Sent.

  1        I|             salem fortes facti sunt in opere Dei, dum angustarent
  2        I|              Constringamus ergo nos in ipso pane et sale. Oportet
  3        I|         Oportet enim servientem Deo in istis coartari, quia ipse
  4       II|          mea. Si enim laborat anima in his, miseretur et condolet
  5      III|             proximi, cum his duobus in corde tuo ne loquaris; neque
  6      III|        omnino [inquinamento ipsorum in anima]. Quod si volueris
  7      III|               Quod si volueris haec in corde tuo discutere, sine
  8        V|             V.~Quidam frater vadens in mercatum interrogavit Abbatem
  9        V|           Ego enim aliquando vadens in mercatum numquam volui de
 10       VI|    Suscipiensque illum vidit nitrum in manu eius, et dicit ei:
 11       VI|      Respondit frater: Inveni illud in via dum venirem et tuli
 12       VI|         dicens: Vade, reporta illud in locum unde tulisti, et habita
 13      VII|            Si dixero tibi: Da illam in ecclesiam clericis, epulabunt
 14     VIII|           salvi erunt. Noe enim est in persona voluntariae egestatis,
 15     VIII|          voluntariae egestatis, Iob in persona tribulationis et
 16     VIII| tribulationis et patientiae, Daniel in persona discretionis. Si
 17     VIII|             sanctorum virorum actus in aliquo homine fuerint, Dominus
 18       IX|          meteret infirmus discessit in cellam suam. Alii vero duo
 19       IX|             post unum diem discessi in cellam meam, et modo compellunt
 20       IX|         verba, et omnes mirati sunt in utrisque, uno quidem non
 21       XI|      Sisoius: Cum fuissem aliquando in mercato cum fratre vendere
 22     XIII|                    XIII.~Idem senex in sectura messis dum esset,
 23      XIV|           respondere, pugnans tamen in corde suo, purgare laborem
 24      XVI|    iniuriatus, primus purgato corde in caritate non occurrat. Nam
 25      XVI|        meruisset suscipere Elisaeum in domo sua, nisi quia cum
 26      XVI|       habuit causam. Sunamitis enim in persona animae, et Elisaeus
 27      XVI|         persona animae, et Elisaeus in persona Spiritus Sancti
 28     XVII|         fratre ieiunante sex diebus in septimana perfecte, iracundo
 29     XVII|         iracundiam, oportebat illum in parvo labore magis studium
 30    XVIII|         habebat proximum suum secum in cella, qui habebat causam
 31    XVIII|            tu adhuc vivis? Sed vade in cella tua, et pone in corde
 32    XVIII|          vade in cella tua, et pone in corde tuo quia habeas annum
 33    XVIII|          tuo quia habeas annum quod in sepulchro sis. ~
 34      XIX|           aliquando Abbate Poemenio in cella, litigaverunt fratres
 35      XIX|           Poemen: Sic pone, frater, in corde tuo, quia non sum
 36      XXI|              Quomodo oportet sedere in cella? Respondit: Sedere
 37      XXI|            cella? Respondit: Sedere in cella est manifeste operari
 38     XXII|             arguens se ipsum semper in corde suo pervenit ad timorem
 39     XXII|          ipsum? Respondit senex: Ut in omni causa arguat animam
 40     XXII|          malitiam? Arbitror ego, si in istis permaneat, venit in
 41     XXII|           in istis permaneat, venit in animam eius timor Dei. ~
 42    XXIII|            pie colentem Deum cadere in passionem immundam et in
 43    XXIII|            in passionem immundam et in errorem daemonum. ~
 44     XXIV|          est Deus prae oculis tuis, in nullo poterit te inimicus
 45     XXIV|           ergo cogitatio haec manet in homine, et virtus Dei adhaeret
 46      XXV|            frater Abbati Petro: Cum in cella sum, in pace est anima
 47      XXV|            Petro: Cum in cella sum, in pace est anima mea; cum
 48     XXVI|     abscidere passiones? Respondit: In quacumque hora venerit passio,
 49   XXVIII|            anachoretam, et cum ille in caritate suscepisset illum,
 50     XXIX|       Scripturas, et non vult anima in illis permanere, sed inclinatur
 51      XXX|           debemus et attendere quae in nobis immunda sunt, [rogantes
 52      XXX|       rogantes Deum, qui potens est in omnibus, ut amputet a nobis
