IV|            tibi scurrilitas sed grata urbanitas. Sales tui sine dente sint,
 971      | usque
 972    II|           tamquam tua et dispenses et utaris. Si prudentiam amplecteris,
 973     V|               coarteris uti mendacio, utere non ad falsi sed ad veri
 974     V|              etsi aliquando coarteris uti mendacio, utere non ad falsi
 975    IV|          impudentiam nutrit. Sermones utiles magis quam facetos et affabiles
 976     X|               quis ergo vitam suam ad utilitatem non tantum propriam sed
 977     V|                                       V.~Iustitiae post haec virtus
 978    II|            iudicia sint. Cogitationes vagas et velut somnio similes
 979     I|           recte honesteque viventibus valeant adimpleri. Quattuor virtutum
 980   VII|      impugnator, tamen multa extra se valentia ferre non poterit, sed aut
 981    IV|         virtutum sicut alii vitiorum, vanae gloriae contemptor et bonorum
 982    II|              idem eris et prout rerum varietas exigit, ita te accomodes
 983     V|         appellabunt omnes, sequentur, venerabuntur et diligent. Iustus enim
 984    IX|          rigiditatis asperitate nihil veniae aut benignitati reservans
 985    IV|          praevenias. Et errori facile veniam dato. Nec extollas quemquam
 986    IV|               te existimationes malas veram tui laudationem adscribe.
 987    IV|                Non acerba, sed blanda verba timebis. Esto vitiorum fugax
 988    IV|         praeter turpitudinem crede. A verbis quoque turpibus abstineto,
 989    IV|          accidant, nec quemquam alium vereberis plus quam te. Omnia tolerabilia
 990    IV|             detrimento dignationis ac verecundiae. Nam reprehensibilis risus
 991     V|             utere non ad falsi sed ad veri custodiam, et si contigerit
 992    II|              siquidem faciem mendacii veritas retinet, crebro mendacium
 993     V|           fide scias agi ubicumque de veritate tractatur. Nam etsi iureiurando
 994     V|              est ‚ tamen non transies veritatem, ne iustitiae transeas legem.
 995    II|             suspecta est. Testimonium veritati, non amicitiae reddas. Cum
 996    II|               crebro mendacium specie veritatis occulitur. Nam sicut aliquotiens
 997    VI|      Monstraberis digito astu plenus, versipellis et simplicitatis inimicus,
 998    VI|               in se habet aliquid nec versutum. ~
 999    II|              verisimile est statim et verum est, sicut et saepius quod
1000     I|           obtuli recitandum. Quem non vestrae specialiter institutioni,
1001     I|    invitationis abuterer loquendo aut vestro magis desiderio obsisterem