IntraText Table of Contents | Words: Alphabetical - Frequency - Inverse - Length - Statistics | Help | IntraText Library |
Martinus Bracarensis Sententiae patrum Aegyptiorum Concordances (Hapax - words occurring once) |
bold = Main text Sent. grey = Comment text
1 CX| custodierit, poterit salvari: ~1. In primis, sicut scriptum 2 CX| tota intelligentia sua. ~2. Debet homo diligere proximum 3 CX| proximum suum sicut se ipsum. ~3. Debet homo mortificare 4 CX| se ipsum ab omni malo. ~4. Non debet homo diiudicare 5 CX| fratrem suum in aliqua causa. ~5. Non debet homo malum facere 6 CX| alicui in aliqua causa. ~6. Debet homo, priusquam exeat 7 CX| inquinamento carnis et spiritus. ~7. Debet homo semper cor contritum 8 XXV| XXV.~Dixit quidam frater Abbati Petro: Cum in cella sum, 9 IX| et illo non acquiescente, abierunt ad quendam senem diiudicari. 10 LXX| LXX.~Dixit senex: Abominatio est ante Deum omnis carnalis 11 XXXIV| faciam, pater? Respondit: Abraham quando ingressus est terram 12 CIX| linguae et sermonum, in abrenuntiatione rerum materialium et desideriorum 13 XXVI| quacumque hora venerit passio, abscide illam, [quia fragilis est 14 XXVI| quantum tempus debet homo a se abscidere passiones? Respondit: In 15 LXVIII| senex: Omnis causa quam non abscidit a se homo iterum in ipsa 16 XXI| solitarie panem tantum edere. Absconsus vero profectus est, sedentem 17 | ac 18 IX| Postquam ergo messuerunt et acceperunt mercedem conductelae suae, 19 IX| opus et nostrum, et ideo accipe mercedem tuam. Ille autem 20 IX| compellentibus, et illo non acquiescente, abierunt ad quendam senem 21 XXXIV| repromissionis, sepulchrum prius acquisivit sibi, et propter sepulchrum 22 XVIII| nolo te habere aliquam actionem cum aliquo qui foris monasterio 23 CIX| peccata, et de nullius hominis actu sollicitus sis. Esto mansueti 24 LI| descenderit in corda sanctorum, adaperiuntur et producent fructus in 25 XVII| pateretur. Respondit senex: Qui addiscit sex diebus ieiunare et non 26 LXVII| Non mensures te ipsum, sed adhaere bene conversanti. ~ 27 XXIV| in homine, et virtus Dei adhaeret illi. ~ 28 XVII| parvo labore magis studium adhibere. ~ 29 IX| Frater noster infirmatur; adhortemur nos ipsos modicum, et speremus 30 | adhuc 31 XXXVI| Scriptum est enim: Dominus mihi adiutor est, et ego vindicabo super 32 IX| fratris nostri Deus nos adiuvavit, et perfecimus totum agrum, 33 CVI| coaetanei tui, humiliter admone sine increpatione, ut in 34 III| corde tuo ne loquaris; neque adquiescas omnino [inquinamento ipsorum 35 XLIX| horas surgens plangebat. Adstans autem discipulus eius dixit: 36 IX| fratrem mercedem suam. Tunc adstantibus omnibus ordinavit fratrem 37 XXII| dicens ei quod oportet adstare ante Deum; et iterum dicere: 38 XLIII| dixit: Si te persequuntur adversarii, primo fuge, secundo fuge, 39 XXXIII| aedificare virtutes, planctu aedificet. Ipsa enim Scriptura planctus 40 LXXXVI| LXXXVI.~Dixit senex: Aequalis est causa monacho, si contra 41 LXXXI| propria voluntas murus est aereus et petra anteposita. Si 42 LVI| conspectu hominum? Respondit: Aestimationes istae virtutem non habent. 43 CIX| continentia spirituali et agone pugnae, in paenitentia et 44 IX| fuerunt ad conductionem agri metendi, et conduxerunt 45 XX| detrahere de Archiepiscopo Alexandriae; senex autem tacebat. Vocans 46 | aliam 47 CIX| proximum, neque inspicias aliena delicta, sed tua plange 48 XXV| Clavis tua aperit ostium alienum. Dicit illi frater: Quod 49 | aliquos 50 | aliquotiens 51 | Altera 52 XLVII| faciam? Respondit: Vade, et ama tibi ipsi vim facere, evagina 53 XLI| ergo apparebit homo qui amat Deum, nisi cum aliqua submissio 54 XLVIII| facturi? Tunc ad alterutrum ambo plangentes dimiserunt opus 55 XXIV| Dixit senex: Surgente te vel ambulante vel sedente vel aliud quodlibet 56 XXXV| peccandi quis dimiserit et ambulat [permanens] in timore Dei, 57 V| magis si gravaris, esto amicus ei qui tibi violenter plus 58 XXX| potens est in omnibus, ut amputet a nobis maligna semina]. 