bold = Main text
    Cap.     grey = Comment text
  1      III|            concurrunt. Alii enim de acceptis honoribus laudari cupiunt,
  2        V|        prompte praestetur, antequam accipiat qui petebat, quantum ex
  3      III|              qui gloriam ab invicem accipitis, et gloriam quae a solo
  4       IV|       gloriae caelesti praeponimus. Acutus nimis hic elationis est
  5        I|             sed congregatim cunctos addicit. Et cum cetera vitia particulatim
  6      III|           quia dum laudibus alienis adgaudet, gaudium eius exultatio
  7         | adhuc
  8        V|           alludit, et quantum ex eo admirabilis fiat ceteris iam depingit.
  9       IV|     exercetur. Tolle favores, tolle admirationes humanas, paucos invenies
 10        V|            videatur quantumque illi admirationis per quaedam dictatus sui
 11       II|          false laudentur. Nam pueri adolescentum sibi ingenium vindicant.
 12       II|         quam studium humanae laudis adpetitur. Et alia quidem quamvis
 13       IV|       iubentis Dei debuit exerceri, adquirendae laudis gratia exercetur.
 14       II|          cupiditatis ambitione sint adquisita, tamen postquam haberi coeperint,
 15       II|       Iuvenes senum sibi prudentiam adscribi desiderant. Senes, quia
 16      III|            fit ut non tantum aliena adulatione simus miseri, sed et nostra,
 17        I|         ludibriis, scurrilitatibus, adulteriis, et fornicationi succumbit.
 18      III|            sui. Plus siquidem in se aestimat quam quod videt. Atque ita
 19       IV|            sed etiam reus efficitur aeterni supplicii, quia opus bonum,
 20      III|    exultationem vero tumor et nimia aetimatio sui. Plus siquidem in se
 21        V|          aliquo destinatum est quod agatur, continuo haec alludit,
 22      III|            vacuam, qua si quid boni agitur, dum sibi homo tribuit,
 23        I|         quae etiam sicut ab omnibus aguntur, ita cognoscuntur ab omnibus.
 24         | alia
 25         | alicui
 26      III|         cognosci, quia dum laudibus alienis adgaudet, gaudium eius exultatio
 27         | aliis
 28         | aliquando
 29         | aliquis
 30         | aliquo
 31        V|          quod agatur, continuo haec alludit, et quantum ex eo admirabilis
 32       II|            est pigneratum, ad cuius altitudinem nisi quis fuerit humilis
 33       II|            ardentissima cupiditatis ambitione sint adquisita, tamen postquam
 34       II| adolescentes, iuvenes, et senes hoc ambiunt. Omnes laudari volunt, quamvis
 35      III|         glorificentur ab hominibus. Amen dico vobis quia receperunt
 36        V|     aliquando dictantur litterae ad amicum, priusquam transmittantur
 37       IV|       invenies qui aliquid boni aut amore Dei aut, si hic non fuerit,
 38       II|             magis quaeritur quantum amplius et inventum est, ita ut
 39       IV|     laudatur peccator in desideriis animae suae, et qui iniqua gerit
 40       II|           quamvis sexu non possunt, animo se tamen virilitatis extollunt.
 41       VI|         omnes. Nec solum magnis dat animum, sed et parvis. Nam in quovis
 42        V|          etiam ea quae gerenda sunt antecedit. Nam si quid boni operis
 43         | antequam
 44       IV|         gerit benedicetur. Et illud apostolicum: Quorum deus venter et gloria
 45      III|            praesenti. Paulus quoque Apostolus nos monet: Nolite, inquit,
 46      III|       inanis gloriae cupidi, inanem appellans gloriam, quam fenerat mendice
 47        V|        eruditus aut eloquentissimus appelletur, iam hoc praemissae suspicionis
 48         | apud
 49       II|              Et alia quidem quamvis ardentissima cupiditatis ambitione sint
 50        V|          Miles denique ipse sumptis armis pergit ad praelium, dum
 51        V|        praesumpta sibi fortitudinis arrogantia, ita typhosus quasi iam
 52      III|       infernum. Non enim habent quo ascendant, quia semper ascendendo
 53      III|          quo ascendant, quia semper ascendendo hoc illis tantum superest
 54         | At
 55       II|             quis fuerit humilis non attingit? ~
 56        V|          humanam gloriam aucupantur auctoritas divina condemnat, eo quod
 57        V|            viventes humanam gloriam aucupantur auctoritas divina condemnat,
 58      VII|     cuicumque deputabitur bonitati? Audacter dicam: Nihil, quia soli
 59        V|  delectatione aures eius pruriuntur audire. Si comptius aliquando dictantur
 60        V|            suspicionis delectatione aures eius pruriuntur audire.
 61       VI|         velut infelix mancipium sub avara domina, quantumvis laboraverit,
 62        I|      seditioni deservit. Alius, qui avaritia impellitur, inhumanitatem,
 63      III|           suspendit, et cum dicitur beatus, magnificus, potens, non
 64       IV|           suae, et qui iniqua gerit benedicetur. Et illud apostolicum: Quorum
 65        V|         alicui in loco necessitatis beneficium prompte praestetur, antequam
