Capitolo,  Paragrafo

 1 uxo,    1|         inter vetustos Graios urbem fuisse unam armis claram et artibus
 2 uxo,    1|             ferunt Cleiodramum unum fuisse civem qui et foris armorum
 3 uxo,    9| turpitudinem inseram alium preterea fuisse repertum neminem, qui quidem
 4 uxo,    9|       virgines in eam diem educatas fuisse, ut in quamvis familiam
 5 uxo,   18|         viri fortis officio functum fuisse parum unquam delectabit.
 6 uxo,   20|          sudore, a vigiliis nunquam fuisse seiunctam intelligerent,
 7 uxo,   21|      agerent, fratres sibi prolixos fuisse viderentur. Sed non se illos
 8 uxo,   22|        idcirco sibi iam pridem suum fuisse consilium, quod quidem fratres
 9 uxo,   22|             aut vacuitatem relictam fuisse nullam. Et se idcirco dignum
10 uxo,   22|      convicinos et familiares tutum fuisse profugium, nullum fuisse
11 uxo,   22|            fuisse profugium, nullum fuisse relictum locum satis adeo
12 uxo,   22|         atque fratres sibi ferendos fuisse, ut plane pertulit animo
13 uxo,   23|       potius fratrum meorum rectius fuisse consilium? Tu, Mitio, ne
14 uxo,   24|         istas quas attulisti causas fuisse adiudicata diceres, quid
15 uxo,   25|        tanti interest bonum maritum fuisse habitum aut manu castam