59 XXVIII| frater venit ad aliquem anachoretam, et cum ille in caritate 60 I| ipse Dominus dixit artam et angustam esse viam quae ducit ad 61 I| facti sunt in opere Dei, dum angustarent se ipsos. Constringamus 62 CIX| tribulationibus, in necessitatibus et angustiis et persecutionibus, in foveis 63 XVIII| in corde tuo quia habeas annum quod in sepulchro sis. ~ 64 LXXXI| murus est aereus et petra anteposita. Si ergo superaverit homo 65 CIX| secundum quod docet Paulus Apostolus, dicens: Operantes manibus 66 XLI| Respondit: Quomodo ergo apparebit homo qui amat Deum, nisi 67 XXX| in monumentum fleret, mox apparuit illi Dominus [et conversus 68 XLII| dixit: Succensae ollae non appropinquant muscae, tepidae vero superinsidunt. 69 XI| sportellas, videns quia iracundia approximabat mihi, dimittens vascula 70 L| aliquando ad puteum haurire aquam, et vidit fratrem Zachariam 71 LI| pluit enim nimis, et palmae arbores irrigatae producunt germina, 72 XX| et coeperunt detrahere de Archiepiscopo Alexandriae; senex autem 73 CIX| firmam petram et non super arenam. Eleemosyna et fides non 74 CVI| aliquam negligentiam, iubes ut arguam? Respondit: Si sunt seniores 75 XXII| senex: Ut in omni causa arguat animam suam, dicens ei quod 76 XXII| sic arbitror, quia homo arguens se ipsum semper in corde 77 XXVI| fragilis est anima; ante armetur quam a peccatis inquinetur]. ~ 78 XXVII| intra te sunt. Da illis arrhas renuntiationis ipsorum, 79 I| quia ipse Dominus dixit artam et angustam esse viam quae 80 XXI| suas reprehensiones semper artare; vel ubicumque vadit ut 81 CIII| Quid opus est incipere artificium, si non discat perficere 82 XII| XII.~Dixit Abbas Iohannes: Ascendens aliquando viam eremi Scythi 83 LI| permittebat cogitationem otiosam ascendere in corde suo, neque loquebatur 84 LXXXII| negligentias proximorum semper aspicimus. ~ 85 CI| capitula, timor Dei, et oratio assidua et benefacere proximo suo. ~ 86 LXXXIV| ne contemnas fratrem tibi astantem. Nescis enim utrum in te 87 XXXI| luctum et humilitatem, et attende semper ad peccata tua. ~ 88 XXX| Plangere ergo debemus et attendere quae in nobis immunda sunt, [ 89 IX| autem duo fratres dixerunt: Audi, domine noster pater, si 90 CVIII| et ea quae videbat vel audiebat quasi non videns et non 91 XXV| autem egredior foris, si audiero aliquos sermones, loquente 92 VII| habebis. Si ergo me vis audire, da illam egentibus et sine 93 XIV| Respondit senex: Si quis audit verbum malum a proximo suo, 94 IX| dixit: Venite, fratres, et audite hodie iustitiae iudicium, 95 CIX| Esto factor verbi, et non auditor tantum, operans talentum 96 XII| Scythi et texens plectam, audivi camellarium loquentem sermones 97 XXXVI| bonitatis Dei, ut succurrens auxilietur illi. Scriptum est enim: 98 IV| videant oculi animae tuae auxilium quod a Deo est, quod circumdat 99 LXXXIII| monachus cupidus, [superbus, avarus,] aut elatus, aut verbosus, 100 XCII| XCII.~Dixit senex: Beatus qui sustinet laborem cum 101 LXIV| insurgunt; et si quis est bellator, expellit illas. ~ 102 XLVII| gladium tuum, et exi in bellum. Dicit ei frater: Non me 103 CI| Dei, et oratio assidua et benefacere proximo suo. ~ 104 LVII| humilitas? Respondit: Si quis benefacit facienti sibi malum, humilitas 105 LIII| conturbant? Respondit Abbas Bessarion: Tu quiesce, et non te mensures 106 LIII| Requisivit frater Abbatem Bessarionem, dicens: Quid faciam, quia 107 | bis 108 XXXVI| Plangere debet in conspectu bonitatis Dei, ut succurrens auxilietur 109 LVI| frater senem, dicens: Putas bonum est habere aestimationem 110 C| C.~Dixit senex: Si habens 111 XXIII| credentem et pie colentem Deum cadere in passionem immundam et 112 XXXVII| frater senem: Ecce homo caedit servum suum pro culpa quam 113 XXIX| necdum gustavit dulcedinem caelestium, [ut ex toto corde exquirat 114 XII| et texens plectam, audivi camellarium loquentem sermones vanos, 115 XXI| vadit ut sciat orationum canonicas horas implere; et secretas 116 CI| Dixit senex: Tria sunt ista capitula, timor Dei, et oratio assidua 117 LII| imputet factum, tamen quia carcer est sedere in cella, si 118 XIV| Dominus dixit: Maiorem hac caritatem nemo habet quam ut quis 119 LXXI| venerit tibi cogitatio pro carnali necessitate, et tangit te 120 LXX| Abominatio est ante Deum omnis carnalis delectatio. ~ 121 LXXXV| Dixit senex: Humilitas [et castitas] et timor Dei superiora 122 LXXXVI| contra eum qui sibi nocuit causare velit, ac si contra diabolum. ~ 123 LI| suo, neque loquebatur de causis saeculi huius. Temptaverunt 124 CIX| in foveis et speluncis et cavernis terrae. Esto factor verbi, 125 XLI| psallo, festino ad finem celerius pervenire? Respondit: Quomodo 126 IX| mercedem conductelae suae, certam tritici mensuram, tunc vocaverunt 127 CIX| desideriorum carnis, in certamine crucis, id est, cruciatione 128 CIX| virtute Domini nostri Iesu Christi. ~ 129 CI| CI.