 66        V|          qui petebat, quantum ex eo benignus omnibus aut largientissimus
 67       II|          illud sacrilegium exoritur blasphemorum, ut quia totum quod laudis
 68      VII|      gessimus cuicumque deputabitur bonitati? Audacter dicam: Nihil,
 69      VII|        gloria vindicat quidquid non bonitatis, sed eius imperio est perfectum.
 70       IV|        aeterni supplicii, quia opus bonum, quod obtentu iubentis Dei
 71        I|             qui iracundia vincitur, caedibus, homicidiis, clamori, ac
 72       IV|             gloriam humanam gloriae caelesti praeponimus. Acutus nimis
 73       II|           esse talibus, a quibus et caelum est pigneratum, ad cuius
 74      VII|            mihi aliquis: Ergo nihil caritati, nihil misericordiae, nihil
 75        V|             praelium, dum adhuc cui cedat victoria nesciatur, praesumpta
 76        I|         laudis studium, quod Graeci cenodoxiam, Latini vanam gloriam vel
 77        I|             cunctos addicit. Et cum cetera vitia particulatim sibi
 78        V|      quantum ex eo admirabilis fiat ceteris iam depingit. Si aliquid
 79       VI|             illam in omni opere suo circumspecte praevideat, nihil Deo ex
 80        I|     vincitur, caedibus, homicidiis, clamori, ac seditioni deservit.
 81      III|            de reiectis. Quidam vero clavis, quidam panno vilissimo
 82       II|    adquisita, tamen postquam haberi coeperint, ipso quotidiano sui usu,
 83        V|          quodam commendationis suae cogitamine praedivinat. Si alicui in
 84      III|      hominem qualis sit a semetipso cognosci, quia dum laudibus alienis
 85        I|             ab omnibus aguntur, ita cognoscuntur ab omnibus. Nam, ut dicam
 86        I|      ventrisque ingluvie superatur, comessationibus, crapulae, ebrietati deservit.
 87       IV|           unde non levior nos culpa commaculat, quia homines Deo et gloriam
 88        I|           non multa prosequar, quae commemorare perlongum est, cum singulos
 89        V|             nascatur, sagaci quodam commendationis suae cogitamine praedivinat.
 90       VI|         dare non potuit vel impetum commodavit. Ita ergo quaedam praecedit,
 91        V|          eius pruriuntur audire. Si comptius aliquando dictantur litterae
 92       VI|        parvis. Nam in quovis operis conatu vel ponderis, quamvis invalidum
 93      III|         gloriam, nec tamen una via, concurrunt. Alii enim de acceptis honoribus
 94        V|        aucupantur auctoritas divina condemnat, eo quod se in illis magis
 95        I|          haec omnia morbus est, qui condicioni suae, non singillatim quosdam,
 96      III|             sibi hoc quod verum est confitetur, gloriam suam ex aliena
 97       IV|            deus venter et gloria in confusionem. ~
 98        I|            singillatim quosdam, sed congregatim cunctos addicit. Et cum
 99        V|          tamen laudari volunt? Ipsi considerent. Nullus igitur vanae gloriae
100        I|           est, cum singulos homines constet ab his singulis impugnari,
101      VII|              Multa sunt quae de hac contagione dicantur, sed quia iam multiformis
102      III|         ubique famam suam propagare contendunt, et ideo difficillima est
103        I|           non nisi omnibus dominari contentum est. Id autem est inane
104        I|         superatur, comessationibus, crapulae, ebrietati deservit. Et
105      III|       Quomodo, inquit, vos potestis credere, qui gloriam ab invicem
106      III|           se, sed quia ita dicitur, credit. Hoc est enim mortiferum
107      VII|        nihil postremo quod gessimus cuicumque deputabitur bonitati? Audacter
108         | cuius
109       IV|     perficiant, unde non levior nos culpa commaculat, quia homines
110        I|            quosdam, sed congregatim cunctos addicit. Et cum cetera vitia
111       II|            omni opere suo plus homo cupiat quam laudari. Nec aliud
112      III|        inquit, fieri inanis gloriae cupidi, inanem appellans gloriam,
113       II|         quidem quamvis ardentissima cupiditatis ambitione sint adquisita,
114      III|          acceptis honoribus laudari cupiunt, alii de reiectis. Quidam
115      III|   difficillima est huius iactantiae curatio, quia non vitiis tantum,
116       VI|            et cui vires vana gloria dare non potuit vel impetum commodavit.
117       VI|             omnes. Nec solum magnis dat animum, sed et parvis. Nam
118        V|   largientissimus videatur, hic qui daturus est iam metitur. Miles denique
119       II|             quae soli Deo veraciter debetur hostiliter depraedantur.
120       IV|           quod obtentu iubentis Dei debuit exerceri, adquirendae laudis
121       II|           Iudices hoc sibi quaerunt deferri quod regibus. Reges hoc
122       II|        generi placeant, nihil magis delectabilius ab omni homine quam studium
123        V|          hoc praemissae suspicionis delectatione aures eius pruriuntur audire.
124      III|    vilissimo gloriantur. Alius quia deliciose vivit placere vult, alius
