Sent.

 1        V|      Quomodo vendam opera mea? Dicit ei senex: Ne velis aliquid
 2       VI|        nitrum in manu eius, et dicit ei: Unde habes nitrum? Respondit
 3       VI|     dum venirem et tuli illud. Dicit ei senex: Tu illud posueras?
 4       VI|   posueras? Respondit: Non. Et dicit ei senex: Si ergo tu non
 5     VIII|      Iob, et Daniel; vivo ego, dicit Dominus, ipsi salvi erunt.
 6    XVIII|     monasterio suo sedente, et dicit ei Abbas Poemen: Proxime
 7    XVIII|        alterum senem magnum et dicit ei: Proximus frater meus
 8    XVIII|   nostro, et non requiescimus. Dicit ei senex: Poemen, et tu
 9      XIX|        inveniens eos rixantes, dicit ei: Quare dimisisti fratres
10      XIX|   illis locutus ne litigarent? Dicit illi Poemen: Fratres sunt,
11      XIX|       sunt, iterum pacificant. Dicit ei Panub: Quid est hoc?
12      XIX|        quia iterum pacificant? Dicit ei Poemen: Sic pone, frater,
13       XX|  Vocans autem discipulum suum, dicit illi; Pone mensam et fac
14     XXII|       pervenit ad timorem Dei. Dicit frater: Quid est arguere
15      XXV|     tua aperit ostium alienum. Dicit illi frater: Quod est hoc
16      XXV|        ut audias quae non vis. Dicit ei frater: Quid ergo faciemus
17    XXXIV| sepulchrum hereditavit terram. Dicit illi frater: Quid est sepulchrum?
18   XXXVII|     pro culpa quam fecit, quid dicit tunc servus Domino? Respondit:
19   XXXVII|       Si non est servus malus, dicit Domino: Peccavi, miserere
20   XXXVII|   miserere mei, et aliud nihil dicit. Sed cum ipse cognoscit
21      XLV|      illis: Orate, vel sedete. Dicit eis Iohannes: Non vacat
22      XLV|   vacat homo peccator ad haec. Dicit Abbas Theodorus: Verum dicis.
23    XLVII|        tuum, et exi in bellum. Dicit ei frater: Non me permittunt
24       LI|  fratres folia quae operentur. Dicit illis senex: Sic est, fratres,
25     LVII|        humilitas perfecta est. Dicit frater: Quod si non potest