~Dixit senex: Tria sunt 130 CII| CII.~Dixit senex: Sicut flatus 131 CIII| CIII.~Dixit senex: Quid opus 132 IV| auxilium quod a Deo est, quod circumdat hominem et conservat. ~ 133 XXIX| exquirat Deum,] ideo ad immunda citius inclinatur. ~ 134 CIV| CIV.~Dixit senex: Homo si corde 135 CIX| CIX.~Interrogavit Abbas Moyses 136 XLIV| Non didicimus nos ligneum claudere ostium, sed magis ostium 137 CIX| esse vicinam, et quasi iam clausus in monumento, nihil de hoc 138 XXV| conturbor. Respondit senex: Clavis tua aperit ostium alienum. 139 VII| tibi: Da illam in ecclesiam clericis, epulabunt ex ipsa. Si dixero: 140 CVI| Respondit: Si sunt seniores vel coaetanei tui, humiliter admone sine 141 I| servientem Deo in istis coartari, quia ipse Dominus dixit 142 CX| Poemenionem, quas si quis in coenobio aut in solitudine aut in 143 XLV| conversus in aliam partem coepit tacens operari. Dicunt et 144 XLVI| meam ego pronuntiabo, et cogitabo pro peccato meo. ~ 145 CIX| fides non te derelinquant. Cogitans omnem diem mortem esse vicinam, 146 CIX| aliquo. Haec omnia ergo qui cogitat et procurat, operarius est 147 LI| quia numquam permittebat cogitationem otiosam ascendere in corde 148 CVII| dicens: Fratres alii mecum cohabitant, et volunt ipsi ut ego illis 149 XXIII| est bene credentem et pie colentem Deum cadere in passionem 150 X| cum proximo, esto sicut columna lapidea, qui si iniuriatur, 151 CIX| sustentatione, in tribulatione et commemoratione cellae, in oratione et deprecatione, 152 XLI| submissio daemonis est, et tunc compellimus nos ipsos, violenter caritate 153 IX| in cellam meam, et modo compellunt me isti tollere mercedem 154 IX| cum labore grandi fortasse completuri fuissemus opus nostrum. 155 IX| Propter orationem tuam nos complevimus et tuum opus et nostrum, 156 XLIX| cur plangeret, violenter compulsus dixit: Ego in iudicium raptus 157 CIX| timorem tuum, Domine, in utero concepimus, et doluimus, et peperimus 158 XLIII| ipsos, et exiens super eos concide illos. ~ 159 XXXV| Abbas Moyses dixit: Si non concordat actus et oratio, in vanum 160 VI| eius habemus dicentem: Non concupisces, non facies furtum? An ignoras 161 LXXXVIII| sed in omni sumptu salis condimentum. ~ 162 II| anima in his, miseretur et condolet illi Deus. ~ 163 IX| Tres fratres fuerunt ad conductionem agri metendi, et conduxerunt 164 IX| mi abba, nos tres metere conductum agrum. Infirmatus autem 165 IX| conductionem agri metendi, et conduxerunt et coeperunt metere. Unus 166 XCIV| Deum, similis est homini confessori. ~ 167 LV| cella? Respondit: Non sis confidens in merito iustitiae, et 168 XXXVII| cognoscit peccatum suum et confitetur quia peccavit, indulget 169 XXXII| quia cum in ecclesiam in congregationem ingressurus esset de cella 170 VII| ipsa. Si dixero: Da illam consanguineis tuis, nullam mercedem habebis. 171 CIV| satisfacit, non credas illi conscientiam cordis tui. ~ 172 IX| utrisque, uno quidem non consentiente accipere aliquid, illis 173 IV| quod circumdat hominem et conservat. ~ 174 CX| sua peccata et non proximi considerat.]~ 175 XCIX| respicias ad illos qui habent consolationem suam, sed ad egenum non 176 CV| CV.~Dixit senex: Constitue tecum nulli umquam homini 177 I| dum angustarent se ipsos. Constringamus ergo nos in ipso pane et 178 XXVIII| Indulge mihi, abba, qui de consuetudine tua movi te. Ille autem 179 XLIV| diebus quadragesimae, et dum consuluisset illum de cogitationibus 180 LXXXIV| LXXXIV.~Dixit senex: Vide ne contemnas fratrem tibi astantem. Nescis 181 LV| rebus transitoriis, et esto continens linguam et ventrem. ~ 182 CIX| paupertate spiritus, in continentia spirituali et agone pugnae, 183 XXX| sed Spiritus Dei est qui continet illam. Plangere ergo debemus 184 XIV| ne respondens illi malum contristet illum, iste talis animam 185 CX| 7. Debet homo semper cor contritum et humiliatum habere, quod 186 XXXIX| ordinem suam servet, non conturbabitur, quia haec sunt animae instrumenta. 