125        V|        admirabilis fiat ceteris iam depingit. Si aliquid recti quosdam
126       II|        veraciter debetur hostiliter depraedantur. Et quod ad summum nefas
127      VII|             quod gessimus cuicumque deputabitur bonitati? Audacter dicam:
128      III|          illis tantum superest quod descendant. Omnes enim ad gloriam,
129       II|            sibi prudentiam adscribi desiderant. Senes, quia ulterius ire
130       IV|        Quoniam laudatur peccator in desideriis animae suae, et qui iniqua
131       II|             inane hoc vanae gloriae desiderium tantum magis quaeritur quantum
132        V|          quid boni operis ab aliquo destinatum est quod agatur, continuo
133        V|        magis voluerunt laudari quam Deum, quid de illis fiet qui
134      VII|         sunt quae de hac contagione dicantur, sed quia iam multiformis
135      III|            mendice mendicus, inanem dicens et vacuam, qua si quid boni
136      III|    glorificentur ab hominibus. Amen dico vobis quia receperunt mercedem
137        V|       audire. Si comptius aliquando dictantur litterae ad amicum, priusquam
138        V|            admirationis per quaedam dictatus sui loca nascatur, sagaci
139      III|       propagare contendunt, et ideo difficillima est huius iactantiae curatio,
140       II|          totum quod laudis est homo diripit, nihil aliud Deo nisi sola
141       IV|        elatis dicitur: Quoniam Deus dissipavit ossa hominum sibi placentium.
142        V|       gloriam aucupantur auctoritas divina condemnat, eo quod se in
143       VI|          maiori succumbit. Si pigro dixeris quia velox est, continuo
144        V|            Si aliquid recti quosdam docere voluerit, priusquam ab aliis
145        V|           quantum in eis apud illum doctissimus videatur quantumque illi
146       VI|         infelix mancipium sub avara domina, quantumvis laboraverit,
147        I|           hoc unum non nisi omnibus dominari contentum est. Id autem
148       VI|       elatio in quibusdam, et velut dux quaedam suadet omnibus,
149        I|          comessationibus, crapulae, ebrietati deservit. Et ut non multa
150       IV|            excludit, sed etiam reus efficitur aeterni supplicii, quia
151       VI|        nihil proximo, nihil denique eidem ipsi proficiat, sed velut
152         | eis
153       VI|                  VI.~Praeludit ergo elatio in quibusdam, et velut dux
154       IV|       praeponimus. Acutus nimis hic elationis est morbus, ex utraque parte
155       IV|            gloriantur. Sed de bonis elatis dicitur: Quoniam Deus dissipavit
156      III|        etiam et illud de hypocritis elemosinam facientibus dicit: Ideo
157        V|     priusquam ab aliis eruditus aut eloquentissimus appelletur, iam hoc praemissae
158        V|        voluerit, priusquam ab aliis eruditus aut eloquentissimus appelletur,
159         | esse
160      III|              omnium laborum fructus evacuat. ~
161      III|           vitium, de quo Dominus in Evangelio ita loquitur ad Iudaeos:
162       VI|            quia velox est, continuo evolabit. Postremo et cui vires vana
163       II|            vituperatio relinquatur. Excessit mensuras suas genus humanum,
164       IV|           Nec solum merita virtutum excludit, sed etiam reus efficitur
165       IV|         obtentu iubentis Dei debuit exerceri, adquirendae laudis gratia
166       IV|           adquirendae laudis gratia exercetur. Tolle favores, tolle admirationes
167       II|       redeuntes retro, gloriam sibi exigunt de transactis. Feminae,
168       II|          aliud aliquid gratius sibi existimet reddi quam si quis illum,
169       II|              hinc illud sacrilegium exoritur blasphemorum, ut quia totum
170      III|        quaerit a Deo non habet quod expectet. Unde etiam et illud de
171      VII|         peius ex hoc malo generetur expediam.~
172       II|          animo se tamen virilitatis extollunt. Rustici urbanos videri
173       IV|             pestiferat, ac incautos exulcerat. Nam alii sibi quia boni
174      III|      alienis adgaudet, gaudium eius exultatio sequitur, exultationem vero
175      III|            eius exultatio sequitur, exultationem vero tumor et nimia aetimatio
176      III|            de hypocritis elemosinam facientibus dicit: Ideo haec faciunt,
177      III|        facientibus dicit: Ideo haec faciunt, ut glorificentur ab hominibus.
178        I|         inhumanitatem, rapacitatem, falsa testimonia, violentias,
179       II|             laudari volunt, quamvis false laudentur. Nam pueri adolescentum
180      III|            virtutibus. Omnes ubique famam suam propagare contendunt,
181       II|        quamvis magna sint, continuo fastidiuntur. At vero inane hoc vanae
182       IV|             gratia exercetur. Tolle favores, tolle admirationes humanas,
183      III|             appellans gloriam, quam fenerat mendice mendicus, inanem
184        V|           quantum ex eo admirabilis fiat ceteris iam depingit. Si