 53      XXX|         Maria ergo dum inclinans se in monumentum fleret, mox apparuit
 54      XXX|           conversus est luctus eius in gaudium]. Sic est et anima,
 55     XXXI|           Deum ut donet tibi habere in corde tuo luctum et humilitatem,
 56    XXXII|            Abbate Poemenio quia cum in ecclesiam in congregationem
 57    XXXII|      Poemenio quia cum in ecclesiam in congregationem ingressurus
 58    XXXII|          quasi hora una, discernens in semet ipso cogitationes
 59   XXXIII|     liberabitur ab eis, et qui vult in se aedificare virtutes,
 60     XXXV|          concordat actus et oratio, in vanum laborat homo. Cum
 61     XXXV|    dimiserit et ambulat [permanens] in timore Dei, istum mox cum
 62    XXXVI|            dicens: Quid faciet homo in omni temptatione veniente
 63    XXXVI|    temptatione veniente super se et in omni cogitatione immissa
 64    XXXVI|           Respondit: Plangere debet in conspectu bonitatis Dei,
 65    XXXIX|            me cogitationes sedentem in cella? Respondit: Neminem
 66    XXXIX|         quis ergo proiciat se ipsum in conspectu Dei, et non se
 67    XXXIX|             non statuat, sed sedens in cella sua ordinem suam servet,
 68     XLIV|           venit ad Abbatem Poemenem in diebus quadragesimae, et
 69     XLIV|         suis, dixit seni: Dubitabam in his diebus venire huc; dicebam
 70     XLIV|          huc; dicebam enim ne forte in diebus quadragesimae inclusus
 71      XLV|         Scythi ad Iohannem monachum in silentio sedentem et operantem,
 72      XLV|           salutasset eos, conversus in aliam partem coepit tacens
 73      XLV|              Ab homine enim qui est in supplicatione et poenitentia
 74    XLVII|        evagina gladium tuum, et exi in bellum. Dicit ei frater:
 75    XLVII|             Scriptum est: Invoca me in die tribulationis tuae,
 76   XLVIII|            Abbas Or mittentes lutum in tectum cellae, et dixerunt
 77   XLVIII|         imperfectum, et unusquisque in cellam suam recesserunt. ~
 78     XLIX|          Abbas Silvanus dum sederet in cella, factus in extasi
 79     XLIX|            sederet in cella, factus in extasi pendebat in facie
 80     XLIX|           factus in extasi pendebat in facie sua, et post multas
 81     XLIX|      violenter compulsus dixit: Ego in iudicium raptus sum, fili,
 82     XLIX|         schematis monachalis euntes in suppliciis, et multos laicorum
 83     XLIX|           et multos laicorum euntes in regnum. ~
 84       LI|      cogitationem otiosam ascendere in corde suo, neque loquebatur
 85       LI|       spiritus Dei. Cum descenderit in corda sanctorum, adaperiuntur
 86       LI|   adaperiuntur et producent fructus in timore Dei. ~
 87      LII|             est quod dixit Dominus: In carcere eram et venistis
 88      LII|            me? Respondit: Licet hoc in proximis sibi Dominus imputet
 89      LII|        tamen quia carcer est sedere in cella, si quis sedens in
 90      LII|            in cella, si quis sedens in cella memoriam semper habeat
 91      LII|            illi recte dicendum est: In carcere eram et venistis
 92     LIII|             magnis, sed esto tacens in corde tuo. ~
 93       LV|           dicens: Quid facio sedens in cella? Respondit: Non sis
 94       LV|        Respondit: Non sis confidens in merito iustitiae, et non
 95      LVI|          habere aestimationem bonam in conspectu hominum? Respondit:
 96    LVIII|        Humilitas. Quantum enim quis in humilitate inclinatur, tantum
 97    LVIII|         inclinatur, tantum proficit in excelso. ~
 98       LX|             virtutes ingressae sunt in cella mea praeter unam virtutem,
 99      LXI|         rogavit senem, dicens: Veni in cellam meam si mereor ut
100      LXI|           non ivit. Novissime abiit in cellam senis, et mittens
101      LXI|              rogavit eum ut veniret in cellam eius. Et surgens
102      LXI|     monachile opus humilitatis vidi in te, et ego tunc gaudens
103    LXIII|           senex: Virtus monachi est in omni tempore se ipsum arguere. ~
104   LXVIII|           abscidit a se homo iterum in ipsa implicatur. ~