187 XXXIX| statuet sessionem tuam sine conturbatione. Custodia enim sermonum, 188 XXV| sermones, loquente fratre conturbor. Respondit senex: Clavis 189 LXVII| ipsum, sed adhaere bene conversanti. ~ 190 XXI| sed meditare; postremo conversationem bonam retinere, a mala vero 191 CIX| illo, ut det illi Dominus conversionem in paenitentiam, et misereatur 192 IX| senex miratus est nimis, et convocatis fratribus suis dixit: Venite, 193 CVIII| terrenus fuit in fratribus, cooperiens delicta illorum, et ea quae 194 LI| Dei. Cum descenderit in corda sanctorum, adaperiuntur 195 LXI| dicebas, non satisfecisti cordi meo ut venirem; cum vero 196 CIX| cum humilitate animae et corporis, in multa sustentatione, 197 III| requiem, [ut nec animam nec corpus maculari permittaris]. ~ 198 CIX| te inferiorem esse omni creaturae, id est, deteriorem a quovis 199 XV| quia ab initio bona Deus creavit, mala diabolus superseminavit 200 CIX| mensures cum magnis, sed crede te inferiorem esse omni 201 XXIII| Impossibile enim est bene credentem et pie colentem Deum cadere 202 CIX| certamine crucis, id est, cruciatione et paupertate spiritus, 203 CIX| desideriorum carnis, in certamine crucis, id est, cruciatione et 204 | cumque 205 LXXXIII| iracundus; non est monachus cupidus, [superbus, avarus,] aut 206 XLIX| discipulus, ut diceret ei cur plangeret, violenter compulsus 207 XC| Ita et monachum multam curam habere oportet, ut possit 208 CIX| mortuus enim causam non habet curare pro aliquo. Haec omnia ergo 209 CIX| monumento, nihil de hoc saeculo cures. Inedia escarum et humilitas 210 XXXIX| tamen his tota hoc virtute custodi, ut non statuas propriam 211 CX| in ipso saeculo positus custodierit, poterit salvari: ~1. In 212 CV| CV.~Dixit senex: Constitue 213 CVI| CVI.~Interrogavit frater senem, 214 CVII| CVII.~Frater requisivit senem, 215 CVIII| CVIII.~Dicebant pro Abbate Macario 216 CX| CX.~Haec sunt sententiae septem 217 XXXIX| malum loquaris, et Deus dabit tibi requiem, et statuet 218 VI| qui furatur rem alienam daemon efficitur]? Mox autem remisit 219 XLII| divini Spiritus igne fugiunt daemones, tepidum vero illudunt. ~ 220 XV| recolimus malorum quae nobis a daemonibus immittuntur, imperturbati 221 XLI| nisi cum aliqua submissio daemonis est, et tunc compellimus 222 XCVIII| cum sententia contra me data fuerit. ~ 223 XXX| continet illam. Plangere ergo debemus et attendere quae in nobis 224 XLV| fratres: Iohannes, quis tibi dedit schema monachi, et quare 225 III| per bona opera ad nihilum deducas malignum]. Sed magis repelle 226 LXXVII| requies et consuetudo istorum deicit hominem. ~ 227 LXX| ante Deum omnis carnalis delectatio. ~ 228 CIX| commemoratione cellae, in oratione et deprecatione, cum gemitu, cum puritate 229 CIX| Eleemosyna et fides non te derelinquant. Cogitans omnem diem mortem 230 LI| fratres, et spiritus Dei. Cum descenderit in corda sanctorum, adaperiuntur 231 CIX| abrenuntiatione rerum materialium et desideriorum carnis, in certamine crucis, 232 XXIII| dixit: Si facta est monacho despectio quasi laus, et paupertas 233 CIX| peccantem, sed ora pro illo, ut det illi Dominus conversionem 234 CIX| omni creaturae, id est, deteriorem a quovis homine, quamlibet 235 III| cogitatione fornicationis et detractionibus proximi, cum his duobus 236 CIX| facit proximo malum. Non detrahas alicui, quia Deus cognoscit 237 CIX| unumquemque. Non credas detrahenti, neque congaudeas ad maliloquium 238 XX| Abbatem Poemenem et coeperunt detrahere de Archiepiscopo Alexandriae; 239 LXXXIII| est monachus qui de alio detrahit; non est monachus qui reddit 240 LXXXVI| causare velit, ac si contra diabolum. ~ 241 XV| bona Deus creavit, mala diabolus superseminavit et semper 242 XXXI| Interrogavit frater senem, dicens: Dic mihi, abba, verbum salutis. 243 VII| Respondit senex: Quid tibi dicam, frater? Si dixero tibi: 244 XLIV| in his diebus venire huc; dicebam enim ne forte in diebus 245 LXI| senex: Cum verbis solum dicebas, non satisfecisti cordi 246 I| I.