185      III|          nos monet: Nolite, inquit, fieri inanis gloriae cupidi, inanem
186        V|            quam Deum, quid de illis fiet qui et male vivunt, sed
187        V|         Nullus igitur vanae gloriae finis est; nec solum ea quae gesta
188      III|          quam quod videt. Atque ita fit ut non tantum aliena adulatione
189        I|     scurrilitatibus, adulteriis, et fornicationi succumbit. Alius qui gulae
190       II|          Adolescentes iuvenum in se fortitudinem mentiuntur. Iuvenes senum
191        V|          nesciatur, praesumpta sibi fortitudinis arrogantia, ita typhosus
192        I|      vitiorum genera, quibus humana fragilitas infestatur, et quorum vulneribus
193        I|      periuria, furta, mendacium, et fraudationes exercet. Alius, qui libidine
194      III|             tribuit, omnium laborum fructus evacuat. ~
195       VI|           portantem quasi admiratus fueris, maiori succumbit. Si pigro
196        I|   testimonia, violentias, periuria, furta, mendacium, et fraudationes
197      III|          laudibus alienis adgaudet, gaudium eius exultatio sequitur,
198        I|              I.~Multa sunt vitiorum genera, quibus humana fragilitas
199      VII|             aliud peius ex hoc malo generetur expediam.~
200       II|           plus, aliqua minus humano generi placeant, nihil magis delectabilius
201       II|              Excessit mensuras suas genus humanum, dum neminem invenias
202        V|         sequitur, sed etiam ea quae gerenda sunt antecedit. Nam si quid
203       IV|          animae suae, et qui iniqua gerit benedicetur. Et illud apostolicum:
204      VII|  misericordiae, nihil postremo quod gessimus cuicumque deputabitur bonitati?
205        V|        finis est; nec solum ea quae gesta sunt sequitur, sed etiam
206       II|           Rustici urbanos videri se gestiunt. Iudices hoc sibi quaerunt
207      III|        dicit: Ideo haec faciunt, ut glorificentur ab hominibus. Amen dico
208       II|           quam si quis illum, quasi gloriosum, fuerit admiratus. Hoc ergo
209        I|          inane laudis studium, quod Graeci cenodoxiam, Latini vanam
210       IV|        exerceri, adquirendae laudis gratia exercetur. Tolle favores,
211       II|          laudari. Nec aliud aliquid gratius sibi existimet reddi quam
212        I|   fornicationi succumbit. Alius qui gulae ventrisque ingluvie superatur,
213      III|             quam infernum. Non enim habent quo ascendant, quia semper
214       II|           adquisita, tamen postquam haberi coeperint, ipso quotidiano
215      III|           gloriam quaerit a Deo non habet quod expectet. Unde etiam
216         | hac
217       II|           ad summum nefas pertinet, hinc illud sacrilegium exoritur
218        I|       iracundia vincitur, caedibus, homicidiis, clamori, ac seditioni deservit.
219       II|         magis delectabilius ab omni homine quam studium humanae laudis
220      III|        immiscet. Nec enim permittit hominem qualis sit a semetipso cognosci,
221       IV|        Quoniam Deus dissipavit ossa hominum sibi placentium. De malis
222      III|   concurrunt. Alii enim de acceptis honoribus laudari cupiunt, alii de
223       VI|             quaedam suadet omnibus, hortatur omnes. Nec solum magnis
224       II|          soli Deo veraciter debetur hostiliter depraedantur. Et quod ad
225        I|             vitiorum genera, quibus humana fragilitas infestatur, et
226       II|            omni homine quam studium humanae laudis adpetitur. Et alia
227       IV|         favores, tolle admirationes humanas, paucos invenies qui aliquid
228       II|           aliqua plus, aliqua minus humano generi placeant, nihil magis
229       II|        Excessit mensuras suas genus humanum, dum neminem invenias qui
230       II|        altitudinem nisi quis fuerit humilis non attingit? ~
231      III|              Unde etiam et illud de hypocritis elemosinam facientibus dicit:
232         | I
233        I|            Latini vanam gloriam vel iactantiam vocant. Quod quale sit malum
234        V|            Ipsi considerent. Nullus igitur vanae gloriae finis est;
235       II|                                     II.~Cum in omnibus huius vitae
236      III|                                     III.~His autem, a quibus id
237         | illam
238         | illi
239         | illos
240      III|            sed etiam virtutibus, se immiscet. Nec enim permittit hominem
241        I|       deservit. Alius, qui avaritia impellitur, inhumanitatem, rapacitatem,
242      VII|             non bonitatis, sed eius imperio est perfectum. Multa sunt
243       VI|          gloria dare non potuit vel impetum commodavit. Ita ergo quaedam
244        I|             constet ab his singulis impugnari, unus inter haec omnia morbus
245      III|        monet: Nolite, inquit, fieri inanis gloriae cupidi, inanem appellans
246      VII|             dicam: Nihil, quia soli inanitati suae vana gloria vindicat
247       IV|        utraque parte pestiferat, ac incautos exulcerat. Nam alii sibi
248      VII|      sapienti viro etiam his paucis indiciis perlucere, nunc ad reliqua
249       VI|           ipsi proficiat, sed velut infelix mancipium sub avara domina,
250      III|            nihil aliud remanet quam infernum. Non enim habent quo ascendant,
251        I|            quibus humana fragilitas infestatur, et quorum vulneribus paene
252       IV|           placentium. De malis vero inflatis dicitur: Quoniam laudatur
253       II|             pueri adolescentum sibi ingenium vindicant. Adolescentes
254        I|          Alius qui gulae ventrisque ingluvie superatur, comessationibus,
255        V|           typhosus quasi iam victor ingreditur. ~
256        I|            qui avaritia impellitur, inhumanitatem, rapacitatem, falsa testimonia,
257       IV|      desideriis animae suae, et qui iniqua gerit benedicetur. Et illud
258         | inter
259       VI|        conatu vel ponderis, quamvis invalidum mox laudaveris, plus valebit.
260       II|          genus humanum, dum neminem invenias qui non ita mirari velit
261       IV|        admirationes humanas, paucos invenies qui aliquid boni aut amore
262       II|        quaeritur quantum amplius et inventum est, ita ut nihil ex omni
263      III|             credere, qui gloriam ab invicem accipitis, et gloriam quae
264         | ipse
265         | ipso
266        I|         pauca de multis, alius, qui iracundia vincitur, caedibus, homicidiis,
267       II|    desiderant. Senes, quia ulterius ire non possunt, redeuntes retro,
268       IV|            opus bonum, quod obtentu iubentis Dei debuit exerceri, adquirendae
269      III|           Evangelio ita loquitur ad Iudaeos: Quomodo, inquit, vos potestis
270       II|             vindicant. Adolescentes iuvenum in se fortitudinem mentiuntur.
271       IV|                                     IV.~Nec solum merita virtutum
272       VI|            avara domina, quantumvis laboraverit, tamen semper est nudum. ~
273      III|           sibi homo tribuit, omnium laborum fructus evacuat. ~
274        V|             eo benignus omnibus aut largientissimus videatur, hic qui daturus
275        I|             quod Graeci cenodoxiam, Latini vanam gloriam vel iactantiam
276       IV|           inflatis dicitur: Quoniam laudatur peccator in desideriis animae
277       VI|     ponderis, quamvis invalidum mox laudaveris, plus valebit. Si parum
278      III|   receperunt mercedem suam, id est, laudem humanam solummodo in praesenti.
279       II|       laudari volunt, quamvis false laudentur. Nam pueri adolescentum
280      III|        semetipso cognosci, quia dum laudibus alienis adgaudet, gaudium
281       IV|         timore perficiant, unde non levior nos culpa commaculat, quia
282        I|    fraudationes exercet. Alius, qui libidine sordidatur, turpiloquiis,
283        V|        comptius aliquando dictantur litterae ad amicum, priusquam transmittantur
284        V|            per quaedam dictatus sui loca nascatur, sagaci quodam
285        V|           praedivinat. Si alicui in loco necessitatis beneficium
286      III|            Dominus in Evangelio ita loquitur ad Iudaeos: Quomodo, inquit,
287        I|           sordidatur, turpiloquiis, ludibriis, scurrilitatibus, adulteriis,
288       II|         quotidiano sui usu, quamvis magna sint, continuo fastidiuntur.
289      III|              et cum dicitur beatus, magnificus, potens, non quia ita est
290       VI|           hortatur omnes. Nec solum magnis dat animum, sed et parvis.
291       VI|             quasi admiratus fueris, maiori succumbit. Si pigro dixeris
292        V|           quid de illis fiet qui et male vivunt, sed tamen laudari
293       IV|           quia boni sunt, alii quia mali sunt, gloriantur. Sed de
294       IV|         hominum sibi placentium. De malis vero inflatis dicitur: Quoniam
295      VII|             quid aliud peius ex hoc malo generetur expediam.~
296        I|   iactantiam vocant. Quod quale sit malum et quomodo universos vulneret
297       VI|        proficiat, sed velut infelix mancipium sub avara domina, quantumvis
298        V|     priusquam transmittantur aut in manes eius cui sunt scriptae perveniant,
299        I|        violentias, periuria, furta, mendacium, et fraudationes exercet.
300      III|     appellans gloriam, quam fenerat mendice mendicus, inanem dicens
301      III|       gloriam, quam fenerat mendice mendicus, inanem dicens et vacuam,
302       II|   vituperatio relinquatur. Excessit mensuras suas genus humanum, dum
303       II|          iuvenum in se fortitudinem mentiuntur. Iuvenes senum sibi prudentiam
304      III|          dico vobis quia receperunt mercedem suam, id est, laudem humanam
305       IV|                       IV.~Nec solum merita virtutum excludit, sed etiam
306        V|             hic qui daturus est iam metitur. Miles denique ipse sumptis
307        V|            daturus est iam metitur. Miles denique ipse sumptis armis
308         | minus
309       II|        neminem invenias qui non ita mirari velit ut Deus. Quis ergo
310      III|             aliena adulatione simus miseri, sed et nostra, nam dum
311      VII|          Ergo nihil caritati, nihil misericordiae, nihil postremo quod gessimus
312       II|            velit ut Deus. Quis ergo modus potest esse talibus, a quibus
313      III|         Paulus quoque Apostolus nos monet: Nolite, inquit, fieri inanis
314      III|       dicitur, credit. Hoc est enim mortiferum illud vitium, de quo Dominus
315       VI|         ponderis, quamvis invalidum mox laudaveris, plus valebit.
316      VII|   contagione dicantur, sed quia iam multiformis subtilitas eius potest sapienti
317        I|              Nam, ut dicam pauca de multis, alius, qui iracundia vincitur,
318        V|           quaedam dictatus sui loca nascatur, sagaci quodam commendationis
319        V|      praedivinat. Si alicui in loco necessitatis beneficium prompte praestetur,
320       II|     depraedantur. Et quod ad summum nefas pertinet, hinc illud sacrilegium
321       II|             suas genus humanum, dum neminem invenias qui non ita mirari
322        V|            adhuc cui cedat victoria nesciatur, praesumpta sibi fortitudinis
323      III|          exultationem vero tumor et nimia aetimatio sui. Plus siquidem
324       IV|        caelesti praeponimus. Acutus nimis hic elationis est morbus,
325      III|         quoque Apostolus nos monet: Nolite, inquit, fieri inanis gloriae
326      III|     adulatione simus miseri, sed et nostra, nam dum nullus de se sibi
327       VI|       laboraverit, tamen semper est nudum. ~
328         | nunc
329       IV|    supplicii, quia opus bonum, quod obtentu iubentis Dei debuit exerceri,
330        I|          impugnari, unus inter haec omnia morbus est, qui condicioni
331         | omnium
332        V|           sed si illos qui in bonis operibus viventes humanam gloriam
333      III|              gloriam suam ex aliena opinione suspendit, et cum dicitur
334       IV|             aeterni supplicii, quia opus bonum, quod obtentu iubentis
335       IV|             Quoniam Deus dissipavit ossa hominum sibi placentium.
336      III|         solo Deo est non quaeritis? Ostendit enim Dominus quia quisquis
337        I|    infestatur, et quorum vulneribus paene omnes homines sauciantur,
338      III|          Quidam vero clavis, quidam panno vilissimo gloriantur. Alius
339      III|            placere vult, alius quia parce. Postremo alter vitiis,
340       IV|    elationis est morbus, ex utraque parte pestiferat, ac incautos
341        V|         subrepit et suas in utroque partes exercet, sed si illos qui
342        I|        addicit. Et cum cetera vitia particulatim sibi vindicent quos vicerint,
343       VI|        laudaveris, plus valebit. Si parum ponderis portantem quasi
344       VI|           magnis dat animum, sed et parvis. Nam in quovis operis conatu
345        I|           ab omnibus. Nam, ut dicam pauca de multis, alius, qui iracundia
346      VII|             sapienti viro etiam his paucis indiciis perlucere, nunc
347       IV|         tolle admirationes humanas, paucos invenies qui aliquid boni
348      III|             solummodo in praesenti. Paulus quoque Apostolus nos monet:
349       IV|           dicitur: Quoniam laudatur peccator in desideriis animae suae,
350      VII|             transeam, et quid aliud peius ex hoc malo generetur expediam.~
351         | per
352      VII|     bonitatis, sed eius imperio est perfectum. Multa sunt quae de hac
353       IV|          hic non fuerit, vel timore perficiant, unde non levior nos culpa
354        V|          denique ipse sumptis armis pergit ad praelium, dum adhuc cui
355        I|             testimonia, violentias, periuria, furta, mendacium, et fraudationes
356        I|         prosequar, quae commemorare perlongum est, cum singulos homines
357      VII|           etiam his paucis indiciis perlucere, nunc ad reliqua transeam,
358      III|   virtutibus, se immiscet. Nec enim permittit hominem qualis sit a semetipso
359       II|             Et quod ad summum nefas pertinet, hinc illud sacrilegium
360        V|        manes eius cui sunt scriptae perveniant, quantum in eis apud illum
361       IV|            morbus, ex utraque parte pestiferat, ac incautos exulcerat.
362        V|   praestetur, antequam accipiat qui petebat, quantum ex eo benignus
363       II|              a quibus et caelum est pigneratum, ad cuius altitudinem nisi
364       VI|        fueris, maiori succumbit. Si pigro dixeris quia velox est,
365       II|          aliqua minus humano generi placeant, nihil magis delectabilius
366       IV|        dissipavit ossa hominum sibi placentium. De malis vero inflatis
367      III|          Alius quia deliciose vivit placere vult, alius quia parce.
368       VI|          valebit. Si parum ponderis portantem quasi admiratus fueris,
369         | posse
370         | postquam
371      III|         dicitur beatus, magnificus, potens, non quia ita est de se,
372      III|       Iudaeos: Quomodo, inquit, vos potestis credere, qui gloriam ab
373       VI|          vires vana gloria dare non potuit vel impetum commodavit.
374       VI|        commodavit. Ita ergo quaedam praecedit, quaedam sequitur, ut nisi
375        V|      commendationis suae cogitamine praedivinat. Si alicui in loco necessitatis
376        V|             sumptis armis pergit ad praelium, dum adhuc cui cedat victoria
377       VI|                                 VI.~Praeludit ergo elatio in quibusdam,
378        V| eloquentissimus appelletur, iam hoc praemissae suspicionis delectatione
379       IV|            humanam gloriae caelesti praeponimus. Acutus nimis hic elationis
380      III|         laudem humanam solummodo in praesenti. Paulus quoque Apostolus
381        V|     necessitatis beneficium prompte praestetur, antequam accipiat qui petebat,
382        V|           cedat victoria nesciatur, praesumpta sibi fortitudinis arrogantia,
383       VI|         omni opere suo circumspecte praevideat, nihil Deo ex omni opere
384       VI|            nihil denique eidem ipsi proficiat, sed velut infelix mancipium
385        V|             necessitatis beneficium prompte praestetur, antequam accipiat
386      III|             Omnes ubique famam suam propagare contendunt, et ideo difficillima
387        I|           deservit. Et ut non multa prosequar, quae commemorare perlongum
388       VI|           ex omni opere eius, nihil proximo, nihil denique eidem ipsi
389       II|      mentiuntur. Iuvenes senum sibi prudentiam adscribi desiderant. Senes,
390        V|             delectatione aures eius pruriuntur audire. Si comptius aliquando
391         | qua
392      III|       quisquis ab hominibus gloriam quaerit a Deo non habet quod expectet.
393      III|             quae a solo Deo est non quaeritis? Ostendit enim Dominus quia
394       II|             desiderium tantum magis quaeritur quantum amplius et inventum
395       II|          gestiunt. Iudices hoc sibi quaerunt deferri quod regibus. Reges
396         | quale
397         | qualis
398        V|          illum doctissimus videatur quantumque illi admirationis per quaedam
399       VI|         mancipium sub avara domina, quantumvis laboraverit, tamen semper
400         | quibusdam
401         | quidem
402         | quidquid
403         | quisquis
404        V|           sui loca nascatur, sagaci quodam commendationis suae cogitamine
405         | quoque
406         | quos
407       II|     postquam haberi coeperint, ipso quotidiano sui usu, quamvis magna sint,
408       VI|       animum, sed et parvis. Nam in quovis operis conatu vel ponderis,
409        I|          impellitur, inhumanitatem, rapacitatem, falsa testimonia, violentias,
410      III|     hominibus. Amen dico vobis quia receperunt mercedem suam, id est, laudem
411        V|            iam depingit. Si aliquid recti quosdam docere voluerit,
412       II|      aliquid gratius sibi existimet reddi quam si quis illum, quasi
413       II|           ulterius ire non possunt, redeuntes retro, gloriam sibi exigunt
414       II|          sibi quaerunt deferri quod regibus. Reges hoc se somniant posse
415      III|            laudari cupiunt, alii de reiectis. Quidam vero clavis, quidam
416       II|           Deo nisi sola vituperatio relinquatur. Excessit mensuras suas
417      VII|         indiciis perlucere, nunc ad reliqua transeam, et quid aliud
418      III|           mihi videtur, nihil aliud remanet quam infernum. Non enim
419       II|          ire non possunt, redeuntes retro, gloriam sibi exigunt de
420       IV|        virtutum excludit, sed etiam reus efficitur aeterni supplicii,
421       II|          nefas pertinet, hinc illud sacrilegium exoritur blasphemorum, ut
422        V|         dictatus sui loca nascatur, sagaci quodam commendationis suae
423      VII|  multiformis subtilitas eius potest sapienti viro etiam his paucis indiciis
424        I|      vulneribus paene omnes homines sauciantur, quae etiam sicut ab omnibus
425        V|          aut in manes eius cui sunt scriptae perveniant, quantum in eis
426        I|            turpiloquiis, ludibriis, scurrilitatibus, adulteriis, et fornicationi
427        I|             homicidiis, clamori, ac seditioni deservit. Alius, qui avaritia
428      III|      permittit hominem qualis sit a semetipso cognosci, quia dum laudibus
429       II|    fortitudinem mentiuntur. Iuvenes senum sibi prudentiam adscribi
430       II|        transactis. Feminae, quamvis sexu non possunt, animo se tamen
431         | sicut
432         | simus
433        I|            qui condicioni suae, non singillatim quosdam, sed congregatim
434       II|            quod Deus. Atque ita dum singuli se plus volunt videri quam
435        I|     singulos homines constet ab his singulis impugnari, unus inter haec
436        I|      commemorare perlongum est, cum singulos homines constet ab his singulis
437         | siquidem
438       II|       diripit, nihil aliud Deo nisi sola vituperatio relinquatur.
439      III|        accipitis, et gloriam quae a solo Deo est non quaeritis? Ostendit
440      III|              id est, laudem humanam solummodo in praesenti. Paulus quoque
441       II|          quod regibus. Reges hoc se somniant posse quod Deus. Atque ita
442        I|        exercet. Alius, qui libidine sordidatur, turpiloquiis, ludibriis,
443       II|          Cum in omnibus huius vitae studiis, aliqua plus, aliqua minus
444       VI|     quibusdam, et velut dux quaedam suadet omnibus, hortatur omnes.
445         | sub
446        V|          ergo hoc iactantiae vitium subrepit et suas in utroque partes
447      VII|            sed quia iam multiformis subtilitas eius potest sapienti viro
448       II|            depraedantur. Et quod ad summum nefas pertinet, hinc illud
449        V|         metitur. Miles denique ipse sumptis armis pergit ad praelium,
450        I|           gulae ventrisque ingluvie superatur, comessationibus, crapulae,
451      III|         ascendendo hoc illis tantum superest quod descendant. Omnes enim
452      III|             autem, a quibus id quod supernum est usurpatur, ut mihi videtur,
453       IV|        etiam reus efficitur aeterni supplicii, quia opus bonum, quod obtentu
454      III|             suam ex aliena opinione suspendit, et cum dicitur beatus,
455        V|      appelletur, iam hoc praemissae suspicionis delectatione aures eius
456       II|         Quis ergo modus potest esse talibus, a quibus et caelum est
457        I|   inhumanitatem, rapacitatem, falsa testimonia, violentias, periuria, furta,
458       IV|              si hic non fuerit, vel timore perficiant, unde non levior
459         | totum
460       II|             gloriam sibi exigunt de transactis. Feminae, quamvis sexu non
461      VII|          perlucere, nunc ad reliqua transeam, et quid aliud peius ex
462        V|       litterae ad amicum, priusquam transmittantur aut in manes eius cui sunt
463      III|          boni agitur, dum sibi homo tribuit, omnium laborum fructus
464      III|         sequitur, exultationem vero tumor et nimia aetimatio sui.
465        I|            qui libidine sordidatur, turpiloquiis, ludibriis, scurrilitatibus,
466        V|        fortitudinis arrogantia, ita typhosus quasi iam victor ingreditur. ~
467       II|             desiderant. Senes, quia ulterius ire non possunt, redeuntes
468         | una
469        I|          quale sit malum et quomodo universos vulneret dicam. ~
470         | unum
471         | unus
472       II|             reges, hoc iudices, hoc urbani, hoc rustici, hoc viri,
473       II|      virilitatis extollunt. Rustici urbanos videri se gestiunt. Iudices
474       II|      coeperint, ipso quotidiano sui usu, quamvis magna sint, continuo
475      III|         quibus id quod supernum est usurpatur, ut mihi videtur, nihil
476         | utraque
477         | utroque
478        V|                                     V.~Ubique ergo hoc iactantiae
479      III|          mendicus, inanem dicens et vacuam, qua si quid boni agitur,
480       VI|      invalidum mox laudaveris, plus valebit. Si parum ponderis portantem
481        I|           Graeci cenodoxiam, Latini vanam gloriam vel iactantiam vocant.
482       II|         invenias qui non ita mirari velit ut Deus. Quis ergo modus
483       VI|    succumbit. Si pigro dixeris quia velox est, continuo evolabit.
484       IV|            apostolicum: Quorum deus venter et gloria in confusionem. ~
485        I|          succumbit. Alius qui gulae ventrisque ingluvie superatur, comessationibus,
486       II|        gloriam laudis quae soli Deo veraciter debetur hostiliter depraedantur.
487      III|          nullus de se sibi hoc quod verum est confitetur, gloriam
488       VI|                                     VI.~Praeludit ergo elatio in
489      III|           ad gloriam, nec tamen una via, concurrunt. Alii enim de
490        I|    particulatim sibi vindicent quos vicerint, hoc unum non nisi omnibus
491        V|              ita typhosus quasi iam victor ingreditur. ~
492        V|       praelium, dum adhuc cui cedat victoria nesciatur, praesumpta sibi
493      III|            in se aestimat quam quod videt. Atque ita fit ut non tantum
494      III|     supernum est usurpatur, ut mihi videtur, nihil aliud remanet quam
495      VII|                                     VII.~Sed dicit mihi aliquis:
496      III|           vero clavis, quidam panno vilissimo gloriantur. Alius quia deliciose
497        I|        multis, alius, qui iracundia vincitur, caedibus, homicidiis, clamori,
498       II|          adolescentum sibi ingenium vindicant. Adolescentes iuvenum in
499      VII|          inanitati suae vana gloria vindicat quidquid non bonitatis,
500        I|             vitia particulatim sibi vindicent quos vicerint, hoc unum