105    LXXII|          senex: Si non dixerit homo in corde suo, quia Deus et
106    LXXII|              quia Deus et ego solus in isto mundo sumus, non habet
107    LXXXI|         potest verissime dicere: Et in Deo meo transgrediar murum. ~
108  LXXXIII|           habens timorem Dei semper in corde suo. ~
109   LXXXIV|         astantem. Nescis enim utrum in te sit spiritus Dei an in
110   LXXXIV|           in te sit spiritus Dei an in illo. ~
111  LXXXVII|       maiorem quam agit homo, totum in fastu eius ponitur, sive
112  LXXXVII|            fastu eius ponitur, sive in cogitationibus sive in operibus. ~
113  LXXXVII|         sive in cogitationibus sive in operibus. ~
114 LXXXVIII|      Humilitas non est sumptus, sed in omni sumptu salis condimentum. ~
115    XCIII|                 XCIII.~Dixit senex: In omnibus sibi unumquemque
116     XCVI|             Dixit senex: Esto liber in loquendo, non servus. ~
117    XCVII|          oris proficere hominem vel in una virtute. Prima enim
118   XCVIII|    egressura est de corpore, et cum in praesentia Dei venturus
119     XCIX|                  XCIX.~Dixit senex: In quocumque loco sedens non
120      CII|     humilitatem semper debet habere in se. ~
121      CVI|        admone sine increpatione, ut in hoc ipso humilis inveniaris. ~
122    CVIII|           quidam deus terrenus fuit in fratribus, cooperiens delicta
123      CIX|          surgens mane, sume initium in omnem virtutem et in omne
124      CIX|        initium in omnem virtutem et in omne mandatum Dei, in magna
125      CIX|            et in omne mandatum Dei, in magna patientia, in longanimitate,
126      CIX|            Dei, in magna patientia, in longanimitate, cum timore
127      CIX|      humilitate animae et corporis, in multa sustentatione, in
128      CIX|             in multa sustentatione, in tribulatione et commemoratione
129      CIX|           et commemoratione cellae, in oratione et deprecatione,
130      CIX|       custodia linguae et sermonum, in abrenuntiatione rerum materialium
131      CIX|             et desideriorum carnis, in certamine crucis, id est,
132      CIX|             et paupertate spiritus, in continentia spirituali et
133      CIX|         spirituali et agone pugnae, in paenitentia et luctu, in
134      CIX|            in paenitentia et luctu, in simplicitate animae et taciturnitate,
135      CIX|            animae et taciturnitate, in ieiunio et vigiliis nocturnis,
136      CIX|      ieiunio et vigiliis nocturnis, in operatione manuum secundum
137      CIX|          Operantes manibus nostris, in fame et siti, in frigore
138      CIX|           nostris, in fame et siti, in frigore et nuditate, in
139      CIX|             in frigore et nuditate, in laboribus et tribulationibus,
140      CIX|       laboribus et tribulationibus, in necessitatibus et angustiis
141      CIX|       angustiis et persecutionibus, in foveis et speluncis et cavernis
142      CIX|            tantum, operans talentum in duplo, habens vestem nuptialem,
143      CIX|       vicinam, et quasi iam clausus in monumento, nihil de hoc
144      CIX|              et timor Dei permaneat in te omni hora. Scriptum est
145      CIX|       Propter timorem tuum, Domine, in utero concepimus, et doluimus,
146      CIX|             si qua alia virtus est, in his perspice, nec te ipsum
147      CIX|              et non iracundi. Nihil in corde tuo contra aliquem
148      CIX|              nec habeas inimicitiam in corde tuo neque odium contra
149      CIX|           eius, neque despicias eum in necessitate et tribulatione
150      CIX|           illi Dominus conversionem in paenitentiam, et misereatur
151       CX|           Poemenionem, quas si quis in coenobio aut in solitudine
152       CX|             si quis in coenobio aut in solitudine aut in ipso saeculo
153       CX|      coenobio aut in solitudine aut in ipso saeculo positus custodierit,
154       CX|   custodierit, poterit salvari: ~1. In primis, sicut scriptum est,
155       CX|             diiudicare fratrem suum in aliqua causa. ~5. Non debet
156       CX|            homo malum facere alicui in aliqua causa. ~6. Debet