~ Abbas Iohannes dicebat fratribus: Patres manducantes 247 LI| LI.~Dicebatur pro Abbate Iohanne, quia 248 LII| semper habeat Dei, illi recte dicendum est: In carcere eram et 249 XLIX| illi esset discipulus, ut diceret ei cur plangeret, violenter 250 XL| senex: Vade et loquere eis: Dicite mihi, quid quaero ego aut 251 XLV| partem coepit tacens operari. Dicunt et fratres: Iohannes, quis 252 XLIV| esses. Respondit senex: Non didicimus nos ligneum claudere ostium, 253 LXII| LXII.~Dixit senex: Quod non didicit homo, et ipse non observavit, 254 XLVII| Scriptum est: Invoca me in die tribulationis tuae, et eripiam 255 LIV| aestimare, pro eo quod nihil diiudicant, sicut scriptum est: Ego 256 CX| malo. ~4. Non debet homo diiudicare fratrem suum in aliqua causa. ~ 257 IX| abierunt ad quendam senem diiudicari. Dixit autem frater qui 258 XXX| est et anima, si lacrimas diligat. ~ 259 XXXV| voluntatem peccandi quis dimiserit et ambulat [permanens] in 260 XLVIII| alterutrum ambo plangentes dimiserunt opus imperfectum, et unusquisque 261 XII| vanos, et ne forte irascerer dimisi plectam meam et fugi. ~ 262 XIX| rixantes, dicit ei: Quare dimisisti fratres et non es illis 263 VII| Abbatem Sisoium, dicens: Dimissa est mihi hereditas a parentibus 264 XXVIII| reficiam cum pace, et redeuntem dimittam cum caritate. ~ 265 XXXIX| ipsum intendit, et discretio directiones sunt animae. Si quis ergo 266 CIII| incipere artificium, si non discat perficere illud? Nihil est 267 XXVII| Abbatem Agathonem, dicens: Non discedunt a me passiones. Respondit 268 XXVIII| caritate suscepisset illum, discendens dixit illi: Indulge mihi, 269 LXII| Esto ergo semper humilis ad discendum. ~ 270 XXXII| sedebat prius quasi hora una, discernens in semet ipso cogitationes 271 IX| autem ego post unum diem discessi in cellam meam, et modo 272 IX| eis dum meteret infirmus discessit in cellam suam. Alii vero 273 XXXIII| est. Nam et patres nostri discipulis suis hoc dixerunt: Plangite. 274 XX| autem tacebat. Vocans autem discipulum suum, dicit illi; Pone mensam 275 CIX| quamlibet peccatore. Habeto discretionem, discutiens temetipsum, 276 VIII| patientiae, Daniel in persona discretionis. Si ergo trium istorum sanctorum 277 III| volueris haec in corde tuo discutere, sine mora noxietatem eorum 278 CIX| peccatore. Habeto discretionem, discutiens temetipsum, et non diiudices 279 LXXXIX| senex: Humiliare se ipsum et dispectum se apud ipsum habere pro 280 XL| Et habebis requiem. Esto dispectus, et voluntatem tuam iacta 281 IX| accipere mercedem suam et dispensare eam sicut vellet. Ille vero 282 XLII| Ita et monachum succensum divini Spiritus igne fugiunt daemones, 283 XXIII| laus, et paupertas sicut divitiae, et esuries sicut epulae, 284 LXXII| LXXII.~Dixit senex: Si non dixerit homo in corde suo, quia 285 XLVI| Poemenem, dicens: Pater, doce me quid faciam. Respondit: 286 LXII| non observavit, quomodo docere proximum potest? Esto ergo 287 CIX| operatione manuum secundum quod docet Paulus Apostolus, dicens: 288 XXV| Respondit senex: Omnium doctrina luctus est. Ubi vero non 289 XLV| schema monachi, et quare non docuit te suscipere fratres et 290 CIX| in utero concepimus, et doluimus, et peperimus spiritum salutis. 291 CIX| iustitiae sub gratia et virtute Domini nostri Iesu Christi. ~ 292 C| relicta illa pro alia re oras Dominum, non audieris. Sed primum 293 XVI| meruisset suscipere Elisaeum in domo sua, nisi quia cum nullo 294 XXXI| Respondit: Vade, roga Deum ut donet tibi habere in corde tuo 295 XLIV| cogitationibus suis, dixit seni: Dubitabam in his diebus venire huc; 296 I| angustam esse viam quae ducit ad vitam. ~ 297 XXIX| senex: Quia necdum gustavit dulcedinem caelestium, [ut ex toto 298 III| detractionibus proximi, cum his duobus in corde tuo ne loquaris; 299 CIX| tantum, operans talentum in duplo, habens vestem nuptialem, 300 XXII| senem, dicens: Cor meum durum est et non timet Deum. Quid 301 | ea 302 | eam 303 | Ecce 304 XXI| et solitarie panem tantum edere. Absconsus vero profectus 305 VI| furatur rem alienam daemon efficitur]? Mox autem remisit eum, 306 VII| me vis audire, da illam egentibus et sine solicitudine eris. ~ 307 XCIX| consolationem suam, sed ad egenum non habentem panem aut requiem. ~ 308 VIII| est in persona voluntariae egestatis, Iob in persona tribulationis 309 CII| Dixit senex: Sicut flatus egrediens de naribus, sine quo non 310 XXV| est anima mea; cum autem egredior foris, si audiero aliquos 311 XCVIII| timeo, id est, cum anima egressura est de corpore, et cum in 312 LXXXIII| superbus, avarus,] aut elatus, aut verbosus, sed qui vere 313 CIX| petram et non super arenam. Eleemosyna et fides non te derelinquant. 314 XVI| non meruisset suscipere Elisaeum in domo sua, nisi quia cum 315 XVI| enim in persona animae, et Elisaeus in persona Spiritus Sancti 316 | eorum 317 VII| illam in ecclesiam clericis, epulabunt ex ipsa. Si dixero: Da illam 318 XXIII| divitiae, et esuries sicut epulae, numquam moritur. Impossibile 319 | Erant 320 | erat 321 XII| Ascendens aliquando viam eremi Scythi et texens plectam, 322 | erimus 323 XLVII| die tribulationis tuae, et eripiam te, et glorificabis me. 324 XLVII| me. Invoca ergo Deum et eripiet te. ~ 325 | eris 326 XXIII| passionem immundam et in errorem daemonum. ~ 327 VIII| dicit Dominus, ipsi salvi erunt. Noe enim est in persona 328 | es 329 CIX| hoc saeculo cures. Inedia escarum et humilitas et luctus non 330 XLIV| diebus quadragesimae inclusus esses. Respondit senex: Non didicimus 331 XXIII| paupertas sicut divitiae, et esuries sicut epulae, numquam moritur. 332 II| II.~Interrogavit frater eundem senem, dicens: Ieiunia et 333 XLVII| ama tibi ipsi vim facere, evagina gladium tuum, et exi in 334 XXXIX| conspectu Dei, et non se ipsum exaltans mensuret cum magnis, et 335 XVI| Dei. [Ideo ira inveterata excaecat oculos cordis et animam 336 LVIII| inclinatur, tantum proficit in excelso. ~ 337 XVI| oculos cordis et animam excludit ab oratione.] ~ 338 CX| 6. Debet homo, priusquam exeat de corpore, mundare se ipsum 339 XLVII| evagina gladium tuum, et exi in bellum. Dicit ei frater: 340 XLIII| romphaea contra ipsos, et exiens super eos concide illos. ~ 341 LXIV| et si quis est bellator, expellit illas. ~ 342 IX| hodie iustitiae iudicium, et exposuit utriusque partis singula 343 XXIX| caelestium, [ut ex toto corde exquirat Deum,] ideo ad immunda citius 344 XLIX| sederet in cella, factus in extasi pendebat in facie sua, et 345 XXIV| nullo poterit te inimicus exterrere. Si ergo cogitatio haec 346 X| irascitur; si glorificatur, non extollitur. ~ 347 XLIX| factus in extasi pendebat in facie sua, et post multas horas 348 XXV| Dicit ei frater: Quid ergo faciemus superveniente fratre, quid 349 XXIV| sedente vel aliud quodlibet faciente, si est Deus prae oculis 350 VI| dicentem: Non concupisces, non facies furtum? An ignoras quia 351 XXXVI| frater senem, dicens: Quid faciet homo in omni temptatione 352 LV| Abbatem Antonium, dicens: Quid facio sedens in cella? Respondit: 353 XXIII| Abbas Macarius dixit: Si facta est monacho despectio quasi 354 I| panem tantum et salem fortes facti sunt in opere Dei, dum angustarent 355 CIX| et cavernis terrae. Esto factor verbi, et non auditor tantum, 356 LII| proximis sibi Dominus imputet factum, tamen quia carcer est sedere 357 XLVIII| visitat nos Deus, quid sumus facturi? Tunc ad alterutrum ambo 358 CIX| Operantes manibus nostris, in fame et siti, in frigore et nuditate, 359 LXXXVII| quam agit homo, totum in fastu eius ponitur, sive in cogitationibus 360 XXXVII| servum suum pro culpa quam fecit, quid dicit tunc servus 361 XLI| aliquotiens dum psallo, festino ad finem celerius pervenire? 362 XXXVIII| fuerit persecutio pro causa fidei, ubi est fugiendum? Respondit: 363 XXXVIII| audieris orthodoxos esse fideles, illuc vade. ~ 364 CIX| super arenam. Eleemosyna et fides non te derelinquant. Cogitans 365 II| Ipsa faciunt animam humilem fieri. Scriptum est enim: Vide 366 XIV| amico suo ponat: quomodo hoc fiet? Respondit senex: Si quis 367 XVI| persona Spiritus Sancti figuratur. Nisi enim pura anima non 368 XLIX| in iudicium raptus sum, fili, et vidi multos schematis 369 XLI| aliquotiens dum psallo, festino ad finem celerius pervenire? Respondit: 370 CIX| nuptialem, fundatus super firmam petram et non super arenam. 371 CII| CII.~Dixit senex: Sicut flatus egrediens de naribus, sine 372 XXX| inclinans se in monumentum fleret, mox apparuit illi Dominus [ 373 LI| quibus inveniant fratres folia quae operentur. Dicit illis 374 CVII| illis praecepta, sed et formulam praebeas. ~ 375 III| Poemen dixit: Cum cogitatione fornicationis et detractionibus proximi, 376 IX| tres, cum labore grandi fortasse completuri fuissemus opus 377 I| manducantes panem tantum et salem fortes facti sunt in opere Dei, 378 XCI| XCI.~Dixit senex: Non est fortior virtus quam nullum spernere. ~ 379 CIX| angustiis et persecutionibus, in foveis et speluncis et cavernis 380 XXVI| passio, abscide illam, [quia fragilis est anima; ante armetur 381 LXXVI| audieris aliqua, non renunties fratri, quia haec nutrimenta sunt 382 CIX| nostris, in fame et siti, in frigore et nuditate, in laboribus 383 V| lucrum fratris mei opus fructificationis est. ~ 384 LI| adaperiuntur et producent fructus in timore Dei. ~ 385 IX| autem frater qui infirmatus fuerat: Perreximus, domine mi abba, 386 C| et cum pulsans ingressus fueris, tunc pro alia aliqua petitione 387 | fuerunt 388 LVII| ut hoc faciat? Respondit: Fugiat et quiescat. ~ 389 XXXVIII| pro causa fidei, ubi est fugiendum? Respondit: Ubi audieris 390 XIII| loqueris? Et dimittens agrum fugit. ~ 391 XLII| succensum divini Spiritus igne fugiunt daemones, tepidum vero illudunt. ~ 392 XI| Dixit Abbas Sisoius: Cum fuissem aliquando in mercato cum 393 | fuit 394 CIX| habens vestem nuptialem, fundatus super firmam petram et non 395 VI| furtum? An ignoras quia qui furatur rem alienam daemon efficitur]? 396 VI| concupisces, non facies furtum? An ignoras quia qui furatur 397 LXI| vidi in te, et ego tunc gaudens veni ad te. ~ 398 XXXV| timore Dei, istum mox cum gaudio suscipiet Deus. ~ 399 XXX| conversus est luctus eius in gaudium]. Sic est et anima, si lacrimas 400 LI| arbores irrigatae producunt germina, ex quibus inveniant fratres 401 XLVII| ipsi vim facere, evagina gladium tuum, et exi in bellum. 402 XLVII| tuae, et eripiam te, et glorificabis me. Invoca ergo Deum et 403 X| iniuriatur, non irascitur; si glorificatur, non extollitur. ~ 404 LXXXII| per spinosam et tenebrosam gradimur; id est, derelinquentes 405 IX| fuissemus toti tres, cum labore grandi fortasse completuri fuissemus 406 CIX| universae iustitiae sub gratia et virtute Domini nostri 407 XCII| qui sustinet laborem cum gratiarum actione. ~ 408 LI| ergo eum fratres, dicentes: Gratias agimus Deo, pater; pluit 409 V| plus iuvari et fratrem meum gravari, hanc habens spem, quia 410 V| valet vendere, sed magis si gravaris, esto amicus ei qui tibi 411 XXIX| Respondit senex: Quia necdum gustavit dulcedinem caelestium, [ 412 LII| in cella memoriam semper habeat Dei, illi recte dicendum 413 VI| oculis Deum et mandata eius habemus dicentem: Non concupisces, 414 XCIX| suam, sed ad egenum non habentem panem aut requiem. ~ 415 CIX| homine, quamlibet peccatore. Habeto discretionem, discutiens 416 VI| in locum unde tulisti, et habita mecum. ~ 417 VIII| fuerint, Dominus cum eo est, habitans cum ipso, suscipiens eum, 418 X| X.~Dixit senex: Si habitas cum proximo, esto sicut 419 XVI| nisi quia cum nullo aliquam habuit causam. Sunamitis enim in 420 | hac 421 XX| XX.~Venerunt aliquando haeretici ad Abbatem Poemenem et coeperunt 422 L| venit aliquando ad puteum haurire aquam, et vidit fratrem 423 VII| dicens: Dimissa est mihi hereditas a parentibus meis; quid 424 XXXIV| sibi, et propter sepulchrum hereditavit terram. Dicit illi frater: 425 | hic 426 IX| Venite, fratres, et audite hodie iustitiae iudicium, et exposuit 427 XV| reminiscimur malorum quae ab hominibus patimur, perdimus virtutem 428 | horum 429 | huc 430 | huius 431 LXXIV| Dixit senex: Imminuens quis humanam notitiam et ventrem, habet 432 II| senex: Ipsa faciunt animam humilem fieri. Scriptum est enim: 433 LXXXIX| LXXXIX.~Dixit senex: Humiliare se ipsum et dispectum se 434 CX| semper cor contritum et humiliatum habere, quod ille potest 435 LXI| cum vero monachile opus humilitatis vidi in te, et ego tunc 436 CVI| seniores vel coaetanei tui, humiliter admone sine increpatione, 437 | I 438 XL| dispectus, et voluntatem tuam iacta post te, nullam habeas sollicitudinem, 439 | iam 440 XVII| Poemenem pro quodam fratre ieiunante sex diebus in septimana 441 XVII| Qui addiscit sex diebus ieiunare et non vincere iracundiam, 442 II| frater eundem senem, dicens: Ieiunia et vigiliae quas agimus 443 CIX| animae et taciturnitate, in ieiunio et vigiliis nocturnis, in 444 CIX| et virtute Domini nostri Iesu Christi. ~ 445 XLII| succensum divini Spiritus igne fugiunt daemones, tepidum 446 VI| concupisces, non facies furtum? An ignoras quia qui furatur rem alienam 447 II| II.~Interrogavit frater eundem 448 III| III.~Abbas Poemen dixit: Cum 449 LXIV| quis est bellator, expellit illas. ~ 450 | illorum 451 | illuc 452 XLII| fugiunt daemones, tepidum vero illudunt. ~ 453 LXXIV| LXXIV.~Dixit senex: Imminuens quis humanam notitiam et 454 XXXVI| se et in omni cogitatione immissa ab inimico? Respondit: Plangere 455 XV| quae nobis a daemonibus immittuntur, imperturbati erimus, [scientes 456 XXIII| Deum cadere in passionem immundam et in errorem daemonum. ~ 457 XLVIII| plangentes dimiserunt opus imperfectum, et unusquisque in cellam 458 XV| daemonibus immittuntur, imperturbati erimus, [scientes quia ab 459 LXVIII| a se homo iterum in ipsa implicatur. ~ 460 C| audieris. Sed primum pete pro impugnatione tua, et cum pulsans ingressus 461 LII| in proximis sibi Dominus imputet factum, tamen quia carcer 462 CIII| Dixit senex: Quid opus est incipere artificium, si non discat 463 CIII| illud? Nihil est ergo quod incipitur et non perficitur. ~ 464 XXX| semina]. Maria ergo dum inclinans se in monumentum fleret, 465 XLIV| in diebus quadragesimae inclusus esses. Respondit senex: 466 CVI| tui, humiliter admone sine increpatione, ut in hoc ipso humilis 467 XXVIII| discendens dixit illi: Indulge mihi, abba, qui de consuetudine 468 XXXV| orat quis pro se ipso, ut indulgeantur illi peccata, observet ne 469 XXXVII| confitetur quia peccavit, indulget illi Dominus. ~ 470 CIX| nihil de hoc saeculo cures. Inedia escarum et humilitas et 471 CIX| cum magnis, sed crede te inferiorem esse omni creaturae, id 472 IX| ad invicem: Frater noster infirmatur; adhortemur nos ipsos modicum, 473 IX| autem ex eis dum meteret infirmus discessit in cellam suam. 474 XXXII| cogitationes suas, et sic ingrediebatur. ~ 475 XIX| est omnino illis senex. Ingrediens autem Abbas Panub et inveniens 476 LX| cum gemitu: Omnes virtutes ingressae sunt in cella mea praeter 477 XXXII| ecclesiam in congregationem ingressurus esset de cella sua, sedebat 478 CIX| corde tuo neque odium contra inimicantem tibi sine causa, neque irascaris 479 CIX| sine causa, neque irascaris inimicitiae eius, neque despicias eum 480 CIX| cogites mali, nec habeas inimicitiam in corde tuo neque odium 481 XXXVI| et ego vindicabo super inimicos meos. ~ 482 XXIV| tuis, in nullo poterit te inimicus exterrere. Si ergo cogitatio 483 CIX| audieris pro aliquo quia agit iniqua, responde dicens: Numquid 484 XLVI| Respondit: Scriptum est quoniam Iniquitatem meam ego pronuntiabo, et 485 XV| erimus, [scientes quia ab initio bona Deus creavit, mala 486 X| columna lapidea, qui si iniuriatur, non irascitur; si glorificatur, 487 XVI| si laesus a fratre aut iniuriatus, primus purgato corde in 488 XV| superseminavit et semper perditiones innumeras]. ~ 489 XXVI| armetur quam a peccatis inquinetur]. ~ 490 CIX| diiudices proximum, neque inspicias aliena delicta, sed tua 491 III| noxietatem eorum senties, [quia instigatio perditionis est, sed per 492 LXIV| suas foris, sed cum intus insurgunt; et si quis est bellator, 493 CX| ex tota anima et ex tota intelligentia sua. ~2. Debet homo diligere 494 XXXIX| sermonum, et qui se ipsum intendit, et discretio directiones 495 XXV| verbum? Respondit senex: Quia interrogatio tua aperit ostium sermonum 496 XXVII| Respondit senex: Vasa ipsorum intra te sunt. Da illis arrhas 497 LXIV| cogitationes suas foris, sed cum intus insurgunt; et si quis est 498 VI| nitrum? Respondit frater: Inveni illud in via dum venirem 499 LI| producunt germina, ex quibus inveniant fratres folia quae operentur. 500 CVI| ut in hoc ipso humilis inveniaris. ~ 501 XIX| Ingrediens autem Abbas Panub et inveniens eos rixantes, dicit ei: